Skip to main content

Full text of "De Benedictionibus, editio typica (1984)"

See other formats





« ... elevatis manibus suis, Iesus benedixit eis ... » 

Lc 24, 50 








































































RITUALE ROMANUM 

EX DECRETO SACROSANCTI (ECUMEN1CI 
CONCILII VATICANI II INSTAURATUM 
AUCTORITATE lOANNIS PAULI II PROMULGATUM 


DE BENEDICTIONIBUS 

EDITIO TYPICA 



TYPIS VATICANIS 



Editio typica 1984 
Reimpressio 1985 
Reimpressio 1993 
Reimpressio 2013 


© Copyright 2013 - Libreria Editrice Vaticana - 00120 Citta dei Vaticano 
Tei. 06.698.85003 - Fax 06.698.84716 


ISBN 978-88-209-8895-1 



CONGREGATIO PRO CULTU DIVINO 


Prot. N. 1200/84 


DECRETUM 

Benedictionum celebrationes, inter sacramentalia ad bonum pa¬ 
storale populi Dei ab Ecclesia instituta, peculiarem obtinent locum. 
Ipsae enim, quatenus liturgicae actiones, christifideles ad Deum lau¬ 
dandum adducunt eosque disponunt, ut praecipuum sacramentorum 
effectum attingant atque varia vitae adiuncta recte sanctificent. 

Sacramentalium vero recognitionem praecipiens, (Ecumenicum 
Vaticanum II Concilium statuit ut in illis celebrandis conscia, actuosa 
et facilis christifidelium participatio summopere esset attendenda 
atque ab eis prorsus arcerentur ea, quae decursu temporum sacra¬ 
mentalium naturam ac finem minus elucentia reddidissent. 

Idem autem Concilium insuper decrevit ut benedictiones reser¬ 
vatae perpaucae exstarent, et in favorem tantum Episcoporum vel 
Ordinariorum atque opportune provideretur, quo sacramentalia quae¬ 
dam, saltem in specialibus rerum adiunctis et de indicio Ordinarii, 
a laicis congruis qualitatibus praeditis administrari possent. 

Quibus decretis obsecuta, Congregatio haec pro Cultu Divino novum 
Ritualis Romani titulum apparavit, quem Summus Pontifex Ioannes 
Paulus II Auctoritate Sua Apostolica approbavit evulgarique iussit. 



6 


DECRETUM 


Quapropter eadem Congregatio, de speciali mandato Summi Pon¬ 
tificis, Ordinem Benedictionum publici iuris facit, qui, lingua latina 
exaratus, statim ac prodierit vigere incipiet; linguis autem vernaculis, 
cum interpretationes a Sede Apostolica sint recognitae, a die quem 
Conferentiae Episcoporum statuerint. 

Contrariis quibuslibet minime obstantibus. 

Ex aedibus Congregationis pro Cultu Divino, die 31 maii 1984. 

% Augustinus Mayer, 0. S. B. 

Archiep. tit. Satrianensis 
Pro-Prcefectus 


© Vergilius Nofe 
Archiep. tit. Voncariensis 
a Secretis 



PRAENOTANDA GENERALIA 




PR^NOTANDA GENERALIA 


I. Benedictio in historia salutis 

1. Omnis benedictionis fons et origo 1 est Deus super omnia bene¬ 
dictus, 2 qui unus bonus cuncta bene fecit, ut creaturas suas bene¬ 
dictionibus adimpleret 3 et semper eas, etiam post hominis lapsum, 
in signum misericordiae concessit. 

2. At ubi venit plenitudo temporis, Pater Filium suum misit atque 
per eum, qui carnem sumpsit, homines in omni spiritali benedictione 
iterum benedixit. 4 Et ita vetus maledictio nobis in benedictionem 
transiit cum « ortus est sol iustitiae, Christus Deus noster; qui solvens 
maledictionem, dedit benedictionem ». 5 

3. Maxima Patris benedictio, Christus in Evangelio apparuit bene¬ 
dicens fratribus, praesertim minimis, 6 et orationem benedictionis ad 
Patrem dirigens. 7 Denique, gloria a Patre donatus et in caelum ascen¬ 
dens in fratres, quos sanguine acquisiverat, Spiritus sui donum effudit, 
ut eius ducti virtute Deum Patrem in omnibus laudarent et magnifica¬ 
rent atque eum adorarent eique gratias agerent, et caritatis opera 
exercentes inter benedictos regni connumerari mererentur. 8 


1 Cf. Missale Romanum, ex decreto sacrosancti cecumenici Concilii Vaticani II 
instauratum, auctoritate Pauli PP. VI promulgatum, ed. typ. altera, Romae, 1975: 
Benedictiones in fine Missae, Benedictiones sollemnes, n. 3, Initio anni. 

2 Cf. Rom 9, 5. 

3 Cf. Missale Romanum, Prex Eucharistica IV, n. 117. 

4 Cf. Gal 4, 4; Eph 1, 3. 

5 Cf. Officium divinum ex decreto sacrosancti oecumenici Concilii Vaticani II 
instauratum, auctoritate Pauli PP. VI promulgatum, Liturgia Horarum iuxta ritum 
Romanum, ed. typ., vol. IV, Romae 1972: In Nativitate B. Mariae Virginis, die 8 sep- 
tembris, ad Benedictus, antiphona. 

6 Cf. Act 3, 26; Mc 10, 16; 6, 41; Lc 24, 50 etc. 

7 Cf. Mt 9, 31; 14, 19; 26, 26; Mc 6, 41; 8, 7. 9; 14, 22; Lc 9, 16; 24, 30; Io 6, 11. 

8 Cf. Missale Romanum, Commune Sanctorum et Sanctarum: 9. Pro iis qui opera 
misericordiae exercuerunt, collecta. 



10 _ PRAENOTANDA GENERALIA _ 

4. Per Spiritum enim Sanctum, Abrahse benedictio 9 in Christo 
magis magisque adimpletur, cum in filios transit qui ad novam vitam 
« in omni benedictionis plenitudine » 10 vocati sunt, quatenus membra 
corporis Christi effecti fructus eiusdem Spiritus ad mundum bene¬ 
dictione divina sanandum prorsus diffundant. 

5. Ad Christum Salvatorem aspiciens Pater primum fcedus sui amo¬ 
ris erga homines iam multiplici benedictionum effusione confirmave¬ 
rat. Hoc modo populum electum ad Redemptorem suscipiendum 
praeparavit eumque foederis dignum in dies effecit. Populus vero in 
viis iustitiae ambulans, ore et corde Deum honorare potuit, benedic¬ 
tionis divinae signum ac sacramentum in mundo factus. 

6. Deus autem, a quo omnis benedictio descendit, hominibus iam 
eo tempore concessit, ut, praesertim patriarchae, reges, sacerdotes, 
levitae, parentes 11 nomen eius laudando benedicerent eiusque nomine 
alios homines et res creatas divinis benedictionibus cumularent. 

Cum vero Deus sive per se benedicit, sive per alios, semper quidem 
Domini adiutorium promittitur, eius gratia annuntiatur, eius fidelitas 
erga fcedus initum praedicatur. Cum quidem homines benedicunt, 
eum laudant quem bonum et misericordem proclamant. 

Deus enim benedictionem impertit bonitatem suam communi¬ 
cando vel praenuntiando. Homines benedicunt Deum eius laudes 
proferendo, ei gratias agentes, pietatis cultum et obsequium eidem 
tribuentes, et cum ceteros benedicunt, Dei adiutorium vel super 
singulos vel super coetus congregatos invocant. 

7. Scriptura Sacra testante universa quae Deus creavit et iugiter 
sua gratia providenti in mundo sustentat, benedictionem Dei referunt 
et ad eum benedicendum trahere debent. 12 Quod praesertim tenendum 
est postquam Verbum caro factum, res omnes mundi Incarnationis 
suae mysterio sanctificare coepit. 

Attamen benedictiones primo et principaliter Deum respiciunt, 
cuius magnitudinem et bonitatem extollunt; quoniam vero beneficia 


9 Cf. Gen 12, 3. 

10 S. Basilius, De Spiritu Sancto, cap. 15, 36: PG 32, 131. Cf. S. Ambrosius, De 
Spiritu Sancto, I, 7, 89: PL 16, 755; CSEL 79, 53. 

11 Cf. Gen 14, 19-20 - Hebr 7, 1; Gen 27, 27-29; 38, 40 — Hebr 11, 20; Gen 49, 1-28 — 
Hebr 11, 21; Deut 21, 5; Deut 33; Ios 14, 13; 22, 6; 2 Chr 30, 27; Lev 9, 22-23; Neh 8, 
6; Sir 3, 9-11. 

12 Cf. v, gr. Dan 3, 57-88; Ps 65 (66), 8; 102 (103); 134 (135); 1 Tim 4, 4-5. 


BENEDICTIONES IN VITA ECCLESLE 


11 


divina communicant, homines etiam spectant quos Deus sua provi¬ 
dentia regit atque tuetur; at etiam ad res creatas diriguntur, qua¬ 
rum copia et varietate Deus hominem benedicit. 13 


II. Benedictiones in vita Ecclesia 

8. Praeceptis Salvatoris monita, Ecclesia calici benedictionis par¬ 
ticipat, 14 gratias agendo Deo pro inenarrabili dono eius in mysterio 
Paschali prima vice acquisito, in Eucharistia deinde nobis commu¬ 
nicato. Nam ex eucharistico mysterio Ecclesia gratiam et virtutem 
haurit per quas et ipsa in mundo fit benedictio, et tamquam univer¬ 
sale salutis sacramentum, 15 inter homines et pro hominibus opus 
sanctificationis semper exercet, et cum Christo capite in Spiritu Sancto 
Patrem glorificat. 

9. Multifariam Ecclesia, Spiritus Sancti operante virtute, hoc suum 
exprimit ministerium unde plures instituit benedicendi formas, qui¬ 
bus homines ad Deum laudandum vocat, ad eius expostulandam 
protectionem allicit, ad illius misericordiam vitae sanctitate prome¬ 
rendam adhortatur, ad eius beneficia impetranda preces adhibet, ut 
ea quae invocat, felicem consequantur effectum. 

Huc ergo accedunt benedictiones ab Ecclesia institutae, quae sunt 
signa sensibilia quibus « significatur et modo singulis proprio effi¬ 
citur » 16 et illa hominum in Christo sanctificatio et illa Dei glorifi¬ 
catio, quae finem constituunt ad quem omnia alia Ecclesiae opera 
contendunt. 17 

10. Utpote signa, quae Dei verbo innituntur et operante fide cele¬ 
brantur, benedictiones illustrare intendunt et manifestare debent 
vitae novitatem in Christo, quae Sacramentis Novi Foederis a Domino 
institutis oritur et crescit. Benedictiones insuper in aliquam Sacra¬ 
mentorum imitationem institutae, semper effectus praesertim spiri¬ 
tales significant, quos vero ex Ecclesiae impetratione obtinent. 18 


13 Cf. Gen 27, 27; Ex 23, 25; Deut 7, 13; 28, 12; Iob 1, 10; Ps 64 (65), 11; Ier 31, 23. 

14 Cf. 1 Cor 10, 16. 

15 Cf. Cone. Vat. II, Const. dogmatica de Ecclesia, Lumen Gentium, n. 48. 

16 Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia, Sacrosanctum Concilium, n. 7. 

17 Ibidem, nn. 7 et 10. 

18 Cf. ibidem, n. 60. 




12 


PRAENOTANDA GENERALIA 


11. Persuasum hoc sibi habens. Ecclesia sollicita est, ut celebratio 
benedictionis ad Dei laudem et exaltationem re vera cedat et ad spiri¬ 
tale eius populi emolumentum ordinetur. 

Quo autem clarius hoc pateat, antiqua ex traditione, formulae 
benedictionum eo spectant ut imprimis Deum pro eius donis glorifi¬ 
cent eiusque impetrent beneficia atque maligni potestatem in mundo 
compescant. 

12. Deum in omnibus glorificans et praesertim attendens ad gloriae 
Dei manifestationem erga homines, gratia renatos vel renascendos, 
Ecclesia benedictionibus pro eis et cum eis Dominum collaudat in 
peculiaribus vitae adiunctis, et super eos eius gratiam invocat. Inter¬ 
dum autem Ecclesia etiam res et loca sive ad navitatem humanam 
sive ad vitam liturgicam, ac pietatem et devotionem spectantia bene¬ 
dicit, hominibus tamen semper prae oculis habitis, qui illis rebus 
utuntur et in illis locis operantur. Homo enim, pro quo omnia Deus 
et bona voluit et fecit, receptaculum est sapientiae eius, et benedictio¬ 
nis ritibus se ita rebus creatis uti fatetur, ut ipso earum usu Deum 
quaerat, Deum diligat, uni Deo fideliter serviat. 

13. Fide ducti christifideles, spe roborati et caritate compulsi, non 
solum bonitatis divinae vestigia in universis rebus creatis sapienter 
dignoscere valent, sed et in operibus humanae navitatis Christi regnum 
implicite quaerunt et insuper omnes mundi eventus tamquam signa 
considerant paternae illius providentiae qua Deus omnia regit atque 
sustentat. Semper ergo et ubique occasio praebetur Deum per Chri¬ 
stum in Spiritu Sancto laudandi, invocandi eique gratias reddendi, 
dummodo agatur de rebus, locis, vel adiunctis quae normae vel spiritui 
Evangelii non contradicant. Ideo unaquaeque celebratio benedictionis 
pastorali iudicio semper est subicienda, praesertim si periculum admi¬ 
rationis apud fideles vel ceteros oriturum praevideri possit. 

14. Pastoralis huiusmodi benedictionum consideratio eiusdem Con¬ 
cilii (Ecumenici Vaticani II verbis congruit: « Liturgia Sacramentorum 
et Sacramentalium id efficit ut fidelibus bene dispositis omnis fere 
eventus vitae sanctificetur, gratia divina manante e mysterio Paschali 
Passionis, Mortis et Resurrectionis Christi, a quo omnia Sacramenta 
et Sacramentalia suam virtutem derivant; nullusque paene rerum ma- 




DE OFFICIIS ET MINISTERIIS 


13 


terialium usus honestus ad finem hominem sanctificandi Deumque lau¬ 
dandi dirigi non possit ». 19 

Ita benedictionum ritibus ad praecipuum Sacramentorum effectum 
suscipiendum homines disponuntur et varia eorum vitae adiuncta sanc¬ 
tificantur. 

15. « Ut haec plena efficacitas habeatur, necessarium est ut fideles 

cum recti animi dispositionibus ad sacram Liturgiam accedant ». 20 
Quare illi qui benedictionem Dei per Ecclesiam expostulant, disposi¬ 
tiones suas ea fide confirment, cui omnia sunt possibilia; 21 spe inni¬ 
tantur, quae non confundit; 22 caritate praesertim vivificentur, quae 
mandata Dei servanda urget. 23 Ita enim homines bonam Dei volunta¬ 
tem quaerentes 24 benedictionem Domini plene intellegent et vere con- 
sequentur. 


III. De officiis et ministeriis 

16. Benedictiones Ecclesiae liturgicae sunt actiones, ideoque com- 
munitaria celebratio quae interdum requiritur, liturgicae precationis 
indoli melius respondet, et dum per Ecclesiae orationem veritas fide¬ 
libus proponitur, adstantes ad Matris vocem corde et ore participan¬ 
dam adducuntur. 

Pro benedictionibus maioris momenti, quae Ecclesiam localem 
spectant, convenit ut dicecesana communitas vel paroecialis, episcopo 
vel parocho praeside, congregetur. 

Sed et ceteris quoque benedictionibus praestat ut fideles intersint: 
quod enim pro aliquo coetu peragitur in totam quodammodo commu¬ 
nitatem redundat. 

17. Quando autem nullus adest fidelium coetus, tum ille qui bene¬ 
dicere Deum vult vel benedictionem divinam petit tum minister qui 
celebrationi praeest, memores esse debent se iam Ecclesiam reprae¬ 
sentare celebrantem, ita ut ex eorum communi oratione et petitione 


19 Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia, Sacrosanctum Concilium, n. 61. 

20 Ibidem, n. 11. 

21 Cf. Mc 9, 23. 

22 Cf. Rom 5, 5. 

23 Cf. Io 14, 21. 

24 Cf. Rom 12, 2; Eph 5, 17; Mt 12, 50; Mc 3, 35. 



14 


PRAENOTANDA GENERALIA 


benedictio «licet per hominem, non tamen ab homine » 25 descendat, 
quatenus est « sanctificationis et gratiarum votiva collatio ». 26 

Celebratio benedictionis rerum vel locorum de more ne fiat sine 
participatione alicuius saltem fidelis. 

18. Ministerium benedictionis coniungitur cum peculiari exercitio 
sacerdotii Christi et secundum locum et officium unicuique in populo 
Dei proprium, sequenti ratione exercetur: 

a) Episcopo competit illis potissimum praeesse celebrationibus, 
quae universam communitatem dicecesanam spectant et quae peculiari 
sollemnitate magnoque populi concursu peraguntur, qua de re quas¬ 
dam celebrationes, praesertim forma sollemniore peractas, ipse sibi 
reservare potest. 27 

b) Presbyteris, ut eorum servitii natura erga populum Dei requirit, 
praeesse competit benedictionibus, illis praesertim quae communitatem 
respiciunt, ad cuius servitium deputantur, ideoque omnes benedictio¬ 
nes huius libri celebrare possunt, nisi praesens sit Episcopus, qui 
eisdem praesideat. 

c) Diaconis, utpote adiumentum praestantibus Episcopo eiusque 
Presbyterio quatenus verbi, altaris et caritatis ministris, competit prae¬ 
sidere nonnullis celebrationibus, ut suo loco indicatur. 

Quotiescumque vero adest sacerdos, ipsi opportunius munus prae¬ 
sidendi tribuendum est, dum diaconus ei ministrabit in actione litur- 
gica propria munera exercens. 

d) Acolythis atque lectoribus, qui peculiari munere in Ecclesia e 
collata ipsius institutione funguntur, facultas quasdam benedictiones 
impertiendi iure prae ceteris laicis tribuitur, de iudicio Ordinarii loci. 

Alii etiam laici viri ac mulieres, vi sacerdotii communis, cuius mu¬ 
nere in Baptismo et Confirmatione sunt aucti, sive proprii muneris 
virtute (ut parentes pro filiis), sive ministerium extraordinarium exer¬ 
centes, sive alia peculiaria munera in Ecclesia exsequentes, ut reli¬ 
giosi vel catechistas nonnullis in regionibus, de iudicio Ordinarii loci 28 
cum nota sit eorum debita institutio pastoralis necnon prudentia in 
proprio munere apostolico fungendo, quasdam benedictiones, ritu 

25 Cf. S. Cesarius Arelatensis, Sermo 77, 5: CCL 103, 321. 

26 S. Ambrosius, De Benedictionibus patriarcharum, 2, 7: PL 14, 709; CSEL De 
Patriarchis, 32, 2, 18. 

27 Cf. Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia, Sacrosanctum Concilium, n. 79. 

28 Cf. ibidem. 




DE CELEBRATIONE BENEDICTIONIS 


15 


et formulis pro ipsis praevisis, celebrare possunt, prout in unoquo¬ 
que Ordine indicatur. 

Cum vero adsit sacerdos vel diaconus, ipsi munus praesidendi re¬ 
linquatur. 

19. Fidelium participatio eo magis actuosa erit, quo altior ipsis 
impertietur de momento benedictionum institutio. Presbyteri igitur 
et ministri in ipsis celebrationibus necnon in praedicatione et in cate¬ 
chesi benedictionum significationem atque vim christifidelibus pro¬ 
ponant. 

Maxime enim praestat populum Dei doceri de recta significatione 
rituum et precum quibus Ecclesia in benedictione impertienda utitur, 
ne in celebrationem sacram aliquid inducatur quod vel superstitione 
vel vanae credulitatis permixtione, fidei noceat puritati. 


IV. De CELEBRATIONE BENEDICTIONIS 
De structura typica 

20. Celebratio typica benedictionis duas partes praecipuas exhibet 
quarum prior est proclamatio verbi Dei, altera vero laus divinae boni¬ 
tatis et auxilii caelestis impetratio. 

Celebratio de more brevibus ritibus aperitur atque concluditur. 

21. Pars prior eo tendit ut benedictio signum sacrum revera fiat, 
quod ex verbi Dei proclamatione sensum haurit et efficaciam. 29 

Centrum ergo huius primae partis est proclamatio verbi Dei, ad 
quam tum monitio introductoria tum brevis explicatio, vel adhortatio 
aut homilia quae pro opportunitate addi possunt, iure referuntur. 

Ad fidem vero participantium magis excitandam, psalmus vel can¬ 
tus vel sacrum silentium opportune interponuntur, praesertim si plu- 
res lectiones fiunt. 

22. Pars altera eo tendit ut, ritibus et precibus Deus laudetur eiusque 
auxilium per Christum in Spiritu Sancto impetretur. Huius autem 
partis centrum constituit formula benedictionis, seu oratio Ecclesiae, 
quam peculiare signum saepe comitatur. 


29 Cf. Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, Ed. typ. altera, Romae, 1981, 
Praenotanda, nn. 3-9. 




16 


PRAENOTANDA GENERALIA 


Ad orationem vero adstantium magis fovendam, addi potest com¬ 
munis prex, quae de more orationem benedictionis praecedit, interdum 
vero sequitur. 

23. In celebrationibus propositis elementa potiora, uti sunt procla¬ 
ma tio verbi Dei et Ecclesiae oratio, quae numquam omittenda sunt, 
etiam in Ritibus brevioribus, a ceteris elementis, in aptatione celebra¬ 
tionis, sedulo distingui debent. 

24. Insuper in celebratione disponenda haec apprime notentur: 

a) forma communitaria plerumque praeferatur 30 ita ut in ea dia¬ 
conus, lector, psalmista, schola propria munera exerceant; 

h ) normae primariae attendatur de conscia, actuosa et apta parti¬ 
cipatione fidelium; 31 

c ) rerum et adstantium adiunctis opportune consulatur, 32 servatis 
principiis horum rituum instaurationis et normis a competenti aucto¬ 
ritate traditis. 


De signis adhibendis 

25. Signa visibilia quae saepe orationes comitantur eo praesertim 
tendunt ut salutiferas actiones Domini in mentem revocent, necessi¬ 
tudinem quandam cum praecipuis Ecclesiae Sacramentis ostendant, 
ideoque adstantium fidem alant eorumque attentionem ad ritum par¬ 
ticipandum excitent. 33 

26. Signa autem quae potissimum adhibentur haec sunt: manuum 
extensio vel elevatio vel iunctio, manuum impositio, signum crucis, 
aspersio aquae benedictae et incensatio. 

a) Cum formula benedictionis sit in primis « oratio », minister 
prout in singulis Ordinibus indicatur manus vel extendit vel elevat 
vel iungit. 

b) Peculiarem locum inter signa benedictionis manuum impo¬ 
sitio obtinet, sicut Christus in usum habuit, qui de discipulis loquens, 


30 Cf. Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia, Sacrosanctum Concilium, n. 27. 

31 Cf. ibidem, n. 79. 

32 Cf. ibidem, n. 38. 

33 Cf. ibidem, nn. 59-60. 




DE CELEBRATIONE BENEDICTIONIS 


17 


dixit: « super aegrotos manus imponent et bene habebunt » (Mc 16, 18), 
et in Ecclesia et per Ecclesiam hoc signum adhuc peragit. 

c ) Saepe etiam, iuxta antiquam Ecclesiae traditionem, crucis si¬ 
gnum proponitur. 

d) Aquae benedictae aspersio in quibusdam Ordinibus proponitur. 
Tunc ministri adhortentur fideles ad paschale mysterium commemo¬ 
randum et ad fidem Baptismi renovandam. 

e) In quibusdam Ordinibus incensatio adhibetur, quae est signum 
venerationis et honoris, et aliquando Ecclesiae orationem adumbrat. 

27. Quamvis signa in benedictionibus adhibita, et praesertim crucis 
signum, quandam evangelizationem et fidei communicationem expri¬ 
mant, ad actuosiorem reddendam participationem et ad periculum 
vitandum superstitionis, benedictionem rerum et locorum solo signo 
externo, nulla verbi Dei vel alicuius precis habita ratione, de more 
impertire non licet. 


De modo uniendi celebrationem benedictionis cum aliis celebrationi¬ 
bus vel cum aliis benedictionibus. 

28. Cum quaedam benedictiones peculiarem necessitudinem cum 
Sacramentis prae se ferant, interdum coniungi possunt cum Missae 
celebratione. 

In Rituali de Benedictionibus indicantur quaenam sint huiusmodi 
benedictiones, qua cum parte vel ritu coniungendae et pro singulis 
casibus normae rituales praebentur, quas praetergredi non licet. Aliae 
vero benedictiones nullo modo coniungendae sunt cum celebratione 
eucharistica. 

29. Cum aliis celebrationibus, quaedam benedictiones coniungi pos¬ 
sunt, ut suis locis in Ordinibus indicatur. 

30. Opportunum interdum esse potest plures benedictiones unica 
celebratione peragere. In celebratione disponenda hoc prae oculis 
habeatur: adhibeatur Ordo qui benedictionem potiorem respiciat, 
additis in monitione et in precibus aptis verbis et signis, quibus ma¬ 
nifestetur intentio alias quoque benedictiones impertiendi. 




18 


PRAENOTANDA GENERALIA 


De munere ministri in prceparanda ordinandaque celebratione 

31. Meminerit minister benedictiones in primis fideles respicere, at 
celebrari posse quoque pro catechumenis et, attentis normis can. 1170, 
nisi obstet Ecclesias prohibitio, etiam non catholicis. 

Ad benedictiones modo communitario cum fratribus seiunctis cele¬ 
brandas singulis in casibus normas ab Ordinario loci datae serventur. 

32. Celebrans vel minister, omnibus consideratis adiunctis, votis 
etiam fidelium auditis, facultatibus in variis Ordinibus concessis pro 
opportunitate utatur, structuram vero servet, nec partium principa¬ 
lium ordinem ullo modo perturbet. 

33. In celebratione communitaria peragenda attendatur ut omnes, 
sive ministri sive fideles, munere suo fungentes, totum id, quod ad 
ipsos pertinet, cum decore, ordine et pietate agant. 

34. Itemque attendatur ad indolem peculiarem temporis liturgici, 
ut monitiones et preces fidelium vinculum cum annuo Christi myste¬ 
riorum circulo habeant. 


De vestibus liturgicis adhibendis 

35. Episcopus, cum maioris momenti celebrationibus prseest, vestes 
adhibet quae in Caeremoniali Episcoporum indicantur. 

36. Presbyter et diaconus, cum benedictionibus forma communi¬ 
taria, praesertim in aula ecclesiae vel cum aliqua externa sollemnitate 
praesunt, induant albam cum stola. Alba cum superpelliceo commu¬ 
tari potest, quando habitus talaris adhibetur. In sollemnioribus cele¬ 
brationibus pluviale adhiberi poterit. 

37. Color paramentorum vel albus sit, vel congruat tempori aut festo 
liturgico. 

38. Ministri rite instituti, cum celebrationibus communitatis prae¬ 
sunt, vestes induant quae a Conferentia Episcoporum vel ab Ordi¬ 
nario loci pro celebrationibus liturgicis sunt praescriptae. 




DE APTATIONIBUS 


19 


V. DE APTATIONIBUS QU^ CONFERENTIIS EPISCOPORUM COMPETUNT 

39. Conferentiis Episcoporum competit, vi Constitutionis de Sacra 
Liturgia, 34 Rituale particulare exarare quod huic titulo Ritualis Ro¬ 
mani respondeat, singularum tamen regionum necessitatibus accom¬ 
modatum ut, actis ab Apostolica Sede recognitis, 35 in regionibus ad 
quas pertinet adhibeatur. 

Qua in re, Conferentiarum Episcoporum erit: 

a ) Aptationes definire, iuxta principia in hoc libro statuta rituum 
tamen structura propria servata. 

b ) Sedulo ac prudenter considerare quid ex traditionibus ingenio¬ 
que singulorum populorum opportune admitti possit, ideoque alias 
aptationes, quas utiles vel necessariae existimentur, proponere. 36 

c ) Proprias autem Ritualium particularium iam exstantium bene¬ 
dictiones si quae habentur, vel antiqui Ritualis Romani et quae adhuc 
in usu sint, retinere, dummodo cum mente Constitutionis de Sacra 
Liturgia, et principiis in hoc titulo expositis ac necessitatibus hodier¬ 
nis componi queant; vel ea aptare. 

d ) In variis benedictionum Ordinibus, praesertim quando plures 
formulae ad libitum eligendae exhibentur, alias etiam formulas eiusdem 
generis praeter eas quae in Rituali Romano inveniuntur, adicere. 

e) Praenotanda, sive generalia sive particularia uniuscuiusque Ordi¬ 
nis, quae in hoc libro habentur, non solum integre vertere, sed, si casus 
ferat, complere, ita ut ministri significationem rituum plenius intel¬ 
legant ac fidelium participatio conscia et actuosa reddatur. 

/) Illas partes complere quae in libro desiderantur, ut v. gr. alias 
lectiones praebere, quae utiles esse possunt; cantus aptiores indicare. 

g ) Versiones textuum parare, ita ut indoli variorum sermonum 
atque ingenio diversarum culturarum accommodentur. 

h) In editionibus libri materiam ordinare modo qui ad usum pasto¬ 
ralem aptior videatur, partes libri separatim edere, praecipuis prae¬ 
notandis semper praemissis. 


34 Cf. Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia, Sacrosanctum Concilium, n. 63, b). 

35 Cf. C.I.C., can. 838 §§ 2 et 3; cf. C.I.C., can. 1167 § 1. 

36 Cf. Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia, Sacrosanctum Concilium, nn. 37- 
40; 65. 





PARS PRIMA 

DE BENEDICTIONIBUS 
QXJJE DIRECTE PERSONAS SPECTANT 




CAPUT I 


ORDINES BENEDICTIONIS FAMILIARUM 
EARUMQUE MEMBRORUM 


Praenotanda 

40. Communitatem vitae et amoris coniugalis, a Creatore conditam 
et a Christo Domino ad exemplar suae cum Ecclesia arcanae et fe¬ 
cundae unionis constitutam tamquam Novi Foederis sacramentum ac 
vitae statum et ordinem, semper Ecclesia in sua actione pastorali 
magni habuit. Etenim ex huiusmodi communitate procedit familia, 
in qua coniuges donum proprium in populo Dei retinent propriamque 
vocationem, ut sibi invicem, filiis suis ceterisque familiaribus, gratiae 
cooperatores necnon fidei et amoris Christi testes sint. Ideoque 
christiana familia, velut Ecclesia domestica, missionem divinitus 
acceptam adimplens et suum exercens apostolatum tum virtutes 
Regni Dei in mundo tum spem vitae beatae elata voce coram homini¬ 
bus proclamare tenetur. 1 

41. Quo vero coniuges et cetera familiae membra aptiora in dies 
redderentur ad proprium munus plenius assumendum et protenus 
persequendum, Ecclesia quaedam sacramentalia subsidia instituit qui¬ 
bus vita familiaris, certis in adiunctis, Dei verbi proclamatione et 
peculiari benedictione ditaretur. Huc accedunt praesertim Ordines 
benedictionis qui hoc in capite describuntur. 


1 Cf. Cone. Vat. II, Const. dogmatica de Ecclesia, Lumen Gentium, nn. 11 et 35; 
Decretum de apostolatu laicorum, Apostolicam actuositatem, nn. 7 et 11; Const. pasto¬ 
ralis de Ecclesia in mundo huius temporis, Gaudium et spes, nn. 47-52. 



24 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


I. ORDO BENEDICTIONIS FAMILI/E 


Praenotanda 

42 . Quoties benedictionem vel christiana familia postulat, vel pasto¬ 
ralis cura suadet, haec benedictio opportune videtur impertienda, ut 
vita christiana in familiae membris foveatur. Quo autem melius id 
obtineri possit, celebratio rerum adiunctis erit accommodanda. 

43. Benedictio familiae peragi potest etiam in Missae celebratione, 
iuxta Ordinem infra nn. 62-67 descriptum. 


A. ORDO BENEDICTIONIS 

44 . Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote tum 
a diacono et etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro laico 
praevisis. 

45 . Ex hoc Ordine, semper potioribus elementis servatis, quaedam 
sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et membrorum familiae 
accommodetur. 

Ritus initiales 

46 . Familia congregata, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

47 . Deinde minister, si est presbyter vel diaconus, adstantes salutat, 
dicens: 

Gratia vobis et pax a Deo Patre 
et a Domino nostro Iesu Christo. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 




BENEDICTIO FAMILLE 


25 


Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel: 

Benedictus Deus in saecula, 
vel alio apto modo. 


48 . Si vero minister est laicus, adstantes salutat, dicens: 

Gr&tia Domini nostri Iesu Christi 
sit cum omnibus nobis. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


49 . Minister adstantes ad benedictionem accipiendam disponit his 
vel similibus verbis: 

Carissimi, familia, quae per Matrimonii sacramentum Christi 
gratiam et vitae novitatem accepit, singulare momentum habet 
tam pro Ecclesia quam pro civili societate, quarum est cel¬ 
lula prima et vitalis. 

Hac celebratione invocamus illam Domini benedictionem, 
qua membra familiae constanter inter se gratiae cooperatores 
fiant necnon fidei praecones in variis vitae adiunctis. 

Dei auxilio suffulti, missionem vestram adimplebitis, totam 
vitam vestram ad Evangelium conformantes, ut Christi testes 
vos ipsos exhibeatis in mundo. 

Lectio verbi Dei 

50 . Deinde unus ex adstantibus vel ipse minister legit textum 
Sacrarum Scripturarum ex iis qui infra proponuntur selectum. 






26 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


1 Cor 12, 12-14 « Unum corpus sumus ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Sicut corpus unum est et membra habet multa, omnia autem 
membra corporis, cum sint multa, unum corpus sunt, ita 
et Christus; etenim in uno Spiritu omnes nos in unum cor¬ 
pus baptizati sumus, sive Iudaei sive Graeci sive servi sive 
liberi, et omnes unum Spiritum potati sumus. Nam et cor¬ 
pus non est unum membrum sed multa. 

51. Vel: 

Eph 4, 1-6 « Supportantes invicem in caritate ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Ephesios. 

Obsecro vos ego vinctus in Domino, ut digne ambuletis vo¬ 
catione, qua vocati estis, cum omni humilitate et mansuetu¬ 
dine, cum longanimitate, supportantes invicem in caritate, 
solliciti servare unitdtem spiritus in vinculo pacis; unum 
corpus et unus Spiritus, sicut et vocati estis in una spe voca¬ 
tionis vestrae; unus Dominus, una fides, unum baptisma; unus 
Deus et Pater omnium, qui super omnes et per omnia et in 
omnibus. 

52. Vel: 

Rom 12, 4-16 « Caritate fraternitatis invicem diligentes ». 

Sicut in uno corpore multa membra habemus... 

1 Cor 12, 31b—-13, 7 « Caritas omnia suffert, omnia credit, omnia sperat, 
omnia sustinet ». 

Adhuc excellentiorem viam... 

53. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 127 (128), 1-2. 4-6a 

r. (cf. 1) Beati omnes qui timent Dominum. 




BENEDICTIO FAMILIA 


27 


54. Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, lec¬ 
tionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

55. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quas peculiaria rerum vel familiarum adiuncta respiciant. 

Christum Dominum, coaeternum Patris Verbum, qui cum 
hominibus conversatus, in familia vivere dignatus est, eam- 
que benedictionibus caelestibus implere, humiliter deprece- 
mur, ut familiam hanc propitius protegat, elque dicamus: 

B. Familiam nostram in tua pace, Domine, tuere. 

Qui Mariae et Ioseph subditus, 
domesticam vitam consecrasti, 

— familiam hanc tua praesentia sanctifica. R. 

Qui studiosus fuisti eorum quae Patris tui sunt, 

— praesta ut in omni familia Deus colatur et honoretur. 

Qui sanctam familiam tuam 

orationis, amoris et voluntatis Patris faciendae 

exemplar mirabile demonstrasti, 

— familiam hanc tua gratia sanctifica 
tuisque donis cumulare digneris. R. 

Qui propinquos amasti et ab ipsis amatus es, 

— omnes familias in pace et mutua caritate constitue. 

Qui in Cana Galilaeae familiae primordia 
primo tuo signo laetificasti, 
aquam in vinum convertens, 

— huius familiae doldres et anxietates 

benigne ldnias et in gaudium suaviter convertas. 5. 



28 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Qui familiae unitati prospiciens, dixisti: 

« quod Deus coniunxit, homo non separet », 

— coniuges istos arctissimo tuae dilectionis vinculo 
in dies serva coniunctos. R. 

56. Precibus absolutis, minister opportune invitat omnes praesen¬ 
tes ad orationem dominicam canendam vel dicendam his vel simili¬ 
bus verbis: 

Praeceptis salutaribus moniti, 
et divina institutione formati, 
audemus dicere: 

Omnes: 

Pater noster, qui es in caelis ... 

Oratio benedictionis 

57. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus super 
membra familiae extensis, secus manibus iunctis, benedictionis ora¬ 
tionem profert: 

Creator populi tui, Deus, et misericors reparator, 
qui familiam in nuptiali foedere constitutam 
Christi et Ecclesiae sacramentum fleri voluisti, 
copiosam, quaesumus, benedictionem infunde 
super hanc familiam tuo nomine congregatam, 
ut qui in ea uno amore coniunguntur, 
spiritu ferventes et orationi instantes, 
sollicitudinem mutuam sibi praestent, 
necessitatibus omnium communicent, 
atque verbo et exemplo fidei praecones exsistant. 

Per Christum Dominum nostrum. 


B. Arnen. 




BENEDICTIO FAMILLE 


29 


58. Vel: 

Te, Domine, benedicimus, 
qui Filium tuum, hominem factum, 
in humana familia partem habere voluisti, 
ut in cuius intima societate adolesceret, 
curas etiam nosset et gaudia praegustaret. 

Te ergo. Domine, pro hac familia humiliter imploramus: 

illam protege atque custodi, 

ut, gratiae tuae munere roborata, 

prosperitate fruatur, concdrdia ditetur, 

et velut Ecclesia domestica, 

gloriam tuam testificetur in mundo. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 

59. Pro opportunitate, minister familiam congregatam aqua bene¬ 
dicta aspergit, nihil dicens. 


Conclusio ritus 

60. Tum minister ritum concludit dicens: 

Dominus lesus, 

qui Nazareth cum sua familia commoratus est, 

semper in vestra familia maneat, 

eam ab omni malo defendat, 

voblsque concedat 

ut sitis cor unum et anima una. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


61. Celebratio apto cantu laudabiliter perficitur. 




30 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


B. ORDO BENEDICTIONIS CELEBRATIONI MISS^ CONIUNCLE 

62 . Sacerdos, in ordinanda Missa, servatis de iure servandis, libenter 
facultate seligendi diversas Missas partes utatur, ad membrorum fami¬ 
liae bonum spiritale praesertim attendens. 

Quando benedictio familiae peragitur intra Missae celebrationem 
in domo ipsius familiae, ritus instrui debet secundum principia et 
normas Instructionis « Actio pastoralis » pro ccetibus particularibus 2 
vel etiam, data occasione, « Directorii de Missis cum pueris » 3 oppor¬ 
tunis utique monitionibus adhibitis. 

63. Post lectionem Evangelii, celebrans in homilia ex textu sacro 
exponat gratiam et munera vitae familiaris in Ecclesia. 

64 . Sequitur oratio fidelium, modo in Missae celebratione consueto 
vel modo qui hic proponitur; quam orationem celebrans concludit 
formula benedictionis, nisi opportunius videatur hanc formulam in 
fine celebrationis Missae adhibere, tamquam orationem super populum. 
Ex intercessionibus quae infra proponuntur, celebrans seligere potest 
eas quae aptiores videantur vel alias adicere quae peculiaria rerum vel 
familiarum adiuncta respiciant: 

Christum Dominum, coaeternum Patris Verbum, qui cum 
hominibus conversatus, in familia vivere dignatus est, eamque 
benedictionibus caelestibus implere, humiliter deprecemur, 
ut familiam hanc propitius protegat, eique dicamus: 

R. Familiam nostram in tua pace, Domine, tuere. 

Qui Mariae et loseph subditus, 
domesticam vitam consecrasti, 

— familiam hanc tua praesentia sanctifica. $. 

Qui studiosus fuisti eorum quae Patris tui sunt, 

— praesta ut in omni familia Deus colatur et honoretur, b. 

Qui sanctam familiam tuam 

orationis, amoris et voluntatis Patris faciendae 

2 S. Congr. pro Cultu Divino, 15 maii 1969, A.A.S. 61 (1969) pp. 806-811. 

3 S. Congr. pro Cultu Divino, 1 novembris 1973, A.A.S. 66 (1974) pp. 30-46. 




BENEDICTIO FAMILIAE 


31 


exemplar mirabile demonstrasti, 

— familiam hanc tua gratia sanctifica 
tuisque donis cumulare digneris. 

Qui propinquos amasti et ab ipsis amatus es, 

— omnes familias in pace et mutua caritate constitue, r. 

Qui in Cana Galilaeae familiae primordia 
primo tuo signo laetificasti, 
aquam in vinum convertens, 

— huius familiae dolores et anxietates 

benigne lenias et in gaudium suaviter convertas, r. 

Qui familiae unitati prospiciens, dixisti: 

« quod Deus coniunxit, homo non separet », 

— coniuges istos arctissimo tuae dilectionis vinculo 
in dies serva coniunctos. $. 

65. Celebrans, manibus super membra familiae extensis, immediate 
prosequitur: 

Creator populi tui, Deus, et misericors reparator, 
qui familiam in nuptiali ftiedere constitutam 
Christi et Ecclesiae sacramentum fieri voluisti, 
copiosam, quaesumus, benedictionem infunde 
super hanc familiam tuo nomine congregdtaim, 
ut qui in ea uno amore coniunguntur, 
spiritu ferventes et orationi instantes, 
sollicitudinem mutuam sibi praestent, 
necessitatibus omnium communicent, 
atque verbo et exemplo fidei praecones exsistant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes respondent: 

Arnen. 




32 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


66. Vel: 

Te, Domine, benedicimus, 
qui Filium tuum, hominem factum, 
in humana familia partem habere voluisti, 
ut in cuius intima societate adolesceret, 
curas etiam nosset et gaudia praegustaret. 

Te ergo, Domine, pro hac familia humiliter imploramus: 

illam protege atque custodi, 

ut, gratiae tuae munere roborata, 

prosperitate fruatur, concordia ditetur, 

et velut Ecclesia domestica, 

gloriam tuam testificetur in mundo. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes respondent: 

Arnen, 

67. Si vero opportunius videtur, oratio benedictionis adhiberi potest 
in fine celebrationis Missae, post invitatorium: 

Inclinate vos ad benedictionem, 
vel aliud. 

Post orationem benedictionis, celebrans semper subdat: 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

Omnibus respondentibus: 

Arnen. 




ANNUA BENEDICTIO FAMILIA 


33 


II. ORDO BENEDICTIONIS ANNI JA FAMILIARUM 
IN PROPRIIS DOMIBUS 


PlUENOTANDA 

68. Mandato Christi oboedientes, pastores inter potissima actionis 
pastoralis munera, sollicitudinem habere debent Christianas familias 
invisendi eisque Christi pacem nuntiandi, qui discipulis suis commen¬ 
davit: « In quamcumque domum intraveritis, primum dicite: Pax huic 
domui » (Lc 10, 5). 

69. Parochi igitur eorumque adiutores commendatam sibi habeant 
consuetudinem familias in propria dicione commorantes, quotannis, 
praesertim tempore paschali, invisendi. Est enim occasio pretiosa mu¬ 
neris pastoralis exercendi et eo quidem magis efficax, quo singulae fami¬ 
liae dignosci possunt. 

70. Cum Ordo benedictionis annuae familiarum in propriis domi¬ 
bus familiam ipsam directe respiciat, eius membrorum praesentiam 
requirit. 

71. Benedictio domorum sine commorantium praesentia peragenda 
non est. 

72. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest a sacerdote vel a 
diacono. 

73. De more haec benedictio in unaquaque domo celebratur, atta¬ 
men, propter rationes pastorales et ad unitatem firmandam familia¬ 
rum, quae in eodem aedificio vel loco vivunt, opportune pro pluribus 
familiis, loco apto adunatis, celebrari potest. Hoc in casu plurali 
numero oratio proferatur. 

74. Celebrans, servatis semper partibus praecipuis, lectione nempe 
Dei verbi et oratione benedictionis, singulas partes singulis familiarum 
et locorum adiunctis aptabit. Insuper in celebratione peragenda ad 
omnes praesentes, praesertim ad pueros, ad senes, ad infirmos sedula 
caritate attendat. 




34 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

75. Familia congregata, celebrans adstantes salutat dicens: 

Pax huic domui et omnibus habitantibus in ea. 

vel: 

Gratia vobis et pax a Deo Patre 
et a Domino nostro Iesu Christo. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

76. Tum parochus, vel qui eum coadiuvat in ministerio, adstantes 
ad benedictionem accipiendam disponit his vel similibus verbis: 

Pastoris visitatio id potissimum intendit, ut in eius persona 
Christus ipse domum vestram ingrediatur, pacem vobis affe¬ 
rens et gaudium. Quod praesertim fiet lectidne Dei verbi et 
Ecclesiae oratione. 

Animos nostros Igitur praeparemus ut hac celebratione Chri¬ 
stus Dominus, per Spiritum Sanctum suum, nos alloqui ac 
confovere dignetur. 

Aliis in circumstantiis opportune monitio erit aptanda. 


Lectio verbi Dei 

77, Deinde unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit textum Sa¬ 
crarum Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui infra indicantur. 




ANNUA BENEDICTIO FAMILIA 


35 


Mt 7, 24-28 « Domus supra petram cedificata ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 

In illo tempore dicebat Iesus: « Omnis qui audit verba mea 
haec et facit ea, assimilabitur viro sapienti, qui aedificavit 
domum suam supra petram. Et descendit pluvia, et venerunt 
flumina, et flaverunt venti et irruerunt in domum illam, et 
non cecidit; fundata enim erat supra petram. 

Et omnis qui audit verba mea haec et non facit ea, similis erit 
viro stulto, qui aedificavit domum suam supra arenam. Et 
descendit pluvia, et venerunt flumina, et flaverunt venti et 
irruerunt in domum illam, et cecidit, et fuit ruma eius 
magna ». 

Et factum est cum consummasset Iesus verba haec, admira¬ 
bantur turbae super doctrinam eius. 

78. Vel: 

Eph 4, 1-6 « Supportantes invicem in caritate ». 

Obsecro vos ego Paulus vinctus ... 

Coi 3, 12-25 « Super omnia autem hcec caritatem ». 

Induite vos sicut electi... 

Act 2, 44-47 « Frangentes circa domos panem, sumebant cibum cum 
exsultatione et simplicitate cordis ». 

Omnes qui crediderant... 

Lc 19, 1-10 « Hodie salus domui huic facta est ». 

Ingressus Iesus perambulabat Iericho... 

Io 1, 35-39 « Apud eum manserunt ». 

Stabant Ioannes Baptista et ex discipulis eius... 

79. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius aut 
alius cantus aptus. 

Ps 99(100), 2. 3. 4. 5 

p. (3c) A fos populus eius et oves pdscuce eius. 




36 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Ps 127 (128), 1-2. 3. 4-6a 

R. (4) Ecce sic benedicetur qui timet Dominum. 

Ps 148, 1-2. 3-4. 12-13 

R. (13a) Laudent nomen Domini. 

80. Celebrans pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, lec¬ 
tionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 

Preces 

81. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra propo¬ 
nuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria rerum vel familiae adiuncta respiciant. 


Tempore paschali 

Fratres carissimi, paschali laetitia exsultantes, Christum a 
mortuis suscitatum, quem Pater constituit nostrae commu¬ 
nionis principium et fundamentum, a Spiritu Sancto moti, 
supplices invocemus dicentes: 

R. Mane nobtscum, Domine. 

Domine Iesu Christe, 

qui post resurrectionem tuam, discipulis apparens, 
eosdem pacis tuae dono laetificasti, 

— fac ut haec familia te praesentem advertat 

tiblque in suavitate pacis tuae semper adhaerere contendat, r. 

Qui ad gloriam resurrectionis 
per crucis humiliationem pervenisti, 

— omnia huius familiae membra 
doce e cotidianis etiam angustiis 
caritatis aedificare consortium, r. 

Qui cum discipulis ad mensam accumbens, 

eis in fractione panis telpsum agnoscendum praebuisti, 




ANNUA BENEDICTIO FAMILI/E 


37 


— fac ut hsec familia 

Eucharistiae celebrationem in communitate participans, 
suam roboret fidem 

suafeque exhibeat pietatis testimonium. R. 

Qui domum, in qua coadunati erant discipuli, 

Spiritus Sancti replevisti virtute, 

*— eundem Spiritum in hanc familiam immitte, 
ut ipsius pace perfruatur et gaudio. R. 

82. Vel: 

Extra tempus paschale 

Fratres carissimi, benedictionem Domini super vestram fami¬ 
liam implorantes, prae oculis habeamus communionis consue¬ 
tudinem tum solum servari posse et augeri, cum ipsum Do¬ 
minum habuerit auctorem. Eum Igitur invocemus dicentes: 

R. Sanctifica nos , Domine. 

Domine Iesu Christe, 

per quem omnis aedificatio 

Spiritus virtute in templum sanctum crescit, 

— fac ut hi famuli tui in nomine coadunentur 
earumque vita te firmissimo fundamento nitatur. R. 

Qui domesticam vitam cum Maria et Ioseph sanctificasti, 

— doce omnes in hac domo habitantes 
Invicem sui ipsius donationem conferre, 
qua vita familiaris regitur atque firmatur. R. 

Qui membra familiae naturalis 
per christianam initiationem 
spiritalis fecisti familiae consortes, 

— fac ut hi famuli tui 

munus suum in Ecclesia fideliter exsequantur. R. 




38 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Qui nascentem Ecclesiam 
cum Maria, Matre tua, 
in cenaculo voluisti congregatam, 

— da ut Ecclesia haec domestica 
a beata Virgine discat verba tua in corde servare, 
in oratione perseverare 
aliisque se suaque aperire. 

83. Precibus absolutis, celebrans opportune invitat omnes praesen¬ 
tes ad orationem dominicam canendam vel dicendam his vel similibus 
verbis: 

Praeceptis salutaribus moniti, 
et divina institutione formati, 
audemus dicere: 

Omnes: 

Pater noster, qui es in caelis ... 


Oratio benedictionis 

84. Tum celebrans, manibus super membra familiae extensis, imme¬ 
diate subiungit: 


Tempore paschali 

Benedictus es. Domine, 

qui in veteris paschate testamenti 

populi tui domos 

agni sanguine linitas, 

incolumes servare voluisti, 

quique in tuorum consummatione signorum 

lesum, Filium tuum, 

pro nobis crucifixum 

atque a mortuis suscitatum. 

Agnum verum paschalem dedisti, 




ANNUA BENEDICTIO FAMILIAE 


39 


ut fideles tuos ab inimici fraude protectos, 

Sancti Spiritus gratia cumulares, 

super hanc familiam et domum 

benedictionem tuam © effunde, 

ut caritatis gaudium inhabitantium corda refoveat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

85. Vel: 

Extra tempus paschale 

Deus aeterne, 

qui necessitatibus hominum 

paterna pietate consulere non desinis: 

super hanc familiam et domum, quaesumus, 

copiam tuae benedictionis © effunde, 

et habitantes in ea gratiae tuae dono sanctifica, 

ut, in tuis praeceptis perseverantes, 

et praesens tempus redimentes, 

ad mansionem in caelis sibi paratam aliquando perveniant. 
Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

86. Vel: 

Benedictus Deus, Pater noster, 

pro hac domo quam huic familiae praestas habitandam. 

Spiritus tui dona in ea commorantes obtineant 

et gratiam tuae benedictionis 

in operosa caritate manifestent, 

ut quotquot hanc domum frequentaverint 

illum semper inveniant amoris et pacis affectum, 

cuius te solum praedicamus auctorem. 

Per Christum Dominum nostrum. 


R. Arnen. 




40 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


87. Post orationem benedictionis celebrans adstantes et domum 
aqua benedicta aspergit, dicens, pro opportunitate: 

Sit haec aqua suscepti Baptismatis memoria 
et Christum recolat, 

qui Passione et Resurrectione sua nos redemit. 

Arnen. 


Conclusio ritus 

88. Tum celebrans ritum concludit dicens: 

Deus repleat vos omni g&udio et spe in credendo. 
Pax Christi exsultet in cordibus vestris. 

Spiritus Sanctus in vos sua dona profundat. 

Omnes respondent: 

Arnen. 

89. Celebratio cantu apto laudabiliter perficitur. 


III. ORDINES BENEDICTIONIS CONIUGUM 

Praenotanda 

90. In praecipuis anniversariis Matrimonii, uti v. gr. in XXV, L, LX, 
opportune peculiaris memoria sacramenti habetur celebratione Missae 
propriae cum orationibus in Missali Romano indicatis. 4 

91. Benedictio coniugum peragi potest intra Missam, Ordinibus 
infra descriptis, nn. 94-106; 107-114 vel extra Missam, iuxta Ordines 
qui infra nn. 115-131; 132-134 exhibentur. 

92. Extra anniversaria, etiam in peculiaribus vitae necessitatibus 
vel adiunctis, uti esse possunt conventus spiritalis vel communis pere- 


4 Cf. Missdle Romanum, Missae Rituales, Pro Sponsis, 2. In Anniversariis Matrimonii. 




BENEDICTIO CONIUGUM 


41 


grinatio, coniuges benedictionem expetere possunt. Si plures coniuges 
simul sunt benedicendi, oratio benedictionis et benedictio finalis plu¬ 
rali numero proferantur. 

93. Ex his Ordinibus, elementis potioribus semper servatis, quae¬ 
dam sumi possunt ut celebratio adiunctis loci, coniugum et familia¬ 
rum accommodetur. 


A. 

ORDO BENEDICTIONIS INTRA MISSAM 
OCCASIONE DATA ANNIVERSARII MATRIMONII ADHIBENDUS 

94. In liturgia verbi, ad normam rubricarum, sumi possunt lectio¬ 
nes vel ex Lectionario in celebratione Matrimonii, 5 vel e Missa pro 
gratiis Deo agendis ex Lectionario Missarum pro variis necessitatibus. 6 

95. Post lectionem Evangelii, celebrans in homilia, e textu sacro 
facienda, exponat mysterium et gratiam matrimonialis vitae Christianae, 
attentis tamen diversis personarum adiunctis. 

96. Deinde celebrans coniuges invitat ut orationem in silentio pera¬ 
gant et propositum coram Deo renovent sancte vivendi in Matrimonio. 

97. Tunc celebrans, pro opportunitate, hanc orationem profert: 

Famulorum tuorum. Domine, 
amorem auge atque sanctifica; 
ut qui hos anulos 

in fidei signum sibi mutuo tradiderunt, 
in gratiam sacramenti semper proficiant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

Et anuli incensatione honorari possunt. 


5 Cf. Rituale Romanum, Ordo celebrandi Matrimonium, nn. 67-105; Missale Romanum, 
Ordo Lectionum Missae, nn. 801-805. 

6 Cf. ibid., nn. 943-947. 




42 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


98. Si vero anuli renovantur, celebrans hanc orationem benedictio¬ 
nis profert: 

Famulorum tuorum, Domine, 
benedic amorem et sanctifica; 
et quibus hi anuli sunt fidei signum, 
mutuae memorent dilectionis affectum 
gratiamque sacramenti. 

Per Christum Dominum nostrum. 

U. Arnen. 

99. Adhiberi possunt etiam sequentes formulae: 7 

Benedic, Domine, hos anulos, 

quos in tuo nomine ^ benedicimus; 

ut qui eos gestaverint, 

fidelitatem integram invicem tenentes, 

in pace et voluntate tua permaneant 

atque in mutua caritate semper vivant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

i$. Arnen. 

Vel: 

Famulos tuos, Domine, 
in suo amore benedic atque sanctifica; 
et quibus hi anuli sunt fidei signum, 
mutuae memorent dilectionis affectum. 

Per Christum Dominum nostrum. 

a. Arnen. 

100. Sequitur oratio fidelium modo in Missae celebratione consueto, 
vel prex communis modo qui hic proponitur: 

Dei Patris omnipotentis, qui providentissimo suo consilio 
historiam salutis in amore, fidelitate (et fecunditate) coniu- 


7 Cf. Rituale Romanum, Ordo celebrandi Matrimonium, nn, 110-111. 




BENEDICTIO CONIUGUM 


43 


gali significatam voluit, misericordiam invocemus dicentes: 
r. Tuorum, Domine, renova fidelitatem servorum. 

Pater sancte, qui fidelis vocaris 

et observantiam tui foederis postulas atque rependis, 

— hos famulos tuos, 

qui (vigesimumqulntum, quinquagesimum, sexagesimum) 
sui Matrimonii anniversarium recolunt, 
benedictionibus tuis replere digneris, r. 

Qui una cum Filio et Spiritu Sancto, 
plena vitae unitate 

et amoris communione ab aeterno frueris, 

— concede ut quod foedus amoris 
hi famuli tui sacramento pepigerunt, 

et iugiter memorent et fideliter servent, r. 

Qui omnes humanae vitae experientias 
ita in tua providentia disponis 

ut fideles ad Christi mysterium participandum adducas, 

— da ut hi famuli tui 

prospera et adversa placide suscipientes, 

Christo adhaerere elque soli vivere conentur. r. 

Qui coniugale consortium 

vitae christianae documentum esse voluisti, 

— praesta ut omnes coniuges 

testes fiant in mundo mysterii dilectionis Filii tui. r. 

101. Celebrans immediate dicit, manibus extensis, hanc vel aliam 
aptam precem: 

Deus, in cuius dispositione 

societas familiaris firmum suum habet fundamentum, 
famulorum tuorum preces miseratus exaudi, 
et praesta ut, exempla sanctae Familiae sectdntes, 




44 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


in laetitia domus tuae te sine fine collaudent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

102. In liturgia eucharistica omnia fiunt secundum Ordinem Missae 
praeter ea quae sequuntur. 

In praesentatione donorum coniuges panem, ac vinum et aquam 
ad altare, pro opportunitate, deferre possunt. 

103. Dicto Pater et omisso Libera nos, celebrans ad coniuges con¬ 
versus, manibus extensis, dicit: 

Te Deum, omnium laudamus et benedicimus creatorem, 

qui virum et mulierem in principio fecisti, 

ut vitae et amoris societatem constituerent; 

tibi etiam gratias agimus 

quia famulorum tuorum N. et N. 

familiare consortium benedicere dignatus es, 

ut unionis Christi cum Ecclesia imaginem exhiberet: 

eos ergo hodie clementer respice, 

et quorum communionem inter gaudia servasti atque labores, 

nuptiale foedus indesinenter repara, 

auge caritatem, vinculum pacis confirma, 

ut (cum hac qua circumdantur filiorum corona) 

tua semper benedictione fruantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes respondent: 

Arnen. 

104. Dicto Pax Domini, pro opportunitate et iuxta locorum consue¬ 
tudines, coniuges et ceteri omnes, modo convenienti, pacem et cari¬ 
tatem sibi invicem significant. 

105. Coniuges communicare possunt sub utraque specie. 




BENEDICTIO CONIUGUM 


45 


106. In fine Missae celebrans benedicit coniuges vel modo consueto, 
vel formula sollemniore, v. gr. modo sequenti: 

Diaconus adstantes ad benedictionem accipiendam invitat his vel 
similibus verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 

Tum celebrans, manibus super coniuges extensis, dicit: 

Deus Pater omnipotens gaudium suum vobis concedat. 
r. Arnen. 

Unigenitus Dei Filius in prosperis et adversis 
vobis miseratus assistat, 
n. Arnen. 

Spiritus Sanctus caritatem in corda vestra 
semper effundat. 

5 . Arnen. 

Denique omnes adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

5 . Arnen. 


B. 

ORDO BENEDICTIONIS INTRA MISSAM 
ALIIS IN CIRCUMSTANTIIS 

107. In liturgia verbi, ad normam rubricarum, sumi possunt lectio¬ 
nes ex Lectionario pro sponsis vel pro gratiis Deo reddendis. 8 

108. Post lectionem Evangelii, celebrans in homilia, e textu sacro 
facienda, exponat gratiam mysteriumque matrimonialis vitae christa- 
nae, attentis tamen diversis personarum adiunctis. 


Cf. Missale Romanum, Ordo Lectionum Missas, nn. 801-805 vel nn. 943-947. 




46 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


109. Deinde opportune celebrans coniuges invitat ut orationem in 
silentio peragant et propositum coram Deo renovent sancte vivendi in 
Matrimonio. 

110. Sequitur oratio fidelium modo in Missae celebratione consueto, 
vel prex communis modo qui hic proponitur: 

Dei Patris omnipotentis, qui providentlssimo suo consilio 
historiam salutis in amore, fidelitate (et fecunditate) coniu- 
gali significatam voluit, misericordiam invocemus, dicentes: 

n. Tuorum, Domine, renova fidelitatem servorum. 

Pater sancte, qui coniugium 
in Christo et in Ecclesia 
mysterium magnum effecisti, 

— amoris tui plenitudinem 

in hos famulos tuos munificus infunde, 

Qui una cum Filio et Spiritu Sancto, 
plena vitae unitate 

et amoris communione ab aeterno frueris, 

■— concede ut hi famuli tui, 

foederis amoris memores quod sacramento pepigerunt, 
totius vitae decursu se Invicem confirment. 

Qui omnes humanae vitae experientias 
ita in tua providentia disponis 

ut fideles ad Christi mysterium participandum adducas, 

— da ut hi famuli tui 

prospera et adversa placide suscipientes, 

Christo adhaerere elque soli vivere conentur. $. 

Qui coniugale consortium 

vitae Christianae documentum esse voluisti, 

— praesta ut omnes coniuges, 

testes fiant in mundo mysterii dilectionis Filii tui. $. 




BENEDICTIO CONIUGUM 


47 


111. Celebrans orationem concludit, manibus extensis, dicens: 

Deus, qui indissolubile coniugii foedus 
ad tantam evexisti dignitatem, 
ut Christi Filii tui nuptialis cum Ecclesia unionis 
fieret sacramentum, 

respice propitius hos famulos tuos N. et N., 

qui coniugali iuncti consortio, 

auxilium tuum implorant 

et Virginis Mariae subsidium deprecantur: 

inter prospera et adversa 

mutuam sibi praebeant caritatem, 

adiutorium invicem praestantes, 

solliciti servare unitatem spiritus 

in vinculo pacis; 

te, Domine, in laboribus sibi gaudeant adesse ut faveas, 
te sentiant in necessitatibus adstare ut lenias, 
te fontem laetitiae semper agnoscant ut impleas. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes respondent: 

Arnen. 

112. In liturgia eucharistica omnia fiunt secundum Ordinem Missse 
praeter ea quae sequuntur. 

In praesentatione donorum, coniuges panem ac vinum et aquam 
ad altare, pro opportunitate, deferre possunt. 

113. Dicto Pax Domini, pro opportunitate et iuxta locorum consue¬ 
tudines, coniuges et ceteri omnes, modo convenienti, pacem et carita¬ 
tem sibi invicem significant. 

114. In fine Missae celebrans benedicit coniuges vel modo consueto 
vel formula sollemniore, v. gr. modo sequenti: 

Diaconus adstantes ad benedictionem accipiendam invitat his vel 
similibus verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 




48 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Tum celebrans, manibus super coniuges extensis, dicit: 

Deus Pater omnipotens gaudium suum vobis concedat. 
r. Arnen. 

Unigenitus Dei Filius in prosperis et adversis 
vobis miseratus assistat. 
r. Amen. 

Spiritus Sanctus caritatem in corda vestra 
semper effundat. 
r. Amen. 

Denique omnes adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

r. Amen. 


C. 


ORDO BENEDICTIONIS EXTRA MISSAM 

115. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest etiam a diacono et 
a laico ritibus et precibus pro ipso praevisis. 

116. Ex hoc Ordine, semper servatis elementis potioribus, quaedam 
sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et coniugum accommodetur. 

Quando coniuges benedicendi sunt sine communitate, minister 
Ritum breviorem adhibere potest, qui in fine huius Ordinis, nn. 132- 
134, exhibetur. 


Ritus initiales 

117. Communitate congregata, cani potest Psalmus 33 (34) vel alius 
cantus aptus. Cantu expleto, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 




BENEDICTIO CONIUGUM 


49 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

118. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat 
dicens: 

Gratia vobis et pax a Deo Patre, 
qui foedus nuptiale 

ad sacramentum Christi et Ecclesiae provexit. 

vel alia apta verba e Scripturis Sacris praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


119. Si vero minister est laicus, adstantes salutat, dicens: 

Benedictus Deus, Pater totius consolationis, 
qui fecit nobiscum misericordiam suam. 

Omnes respondent: 

Amen. 


120. Tum minister, in anniversariis Matrimonii, coniuges et adstan¬ 
tes ad benedictionem excipiendam disponit his vel similibus verbis: 

Huc convenimus ad recolendum anniversarium celebrationis 
matrimonii horum fratrum nostrorum. Dum gaudium eorum 
participamus, cum ipsis gratias agimus. Deus eos constituit 
amoris sui signum in mundo, ipslque annorum decursu fide¬ 
litatem servaverunt (officia patris et matris digne persolve- 






50 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


runt). Gratias etiam reddamus, fratres carissimi, pro omni¬ 
bus beneficiis quae in coniugali vita vestra a Domino accepi¬ 
stis. Deus vos in mutuo servet amore, ut in dies cor unum 
semper sitis et anima una. 

Aliis in circumstantiis opportune monitio erit aptanda. 


Lectio verbi Dei 

121 . Deinde lector vel unus ex adstantibus, legit textum Sacrarum 
Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui in Ordine celebrandi 
Matrimonium et in Lectionario Missarum pro sponsis et pro gratiis 
Deo reddendis indicantur . 9 Seligantur autem textus qui coniugum 
adiuncta melius respicere videantur. 

1 Cor 1, 4-9 « Gratias Deo in gratia Dei quce data est vobis ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Gratias ago Deo meo semper pro vobis in gratia Dei, quae data 
est vobis in Christo Iesu, quia in omnibus divites facti estis 
in illo, in omni verbo et in omni scientia, sicut testimonium 
Christi confirmatum est in vobis, ita ut nihil vobis desit in 
ulla donatione, exspectantibus revelationem Domini nostri 
Iesu Christi; qui et confirmabit vos usque ad finem sine cri¬ 
mine in die Domini nostri Iesu Christi. Fidelis Deus, per quem 
vocati estis in communionem Filii eius Iesu Christi Domini 
nostri. 

122 . Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 127 (128), 1-2. 3. 4-5 

B. (cf. 1) Beati omnes qui timent Dominum . 


5 Cf. Rituale Romanum, Ordo celebrandi Matrimonium, nn. 67-105; Missale Roma¬ 
num, Ordo Lectionum Missae, nn. 801-805 vel 943-947. 




BENEDICTIO CONIUGUM 


51 


123 . Post lectionem opportune minister breviter illustrat textum 
sacrum, gratiamque et mysterium matrimonialis vitae christianae expo¬ 
nit, ut adstantes sensus celebrationis fide percipiant. 

Deinde minister coniuges invitat ut orationem in silentio peragant 
et propositum coram Deo renovent sancte vivendi in Matrimonio. 

124 . Tunc minister, in anniversariis Matrimonii, hanc orationem pro 
opportunitate profert: 

Famulorum tuorum, Domine, 
amorem auge atque sanctifica; 
ut qui hos anulos 

in fidei signum sibi mutuo tradiderunt, 
in gratiam sacramenti semper proficiant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

Et anuli incensatione honorari possunt. 

125 . Si vero anuli renovantur, minister eos benedicit, dicens: 

Famulorum tuorum, Domine, 
amorem benedic atque sanctifica; 
et quibus hi anuli sunt fidei signum, 
mutuae memorent dilectionis affectum 
gratiamque sacramenti. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Amen. 

126 . Adhiberi possunt a sacerdote vel diacono etiam sequentes 
formulae : 10 

Benedic, Domine, hos anulos, 
quos in tuo nomine % benedicimus; 
ut qui eos gestaverint, 


10 Cf. Rituale Romanum, Ordo celebrandi Matrimonium, nn. 110-111. 




52 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


fidelitatem integram invicem tenentes, 
in pace et voluntate tua permaneant 
atque in mutua caritate semper vivant. 

Per Christum Dominum nostrum, 
i*. Arnen. 

Vel: 

Famulos tuos, Domine, 
in suo amore benedic ® atque sanctifica; 
et quibus hi anuli sunt fidei signum, 
mutuae memorent dilectionis affectum. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r, Arnen. 

Preces 

127. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, minister seligere potest eas, quae aptiores videantur, vel 
alias adicere, quae peculiaria coniugum vel rerum adiuncta respiciant. 

Dei Patris omnipotentis, qui providentissimo suo consilio 
historiam salutis in amore, fidelitate (et fecunditate) coniu- 
gali significatam voluit, misericordiam invocemus dicentes: 

Tuorum, Domine, renova fidelitatem servorum. 

Pater sancte, qui coniugium 
in Christo et in Ecclesia 
mysterium magnum effecisti, 

— amoris tui plenitudinem 

in hos famulos tuos munificus infunde, r. 


In annuali vel in XXV, L, LX matrimonii anniversario die: 

Pater sancte, qui fidelis vocaris 

et observantiam tui foederis postulas et remuneraris, 




BENEDICTIO CONIUGUM 


53 


— hos famulos tuos, 

qui annuale (vel: vigesimumqulntum, 

quinquagesimum, sexagesimum) 

sui Matrimonii anniversarium recolunt, 

benedictionibus tuis replere digneris. $. 


Qui una cum Filio et Spiritu Sancto, 
plena vitae unitate 

et amoris communione ab aeterno frueris, 

— concede ut hi famuli tui 

foederis amoris memores quod sacramento pepigerunt, 
totius vitae decursu se invicem confirment. R. 

Qui omnes humanae vitae experientias 
ita in tua providentia disponis 

ut fideles ad Christi mysterium participandum adducas, 

— da ut hi famuli tui 

prospera et adversa placide suscipientes, 

Christo adhaerere eique soli vivere conentur. 

Qui coniugale consortium 

vitae christianae documentum esse voluisti, 

—- praesta ut omnes coniuges, 

testes fiant in mundo mysterii dilectionis Filii tui. r. 

Oratio benedictionis 

128 . Minister, manibus extensis, si est sacerdos vel diaconus, secus 
vero manibus iunctis benedictionis orationem profert, formula selecta 
secundum rerum adiuncta. 

a) In annuali, XXV, L, LX matrimonii anniversario die 

Te Deum, omnium laudamus et benedicimus creatorem, 
qui virum et mulierem in principio fecisti, 




54 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


ut vitae et amoris societatem constituerent; 

tibi etiam gratias agimus 

quia famulorum tuorum N. et N. 

familiare consortium benedicere dignatus es, 

ut unionis Christi cum Ecclesia imaginem exhiberet; 

eos ergo hodie clementer respice, 

et quorum communionem inter gaudia servasti et labores, 

nuptiale foedus indesinenter repara, 

auge caritatem, vinculum pacis confirma, 

ut (cum hac qua circumdantur filiorum corona) 

tua semper benedictione fruantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

UL Arnen. 

b) Aliis in circumstantiis 

Deus, qui indissolubile coniugii foedus 
ad tantam evexisti dignitatem 
ut Christi Filii tui nuptialis cum Ecclesia unionis 
fleret sacramentum, 

respice propitius hos famulos tuos N. et N., 

qui coniugali iuncti consortio, 

auxilium tuum implorant 

et Virginis Mariae subsidium deprecantur: 

inter prospera et adversa 

mutuam sibi praebeant caritatem, 

adiutorium Invicem praestantes, 

solliciti servare unitatem spiritus 

in vinculo pacis; 

te, Domine, in laboribus sibi gaudeant adesse ut faveas, 
te sentiant in necessitatibus adstare ut lenias, 
te fontem laetitiae semper agnoscant ut Impleas. 

Per Christum Dominum nostrum. 

i h Arnen. 


BENEDICTIO CONIUGUM 


55 


Conclusio ritus 

129 . Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludens 
primum coniuges benedicit manibus ad eos extensis: 

Deus Pater omnipotens gaudium suum vobis concedat. 

R. Arnen. 

Unigenitus Dei Filius in prosperis et adversis 
vobis miseratus assistat. 

r. Arnen. 

Spiritus Sanctus caritatem in corda vestra 
semper effundat. 

Amen. 

Denique adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

Omnes respondent: 

Amen. 


130 . Si vero minister est laicus, ritum concludit seipsum signans 
et dicens: 

Deus repleat nos omni gaudio et spe in credendo. 

Pax Christi exsultet in cordibus nostris. 

Spiritus Sanctus in nos sua dona profundat. 

Omnes respondent: 

Amen. 


131 . Celebratio cantu apto laudabiliter perficitur. 




56 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


D. 

RITUS BREVIOR 


132. Minister dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

Qui fecit caelum et terram. 

133. Tunc ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus 
Sacrae Scripturae, v. gr.: 

Mc 10, 8-9: Non sunt duo, sed una caro. Quod ergo Deus co- 
niunxit, homo non separet. 

Io 15, 9. 10. 11: Manete in dilectione mea. Si praecepta mea 
servaveritis, manebitis in dilectione mea, ut gaudium meum 
in vobis sit, et gaudium vestrum impleatur. 

134. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus,,manibus extensis, 
secus vero manibus iunctis, benedictionis aptam orationem profert, 
formula selecta secundum rerum adiuncta: 

a) In annuali, XXV, L, LX matrimonii anniversario die 

Te Deum, omnium laudamus et benedicimus creatorem, 

qui virum et mulierem in principio fecisti, 

ut vitae et amoris societatem constituerent; 

tibi etiam gratias agimus 

quia famulorum tuorum N. et N. 

familiare consortium benedicere dignatus es, 

ut unionis Christi cum Ecclesia imaginem exhiberet: 

eos ergo hodie clementer respice, 

et quorum communionem inter gaudia servasti et labores, 
nuptiale foedus indesinenter repara, 
auge caritatem, vinculum pacis confirma, 




BENEDICTIO PUERORUM 


57 


ut (cum hac qua circumdantur filiorum corona) 
tua semper benedictione fruantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

n. Arnen. 

b) Aliis in circumstantiis 

Deus, qui indissolubile coniugii foedus 
ad tantam evexisti dignitatem 
ut Christi Filii tui nuptialis cum Ecclesia unionis 
fieret sacramentum, 

respice propitius hos famulos tuos N. et N., 

qui coniugali iuncti consortio, 

auxilium tuum implorant 

et Virginis Mariae subsidium deprecantur: 

inter prdspera et adversa 

mutuam sibi praebeant caritatem, 

adiutorium invicem praestantes, 

solliciti servare unitatem spiritus 

in vinculo pacis; 

te, Domine, in laboribus sibi gaudeant adesse ut faveas, 
te sentiant in necessitatibus adstare ut lenias, 
te fontem laetitiae semper agnoscant ut impleas. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Amen. 


IV. ORDINES BENEDICTIONIS PUERORUM 

Praenotanda 

135. Variae haberi possunt occasiones pastorales in quibus Deus 
exoratur pro pueris iam baptizatis, v. gr. cum parentes pro eis bene¬ 
dictionem sacerdotis petunt, cum quaedam festa pro pueris aguntur, 




58 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


cum annus scholaris inchoatur et aliae huiusmodi. Haec ergo cele¬ 
bratio peculiaribus adiunctis accommodanda est. 

136. Ordines, qui hic praebentur, adhiberi possunt a sacerdote, a 
diacono et etiam a laico, praesertim a catechista et ab illo cui puero¬ 
rum educatio concredita est, ritibus et precibus pro laicis praevisis. 

137. Ex his Ordinibus, elementis potioribus semper servatis, quae¬ 
dam sumi possunt ut celebratio adiunctis familiarum et puerorum 
accommodetur. 

138. Si de uno tantum agitur puero benedicendo, minister oratio¬ 
nem benedictionis numero singulari proferat vel, si casus ferat. Ritum 
breviorem adhibeat, qui in fine Ordinum nn. 170-172 exhibetur. 


A. 

ORDO BENEDICTIONIS PUERORUM IAM BAPTIZATORUM 

Ritus initiales 

139. Communitate congregata, cani potest Psalmus 112 (113) vel 
alius cantus aptus. Cantu expleto, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 


140. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, pueros et adstan- 
tes salutat, dicens: 

Gratia vobis et pax 

a Deo Patre nostro, 

et a Filio eius Iesu Christo 

qui amorem suum pueris manifestavit. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 




BENEDICTIO PUERORUM 


59 


Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

141. Si vero minister est laicus, pueros et adstantes salutat, dicens: 

Fratres, Dominum laudemus, eique gratias agamus 
qui complexans parvulos, 
benedicebat eos. 

Omnes respondent: 

Benedictus Deus in saecula. 

vel: 

Arnen. 


142. Tum minister pueros et adstantes ad benedictionem accipien¬ 
dam disponit his vel similibus verbis: 

Filius Dei, Dominus noster, in mundum veniens, formam 
assumpsit pueri, qui proficiebat sapientia, aetate et gratia 
apud Deum et homines. Ipse postea pueros benigne excepit 
et benedixit, eorum dignitatem extulit, immo eosdem exem¬ 
plum proposuit iis qui vere regnum Dei quaerunt. Attamen 
pueri adultorum indigent adiutorio ut genuinas dotes atque 
virtutes tum morales et intellectuales, tum etiam physicas 
evolventes, ad maturitatem humanam atque christianam feli¬ 
citer perveniant. Super illos igitur benedictionem divinam 
invocemus, ut et nos eorum institutioni alacriter consulamus, 
et ipsi debitam disciplinam libenter amplectantur. 





60 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


143. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum e Sacra Scriptura. 

Mc 10, 13-16 « Iesus benedicebat parvulos ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Marcum. 

Offerebant Iesu parvulos, ut tangeret illos; discipuli autem 
comminabantur eis. At videns Iesus, indigne tulit et ait illis: 
« Sinite parvulos venire ad me. Ne prohibueritis eos; talium 
est enim regnum Dei. Arnen dico vobis: Quisquis non rece¬ 
perit regnum Dei velut parvulus, non intrabit in illud ». Et 
complexans eos benedicebat imponens manus super illos. 

144. Vel: 

Mt 18, 1-5. 10 « Qui susceperit unum parvulum, me suscipit ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 

In illa hora accesserunt discipuli ad Iesum dicentes: « Quis 
putas maior est in regno caelorum? ». Et advocans parvulum, 
statuit eum in medio eorum et dicit: « Amen dico vobis: Nisi 
conversi fueritis et efficiamini sicut parvuli, non intrabitis in 
regnum caelorum. Quicumque ergo humiliaverit se sicut par¬ 
vulus iste, hic est maior in regno caelorum. Et qui susceperit 
unum parvulum talem in nomine meo, me suscipit. 

Videte, ne contemnatis unum ex his pusillis; dico enim vobis, 
quia angeli eorum in caelis semper vident faciem Patris mei, 
qui in caelis est ». 

145. Vel: 

Mt 19, 13-15 « Sinite parvulos ad me venire ». 

Oblati sunt Iesu parvuli... 

Mt 21, 14-16 « Ex ore infantium et lactantium perfecisti laudem ». 
Accesserunt ad Iesum caeci et claudi... 

Lc 2, 46-52 « Iesus proficiebat sapientia et cetate et gratia ». 

Post triduum Maria et Ioseph invenerunt puerum Iesum... 



BENEDICTIO PUERORUM 


61 


146. Qui praeest, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 
Allocutio vero sit brevis et puerorum captui accommodata, ita tamen 
ut etiam adulti ex ea fructum capere possint. 

147. Post lectionem vel post allocutionem opportune canitur psal¬ 
mus, hymnus vel alius cantus pueris notus. 

Ps 99 (100), 2. 3. 4. 5 

B. (3c) Nos populus eius et oves pascuce eius. 

Ps 150, 1-2. 3-4. 5 

B. (5c) Omne quod spirat, laudet Dominum . 


Preces 

148. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra propo¬ 
nuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria puerorum vel rerum adiuncta respiciant. 

Duo praebentur schemata quorum alterum specimen est precum, 
quibus pueri respondere possunt et etiam proprias intentiones addere. 

A. Dominum Iesum, qui omnibus se sequentibus simplicita¬ 
tem et docilitatem puerorum tamquam condicionem propo¬ 
suit ad ingrediendum regnum caelorum, supplices invocemus 
dicentes: 

R. Da nobis, Domine, ut et in parvulis te suscipiamus. 

Domine Iesu, 

qui natus ex Virgine, 

infantiae quoque condicionem sanctificasti, 

— concede ut hi pueri 
tuum sequdntes exemplum, 
sapientia, aetate et gratia proficiant, b. 

Qui pueris 

per parentes et per Ecclesiam 




62 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


amoris tui suavitatem ostendis, 

— concede ut omnes quorum curse committuntur 
in ipsorum animis excolendis 

sedulo adlaborent. 

Qui nos omnes in Baptismo 

ad novam infantiam genuisti 

nobisque domus Patris tui ianuam aperuisti, 

— concede ut quocumque nos dticere velis 
te semper humili sequamur obsequio. 

Qui adhuc infans 

persecutionem et exilium expertus es, 

— concede ut omnes pueri, 

quod hominum temporumque premit iniquitas, 
auxilium inveniant atque tutelam. 


149. 

B. Domine Iesu, qui pueros excepisti ac benedixisti, 
audi benigne preces nostras: 

Te rogamus, audi nos . 

Protege nos ab omnibus periculis. 

Te rogamus, audi nos. 

Dirige vitam et educationem nostram. 

Te rogamus, audi nos. 

Concede ut et nos sapientia, aetate et gratia apud Patrem 
et homines proficiamus. 

Te rogamus, audi nos. 

Adiuva omnes pueros nostrae aetatis. 

Te rogamus, audi nos. 




BENEDICTIO PUERORUM 


63 


Fac ut pro tuae benevolentiae donis, gratias tibi referamus. 
Te rogamus, audi nos. 

Benedic parentes, amicos et benefactores nostros. 

Te rogamus, audi nos. 


Oratio benedictionis 

150. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, pro opportunitate, 
manus super pueros imponens, benedictionis orationem profert: 

Domine, Deus noster, 
qui nominis tui laudem 
ex ore infantium perfecisti, 

respice benignus hos parvulos (hunc parvulum / hanc par¬ 
vulam) 

quos (quem/quam) fides Ecclesiae pietati tuae commendat; 
et, sicut Filius tuus, e Virgine natus, 
pueros libenter suscepit, 
complexans benedixit 

et exemplum omnibus proposuit imitandum, 

ita effunde, Pater, super eos (eum/eam) benedictionem tuam, 

ut cum adoleverint (adoleverit) 

per conversationem inter homines bonam. 

Spiritus Sancti operante virtute, 

Christi testes efficiantur (efficiatur) in mundo 
fidemque diffundant (diffundat) 
atque defendant (defendat). 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 


151. Si vero minister est laicus, manibus iunctis, dicit: 

Domine Iesu Christe, 

qui tanto parvulos es prosecutus amore, 




64 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


ut qui illos suscepissent te suscipere dixeris: 

preces nostras pro his parvulis 

(hoc parvulo/hac parvula) exaudi, 

et, quos (quem/quam) Baptismatis gratia cumulasti, 

continua protectione custodi, 

ut, cum adoleverint (adoleverit) libera te fide 

confiteantur (confiteatur) 

in caritate sint fervidi (sit fervidus/sit fervida), 
et in regni tui spe fortiter perseverent (perseveret). 
Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

R. Arnen. 


152. Post orationem benedictionis, minister pueros aqua benedicta 
aspergere potest, dicens, pro opportunitate: 

Sit haec aqua suscepti Baptismatis memoria 
et Christum recolat, 

qui Passione et Resurrectione sua nos redemit. 

$. Arnen. 


Conclusio ritus 

153. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludit 
dicens: 

Dominus Iesus, qui pueros dilexit, 
vos benedicat et in suo amore custodiat. 

Omnes respondent: 

Amen. 




BENEDICTIO PUERORUM 


65 


154 . Si vero minister est laicus, seipsum signans, ritum concludit 
dicens: 

Dominus Iesus, qui pueros dilexit, 
nos benedicat et in suo amore custodiat. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


155, Laudabiliter cantu apto celebratio perficitur. 


B. 

ORDO BENEDICTIONIS PARVULI NONDUM BAPTIZATI 

156. Occasione data alicuius coetus, qui ad praeparationem Baptismi 
proxime celebrandi congregetur, opportunum esse potest super in¬ 
fantem nondum baptizatum peculiarem invocare benedictionem, tam¬ 
quam super catechumenum. Sic enim in praxi pastorali melius illu¬ 
strari potest significatio crucis super infantem a ministro et a paren¬ 
tibus descriptas, qua exprimitur puerum signo salutis muniri, Deo iam 
dicari et ad Baptismum suscipiendum disponi. 

157. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest etiam a diacono et a 
laico, praesertim a catechista, ritibus et precibus pro ipso praevisis. 


Ritus initiales 

158. Familia congregata, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 





66 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


159. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, parvulum et 
adstantes salutat, dicens: 

Gratia vobis et pax 

a Deo Patre nostro, 

et a Filio eius Iesu Christo 

qui amorem suum pueris manifestavit. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel: 

Benedictus Deus in saecula, 
vel alio apto modo. 


160. Si vero minister est laicus, parvulum et adstantes salutat dicens: 

Fratres, Dominum laudemus, eique gratias agamus 
qui complexans parvulos 
benedicebat eos. 

Omnes respondent: 

Benedictus Deus in saecula. 

vel: 

Amen. 


161. Tum minister adstantes ad celebrationem disponit his vel simi¬ 
libus verbis: 

Filius Dei, Dominus noster, in mundum veniens, formam 
assumpsit pueri, qui proficiebat sapientia, aetate et gratia 





BENEDICTIO PUERORUM 


67 


apud Deum et homines. Ipse postea pueros benigne excepit 
et benedixit, eorum dignitatem extulit, immo eosdem exem¬ 
plum proposuit iis qui vere regnum Dei quaerunt. 

Attamen pueri adultorum indigent adiutorio ut genuinas do¬ 
tes atque virtutes tum morales tum intellectuales, tum etiam 
physicas evolventes, ad maturitatem humanam atque Christia¬ 
nam feliciter perveniant. 

Super illos igitur benedictionem divinam invocemus ut et 
nos eorum institutioni alacriter consulamus, et ipsi debitam 
disciplinam libenter amplectantur. 


Lectio verbi Dei 

162 . Deinde unus ex adstantibus vel ipse minister legit textum Sa¬ 
crarum Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui in Ordinibus 
Baptismi parvulorum et Initiationis christianse adultorum et in Lec- 
tionario Missalis Romani indicantur. 11 Seligatur autem lectio, quae 
magis apta videatur ut parentes ad filii Baptismum opportune prae¬ 
parentur. 

Mc 10, 13-16 « Iesus benedicebat parvulos ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Marcum. 

Offerebant Iesu parvulos, ut tangeret illos; discipuli autem 
comminabantur eis. At videns Iesus, indigne tulit et ait illis: 
« Sinite parvulos venire ad me. Ne prohibueritis eos; talium 
est enim regnum Dei. Arnen dico vobis: Quisquis non rece¬ 
perit regnum Dei velut parvulus, non intrabit in illud ». Et 
complexans eos benedicebat imponens manus super illos. 

163. Qui praeest, pro opportunitate adstantes alloquitur, lectionem 
biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


11 Cf. Rituale Romanum, Ordo Baptismi parvulorum, nn. 186-215, Ordo Initiationis 
christianse adultorum, n. 388; Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 751-763. 



68 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


164. Post lectionem vel post allocutionem opportune canitur psal¬ 
mus, hymnus vel alius cantus. 

Ps 150, 1-2. 3-4. 5 

fjL (5c) Omne quod spirat, laudet Dominum. 

Preces 

165. Sequitur communis prex. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria parvuli vel rerum adiuncta respiciant. 

Dominum Iesum, qui omnibus se sequentibus simplicitatem 
cordis et docilitatem fidentem puerorum tamquam condicio¬ 
nem proposuit pro ingressu in regnum caelorum, supplices 
invocemus dicentes: 

1 $. Da nobis, Domine, ut et in parvulis te suscipiamus . 
Domine Iesu, 

qui non ex carne neque ex sanguine 
sed ex Deo vis 

ut novi filii Ecclesiae generentur, 

— fac ut dum Baptismi celebrandi tempus exspectatur, 
eiusdem celebratio plenius praeparetur, r. 

Qui huic parvulo 

per parentes et per Ecclesiam 

amoris tui suavitatem ostendis, 

— concede ut omnes quorum curae committitur, 
in ipsius animo excolendo, 

sedulo adlaborent. $. 

Qui nos omnes in Baptismo 

ad novam infantiam generasti 

nobisque domus Patris tui ianuam aperuisti, 

— concede, ut quocumque nos ducere velis 
te semper humili sequamur obsequio. 




BENEDICTIO PUERORUM 


69 


Qui adhuc infans 

persecutionem et auxilium expertus es, 

— concede ut omnes pueri, 

quos hominum temporumque premit iniquitas, 

auxilium inveniant atque tutelam. 


Oratio benedictionis 

166. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manus super par¬ 
vulum imponens, secus vero manibus iunctis benedictionis orationem 
profert: 

Deus, Pater omnipotens, 

fons benedictionum et infantium custos, 

qui filiorum dono 

coniugium ditas gaudioque perfundis: 

parvulum hunc benignus respice, 

et ex aqua et Spiritu Sancto regenerandum 

in gregem tuum ascribere digneris, 

ut, Baptismatis dono suscepto, 

regni tui consors efficiatur 

et nobiscum, in Ecclesia, te benedicere discat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

167. Minister et parentes signant signo crucis parvulum in fronte, 
nihil dicentes. 


Conclusio ritus 

168. Tum minister, si sacerdos est vel diaconus, ritum concludit 
dicens: 

Dominus Iesus, qui pueros dilexit, 
vos benedicat et in suo amore custodiat. 




70 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


169. Si vero minister est laicus, seipsum signans, ritum concludit 
dicens: 

Ddminus Iesus, qui pueros dilexit, 
nos benedicat et in suo amore custodiat. 


Omnes respondent: 

Amen. 


C. 

RITUS BREVIOR 


170. Minister dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 


Omnes respondent: 

i$. Qui fecit caelum et terram. 

171. Tunc ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus 
Sacrae Scripturae, v. gr.: 

Mc 10, 14: Sinite parvulos venire ad me. Ne prohibueritis 
eos; talium est enim regnum Dei. 

Mt 18, 3: Amen dico vobis: Nisi conversi fueritis et efficiamini 
sicut parvuli, non intrabitis in regnum caelorum. 

Mt 18, 5: Qui susceperit unum parvulum talem in nomine meo, 
me suscipit. 

1 Cor 14, 20: Fratres, nolite pueri effici sensibus, sed malitia 
parvuli estote, sensibus autem perfecti estote. 





BENEDICTIO PUERORUM 


71 


172. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, manus super 
puerum imponens, secus vero manibus iunctis, benedictionis aptam 
orationem profert: 


a) Pro puero iam baptizato 

Domine Iesu Christe, 

qui tanto parvulos es prosecutus amore, 

ut qui illos suscepissent te suscipere dixeris: 

preces nostras pro hoc parvulo exaudi, 

et, quem (quam) Baptismatis gratia cumulasti, 

continua protectione custodi, 

ut, cum adoleverit libera te fide confiteatur 

in caritate sit fervidus (sit fervida), 

et in regni tui spe fortiter perseveret. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

8. Arnen. 


b) Pro puero nondum baptizato 

Deus, Pater omnipotens, 

fons benedictionum et infantium custos, 

qui filiorum dono 

coniugium ditas gaudioque perfundis: 

parvulum hunc benignus respice, 

et ex aqua et Spiritu Sancto regenerandum 

in gregem tuum ascribere digneris, 

ut, Baptismatis dono suscepto, 

regni tui consors efficiatur 

et noblscum, in Ecclesia, te benedicere discat. 
Per Christum Dominum nostrum. 


8. Arnen. 




72 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Formula brevis 

173. Pro opportunitate, sacerdos vel diaconus adhibere potest se> 
quentem formulam brevem benedictionis: 

Dominus Iesus 

qui pueros dilexit 

te N. benedicat 

et in suo amore custodiat. 

n. Arnen. 


V. ORDO BENEDICTIONIS FILIORUM 

Praenotanda 

174. Iesu, teste Evangelio, parvuli offerebantur ut eis benediceret 
et manus imponeret. Id genus autem benedictionis parentes christiani 
etiam filiis suis impertiri percupiunt. Immo, in traditionibus populo¬ 
rum magno in honore habetur benedictio filiorum quae ab ipsis paren¬ 
tibus impertiatur. Quod fieri potest peculiaribus in adiunctis vitae 
filiorum vel etiam cum familia simul congregatur ad orationem facien¬ 
dam vel ad meditationem Sacrae Scripturae suscipiendam. 

175. Si forte adsit sacerdos vel diaconus, praesertim occasione data 
visitationis, qua, definitis certisque temporibus, singulas familias pa¬ 
stores adeunt benedicturi, tunc ad eosdem opportunius pertinet hoc 
benedicendi ministerium. 

176. Ordo igitur, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a parenti¬ 
bus, tum a sacerdote, vel a diacono qui, potioribus elementis ac ritus 
structura servatis, adiunctis singulas partes aptabunt. 

177. Si vero filius vel filii benedicendi sunt in alia benedictionis 
celebratione, adhiberi potest formula brevis quae in fine huius Ordinis, 
n. 194, exhibetur. 

178. Si filius infirmus est benedicendus, adhiberi potest ritus qui 
in capite II, nn. 313-316 exhibetur. 




BENEDICTIO FILIORUM 


73 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

179 . Familia congregata, ille qui praeest dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

180 . Deinde, si ille qui praeest est sacerdos vel diaconus, adstantes 
salutat dicens: 

Gratia vobis a Deo Patre, 

qui nos suae adoptionis filios effecit. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio modo apto. 


181 . Si vero ille qui praeest est laicus, adstantes salutat dicens: 

Laudemus, fratres, Deum Patrem, 
qui nos suae adoptionis filios effecit. 

Omnes respondent: 

Ipsi gloria in saecula. 

vel: 

Amen. 




74 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


182. Tum ille qui praeest filios et adstantes ad benedictionem acci¬ 
piendam disponit his vel similibus verbis: 

lure novellis olivarum in circuitu mensae domesticae filii fami¬ 
lias comparantur in psalmo: ipsi enim non solum signum sunt 
et auspicium divinae benedictionis, sed Dei ipsius efficdcem 
testantur praesentiam, qui dum donat in filiis fecunditatem, 
exsultationem in familia multiplicat et magnificat laetitiam. 
Non solum ergo maxima debetur filiis reverentia sed ad Dei 
amorem ac timorem ipsi tempestive instituantur oportet, 
ut, officiorum suorum conscii, sapientia proficiant et gratia, 
et quaecumque sunt vera et iusta et sancta cogitantes iam et 
agentes, Christi fiant testes in mundo eiusque Evangelii prae¬ 
cones. 

Lectio verbi Dei 

183. Deinde unus ex adstantibus vel ipse qui praeest legit textum 
Sacrarum Scripturarum: 

Mt 19, 13-15 « Sinite parvulos ad me venire! ». 

Audite, fratres, verba Evangelii secundum Matthaeum. 

In illo tempore, oblati sunt Iesu parvuli, ut manus eis impo¬ 
neret et oraret; discipuli autem increpabant eis. Iesus vero 
ait: « Sinite parvulos et nolite eos prohibere ad me venire; 
talium est enim regnum caelorum ». Et cum imposuisset eis 
manus, abiit inde. 

184. Vel: 

Tob 4, 5-7. 19 « Fili, memor esto prceceptorum meorum ». 
Audite, fratres, verba libri Thobis. 

Omnibus diebus tuis, fili, Dominum in mente habe et noli 
velle peccare et praeterire praecepta illius. Iustitiam fac omni- 




BENEDICTIO FILIORUM 


75 


bus diebus vitae tuae et noli ire in vias iniquitatis, quoniam, 
agente te veritatem, prospera erunt itinera in operibus tuis 
et in omnibus, qui faciunt iustltiam. Ex substantia tua, fili, 
fac eleemosynam et noli avertere faciem tuam ab ullo paupere, 
ne a te avertatur facies Dei. Omni tempore benedic Dominum 
et postula ab illo, ut dirigantur vitae tuae et omnes semitae tuae 
et consilia bene disponantur, quoniam omnes gentes non 
habent consilium bonum, sed ipse Dominus dabit ipsis bonum 
consilium. Quem enim voluerit, allevat, et, quem voluerit, 
Dominus demergit usque ad Inferos deorsum. Et nunc, fili, 
memor esto praeceptorum meorum, et non deleantur de 
corde tuo. 

185. Vel: 

Prov 4, 1-7 « Audite, filii disciplinam patris ». 

Audite, fratres, verba libri Proverbiorum. 

Audite, filii, disciplinam patris et attendite, ut sciatis pru¬ 
dentiam; quoniam doctrinam bonam tribuam vobis, legem 
meam ne derelinquatis. Nam et ego filius fui patris mei, te¬ 
nellus et unigenitus coram matre mea; et docebat me atque 
dicebat: « Suscipiat verba mea cor tuum, custodi praecepta 
mea et vives. Posside sapientiam, posside prudentiam, ne 
obliviscaris neque decimes a verbis oris mei. Ne dimittas eam, 
et custodiet te, dilige eam, et servabit te. Principium sapien¬ 
tiae: posside sapientiam et in omni possessione tua acquire 
prudentiam ». 

186. Vel: 

Mt 18, 1-5. 10 « Qui susceperit unum parvulum talem in nomine meo, 
me suscipit ». 

In illa hora accesserunt ... me suscipit. 10 Videte... 




76 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


187. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 127 (128), 1-2. 3. 4-6a 

i*. (4) Ecce sic benedicetur qui timet Dominum. 
vel: 

R. (cf. 1) Beati omnes qui timent Dominum. 

188. Ille qui praeest, pro opportunitate, adstantes breviter alloqui¬ 
tur, lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide per¬ 
cipiant. 

Preces 

189. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, ille qui praeest seligere potest eas quae aptiores videantur 
vel alias adicere quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Deum omnipotentem, quem Dominus Iesus, Patrem nostrum 
invocare nos docuit, supplices deprecemur dicentes: 

i*. Pater sancte , custodi filios tuos. 

Pater amabilis, qui ita homines dilexisti 
ut Filium tuum unigenitum dares, 

— nos filios tuos in Baptismo regeneratos 
prdtege atque tuere. R. 

Qui in Filio dilectionis tuae plene tibi complacuisti, 

— concede ut munus cuique commissum 

in mundo et in Ecclesia fideliter prosequamur, r. 

Qui Filium tuum Mariae et Ioseph 

piissimae custodiae, dum adolesceret, commisisti, 

— concede ut filii 

crescant per omnia iri illum, r. 

Qui derelictorum sortem 
praecipuo amore prosequeris, 



BENEDICTIO FILIORUM 


77 


— fac ut omnes pueri, qui familiari carent affectu, 
christiana communitate adiuvante, 
paternitatem tuam vivide experiantur. R. 


Oratio benedictionis 

190. Tum parentes, pro opportunitate, filios signo crucis in fronte 
signantes, benedictionis orationem proferunt: 

Pater sancte, inexhaustus vitas fons, 
et omnium auctor bonorum, 
tibi benedicimus tiblque gratias agimus, 
qui amoris nostri communionem 
filiorum dono laetificare voluisti: 
concede, quaesumus, 
ut haec novella familiae membra, 
in domestica societate viam inveniant, 
qua ad meliora semper adsplrent, 
et ad finem sibi praestitutum 
aliquando, te favente, valeant pervenire. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 


191. Ministri, qui parentes non sunt, hanc benedictionis orationem 
proferunt: 

Domine Iesu Christe, 

qui tanto parvulos es prosecutus amore, 

ut qui illos suscepissent te suscipere dixeris: 

preces nostras pro his parvulis 

(hoc parvulo/hac parvula) exaudi, 

et, quos (quem/quam) Baptismatis gratia cumulasti, 

continua protectione custodi, 

ut, cum adoleverint (adoleverit) libera te fide 





78 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


confiteantur (confiteatur) 

in caritate sint fervidi (sit fervidus/fervida), 

et in regni tui spe fortiter perseverent (perseveret). 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

r. Amen. 


Conclusio ritus 

192. Tum parentes, seipsos signantes, ritum concludunt dicentes: 

Dominus Iesus, qui pueros dilexit, 
nos benedicat et in suo amore custodiat. 

Hac formula utitur et minister laicus. 


193. Minister vero qui est sacerdos vel diaconus ritum concludit 
dicens: 

Dominus Iesus, qui pueros dilexit, 
vos benedicat et in suo amore custodiat. 


Omnes respondent: 
Amen. 


Formula brevis 

194. Pro opportunitate adhiberi potest formula brevis benedictionis: 

Dominus te (vos) custodiat, 
et in suo amore te (vos) crescere faciat, 
ut digne ambules (ambuletis) 
vocatione qua vocatus es (vocati estis). 

R. Amen. 







BENEDICTIO DESPONSATORUM 


79 


VI. ORDO BENEDICTIONIS DESPONSATORUM 

PlLENOTANDA 

195. Inter coniugum Christianorum officia et eorum apostolatus 
formas, praeter filiorum educationem, haud parvi videtur esse mo¬ 
menti auxilium desponsatis praestandum quo ipsi melius sese ad 
Matrimonium praeparent. 

Honesta igitur Christianorum sponsalia pro duabus familiis pe¬ 
culiaris fiunt eventus, quem aliquo ritu et communi oratione celebrare 
convenit ut benedictione divina impetrata, quod feliciter incipitur, 
feliciter etiam suo tempore consummetur. 

Quo melius id obtineri possit, celebratio rerum adiunctis erit 
accommodanda. 

196. Quando sponsalia in intimitate duarum familiarum celebran¬ 
tur, unus ex parentibus ritui benedictionis opportune praeesse potest. 
Si vero adsit sacerdos vel diaconus, tunc ipsi praesidis officium oppor¬ 
tunius competit, dummodo perspicuum adstantibus evadat non agi 
de celebratione Matrimonii. 

197. Ordo igitur, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a parentibus, 
tum a sacerdote, a diacono vel ab alio laico qui, potioribus elementis 
ac ritus structura servatis, adiunctis singulas partes aptabunt. 

198. Hic Ordo celebrationis adhiberi potest etiam quando, iam 
inito sponsalium tempore, desponsati adunantur ad catecheticam 
praeparationem faciendam antequam Matrimonium celebretur. Num- 
quam vero sponsalia vel peculiaris benedictio desponsatorum cum 
Missae celebratione sunt coniungenda. 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

199. Familia congregata, ille qui praeest dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 


80 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 


200. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat, 
dicens: 

Gratia vobis et pax 

a Domino nostro Iesu Christo, 

qui dilexit nos et tradidit se ipsum pro nobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 


201. Si minister est laicus, adstantes salutat dicens: 

Fratres, Dominum nostrum Iesum Christum laudemus, 
qui dilexit nos et tradidit se ipsum pro nobis. 

Omnes respondent: 

Amen. 


202. Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Omnibus omnique tempore gratiam Dei semper necessariam 
esse scimus; neminem tamen latet eadem gratia tum maxime 
christifidelibus opus esse cum ad novam familiam instituen¬ 
dam se praeparant. 

Ut ergo hi fratres nostri in mutua crescant aestimatione, sin¬ 
cerius se diligant atque opportuna vitae necessitudine et com¬ 
muni oratione sancti Matrimonii celebrationem caste matu¬ 
rent, divinam pro ipsis benedictionem imploremus. 





BENEDICTIO DESPONSATORUM 


81 


Lectio verbi Dei 

203. Deinde unus ex adstantibus vel ipse minister legit textum Sa¬ 
crarum Scripturarum. 

Io 15, 9-12 « Hoc est prceceptum meum , ut diligatis invicem, 
sicut dilexi vos ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Ioannem. 

Dixit Iesus discipulis suis: « Sicut dilexit me Pater, et ego 
dilexi vos; manete in dilectione mea. Si praecepta mea serva¬ 
veritis, manebitis in dilectione mea, sicut ego Patris mei prae¬ 
cepta servavi et maneo in eius dilectione. Haec locutus sum 
vobis, ut gaudium meum in vobis sit, et gaudium vestrum 
impleatur. Hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, 
sicut dilexi vos ». 

204. Vel: 

1 Cor 13, 4-13 « Caritas omnia credit, sperat, suffert ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Caritas patiens est, benigna est caritas, non aemulatur, non 
agit superbe, non inflatur, non est ambitiosa, non quaerit, quae 
sua sunt, non irritatur, non cogitat malum, non gaudet super 
iniquitatem, congaudet autem veritati; omnia suffert, omnia 
credit, omnia sperat, omnia sustinet. 

Caritas numquam excidit. Sive prophetiae, evacuabuntur; sive 
linguae, cessabunt; sive scientia, destruetur. Ex parte enim 
cognoscimus et ex parte prophetamus; cum autem venerit, 
quod perfectum est, evacuabitur, quod ex parte est. Cum 
essem p&rvulus, loquebar ut parvulus, sapiebam ut parvulus, 
cogitabam ut parvulus; quando factus sum vir, evacuavi, quae 
erant parvuli. 

Videmus enim nunc per speculum in aenigmate, tunc autem 




82 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


facie ad faciem; nunc cognosco ex parte, tunc autem cogno¬ 
scam, sicut et cognitus sum. Nunc autem manet fides, spes, 
caritas, tria haec; maior autem ex his est caritas. 

205. Vel: 

Os 2, 21-26 Sponsabo te in fide. 

Haec dicit Dominus ad Sion: « Sponsabo te mihi ... 

Phil 2, 1-5 « Idipsum sentientes ». 

Fratres, si qua consolatio in Christo ... 

206. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 144 (145), 8-9. 10 et 15. 17-18 
R. (9a) Suavis Dominus universis. 

207. Ille qui praeest adstantes breviter alloquitur, lectionem bibli- 
cam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant, eamque recte 
a celebratione Matrimonii distinguere valeant. 

Preces 

208. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, ille qui praeest seligere potest eas quae aptiores videantur 
vel alias adicere quae peculiaria rerum adiuncta respiciant: 

Deum Patrem, qui homines ita dilexit ut filios suos redderet 
in Christo, eosque dilectionis suae testes mundo manifestaret, 
fidenter invocemus: 

R. Amdrem tuum, Domine, fac nos habere perpetuum. 

Qui in mutua dilectidne veros filios tuos, 

Christi fratres, 
manifestos fieri voluisti. R. 

Qui suaves amoris tui condiciones hominibus imponis, 
ut iisdem obsequentes, 
felicitatem inveniant. R. 




BENEDICTIO DESPONSATORUM 


83 


Qui virum et mulierem, 
mutua dilectione coniungis 
ut quae inde familia constituitur 
filiorum corona laetetur. r. 

Qui amoris sponsalis plenitudinem 
in Matrimonii sacramento 

per oblationem paschalem Filii tui mystice figurasti, 
qua Christus dilexit Ecclesiam 

eamque immaculatam tibi in sanguine suo exhibuit. r. 

Qui N. et N. 

ad plenam advocas amoris communionem 
qua christianae familiae membra 
corde fiant et animo unum. r. 

209. Ante orationem benedictionis, secundum loci consuetudinem, 
sponsalia contrahentes signum promissionis exprimere possunt, v. gr. 
alicuius instrumenti subsignatione, anulorum vel aliorum donorum 
traditione. 

210. Anuli vel alia desponsationis dona possunt sequenti formula 
benedici: 

Oblata invicem munera ita servetis, 
ut, quae mutua donatione spopondistis, 
suo tempore compleatis. 

r. Arnen. 

Oratio benedictionis 

211. Tum ille qui prseest, manibus iunctis, orationem profert; si 

vero est sacerdos vel diaconus, manibus extensis: 

\ 

Laudes tibi, Domine, persolvimus, 
qui hos filios tuos N. et N. 
ad invicem diligendos 




84 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


suavi consilio provocas atque disponis; 

eorum corda, quaesumus, confirmare digneris, 

ut fidem servantes, 

et per omnia tibi placentes, 

ad coniugii sacramentum feliciter perveniant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Amen. 

212. Vel quando praeest sacerdos vel diaconus: 

Domine Deus, totius fons dilectionis, 
cuius providenti consilio 
iuvenes isti mutuo sibi obviaverunt occursu; 
concede propitius 

ut qui ad sacramentum se praeparantes 
tuam gratiam expetunt, 
superna benedictione >5 suffulti, 
et mutua aestimatione proficiant 
et invicem sincera diligant caritate. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Amen. 


Conclusio ritus 

213. Tum ille qui praeest ritum concludit dicens: 

Deus amoris et pacis habitet in vobis, 

gressus vestros dirigat 

et corda vestra in suo amore confirmet. 

Omnes: 

Amen. 


214. Celebratio laudabiliter cantu apto perficitur. 




BENEDICTIO MULIERIS ANTE PARTUM 


85 


VII. ORDINES AD BENEDICENDAM MULIEREM 
ANTE VEL POST PARTUM 


Praenotanda 

215. Benedictio mulieris ante partum peragi potest pro singula mu¬ 
liere praesertim in medio propriae familiae, vel pro pluribus in valetu¬ 
dinariis. Quo in casu, formulae numero plurali proferantur. 

216. Benedictio vero mulieris post partum, quae hic praebetur, cum 
respiciat tantum casum alicuius mulieris quae non valuit participare 
celebrationi Baptismi filii sui, peragitur pro singula. 

217. Ordines, qui hic praebentur, adhiberi possunt a sacerdote, a 
diacono et etiam a laico, qui potioribus elementis ac ritus structura 
servatis, mulierum et locorum adiunctis celebrationem aptabunt. 

218. In peculiaribus adiunctis, sacerdos vel diaconus adhibere pos¬ 
sunt formulas breves, quae post Ritus breviores nn. 235 et 257 exhi¬ 
bentur. 


A. 

ORDO BENEDICTIONIS MULIERIS ANTE PARTUM 
Ritus initiales 

219. Familia vel communitate fidelium congregata, minister dicit: 
In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

220. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, mulierem et 
adstantes salutat, dicens: 

Christus, Dei Filius, 




86 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


qui in sinu Virginis Mariae factus est homo, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 


221. Si vero minister est laicus, mulierem et adstantes salutat, 
dicens: 

Fratres, Dominum Iesum benedicamus, 
qui in sinu Virginis Mariae 
factus est homo. 

Omnes respondent: 

Benedictus Deus in saecula. 

vel: 

Arnen. 


222. Tum minister mulierem et adstantes ad benedictionem acci¬ 
piendam disponit his vel similibus verbis: 

Omnis vitae Dominus est Deus, qui singulos homines esse 
decernit, omniumque vitam sua providentia regit atque con¬ 
servat. Id autem maxime valere credimus, quoties agitur de 
vita quae ex christiano exorta conubio, ipsius vitae divinae dono 
in Baptismi sacramento suo tempore recipiendo cumulabitur. 
Id plane exprimere intendit benedictio mulieris ante partum, 
ut in fide et in spe mulier ipsa tempus exspectet pariendi et 
divinae dilectioni cooperans fructum quem gerit materno iam 
prosequatur amore. 




BENEDICTIO MULIERIS ANTE PARTUM 


87 


Lectio verbi Dei 

223. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum e Sacra Scriptura. 

Lc 1, 39-45 « Exsultavit infans in utero ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Lucam. 

In diebus illis exsurgens Maria abiit in montana cum festi¬ 
natione in civitatem Iudae, et intravit in domum Zacharlae et 
salutavit Ellsabeth. Et factum est ut audivit salutationem 
Mariae Ellsabeth, exsultavit infans in utero eius, et repleta 
est Spiritu Sancto Ellsabeth et exclamavit voce magna et 
dixit: « Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus 
ventris tui. Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei 
ad me? Ecce enim, ut facta est vox salutationis tuae in auribus 
meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo. Et beata, 
quae credidit, quoniam perficientur ea, quae dicta sunt ei a 
Domino ». 


224. Vel: 

Lc 1, 26-38 « Ecce concipies et paries filium ». 
Missus est angelus Gabriel a Deo ... 

Lc 2, 1-14 « Peperit Maria filium suum ». 
Factum est in diebus illis ... 


225. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 32 (33), 12 et 18. 20-21. 22 

(5b) Misericordia Domini plena est terra. 

226. Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 




88 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Preces 

227. Sequitur prex communis. Ex invocationibus quae infra propo¬ 
nuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videantur, vel alias 
adicere quae peculiaria mulieris vel rerum adiuncta respiciant. 

Christum Dominum, benedictum fructum ventris Mariae qui 
per mysterium Incarnationis suae, gratiam et benignitatem 
in mundum effundere dignatus est, debitis laudibus extol¬ 
lamus dicentes: 

r. Benedictus es, Domine, in bonitate et misericordia tua. 

Qui ex muliere homo fieri dignatus es, 
ut adoptionem filiorum reciperemus, r. 

Qui matris uterum non horruisti, 

sed ventrem qui te portavit et ubera quae suxisti 

beata praedicari voluisti. R. 

Qui per Virginem Mariam, 
benedictam inter mulieres, 
femineum sexum honorasti, r. 

Qui in cruce pendens 

Mariam Ecclesiae dedisti matrem, 

quam tuam elegeras, r. 

Qui per matrum ministerium 
Ecclesiam tuam nova prole fecundas, 
multiplicans exsultationem 
et magnificans laetitiam, r. 

Oratio benedictionis 

228. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, pro opportunitate 
super mulierem manus extendens, vel signo crucis eam in fronte 
signans, secus vero manibus iunctis benedictionis orationem profert: 




BENEDICTIO MULIERIS ANTE PARTUM 


89 


Domine Deus, humani generis creator, 

cuius Filius, Spiritus Sancti cooperante virtute, 

de Virgine Maria nasci dignatus est, 

ut antiqui soluto debito peccati, 

homines redimeret atque salvaret, 

vota huius famulae tuae 

humiliter supplicantis 

pro nasciturae prolis integritate 

benignus suscipe, 

et concede 

ut filium prdspere pariat, 
qui tuis fidelibus aggregetur, 
et tibi in omnibus deserviens 
vitam consequatur aeternam. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

229. Post orationem benedictionis, minister omnes adstantes invitat 
ad protectionem b. Mariae Virginis invocandam, quod opportune fit 
recitatione vel cantu antiphonae (cf. App. n. 1): 

Sub tuum praesidium confugimus, 
sancta Dei Genetrix; 

nostras deprecationes ne desplcias in necessitatibus; 
sed a periculis cunctis libera nos semper, 

Virgo gloriosa et benedicta. 

Pro hac supplicatione adhiberi possunt et aliae preces: v. gr. anti- 
phona Alma Redemptoris Mater; vel Ave Maria; vel Salve, Regina 
(cf. App. nn. 24). 

Conclusio ritus 

230. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ad mulierem con¬ 
versus, ritum concludit post invitatorium: Inclinate vos ad benedictio¬ 
nem vel aliud, dicens: 



90 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Deus, fons et origo omnis vitae, 
bonitate sua te protegat. 

Amen. 

Fidem tuam confirmet, 
spem roboret, 

caritatem in dies augere dignetur. 
r. Amen. 

Tempore partus, 
supplicationibus tuis adsit 
et sua te gratia confirmet. 

B. Amen. 

Denique omnes adstantes benedicit, dicens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

Amen. 


231. Si vero minister est laicus, super mulierem omnesque adstan¬ 
tes benedictionem Domini implorat, seipsum signans ac dicens: 

Deus, qui per beatae Mariae Virginis partum 
salutis aeternae gaudia 
humano generi annuntiavit et praestitit, 
nos benedicere et custodire dignatur. 

Ut. Amen. 





BENEDICTIO MULIERIS ANTE PARTUM 


91 


B. 

RITUS BREVIOR 


232. Minister dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

B. Qui fecit caelum et terram. 

233. Tunc ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus 
Sacrae Scripturae, v. gr.: 

Is 44, 3: Effundam aquas super terram sitientem et fluenta 
super aridam; effundam spiritum meum super semen tuum 
et benedictionem meam super stirpem tuam. 

Lc 1, 41-42a: Factum est, ut audivit salutationem Mariae Ell- 
sabeth, exsultavit infans in utero eius, et repleta est Spiritu 
Sancto Ellsabeth et exclamavit voce magna et dixit: « Bene¬ 
dicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui ». 

234. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, manus super 
mulierem extendens, secus vero manibus iunctis benedictionis oratio¬ 
nem profert: 

Domine Deus, humani generis creator, 

cuius Filius, Spiritus Sancti cooperante virtute, 

de Virgine Maria nasci dignatus est, 

ut antiqui soluto debito peccati, 

homines redimeret atque salvaret, 

vota huius famulae tuae 

humiliter supplicantis 

pro nasciturae prolis integritate 

benignus suscipe, 

et concede 

ut filium prospere pariat, 



92 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


qui tuis fidelibus aggregetur, 
et tibi in omnibus deserviens 
vitam consequatur aeternam. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 


Formula brevis 

235. Pro opportunitate, sacerdos vel diaconus adhibere potest se¬ 
quentem formulam brevem benedictionis: 

Deus, qui per beatae Mariae Virginis partum 

mundum laetificavit, 

gaudio sancto impleat cor tuum 

teque cum prole tua incolumem servet. 

In nomine Patris, ijg et Filii, et Spiritus Sancti. 
r. Arnen. 

C. 

ORDO BENEDICTIONIS MULIERIS POST PARTUM 

236. Benedictio mulieris post partum iam continetur in Ordine 
Baptismi parvulorum. 12 

237. Si puerpera celebrationi Baptismi filii sui participare non va¬ 
luit, convenienter benedictio in ipso ritu praevisa, peculiari celebra¬ 
tione resumitur, qua et puerpera et adstantes ad gratias Deo agendas 
pro accepto beneficio sollicitantur. 

Ritus initiales 

238. Familia vel communitate fidelium congregata, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Arnen. 


Cf. Rituale Romanum, Ordo Baptismi parvulorum, n. 105. 




BENEDICTIO MULIERIS POST PARTUM 


93 


239. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, mulierem et 
adstantes salutat, dicens: 

Christus, Dei Filius, 
qui pro nostra salute 
e Virgine Matre nasci dignatus est 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


240. Si vero minister est laicus, mulierem et adstantes salutat, 
dicens: 

Fratres, Dominum Iesum benedicamus, 
qui pro nostra salute 
e Virgine Matre nasci dignatus est. 

Omnes respondent: 

Benedictus Deus in saecula. 

vel: 

Amen. 


241. Tum minister mulierem et adstantes ad benedictionem acci¬ 
piendam disponit his vel similibus verbis: 

Filium quem genuisti, magno cum gaudio communitas chri- 
stidna iam excepit. In ritu eius Baptismatis etiam pro te ora- 





94 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


vimus ut conscia doni suscepti munerisque tibi in Ecclesia 
commissi, Dominum cum beata Maria Virgine magnificares. 
Nunc vero tecum in gratiarum actione laeto animo consociari 
cupimus, Dei benedictionem super te invocantes. 


Lectio verbi Dei 

242. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrae Scripturae. 

1 Sam 1, 20-28 « Dedit mihi Dominus petitionem meam ». 

Audite, fratres, verba libri primi Samuelis. 

Factum est post circulum dierum concepit Anna et peperit 
filium vocavitque nomen eius Samuel, eo quod a Domino 
postulasset eum. 

Ascendit autem vir Elcana et omnis domus eius, ut immolaret 
Domino hostiam annuam et votum suum. Et Anna non ascen¬ 
dit; dixit enim viro suo: « Non vadam, donec ablactetur 
infans, et ducam eum, et appareat ante conspectum Domini 
et maneat ibi iugiter ». Et ait ei Elcana vir suus: « Fac, quod 
bonum tibi videtur, et mane, donec ablactes eum; precor- 
que, ut impleat Dominus verbum suum ». Mansit ergo mulier 
et lactavit filium suum, donec amoveret eum a lacte. 

Et adduxit eum secum, postquam ablactaverat, cum vitulo 
trium annorum et tribus modiis farinas et utre vini; et adduxit 
eum ad domum Domini in Silo. Puer autem erat adhuc infan¬ 
tulus. Et immolaverunt vitulum et obtulerunt puerum Heli, 
et ait Anna: « Obsecro, mi domine, vivit anima tua, domine; 
ego sum illa mulier, quae steti coram te hic orans Dominum. 
Pro puero isto oravi, et dedit mihi Dominus petitionem meam, 
quam postulavi eum. Idcirco et ego commodavi eum Do¬ 
mino; cunctis diebus, quibus vivet, postulatus erit pro Do¬ 
mino ». Et adoraverunt ibi Dominum. 




BENEDICTIO MULIERIS POST PARTUM 


95 


243. Vel: 

1 Sam 2, 1-10 Oratio Annce. 

Et oravit Anna et ait... 

Lc 1, 67-79 « Benedictus Dominus ». 

Zacharias pater Ioannis impletus ... 

244. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 127 (128), 1-2. 3. 4-6a 

UL (3c) Filii tui sicut novellce olivarum. 

245. Post lectionem, minister breviter Sacrae Scripturae textum expla¬ 
nat ut mater et adstantes pro dono a Deo accepto gratias agant grave- 
que omnes, pro sua quisque parte, munus sibi assumant christianae 
educationis parvulo impertiendae. 


Actio gratiarum 

246. Sequitur communis gratiarum actio. Ex invocationibus quae 
infra proponuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videan¬ 
tur vel alias adicere quae peculiaria mulieris vel rerum adiuncta re- 
spiciant. 

Pro nova, quae in hac familia effloruit vita, gratias agamus 
Domino, dicentes: 

$. Gratias tibi, Domine. 

Pro infantulo 

quem huic matri feliciter largiri voluisti, b. 

Pro corporis sanitate quae, te donante, 
et mater gaudet et filius, r. 

Pro recepto Baptismi sacramento, 

quo cor infantuli templum fecisti Spiritus Sancti, r. 




96 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Pro serena laetitia 

quam in omnium corda hac nativitate infundere dignaris. R. 

Pro universis beneficiis 

quibus nos, Pater, cumulare non desinis. R. 

247. Deinde omnes Magnificat cantant vel dicunt (cf. App. n. 36). 
Adhiberi possunt et alii hymni quibus apte gratiarum actio exprimatur. 

Oratio benedictionis 

248. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
secus vero manibus iunctis benedictionis orationem profert: 

Deus, humanas vitae conditor atque praesidium, 

qui huic famulae tuae 

gaudium maternitatis largiri dignatus es: 

nostras benignus suscipe laudes 

et quas effundimus preces propitius exaudi, 

ut matrem cum prole sua ab omni malo defendas, 

in huius vitae itineribus semper comiteris 

et in gaudium domus tuae 

suo tempore laetanter excipias. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

249. Vel: 

Deus, a quo omnis benedictio descendit, 

et ad quem humilis ascendit precatio benedicentis, 

praesta ut haec mater, tua benedictione suffulta, 

et debitas tibi agat habeatque grates, 

et una cum filio suo 

de tua semper protectione laetetur. 

Per Christum Dominum nostrum. 


R. Arnen. 




BENEDICTIO MULIERIS POST PARTUM 


97 


Conclusio ritus 

250. Tum celebrans, si est sacerdos vel diaconus, ad mulierem con¬ 
versus, ritum concludit dicens: 

Dominus Deus omnipotens, 

qui tibi gaudia contulit maternitatis, 

dignetur te benedicere >5, 

ut, quae de sobole gratias nunc agis accepta, 

perpetua cum ipsa beatitudine perfruaris. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 

251. Vel post invitatorium: Inclina te ad benedictibnem, vel aliud, 
dicit manibus extensis: 

Deus, fons et origo omnis vitae, 
bonitate sua te protegat. 

Arnen. 

Fidem tuam confirmet, 
spem roboret, 

caritatem in dies augere dignetur. 

R. Arnen. 

Filium tuum conservet 
ut corporis gaudeat sanitate 
et mentis sapientia praestet. 

R. Arnen. 

Denique omnes adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

R. Arnen. 




98 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


252. Si vero minister est laicus, super mulierem omnesque adstan- 
tes benedictionem Domini, seipsum signans, implorat, dicens: 

Miseratio Dei Patris omnipotentis, 
pax Unigeniti Filii eius Iesu Christi, 
grdtia et consolatio Spiritus Sancti, 
custodiat vitam vestram, 
ut in lumine fidei ambulantes, 
promissa bona consequi valeatis. 

Et nos omnes benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

r. Arnen. 


253. Celebratio apto cantu laudabiliter perficitur. 


D. 

RITUS BREVIOR 


254. Minister dicit: 

y. Sit nomen Domini benedictum. 

Omnes respondent: 

Ex hoc nunc et usque in sseculum. 

255. Tunc ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus 
Sacrae Scripturae, v. gr.: 

1 Sam 1, 27: Pro puero isto oravi, et dedit mihi Dominus 
petitionem meam, quam postulavi eum. 

Lc 1, 68-69: Benedictus Dominus Deus Israel, quia visitavit et 
fecit redemptionem plebi suae et erexit cornu salutis nobis 
in domo David pueri sui. 





BENEDICTIO SENUM 


99 


1 Th 5, 18: In omnibus gratias agite; haec enim voluntas 
Dei est in Christo Iesu erga vos. 

256. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
secus vero, manibus iunctis, benedictionis orationem profert. 

Deus, a quo omnis benedictio descendit, 

et ad quem humilis ascendit precatio benedicentis, 

praesta ut haec mater, tua benedictione suffulta, 

et debitas tibi agat habeatque grates, 

et una cum filio suo 

de tua semper protectione laetetur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 


Formula brevis 

257. Pro opportunitate sacerdos vel diaconus adhibere potest se¬ 
quentem formulam brevem benedictionis: 

Dominus Deus omnipotens, 
qui temporali Filii sui nativitate 
mundum laetificare dignatus est, 
te benedicat ►£<, 
ut de accepta prole, 
semper in Domino laeteris. 

Arnen. 


VIII. ORDO BENEDICTIONIS SENUM 
DOMI MANENTIUM 

Praenotanda 

258. Senes quorum vires debilitantur, domi vel simul in peculiari 
valetudinario degentes, fraterno egent adiutorio, ut in familiam et 
communitatem ecclesialem adhuc plene receptos se sentiant. Haec bene- 





100 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


dictio ad hoc tendit ut ipsi senes a fratribus testimonium accipiant 
reverentiae grataeque mentis, dum simul cum ipsis Domino gratias red¬ 
dimus pro beneficiis ab eo acceptis et pro bonis operibus eo adiuvante 
peractis. 

259. Grdo, qui hic praebetur, adhiberi potest a sacerdote, a diacono 
et etiam a laico, qui, ritus structura ac praecipuis elementis servatis, 
singulis adiunctis celebrationem aptabunt. 

260. Benedictio senum haberi etiam potest, quibusdam selectis 
elementis ex hoc Ordine, ut infra nn. 277-285 indicatur vel intra Missae 
celebrationem, post homiliam, vel in fine Missae, vel quando senibus 
domi detentis Ss.ma Eucharistia defertur etiam ab acolytho, vel ab 
alio ministro extraordinario sacrae Communionis ad normam iuris 
deputato, ritibus et precibus pro laicis praevisis. 

261. Si vero unus alterve senex est benedicendus, in alia benedictio¬ 
nis celebratione adhiberi potest formula brevis quae in fine horum 
Ordinum, n. 289, exhibetur. 


A. 

ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

262. Familia vel communitate fidelium congregata, minister dicit: 
In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 


263. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, senes ceterosque 
adstantes salutat, dicens: 

Gratia Domini nostri Iesu Christi, 
et caritas Dei 

et communicatio Sancti Spiritus 
sit cum omnibus vobis. 




BENEDICTIO SENUM 


101 


vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


264. Si vero minister est laicus, senes et adstantes salutat, dicens: 

Dominum Iesum, fratres, benedicamus, 
qui in ulnas a beato Simeone acceptus, 
dum a sene portabatur 
ipse senem regebat. 

Omnes respondent: 

Benedictus Deus in saecula. 

vel: 

Arnen. 


265. Tum minister senes et adstantes ad benedictionem accipien¬ 
dam disponit his vel similibus verbis: 

Tempus senectutis donum Dei est, quod grato animo recipi 
debet. Hi fratres nostri iam aetate provecti, divitias experien¬ 
tiae ac vitae christianae nobis tradere possunt. Cum illis sociati, 
Deo gratias agamus eiusque adiutorium pro ipsis implore¬ 
mus, ut spes eorum erigatur et fiducia firmetur. 

Lectio verbi Dei 

266. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum e Sacra Scriptura. 





102 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Lc 2, 25-32. 36-38 « Exspectantes consolationem Israel ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Lucam. 

Homo erat in Ierusalem, cui nomen Simeon, et homo iste 
iustus et timoratus, exspectans consolationem Israel, et Spi¬ 
ritus Sanctus erat super eum, et responsum acceperat a Spi¬ 
ritu Sancto non visurum se mortem nisi prius videret Chri¬ 
stum Domini. Et venit in Spiritu in templum. Et cum indu¬ 
cerent puerum Iesum parentes eius, ut facerent secundum 
consuetudinem legis pro eo, et ipse accepit eum in ulnas suas 
et benedixit Deum et dixit: 

« Nunc dimittis servum tuum, Domine, 
secundum verbum tuum in pace, 
quia viderunt oculi mei 
salutare tuum, 
quod parasti 

ante faciem omnium populorum, 
lumen ad revelationem gentium 
et gloriam plebis tuse Israel ». 

Et erat Anna prophetissa, filia Phanuel, de tribu Aser. Haec 
processerat in diebus multis et vixerat cum viro suo annis 
septem a virginitate sua; et haec vidua usque ad annos octo¬ 
ginta quattuor, quae non discedebat de templo, ieiuniis et 
obsecrationibus serviens nocte ac die. Et haec ipsa hora super¬ 
veniens confitebatur Deo et loquebatur de illo omnibus, qui 
exspectabant redemptionem Ierusalem. 

(Ex praecedenti textu, si casus fert, pars tantum legi potest). 

267. Vel: 

Sir 3, 2-18 « Suscipe senectam patris mei ». 

Indicium patris audite, filii... 

Sir 25, 6-8. 13-16 « Gloria senum: timor Dei ». 

Quam speciosum ... 13. Quam magnus ... 



BENEDICTIO SENUM 


103 


Sap 4, 8-9 « Aitas senectutis vita immaculata ». 

Senectus venerabilis, non quae est diuturna ... 

Phil 3, 20 — 4, 1 « Salvatorem exspectamus ». 

Noster municipatus in caelis est... 

268, Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 70 (71), 1-2. 3-4. 5-6. 14-15 

r. (12b) Deus meus, in auxilium meum festina. 

Ps 125 (126), l-2b. 2d-3. 4-5. 6 
$. (3) Magnificavit Dominus facere nobtscum; 
facti sumus Icetantes . 

269. Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

270. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria senum vel rerum adiuncta respiciant. 

Deum Patrem omnipotentem, qui nos omni aetate gratiae suae 
iuventute renovat atque confirmat, supplices deprecemur, 
dicentes: 

Ne derelinquas nos, Domine. 

Deus, qui Simeoni et Annae, 
exspectantibus redemptionem Israel, 

Filium tuum misericorditer revelasti, 

— tribue ut hi famuli tui 

videant in fide salutare tuum 

et Sancti Spiritus consolatione laetentur. 


104 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Qui per Filium tuum in mundum 
omnibus laborantibus angoribusque oneratis 
refectionem sanctam promisisti et pacem, 

— fac ut hi famuli tui 

cotidie crucem suam patienter tollant. R. 

Qui benignitate et munificentia, 
praeclare semper excellis, 

— praesta ut his famulis tuis debitum solacium 
a propinquis et amicis amabiliter tribuatur. 

Qui neminem a paterna tua dilectione destituis 
et quos humiliores inveneris 
eosdem suaviore diligis caritate, 

— concede, ut in humanae societatis consortio 
senum dignitas agnoscatur et firmiter observetur. 


Oratio benedictionis 

271. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, pro opportunitate 
super omnes senes simul vel super singulos manus extendens, vel 
signo crucis singulos in fronte signans, secus vero manibus iunctis 
benedictionis orationem profert: 

Domine, Deus noster, 

qui his fidelibus tuis gratiam largitus es, 

ut, inter vitae varietates, te spem suam ducerent, 

et quam bonus esses gustarent atque viderent, 

tibi, quod per tot seriem annorum 

eos muneribus cumulaveris, 

benedicimus et petimus ut, 

renovata semper exsultent spiritus iuventute, 

corporum vigeant sanitate, 

et iucundum studeant 




BENEDICTIO SENUM 


105 


suae conversationis exemplum omnibus exhibere. 

Per Christum Dominum nostrum. 

i$. Arnen. 

272. Vel: 

Tibi, omnipotens asterne Deus, 

in quo vivimus, movemur et sumus, 

gratias agimus et benedicimus, 

quia his famulis tuis longitudinem dierum 

cum perseverantia in fide 

et in bonis operibus tribuisti: 

praesta, quaesumus, Domine, 

ut fratrum benevolentia confortati, 

et de bona valetudine laetentur, 

et de infirma non se demittant, 

ut benedictione tua refecti, 

maturae tempus aetatis 

in tui laudem libenter impendant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 

273. Vel: 

Domine, Deus omnipotens, 
qui his famulis tuis 
longaevam donasti senectutem, 
benedictibnem tuam eis impertire digneris: 
te sentiant sibi suaviter adesse, 

ut, respicientes praeterita, de tua misericordia laetentur, 
et prospicientes futura, in spe sancta fiducialiter perseverent. 
Per Christum Dominum nostrum. 


r. Arnen 




106 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Conclusio ritus 

274. Tum celebrans, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludit, 
dicens ad senes conversus invitatorium: Inclinate vos ad benedictio¬ 
nem, vel aliud, atque addens, manibus extensis: 

Dominus Iesus Christus 

apud vos maneat ut vos defendat. 

EL Arnen. 

Ante vos sit ut vos deducat, 
post vos sit ut vos muniat. 

Arnen. 

Vos respiciat, vos conservet 
atque vos benedicat. 

]?. Arnen. 

Denique omnes adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

Arnen. 


275. Si vero minister est laicus, se signans, super senes omnesque 
adstantes benedictionem Domini implorat, dicens: 

Dominus nos benedicat, 
et ab omni malo defendat, 
et ad vitam perducat aeternam. 

EL Arnen. 


276. Celebratio laudabiliter cantu apto perficitur. 





BENEDICTIO SENUM 


107 


B. 

ORDO BENEDICTIONIS CELEBRATIONI MISS^ CONIUNCM 

277. Homilia expleta, fit prex communis vel modo in Missae cele¬ 
bratione consueto vel modo qui hic proponitur. Ex intercessionibus 
quae infra proponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores 
videantur vel alias adicere quae peculiaria senum vel rerum adiuncta 
respiciant. Semper tamen adhibenda est oratio benedictionis quae infra 
proponitur. 

Deum Patrem omnipotentem, qui nos omni aetate gratiae 
suae iuventute renovat atque confirmat, supplices deprece- 
mur, dicentes: 

$. Ne derelinquas nos , Domine. 

Deus, qui Simeoni et Annae, 
exspectantibus redemptionem Israel, 

Filium tuum misericorditer revelasti, 

— tribue ut hi famuli tui 
videant in fide salutare tuum 

et Sancti Spiritus consolatione laetentur, r. 

Qui per Filium tuum in mundum 
omnibus laborantibus angoribusque oneratis 
refectionem sanctam promisisti et pacem, 

— fac ut hi famuli tui 

cotidie crucem suam patienter tollant, r. 

Qui benignitate et munificentia 
praeclare semper excellis, 

— praesta ut his famulis tuis debitum solacium 
a propinquis et amicis amabiliter tribuatur, i*. 

Qui neminem a paterna tua dilectione destituis 
et quos humiliores inveneris 



108 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


eosdem suaviore diligis caritate, 

— concede, ut in humanae societatis consortio 
senum dignitas agnoscatur et firmiter observetur, r. 

278. Tum celebrans super omnes senes simul manus extendens, 
immediate subiungit: 

Domine, Deus noster, 

qui his fidelibus tuis gratiam largitus es, 

ut, inter vitae varietates, te spem suam ducerent, 

et quam bonus esses gustarent atque viderent, 

tibi, quod per tot seriem annorum 

eos muneribus cumulaveris, 

benedicimus et petimus ut, 

renovata semper exsultent spiritus iuventute, 

corporum vigeant sanitate, 

et iucundum studeant 

suae conversationis exemplum omnibus exhibere. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

279. Si vero opportunius iudicatur, in fine Missae post invitatorium: 
Inclinate vos ad benedictionem, vel aliud quo senes invitantur ad 
benedictionem peculiarem accipiendam, celebrans manibus super 
senes extensis, dicit benedictionem vel orationem omnibus respon¬ 
dentibus: 

Amen. 


Benedictio 

280. Ad senes conversus celebrans dicit: 

Dominus Iesus Christus 

apud vos maneat ut vos defendat. 

Amen. 




BENEDICTIO SENUM 


109 


Ante vos sit ut vos deducat, 
post vos sit ut vos muniat. 

R. Amen. 

Vos respiciat, vos conservet 
atque vos benedicat. 

R. Amen. 

Denique omnes adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

R. Amen. 

Oratio 

281. Celebrans, manibus super senes extensis, dicit: 

Tibi, omnipotens aeterne Deus, 

in quo vivimus, movemur et sumus, 

gratias agimus et benedicimus, 

quia his famulis tuis longitudinem dierum 

cum perseverantia in fide 

et in bonis operibus tribuisti: 

praesta, quaesumus, Domine, 

ut fratrum benevolentia confortati, 

et de bona valetudine laetentur, 

et de infirma non se demittant, 

ut benedictione tua refecti, 

maturae tempus aetatis 

in tui laudem libenter impendant. 

Per Christum Dominum nostrum. 


R. Amen. 




110 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


282. Post orationem, celebrans subdit: 

Et benedictio Dei omnipotentis, 

Patris, et Filii, ® et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

B. Arnen. 


C. 

ORDO BENEDICTIONIS COMMUNIONI 
EXTRA MISSAM CONIUNCEE 


283. Si ritus cum ampliore verbi Dei celebratione coniungitur, 
textus Sacras Scripturae sumi potest ex his qui supra nn. 266-268 
proponuntur. 

284. Prex communis fieri potest modo supra proposito n. 270 et 
concluditur semper, si celebrans sacerdos vel diaconus sit, sequenti 
oratione, quae, extensis ad senes manibus, dicitur: 

Domine, Deus noster, 

qui his fidelibus tuis gratiam largitus es, 

ut, inter vitae varietates, te spem suam ducerent, 

et quam bonus esses gustarent atque viderent, 

tibi, quod per tot seriem annorum 

eos muneribus cumulaveris, 

benedicimus et petimus ut, 

renovata semper exsultent spiritus iuventute, 

corporum vigeant sanitate, 

et iucundum studeant 

suae conversationis exemplum omnibus exhibere. 

Per Christum Dominum nostrum. 


$. Arnen. 



BENEDICTIO SENUM 


111 


285. Si vero minister est laicus dicit, manibus iunctis, sequentem 
benedictionis orationem: 

Domine, Deus omnipotens, 

qui his famulis tuis 

longaevam donasti senectutem, 

benedictionem tuam eis impertire digneris: 

te sentiant sibi suaviter adesse, 

ut, respicientes praeterita, de tua misericordia laetentur, 
et prospicientes futura, in spe sancta fiducialiter perseverent. 
Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 


D. 

RITUS BREVIOR 


286. Minister dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

$. Qui fecit caelum et terram. 

287. Tunc ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus 
Sacrae Scripturae, v. gr.: 

Sap 4, 8: Senectus venerabilis, non quae est diuturna, neque 
annorum numero computatur; cani autem sunt sensus homi¬ 
nis, et aetas senectutis vita immaculata. 

lac 5, 7-8: Patientes estote, fratres, usque ad adventum Do¬ 
mini. Ecce agricola exspectat pretiosum fructum terrae, pa¬ 
tienter ferens, donec accipiat imbrem temporaneum et sero¬ 
tinum. Patientes estote et vos. 





112 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Lc 9, 23: Dicebat Iesus ad omnes: « Si quis vult post me 
venire, abneget selpsum et tollat crucem suam cotidie et 
sequatur me ». 

288. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, pro opportuni¬ 
tate, super senem manus extendens, vel signo crucis eum in fronte 
signans, secus vero, manibus iunctis, benedictionis orationem profert: 

Domine, Deus omnipotens, 
qui huic famulo tuo 
longaevam donasti senectutem, 
benedictionem tuam ei impertire digneris: 
te sentiat sibi suaviter adesse, 

ut, respiciens praeterita, de tua misericordia laetetur 
et prospiciens futura in spe sancta fiducialiter perseveret. 
Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 


Formula brevis 

289. Pro opportunitate sacerdos vel diaconus adhibere potest for¬ 
mulam brevem benedictionis: 

Benedicat ^ te (vos) omnipotens Deus 
qui neminem derelinquit 
et usque in senectam et senium 
filios suos paterna cura sustentat. 

Arnen. 





CAPUT II 


ORDO BENEDICTIONIS INFIRMORUM 


Praenotanda 

290. Antiquissima est consuetudo, quae originem ducit e Christi et 
Apostolorum se gerendi ratione, ut infirmi ab Ecclesiae ministris 
benedicantur. Ministri, cum infirmos visitant, diligenter servent opor¬ 
tet ea quae in Ordine Unctionis infirmorum eorumque pastoralis curae, 
nn. 42-45, dicuntur; sed in primis sollicitudinem et caritatem Christi 
et Ecclesiae eis manifestent. 

291. In Ordine Unctionis infirmorum eorumque pastoralis curae, 
plures benedicendi infirmos occasiones praevidentur ac benedictionis 
formulae indicantur. 13 

292. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote, 
tum a diacono, et etiam a laico, ritibus tamen et precibus pro laico 
praevisis, qui omnes, ritus structura et potioribus elementis servatis, 
infirmorum et locorum adiunctis celebrationem aptabunt. 

293. Si unus tantum infirmus est benedicendus in alia benedictionis 
celebratione, sacerdos vel diaconus adhibere potest formulam bre¬ 
vem quae post Ritum breviorem n. 320 exhibetur. 


I. ORDO BENEDICTIONIS 

A. PRO ADULTIS 

Ritus initiales 

294. Communitate congregata, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 


13 Cf. Rituale Romanum, Ordo Unctionis infirmorum eorumque pastoralis curae, n. 45. 



114 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

295. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, infirmos et 
adstantes salutat, dicens: 

Pax huic domui et omnibus habitantibus in ea. 

vel: 

Pax Domini sit semper vobfscum. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


296. Si vero minister est laicus, infirmos et adstantes salutat, dicens: 

Fratres, Dominum benedicamus, 
qui pertransiit benefaciendo 
et sanando omnes. 

Omnes respondent: 

Benedictus Deus in secula. 

vel: 

Amen. 


297. Tum minister infirmos et adstantes ad benedictionem acci¬ 
piendam disponit his vel similibus verbis: 

Dominus Iesus, qui pertransiit benefaciendo et sanando omnes 
languores et infirmitates, discipulis suis commisit ut curam 
haberent infirmorum, super eos manus imponerent eosque in 





BENEDICTIO INFIRMORUM 


115 


nomine suo benedicerent. In hac celebratione, fratres infir¬ 
mos Deo commendabimus ut omnes corporis et animi dolores 
patienter valeant sustinere, scientes quoniam, sicut socii sunt 
passionum Christi, sic erunt et consolationis. 

Lectio verbi Dei 

298. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui in 
Ordine Unctionis infirmorum eorumque pastoralis curae et in Lectio- 
nario Missarum pro infirmis indicantur. 14 Seligantur autem textus qui 
infirmorum condiciones, tam animi quam corporis melius respicere 
videantur. 

2 Cor 1, 3-7 « Deus totius consolationis ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi, Pater 
misericordiarum et Deus totius consolationis, qui consolatur 
nos in omni tribulatione nostra, ut possimus et ipsi consola¬ 
ri eos, qui in omni pressura sunt, per exhortationem, qua 
exhortamur et ipsi a Deo; quoniam, sicut abundant passiones 
Christi in nobis, ita per Christum abundat et consolatio 
nostra. Sive autem tribulamur, pro vestra exhortatione et 
salute; sive exhortamur, pro vestra exhortatione, quae ope¬ 
ratur in tolerantia earundem passionum, quas et nos pati¬ 
mur. Et spes nostra firma pro vobis, scientes quoniam, sicut 
socii passionum estis, sic eritis et consolationis. 

299. Vel: 

Mt 11, 28-30 « Venite ad me et ego reficiam vos ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 

In illo tempore dixit Iesus discipulis suis: « Venite ad me, 
omnes, qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos. Tol- 


14 Cf. Rituale Romanum , Ordo Unctionis infirmorum eorumque pastoralis curse, 
nn. 153-229; Missale Romanum , Ordo Lectionum Missae, nn. 790-795, 796-800, 933-937. 




116 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


lite iugum meum super vos et discite a me, quia mitis sum 
et humilis corde, et invenietis requiem animabus vestris. 
Iugum enim meum suave et onus meum leve est ». 

300. Vel: 

Mc 6, 53-56 « In plateis ponebant infirmos ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Marcum. 

In illo tempore: cum Iesus et discipuli eius transfretassent 
in terram, pervenerunt Gennesaret et applicuerunt. 

Cumque egressi essent de navi, continuo cognoverunt eum et 
percurrentes universam regionem illam coeperunt in graba¬ 
tis eos, qui se male habebant, circumferre, ubi audiebant 
eum esse. Et, quocumque introibat in vicos aut in civitates 
vel in villas, in plateis ponebant infirmos, et deprecabantur 
eum ut vel fimbriam vestimenti eius tangerent; et quotquot 
tangebant eum, salvi fiebant. 

301. Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius, 
aut alius cantus aptus: 

Is 38, 10. 11. 12a-d. 16 

$. (cf. 17b )Tu, Domine, eruisti animam meam, ut non periret. 

Ps 101 (102), 2-3. 24-25 
U. (2) Domine, exaudi orationem meam 
et clamor meus ad te veniat. 

302. Minister, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, lec¬ 
tionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

303. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel 




BENEDICTIO INFIRMORUM 


117 


alias adicere quas peculiaria rerum vel infirmorum adiuncta respi- 
ciant. 

Domino Iesu, salvatori nostro, ut fratres nostros aegrotos 
sua gratia consoletur, fidenter supplicemus, dicentes: 

R. His infirmis, Domine, adesto propitius. 

Qui medicus venisti carnalis et spiritalis, 
ut nostras sanares infirmitates. R. 

Qui vir dolorum 

languores nostros portasti 

et dolores nostros ipse tulisti. R. 

Qui per omnia voluisti fratribus similari, 
ut teipsum misericordem manifestares, r. 

Qui carnis debilitatem experiri voluisti, 
ut nos a malo liberares. R. 

Qui Genetricem tuam iuxta crucem stantem 
in doloribus sociam habuisti 
eamque matrem nobis dedisti. R. 

Qui vis ut in carne nostra adimpleamus 

quae desunt passionum tuarum 

pro corpore tuo, quod est Ecclesia. R. 

304. Loco communis supplicationis dici possunt, vel etiam sup¬ 
plicationi adici, litaniae quae in Ordine Unctionis infirmorum eorum- 
que pastoralis curae sub nn. 240 et 241 inveniuntur: 

Qui infirmitates nostras ipse tulisti, 
et dolores nostros portasti: Kyrie, eleison. 

R. Kyrie, eleison. 

Qui pie misertus super turbam, 

transisti benefaciendo et sanando infirmos: Christe, eleison. 
R. Christe, eleison. 




118 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Qui Apostolis tuis mandasti, 

ut super aegros manus imponerent: Kyrie, eleison. 

Kyrie, eleison. 

305. Vel: 

Pro fratre nostro infirmo et pro omnibus qui ei curando vel 
inserviendo sunt addicti, Dominum deprecemur. 

& Te rogamus, audi nos. 

— Ut hunc infirmum N. benigne respicias. 

». Te rogamus, audi nos. 

— Ut membris eius vigorem novum infundas. 

Te rogamus, audi nos. 

— Ut eius angores mitigari concedas. 

Te rogamus, audi nos. 

-—Ut omnibus infirmis gratia tua succurras. 

1 1 . Te rogamus, audi nos. 

— Ut quotquot eis assistunt divino robore sustentes, 
ij i Te rogamus, audi nos. 

— Ut ei, cui in tuo nomine manus imponimus, 
vitam et salutem donare digneris. 

Te rogamus, audi nos. 


Oratio benedictionis 

306. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, pro opportunitate, 
super omnes infirmos simul vel super singulos manus imponens, bene¬ 
dictionis orationem profert: 

Domine, Deus noster, 

qui Filium tuum in mundum misisti, 

ut languores nostros ipse perferret, 



BENEDICTIO INFIRMORUM 


119 


et dolores nostros ipse portaret, 

pro famulis tuis infirmis 

supplices deprecamur, 

ut patientia confirmati et in sua spe refecti, 

infirmitatem te benedicente superent 

et prospera, te adiuvante, sanitate fruantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 

307. Vel, sine manuum impositione: 

Te, Domine, 

qui pertransisti benefaciendo et sanando omnes 
supplices deprecamur, 
ut hos famulos tuos infirmos 
benedicere © digneris: 

da eis corporis fortitudinem, stabilitatem animi, 
tolerantiam dolorum, valetudinis integritatem 
ut fratrum coetui restituti, 
te gaudentes benedicant. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

R. Arnen. 

308. Si minister est laicus, signo crucis singulos in fronte signans, 
benedictionis orationem profert: 

In dilectione tua salva nos, Domine, Deus noster, 

qui facturam tuam multiplici semper pietate custodis; 

et hos famulos tuos infirmos 

dextera tua erige, divina virtute confirma; 

medelam adhibe, sana languores 

ut quod a te solacium exspectant 

feliciter consequantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 




120 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


309. Vel, pro uno infirmo: 

Domine, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus, 

qui condicionis nostrae fragilitatem 

tua benedictione erigis atque confirmas, 

super hunc famulum tuum N. propitiatus intende, 

ut infirmitate penitus detrusa, 

et valetudine integre reparata, 

nomen sanctum tuum memor gratusque benedicat. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 

310. Post orationem benedictionis, minister omnes adstantes invi¬ 
tat ad invocandam b. Marias Virginis protectionem, quod opportune 
fit recitatione vel cantu antiphonae marialis, v. gr. Sub tuum prcestdium 
vel Salve Regina, (cf. App. nn. 1-4). 


Conclusio ritus 

311. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ad infirmos con¬ 
versus, ritum concludit, dicens: 

Benedicat vos (te) Deus Pater. 

Arnen. 

Sanet vos (te) Dei Filius. 

B. Arnen. 

Illuminet vos (te) Spiritus Sanctus. 

#. Arnen. 

Denique omnes adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, >$< et Spiritus Sanctus. 

Arnen. 




BENEDICTIO INFIRMORUM 


121 


312. Si vero minister est laicus, super infirmos omnesque adstantes 
benedictionem Domini implorat, ac seipsum signans, dicit: 

Dominus Iesus, 

qui pertransiit benefaciendo et sanando omnes infirmos, 

in bona valetudine nos custodire 

et sua nos benedictione cumulare dignetur. 

r. Arnen. 


B. PRO PUERIS 

313. Pro benedictione puerorum infirmorum textus qui supra indi¬ 
cantur eorum condicioni sunt aptandi. Hic preces proponuntur et 
peculiaris exhibetur oratio benedictionis. 


Preces 

314. Intercessionibus quas infra proponuntur minister alias adi- 
cere potest, quae peculiaria rerum adiuncta vel infirmorum condi¬ 
ciones respiciant: 

Dominum Iesum, qui parvulos peculiari amore diligit atque 
custodit, pro his pueris deprecemur dicentes: 

r. Custodi eos in omnibus viis suis . 

Qui parvulos ad te advocans, 

talium esse dixisti regnum caelorum, 

orationem nostram pro his pueris clementer exaudi, r. 

Qui non sapientibus et prudentibus, 

sed parvulis mysteria regni dixisti esse revelata, 

his pueris amoris tui signum manifestare digneris. R. 

Qui puerile decus libenter excepisti, 
cum tibi passuro prompsit hosanna pium, 



122 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


hos pueros eorumque parentes 
tua sancta consolatione confirma. $. 

Qui discipulis tuis commisisti, 
ut infirmorum curam haberent, 

omnibus, qui horum puerorum valetudini reparandae 
alacrem praestant operam, 
adesto benignus. $. 


Oratio benedictionis 

315. Minister, si est sacerdos vel diaconus, pro opportunitate super 
omnes pueros infirmos simul vel super singulos manus imponens, 
benedictionis orationem profert: 

Domine, Deus noster, 

cuius Filius Iesus Christus 

pueros libenter suscepit et benedixit, 

super hos famulos tuos (N. et N.) 

in tenera aetate languentes, 

dexteram tuam benignus extende, 

quatenus, vigore sanitatis recepto 

et Ecclesiae tuae sanctae suisque parentibus 

incolumes restituti, 

gratiarum tibi referant actiones. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

316. Si minister est laicus, et praesertim cum pater vel mater filium 
infirmum benedicunt, signo crucis singulos in fronte signans, oratio¬ 
nem benedictionis profert. 

Pater misericordiarum 
et Deus totius consolationis 
qui, creaturae tuae multiplici pietate 
consulere dignaris 


BENEDICTIO INFIRMORUM 


123 


et animae et corpori salutem benignus infundis: 
hos parvulos (N. et N.) 

(hunc parvulum N.) 

(filium quem mihi donasti) 
ab aegritudine erigere digneris, 
ut cunctis vitae diebus, 

gratia et sapientia coram te et hominibus proficiens, 
in iustitia et sanctitate tibi serviat, 

et debitas misericordiae tuae referat gratiarum actiones. 
Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 


II. RITUS BREVIOR 


317. Minister dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

r. Qui fecit caelum et terram. 

318. Tunc ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur textus 
Sacrae Scripturae, v. gr.: 

2 Cor 1, 3-4: Benedictus Deus et Pater Domini nostri Iesu 
Christi, Pater misericordiarum et Deus totius consolationis, 
qui consolatur nos in omni tribulatione nostra, ut possimus 
et ipsi consolari eos, qui in omni pressura sunt. 

Mt 11, 28-29: Venite ad me, omnes, qui laboratis et onerati 
estis, et ego reficiam vos. Tollite iugum meum super vos et 
discite a me, quia mitis sum et humilis corde, et invenietis 
requiem animabus vestris. 




124 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


319. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, pro opportu¬ 
nitate super infirmum manus imponens vel si est laicus signo crucis 
eum in fronte signans, benedictionis orationem profert: 

Domine, sancte Pater, omnipotens aeterne Deus, 

qui condicionis nostrae fragilitatem 

tua benedictione erigis atque confirmas, 

super hunc famulum tuum N. propitiatus intende, 

ut infirmitate penitus detrusa, 

et valetudine integre reparata, 

nomen sanctum tuum memor gratusque benedicat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Amen. 


Formula brevis 

320. Pro opportunitate sacerdos vel diaconus adhibere potest for¬ 
mulam brevem benedictionis: 

Ipse te, N., benedicat © , 

qui solus est Dominus ac Redemptor, 

corpus tuum custodiat 

animam tuam salvet, 

et ad vitam te perducat aeternam. 

r. Amen. 





CAPUT III 


ORDO BENEDICTIONIS EORUM QUI AD EVANGELIUM 
NUNTIANDUM MITTUNTUR 


Praenotanda 

321. Cum Christi discipuli — clerici, religiosi, laici — a legitimis 
Ecclesiae pastoribus ad salutis mysterium gentibus praedicandum mit¬ 
tuntur, ritum valde convenit celebrari quo benedictio Dei in novos 
Evangelii praecones imploretur, fideles autem de missionariae actuo- 
sitatis natura ac vi moneantur atque excitentur ut orationibus illos 
prosequantur qui, peculiari charismate praediti, ad Evangelium nun¬ 
tiandum sunt profecturi. 

322. Ritus benedictionis convenienter peragitur vel in apta cele¬ 
bratione verbi vel in Eucharistiae celebratione, ut infra indicatur. 

323. Ordines, qui hic praebentur, adhiberi possunt a presbytero, 
qui, ritus structura et potioribus elementis servatis, missionariorum 
et locorum adiunctis celebrationem aptabit. Si ritui laudabiliter 
praeest Episcopus, omnia opportune aptentur. 


I. ORDO BENEDICTIONIS IN CELEBRATIONE VERBI 

Ritus initiales 

324. Populo congregato, celebrans, diaconus et ministri, sua quis¬ 
que veste indutus, praecedentibus crucifero et diacono librum Evan- 
geliorum ferente, e secretario per aulam ecclesiae ad presbyterium 
pergunt, dum schola cum populo cantat aptum cantum. 

325. Processioni intersunt ii qui ad Evangelium nuntiandum sunt 
profecturi. 



126 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


326. Cantu expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

327. Deinde celebrans adstantes salutat dicens: 

Dominus, qui vos de tenebris vocavit 
in admirabile lumen suum, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

328. Deinde celebrans adstantes breviter alloquitur ut eorum ani¬ 
mos ad celebrationem disponat et ritus illustret, quod facere potest 
his vel similibus verbis. 

Fratres carissimi, celebrationem hanc vos hodie participan¬ 
tes, primaevae Ecclesiae agendi modum aliquomodo renovatis, 
cum ipsa gaudens ad fratres in fide vel Christum nondum 
agnoscentes adiuvandos e filiis suis nonnullos in ceteros po¬ 
pulos mittebat. 

Istorum fratrum ac sororum missio in diversa loca propter 
Ecclesiae necessitates intima reddat nostrae coniunctionis 
vincula cum illis Ecclesiis particularibus; quae vero unio iam 
nunc in oratione manifestatur. 

329. Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc 
celebrans prosequitur: 

Deus, qui omnes homines vis salvos fieri 
et ad agnitionem veritatis venire, 



BENEDICTIO MISSIONARIORUM 


127 


respice messem tuam multam 
et operarios in eam mittere digneris, 
ut omni creaturae Evangelium praedicetur, 
et plebs tua, verbo vitae congregata 
et sacramentorum virtute suffulta, 
in via salutis et caritatis procedat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 

Lectio verbi Dei 

330. Deinde leguntur a lectoribus vel diacono unus vel plures 
Sacrae Scripturae textus, ex iis qui in Lectionario pro evangelizatione 
populorum proponuntur, 15 interiectis congruentibus psalmis respon¬ 
soriis vel intervallis silentio peragendis. Lectio autem Evangelii prin¬ 
cipem locum obtineat. 

331. Antequam Evangelium proclametur, valde convenit ut missio- 
narii fidelibus praesententur, modo sequenti: diaconus nuntiat eorum 
nomina, indicans, si opportunum videtur, gradum vel officium quod 
in Populo Dei habent necnon Ecclesiam ad quam mittuntur, v. gr.: 

Haec sunt nomina edrum, 
quos Ecclesia nostra N., 
iuxta mandatum Domini, 
ad Evangelium nuntiandum mittit 
et suis comitatur orationibus: 

N. N., presbyter, 

ad Ecclesiam quas est in regione N. 

N. N., diaconus, 

ad Ecclesiam quae est in regione N. 


15 Cf. Missale Romanum , Ordo Lectionum Missae, nn. 872-876. 




128 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


N. N., religiosus (religiosa), 
ex Instituto N. 

ad Ecclesiam quae est in regione N. 

N. N., laicus, 

ad servitium Ecclesiae quae est in regione N. 


332. Si vero inter missionarios profecturos adsunt religiosi vel 
religiosas, loco diaconi, superior vel antistita Instituti eorum nomina 
et munera necnon locum quo mittuntur fidelibus nuntiat, dicens, v. gr.: 

Ex nostro Instituto N., 

caritate impulsi et oboedientia confirmati, 

ad Evangelium nuntiandum proficiscuntur: 

frater N., (v. gr. catechlsta), ad regionem N. 

soror N., (v. gr. infirmorum curae addicta), in pagum N. 


333. Diacono vocanti missionarii respondent aptis verbis (v. gr. 
Adsum) vel signo aliquo (v. gr. surgendo). 

334. Lecto Evangelio, celebrans homiliam habet, in qua tum lec¬ 
tiones biblicas tum sensum ritus illustrat. 

335. Expleta homilia, missionarii surgunt, ad celebrantem accedunt 
et ita se disponunt ut ritus ab omnibus aspici possit. 


Preces 

336. Sequitur prex communis, in qua omnes rogant tum pro missio- 
nariis profecturis tum pro Ecclesiis ad quas mittuntur. Ex invoca¬ 
tionibus quae infra proponuntur, celebrans seligere potest eas quae 
aptiores videantur, vel alias adicere quae peculiaria rerum et mis- 
sionariorum adiuncta respiciunt. 




BENEDICTIO MISSIONARIORUM 


129 


Deum Patrem miserentissimum precemur, qui Filium suum 
unxit Spiritu Sancto ad evangelizandos pauperes, contritis 
corde medendum et omnes lugentes consolandos. Fidenter 
dicamus. 

Sit laus tua in populo tuo, Domine. 

Misericors sempiterne Deus, 

qui vis omnes homines salvos fieri, 

et ad agnitionem veritatis pervenire, 

— tibi gratias agimus, qui Unigenitum tuum 
mundo dedisti, Magistrum et Redemptorem. R. 

Qui Iesum Christum misisti evangelizare pauperibus, 
nuntiare captivis remissionem et praedicare tempus gratiae: 

— Ecclesiam tuam extende 

ut homines ex omni lingua et natione amplectatur, i*. 

Qui omnes homines vocas 
de tenebris in admirabile lumen tuum, 
ut in nomine Iesu omne genu flectatur 
caelestium, terrestrium et infernorum, 

— fac nos testes veros Evangelii salutis. $. 

Cor rectum ac sincerum dona nobis 
ad audiendum verbum tuum, 

— et in nobis et in mundo 
abundantiores exhibe fructus sanctitatis, r. 


Oratio benedictionis 

337. Celebrans, pro opportunitate, super missionarios profecturos 
una simul manus imponens, benedictionis orationem immediate sub- 
iungit: 

Te Deum benedicimus atque laudamus, 
quia ineffabili misericordiae tuae consilio 
Filium tuum in mundum misisti, 




130 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


ut homines a captivitate peccati 
effuso sanguine liberaret, 
et Spiritus Sancti donis impleret. 

Qui morte devicta, 

antequam ad te, Pater, ascenderet, 

Apostolos misit sui amoris suaeque vicarios potestatis, 
ut cunctis gentibus Evangelium vitae nuntiarent 
et credentes unda abluerent salutari. 

Respice ergo, quaesumus, Domine, 

hos famulos tuos, quos signo crucis instructos, 

nuntios mittimus salutis et pacis. 

Dextera tua, Domine, eorum dirige gressus, 
animosque gratiae tuae robora virtute, 
ne labore fatigati deficiant. 

Fac ut eorum verba Christi resonent vocem, 

ut qui eos audierint ad oboedientiam trahantur Evangelii. 

In eorum corda Spiritum Sanctum benignus infunde, 

ut, omnia omnibus facti, 

multos ad te, Pater, adducant, 

qui in sancta Ecclesia te sine fine collaudent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 


Traditio crucis 

338. Tunc celebrans cruces benedicit, dicens: 

Domine, sancte Pater, 
qui crucem Filii tui 
fontem omnium benedictionum 
omniumque causam gratiarum 
fleri voluisti, 

benedicere dignare has cruces 
et praesta, 




BENEDICTIO MISSIONARIORUM 


131 


ut qui eas coram hominibus gestaverint, 
in Filii tui imaginem 
studeant transformari. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 

Amen. 

339 . Deinde missionarii ad celebrantem singuli accedunt, qui eis 
tradit crucem, dicens: 

Accipe hoc caritatis Christi 
et fidei nostrae signum. 

Christum praedica eumque crucifixum, 

Dei virtutem et Dei sapientiam. 

Missionarius respondet: 

Amen. 

Crucem accipit, eam osculatur et ad locum suum revertitur. 


340. Pro opportunitate, celebrans formulam traditionis crucis semel 
pro omnibus pronuntiat, elata voce dicens: 

Accipite hoc caritatis Christi 
et fidei nostrae signum. 

Christum praedicate eumque crucifixum, 

Dei virtutem et Dei sapientiam. 

vel: 

Accipite crucem, signum caritatis Christi 
et missionis ad quam vos elegit Ecclesia. 

Missionarii omnes simul respondent: 

Amen. 

Et ad celebrantem accedunt crucem recepturi. 



132 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Conclusio ritus 

341. Tum celebrans ritum concludit. Post invitatorium: Inclinate 
vos ad benedictionem, vel aliud, ad missionarios conversus, manibus 
extensis, dicit: 

Deus, qui in Christo veritatem 
et caritatem suam manifestavit, 
faciat vos nuntios Evangelii 
et amoris sui testes in mundo. 

B. Arnen. 

Dominus Iesus, qui Ecclesiae suae promisit 

se ei adfuturum usque ad safeculi consummationem, 

gressus vestros dirigat et verba confirmet. 

B. Arnen. 

Spiritus Domini sit super vos, 
ut, itinera mundi peragrantes, 
evangelizare valeatis pauperibus, 
et sanare contritos corde. 

B. Arnen. 

Denique celebrans universum populum benedicit: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

Omnes: 

Arnen. 


342. Laudabiliter apto cantu ritus perficitur. 




BENEDICTIO MISSIONARIORUM 


133 


II. ORDO BENEDICTIONIS 
CELEBRATIONI MISS^ CONIUNCEE 


3^3. Quando benedictio peragitur intra Missae celebrationem, in 
Missae formulario eligendo haec serventur: 

a) in sollemnitatibus et in dominicis Adventus, Quadragesimae et 
Paschae dicitur Missa diei; 

b ) in dominicis Temporis Nativitatis, Temporis per annum, in 
festis et in memoriis dicitur vel Missa diei vel Missa pro evangeliza- 
tione populorum. 

344. Si ritui praeest Episcopus, omnia opportune aptentur. 

345. In Liturgia verbi omnia fiunt more solito, praeter haec: 

a) iuxta rubricas, lectiones vel e Missa diei vel e Missa pro evan- 
gelizatione populorum sumuntur; 16 

b) antequam Evangelium proclametur, valde convenit ut missio- 
narii fidelibus praesententur, modo qui infra describitur. 

346. Expleta secunda lectione, diaconus nuntiat fidelibus nomina 
eorum qui sunt profecturi, indicans, si opportunum videtur, gradum 
vel officium quod in Populo Dei habent necnon Ecclesiam ad quam 
mittuntur, v. gr.: 

Haec sunt nomina eorum, 
quos Ecclesia nostra N, 
iuxta mandatum Domini, 
ad Evangelium nuntiandum mittit 
et suis comitatur orationibus: 

N. N., presbyter, 

ad Ecclesiam quae est in regione N. 

N. N., diaconus, 

ad Ecclesiam quae est in regione N. 


16 Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 872-876. 



134 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


N. N., religiosus (religiosa), 
ex Instituto N. 

ad Ecclesiam quae est in regione N. 

N. N., laicus, 

ad servitium Ecclesiae quae est in regione N. 


347. Si vero inter missionarios profecturos adsunt religiosi vel 
religiosae, loco diaconi, superior vel antistita Instituti eorum nomina 
et munera necnon locum quo mittuntur fidelibus nuntiat, dicens, v. gr.: 

Ex nostro Instituto N., 

caritate impulsi et oboedientia confirmati, 

ad Evangelium nuntiandum proficiscuntur: 

frater N., (v. gr. catechlsta), ad regionem N., 

soror N., (v. gr. infirmorum curae addicta), in pagum N. 


348. Diacono vocanti missionarii respondent aptis verbis (v. gr. 
Adsum) vel signo aliquo (v. gr. surgendo). 

349 . Lectio Evangelii fit ab uno e diaconis vel e presbyteris in 
missiones profecturis. 

Dum canitur Versus ad Evangelium, celebrans incensum imponit; 
deinde, omissa consueta diaconi benedictione, dicit elata voce dia¬ 
cono omnibusque missionariis: 

Evangelium quod in hac aula Dei proclamatur, 

verbis et- vita gentibus nuntiate, 

ut eis Christi et Ecclesiae reseretur mysterium. 

vel alia apta verba. 

Diaconus et missionarii profecturi respondent: 

Arnen. 





BENEDICTIO MISSIONARIORUM 


135 


350. Lecto Evangelio, celebrans homiliam habet, in qua tum 
lectiones biblicas tum sensum ritus illustrat. 

Oratio benedictionis 

351. Post homiliam omnes surgunt. Missionarii profecturi accedunt 
ad celebrantem et coram eo sistunt, ita ut ritus a fidelibus conspici 
possit. Celebrans, manus una simul super eos imponens, dicit: 

Te Deum benedicimus atque laudamus, 
quia ineffabili misericordias tuae consilio 
Filium tuum in mundum misisti, 
ut homines a captivitate peccati 
effuso sanguine liberaret, 
et Spiritus Sancti donis impleret. 

Qui morte devicta, 

antequam ad te, Pater, ascenderet, 

Apostolos misit sui amoris suaeque vicarios potestatis, 
ut cunctis gentibus Evangelium vitae nuntiarent 
et credentes unda abluerent salutari. 

Respice ergo, quaesumus, Domine, 

hos famulos tuos, quos signo crucis instructos, 

nuntios mittimus salutis et pacis. 

Dextera tua, Domine, eorum dirige gressus, 
animosque gratiae tuae robora virtute, 
ne labore fatigati deficiant. 

Fac ut eorum verba Christi resonent vocem, 

ut qui eos audierint ad oboedientiam trahantur Evangelii. 

In eorum corda Spiritum Sanctum benignus infunde 

ut, omnia omnibus facti, 

multos ad te, Pater, adducant, 

qui in sancta Ecclesia te sine fine collaudent. 

Per Christum Dominum nostrum. 


B. Arnen. 




136 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Traditio crucis 

352. Tunc celebrans cruces benedicit, dicens: 

Domine, sancte Pater, 
qui crucem Filii tui 
fontem omnium benedictionum 
omniumque causam gratiarum 
fieri voluisti, 

benedicere dignare has cruces 
et praesta, 

ut qui eas coram hominibus gestaverint, 
in Filii tui imaginem 
studeant transformari. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 

p. Arnen. 

353. Deinde missionarii ad celebrantem singuli accedunt, qui eis 
tradit crucem, dicens: 

Accipe hoc caritatis Christi 
et fidei nostrae signum. 

Christum prafedica eumque crucifixum, 

Dei virtutem et Dei sapientiam. 

Missionarius respondet: 

Amen. 

Crucem accipit, eam osculatur et ad locum suum revertitur. 


354. Pro opportunitate, celebrans formulam traditionis crucis semel 
pro omnibus pronuntiat, elata voce dicens: 

Accipite hoc caritatis Christi 
et fidei nostrae signum. 





BENEDICTIO MISSIONARIORUM 


137 


Christum praedicate eumque crucifixum, 
Dei virtutem et Dei sapientiam. 

vel: 

Accipite crucem, signum caritatis Christi 
et missionis ad quam vos elegit Ecclesia. 

Missionarii omnes simul respondent: 

Arnen. 

Et ad celebrantem accedunt crucem recepturi. 


355. Interea cani potest antiphona (cf. App. n. 5): 

Annuntiate 

de die in diem salutare eius. 

cum Psalmo 95 (96), vel alius aptus cantus. 

356. Sequitur communis prex, in qua fit quoque precatio tum pro 
missionariis profecturis tum pro Ecclesiis ad quas mittuntur. 

357. Dum cantus ad offertorium canitur, nonnulli missionarii pro¬ 
fecturi ad altare opportune afferunt panem, vinum, aquam pro Missae 
celebratione. 

358. Si opportunum videtur, postquam celebrans dixit Pax Domini, 
missionarii ad altare singuli accedunt pacem ab eo recepturi. 

359. Postquam celebrans Corpus et Sanguinem sumpsit, missio¬ 
narii profecturi ad altare accedunt, communionem sub utraque specie 
recepturi. 

Conclusio ritus 

360. Nisi Missa propriam benedictionem sollemnem habeat, haec 
formula adhiberi potest. Celebrans dicit: 

Dominus vobiscum. 




138 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Populus respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

Deinde diaconus, pro opportunitate, populum ad benedictionem acci¬ 
piendam invitat his vel similibus verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 

Tum celebrans, manibus super missionarios extensis, eos benedi¬ 
cit, dicens: 

Deus, qui in Christo veritatem 
et caritatem suam manifestavit, 
faciat vos nuntios Evangelii 
et amoris sui testes in mundo. 

R. Arnen. 

Dominus Iesus, qui Ecclesiae suae promisit 

se ei adfuturum usque ad saeculi consummationem, 

gressus vestros dirigat et verba confirmet. 

E. Arnen. 

Spiritus Domini sit super vos, 
ut, itinera mundi peragrantes, 
evangelizare valeatis pauperibus, 
et sanare contritos corde. 

K. Arnen. 

Denique celebrans universum populum benedicit: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

Omnes: 

Arnen. 




CAPUT IV 


ORDINES BENEDICTIONIS 
AD CATECHESIM ET ORATIONEM 
COMMUNEM SPECTANTES 

I. ORDO BENEDICTIONIS EORUM 
QUI AD CATECHESIM FACIENDAM DEPUTANTUR 

Praenotanda 

361. Ritus benedictionis eorum qui in Ecclesia locali ad cateche- 
sim faciendam deputantur, convenienter peragitur vel in apta cele¬ 
bratione verbi vel in Eucharistiae celebratione, ut infra indicatur. 

362. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote tum 
a diacono, qui, ritus structura et potioribus elementis servatis, locorum 
adiunctis celebrationem aptabunt. 

A. ORDO BENEDICTIONIS IN CELEBRATIONE VERBI 
Ritus initiales 

363. Communitate congregata, convenienter fit cantus aptus, quo 
completo, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

364. Deinde celebrans adstantes salutat dicens: 

Deus Pater misericordiarum 

qui vult omnes homines salvos fieri, 

sit cum omnibus vobis. 



140 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

365. Deinde celebrans adstantes breviter alloquitur ut eorum ani¬ 
mos ad celebrationem disponat et ritum illustret, quod facere potest 
his vel similibus verbis: 

Actio pastoralis Ecclesiae plurimorum Indiget cooperatione, 
ut communitates et singuli christifideles ad fidei maturitatem 
possint pervenire, et fidem ipsam celebratione, studio ac 
vitae testimonio iugiter annuntient. 

Cooperatio huiusmodi praebetur ab eis, qui se impendunt in 
catechesim tradendam, initiationem facientes necnon erudi¬ 
tionem atque institutionem ceteris impertientes de iis, quae 
verbo Dei et Ecclesiae doctrina illuminati ipsi vivenda ac cele¬ 
branda didicerunt. 

Pro istis cooperatoribus nostris Dominum nunc benedicimus 
atque super eos Spiritus Sancti gratiae fluxum imploramus, 
qua Indigent in ecclesiali servitio exsequendo. 

Lectio verbi Dei 

366. Deinde lector, vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui in 
Lectionario pro evangelizatione populorum proponuntur, 17 vel pro 
ministris Ecclesiae, 18 vel: 

Rom 10, 9-15 « Quam speciosi pedes evangelizantium bona ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Romanos. 

Si confitearis in ore tuo: « Dominum Iesum! », et in corde tuo 
credideris quod Deus illum excitavit ex mortuis, salvus eris. 


17 Missale Romanum , Ordo Lectionum Missae, nn. 872-876. 

18 Ibid ., nn. 848-851. 




BENEDICTIO CATECHISTARUM 


141 


Corde enim creditur ad iustltiam, ore autem confessio fit in sa¬ 
lutem. Dicit enim Scriptura: « Omnis, qui credit in illo, non con¬ 
fundetur ». Non enim est distinctio Iudsei et Graeci, nam idem 
Dominus omnium, dives in omnes, qui Invocant illum: Omnis 
enim, quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit. 
Quomodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt? Aut 
quomodo credent ei, quem non audierunt? Quomodo autem 
audient sine praedicante? Quomodo vero praedicabunt nisi 
mittantur? Sicut scriptum est: « Quam speciosi pedes evan- 
gelizantium bona ». 

367. Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 95 (96), l-2a. 2b-3. 7-8a. 10 

r. (3) Annuntiate in omnibus populis mirabilia Domini. 

368. Celebrans, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 

Preces 

369. Sequitur prex communis. Ex invocationibus quae infra propo¬ 
nuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria rerum vel adstantium adiuncta respiciant. 

Deus omnes homines vult salvos fleri. 

Ideo eum sic deprecemur: 

R. Trahe omnes ad te , Domine. 

Fac ut gentes cognoscant te, Patrem, solum verum Deum esse, 

— et Iesum Christum Filium tuum, quem misisti. R. 

Mitte operarios in messem tuam, 

— ut magnificetur nomen tuum in gentibus. R. 

Qui discipulos misisti ad Evangelium praedicandum, 

— nos adiuva ut victoriam Crucis extendamus. R. 




142 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Fac nos dociles praedicationi Apostolorum, 

— et conformes veritati fidei nostrae, r. 

Qui nos hodie ad tuum servitium vocas erga fratres, 

-— veritatis tuae ministros fac nos esse. 

Ministros sanctae Ecclesiae tuae serva, 

— ut cum alios docuerimus 
fideles in tuo servitio inveniamur. 

Spiritus Sancti gratia dirigat corda et labia nostra, 

— ut in tuo amore et laude semper maneamus. 

Oratio benedictionis 

370. Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Hos, Domine, famulos tuos 

qui in catechesim tradendam 

se impendere praeoptant, 

paterna tua benedictione iji 

in suo proposito confirmare digneris: 

ut quae in verbo tuo meditando 

et in Ecclesiae doctrina persolvenda didicerint 

fratres suos satagant edocere 

tibique cum illis alacriter deservire. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Amen. 

Conclusio ritus 

371. Tum celebrans, ad catechistas conversus, ritum concludit, 
dicens: 

Deus, qui in Christo veritatem 

et caritatem suam manifestavit, 

faciat vos Evangelii et amoris sui testes in mundo. 

r. Amen. 




BENEDICTIO CATECHISTARUM 


143 


Dominus Iesus, qui Ecclesiae suae promisit 

se ei adfuturum usque ad saeculi consummationem, 

opera vestra et verba confirmet. 

R. Arnen. 

Spiritus Domini sit super vos, 
ut adiuvare valeatis 
verbi sui ministros. 

R. Amen. 

Denique omnes adstantes benedicit, dicens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

R. Amen. 

372. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 

B. ORDO BENEDICTIONIS CELEBRATIONI MISSAE CONIUNCEE 

373. Secundum rubricas, si opportunum videtur, adhibetur Missa 
pro Laicis, cum lectionibus in Lectionario propositis. 19 

374. Post lectionem Evangelii, celebrans in homilia e textu sacro 
exponat sensum celebrationis, attentis tamen diversis locorum et 
personarum adiunctis. 

375. Sequitur prex communis, modo in Missae celebratione con¬ 
sueto vel modo qui hic proponitur; quam orationem celebrans con¬ 
cludit formula benedictionis, nisi opportunius videatur hanc for¬ 
mulam in fine celebrationis Missae adhibere, tamquam orationem 
super populum. Ex intercessionibus quae infra proponuntur, celebrans 
seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere quae pecu¬ 
liaria rerum vel locorum adiuncta respiciant. 


19 Cf. Missale Romanum , Ordo Lectionum Missae, nn. 826-866. 



144 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Deus omnes homines vult salvos fieri. 

Ideo eum sic deprecemur: 

r. Trahe omnes ad te, Domine. 

Fac ut gentes cognoscant te, Patrem, solum verum Deum esse, 

— et Iesum Christum Filium tuum, quem misisti. r. 

Mitte operarios in messem tuam, 

— ut magnificetur nomen tuum in gentibus, r. 

Qui discipulos misisti ad Evangelium praedicandum, 

— nos adiuva ut victoriam Crucis extendamus, r. 

Fac nos dociles praedicationi Apostolorum, 

— et conformes veritati fidei nostrae, r. 

Qui nos hodie ad tuum servitium vocas erga fratres, 

— veritatis tuae ministros fac nos esse. r. 

Ministros sanctae Ecclesiae tuae serva, 

— ut cum alios docuerimus 
fideles in tuo servitio inveniamur, r. 

Spiritus Sancti gratia dirigat corda et labia nostra, 

— ut in tuo amore et laude semper maneamus, r. 

376. Celebrans profert orationem, manibus extensis, dicens; 

Hos, Domine, famulos tuos 

qui in catechesim tradendam 

se impendere praeoptant, 

paterna tua benedictione 

in suo proposito confirmare digneris: 

ut quae in verbo tuo meditando 

et in Ecclesiae doctrina persolvenda didicerint 

fratres suos satagant edocere 

tibique cum illis alacriter deservire. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 




BENEDICTIO CCETUS AD CATECHESIM 


145 


377. Si vero opportunius videtur, oratio benedictionis adhiberi 
potest in fine celebrationis Missae, post invitatorium: 

Inclinate vos ad benedictionem, 

vel aliud. 

Post orationem benedictionis, celebrans semper subdat: 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

Omnes respondent: 

Amen. 


II. ORDO BENEDICTIONIS PRO CCETU AD CATECHESIM 
VEL ORATIONEM FACIENDAM CONGREGATO 

Praenotanda 

378. Cum christifideles vel catechumeni in nomine Christi conve¬ 
niunt in unum, in illo coetu congregato, iuxta verbum Domini, ipse 
Christus praesens adest. De quo sponte venit ut a cordibus coetum 
participantium preces benedictionis ad Christum fundantur, una cum 
divini auxilii invocatione ad illud obtinendum, propter quod conven¬ 
tus factus est. Idipsum peculiari modo evenit in coetibus ad cateche- 
sim vel orationem faciendam congregatis; sed etiam in diversi generis 
conventibus opportunum est ut iidem initium capiant ab oratione 
liturgica et saltem quoddam spatium temporis ad istam peragendam 
reservent. 

Hac ratione Institutio generalis de Liturgia Horarum (cf. n. 27) 
laicorum coetus ubivis congregatos invitat ut in adunationibus qua¬ 
cumque de causa faciendis (orationis, apostolatus aliusve rationis) 
Ecclesiae Officium expleant, Liturgise Horarum partem celebrantes: 
« oportet enim discant prasprimis in actione liturgica Deum Patrem 
in spiritu et veritate adorare (cf. Io 4, 23) », memores « se cultu publico 
et oratione omnes homines attingere et ad totius mundi salutem non 
paulum conferre posse ». 




146 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Si autem hoc fieri nequit, attenta adiunctorum varietate, con¬ 
gruum videtur coetum inire Spiritum Sanctum benedictionemque 
Domini invocando hymno Veni creator (cf. App. n. 6) vel antiphona 
Veni Sancte Spiritus (cf. App. n. 7) aut alio cantu apto atque, post 
brevem lectionem biblicam opportune selectam, orationem concludere 
una e collectis Missalis Romani, praesertim deprompta e Missis de 
Spiritu Sancto vel e Missa hebdomadae VII temporis paschalis vel e 
Missa pro conventu spiritali vel pastorali. 

379. In fine adunationis vero haberi potest celebratio benedictionis 
cum oratione benedictionis, quae a praeside profertur, modo quo 
sequitur. 

380. Oratio benedictionis omittitur quando illas adunationes eucha¬ 
ristica sequitur celebratio. 

381. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a presbytero, 
tum a diacono, tum etiam, ritibus pro ipso praevisis, a laico, qui 
omnes, ritus structura servata, locorum adiunctis celebrationem 
aptabunt. 


ORDO BENEDICTIONIS 

382. Ille qui praeest adstantes ad benedictionem accipiendam 
disponit his vel similibus verbis: 

In hac nostra quam persolvimus adunatione, Dominus ipse 
locutus est nobis. Gratias ergo ei agere debemus, qui myste¬ 
rium absconditum a saeculis in Deo, nobis dignatus est reve¬ 
lare. Nunc vero vitam nostram verbo quod audivimus con¬ 
formari oportet. Antequam ergo discedamus, mentem no¬ 
stram ad Deum elevemus ut suo Spiritu nos ad pleniorem 
ducat veritatem et nos roboret ut quae placita sunt ei semper 
faciamus. 


Preces 

383. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, prex 
communis haberi potest. Ex intercessionibus quae infra proponuntur. 





BENEDICTIO CCETUS AD CATECHESIM 


147 


ille qui prasest seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Verba quas nobis Dominus locutus est, spiritus et vita sunt: 
Eum ergo rogemus ut qui verba vitae aeternae habet non audi¬ 
tores tantum inveniat in nobis sed et factores verbi, eiusque 
veritatis cooperatores. Dicamus ergo: 

Loquere, Domine, verba vitee habes! 

Christe, Fili Dei, qui in mundum venisti 
ut Patris tui amorem hominibus nuntiares, 

— adauge fidem nostram, ut verba tua, 
tamquam signum paternae bonitatis recipiamus. 

Christe, in quo Pater sibi bene complacuit, 
mandans nobis ut te fidenter audiamus, 

— da nobis intellectum, 

ut verba tua suaviter perscrutantes 
eorum dulcedinem experiri valeamus. 

Christe, qui beatum dixisti 

quicumque audit verbum Dei et custodit illud, 

-— concede nobis ut verba tua cum Maria custodientes, 
in corde nostro assidue conferamus. 

Christe, qui verbo tuo mentis tenebras illustras 
et intellectum das parvulis, 

— fac ut te in simplicitate cordis audientes, 
regni caelorum mysteria cognoscamus, 

Christe, qui in Ecclesia verbum tuum proferre non desinis, 
ut homines universos illud audientes 
una fides illuminet, caritas una coniungat, 

— verbi tui amatores et factores nos in dies redde, 

ut in illo cor unum et anima una christiani omnes simus. 

Christe, qui in verbis tuis lucernam pedibus 
et lumen semitis nostris praestitisti. 




148 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


— fac, ut te audientes, 

viam mandatorum tuorum dilatato corde curramus. 

Christe, qui verbum tuum protulisti 

ut in salutem hominum currat et glorificetur, 

— verbis tuis adeo nos replere digneris 

ut Evangelii praecones nos exhibeamus et testes. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

384. Quando Preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
minister, his vel similibus verbis, omnes ad orandum invitat, ut divi¬ 
num exposcant auxilium: 

Oremus, fratres carissimi, 

Deum Patrem omnipotentem, 
ut gressus nostros 

in viam dirigat mandatorum suorum. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Sequitur oratio benedictionis. 


Oratio benedictionis 

385. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
si est laicus, manibus iunctis, benedictionis orationem profert: 

Gratias agimus, Domine, et benedicimus tibi, 

qui multifariam multisque modis 

olim patribus locutus in prophetis, 

novissime vero in Filio tuo locutus es, 

ut divitias gratiae tuae 

omnibus in ipso manifestares: 

tuam ergo benignitatem supplices exoramus, 

ut qui ad scrutandas Scripturas convenimus, 

agnitione voluntatis tuae repleamur 





BENEDICTIO CCETUS AD CATECHESIM 


149 


et digne tibi per omnia placentes, 
in omni opere bono fructificemus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

Conclusio ritus 

386. Tum minister ritum concludit, dicens: 

Deus Pater misericordiarum, 

qui Verbum suum in mundum misit 

per Spiritum suum omnem docentem veritatem, 

faciat nos nuntios Evangdlii 

et amoris sui testes in mundo. 

ii. Arnen. 


387. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT V 


ORDO BENEDICTIONIS CONSOCIATIONUM 
AD AUXILIUM 

IN PUBLICIS NECESSITATIBUS PRAESTANDUM 

Praenotanda 

388. Fideliter Evangelio adhaerens Ecclesia quidquid bonum in 
communitate humana invenitur sua actione fovet ac roborat. 

Etsi totius populi Dei est fratrum miserias atque labores in 
publicis necessitatibus pro viribus allevare, valde tamen laudandae 
sunt ac sustinendae hominum consociationes, quae dum efficacius 
ipsae, collatis viribus, auxilium ferre possunt, alios quoque satagunt 
sibi asciscere adiutores ad magis idoneum adiumentum opportune 
praestandum. 

389. Nomine vero consociationum ad auxilia in publicis necessita¬ 
tibus praestanda hic intelleguntur consociationes ad infirmos in vale¬ 
tudinarium deducendos, ad incendia exstinguenda, ad aquarum inun¬ 
dationes decontinendas, etc., etiam si pars sint alicuius structurae a 
publica auctoritate in communitate civili promotae. 

390. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote tum 
a diacono, qui, ritus structura et potioribus elementis servatis, con¬ 
sociationis et locorum adiunctis celebrationem aptabunt. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

391. Sodalibus consociationis congregatis, opportune fit cantus 
aptus, quo expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 



BENEDICTIO CONSOCIATIONUM AD AUXILIUM PRAESTANDUM 


151 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

392. Deinde celebrans adstantes salutat dicens: 

Dominus, qui per transiit benefaciendo, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

393. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam di¬ 
sponit, his vel similibus verbis: 

Deus, qui caritas est, caritatis suae volens homines esse parti¬ 
cipes, Filium suum misit in mundum ut hominibus subveni¬ 
ret, eosque vel infirmos vel debiles vel rebus adversis afflictos 
leniter adiuvaret; Christus autem tanto fratres suos est pro¬ 
secutus amore, ut sibi factum affirmans quidquid pro illis 
esset impensum, homines misericordes Patris sui benedictos 
vocaverit, elsque vitam aeternam promiserit. 

Super huius ergo consociationis sodales, qui operam suam 
in fratrum auxilium impendere sibi proponunt, largam Do¬ 
mini benedictionem imploremus. 


Lectio verbi Dei 

394. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. Seligatur autem textus qui fines con¬ 
sociationis melius respicere videatur. 

Mt 25, 31-46 « Quamdiu fecistis uni de his fratribus meis 
minimis , mihi fecistis ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 
In illo tempore dixit Iesus discipulis suis: « Cum venerit 




152 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Filius hominis in gloria sua, et omnes angeli cum eo, tunc 
sedebit super thronum gloriae suae. Et congregabuntur ante 
eum omnes gentes; et separabit eos ab Invicem, sicut pastor 
segregat oves ab haedis, et statuet oves quidem a dextris suis, 
haedos autem a sinistris. Tunc dicet Rex his, qui a dextris 
eius erunt: « Venite, benedicti Patris mei; possidete paratum 
vobis regnum a constitutione mundi. Esurivi enim, et dedistis 
mihi manducare; sitivi, et dedistis mihi bibere; hospes eram, 
et collegistis me; nudus, et operuistis me; infirmus, et visi¬ 
tastis me; in carcere eram, et venistis ad me ». Tunc respon¬ 
debunt ei iusti dicentes: « Domine, quando te vidimus esu¬ 
rientem et pavimus, aut sitientem et dedimus tibi potum? 
Quando autem te vidimus hospitem et collegimus, aut nudum 
et cooperuimus? Quando autem te vidimus infirmum aut in 
carcere et venimus ad te? ». Et respondens Rex dicet illis: 
« Arnen dico vobis: Quamdiu fecistis uni de his fratribus 
meis minimis, mihi fecistis ». Tunc dicet et his, qui a sinistris 
erunt: « Discedite a me, maledicti, in ignem aeternum, qui 
praeparatus est diabolo et angelis eius. Esurivi enim, et non 
dedistis mihi manducare; sitivi, et non dedistis mihi potum; 
hospes eram, et non collegistis me; nudus, et non operuistis 
me; infirmus et in carcere, et non visitastis me ». Tunc re¬ 
spondebunt et ipsi dicentes: « Domine, quando te vidimus 
esurientem aut sitientem aut hospitem aut nudum aut infir¬ 
mum vel in carcere et non ministravimus tibi? ». Tunc respon¬ 
debit illis dicens: « Amen dico vobis: Quamdiu non fecistis 
uni de minimis his, nec mihi fecistis ». Et ibunt hi in suppli¬ 
cium aeternum, iusti autem in vitam aeternam ». 

395. Vel: 

Is 58, lab. 5-11 Frange esurienti panem tuum . 

Audite, fratres, verba Isaiae prophetae. 

Clama fortiter, ne cesses; quasi tuba exalta vocem tuam. 
Numquid tale est ieiunium, quod elegi, dies, quo homo affli- 




BENEDICTIO CONSOCIATIONUM AD AUXILIUM PROSTANDUM 


153 


git animam suam? Numquid contorquere quasi iuncum caput 
suum et saccum et cinerem sternere? Numquid istud vocabis 
ieiunium et diem acceptabilem Domino? Nonne hoc est ieiu- 
nium, quod elegi: dissolvere vincula iniqua, solvere funes 
iugi, dimittere eos, qui confracti sunt, liberos, et omne iugum 
dirumpere? Nonne frangere esurienti panem tuum et egenos, 
vagos inducere in domum? Cum videris nudum, operi eum 
et carnem tuam ne despexeris. Tunc erumpet quasi aurora 
lumen tuum, et sanatio tua citius orietur; et anteibit faciem 
tuam iustltia tua, et gloria Domini colliget te. Tunc invocabis, 
et Dominus exaudiet, clamabis, et dicet: « Ecce adsum ». Si 
abstuleris de medio tui iugum et desieris extendere digitum 
et loqui iniquitatem, si effuderis esurienti animam tuam et 
animam afflictam satiaveris, orietur in tenebris lux tua, et 
caligo tua erit sicut meridies. Et te ducet Dominus semper, et 
satiabit in locis aridis animam tuam et ossa tua firmabit; et 
eris quasi hortus irriguus et sicut fons aquarum, cuius non 
deficient aquae. 

396. Vel: 

Tob 12 , 6-13 « Bonum facite, et malum non inveniet vos ». 

Dixit angelus Domini Thobi et filio eius: « Deum benedicite... ». 

Sir 3 , 33 — 4 , 11 «Animam esurientem ne contristaveris ». 

Ignem ardentem exstinguit aqua... 

Sir 7 , 36-39 « Non desis plorantibus in consolatione ». 

P&uperi porrige manum tuam ... 

Mc 2 , 1-12 « Venerunt ad Iesum ferentes paralyticum, qui a quattuor 
portabatur ». 

Iterum intravit Iesus Capharnaum ... 

Lc 10 , 25-37 « Quis est meus proximus? ». 

Ecce quidam legis peritus surrexit tentans Iesum dicens ... 

Io 13 , 12-17 « Et vos debetis alter alterius lavare pedes ». 

Postquam lavit Iesus pedes discipulorum suorum ... 




154 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


397. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 33 (34), 2-3. 4-5. 6-7. 10-11. 12-13 

U. (9a) Gustate et videte quoniam suavis est Dominus. 

Ps 102 (103), 1-2. 3-4. 11-12. 13-14. 17-18 
(8) Miserator et misericors Dominus, 
longanimis et multce misericordice. 

398. Celebrans pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

399. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, prex 
communis haberi potest. Ex intercessionibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria sodalium vel rerum adiuncta respiciant. 

Christus Dominus, languores nostros ipse ferens, serumnas 
nostras et nostros ipse portans dolores, pertransiit benefa¬ 
ciendo nobis relinquens exemplum, ut eius vestigia sequamur. 
In eius ergo caritate fundati, ipsum deprecemur dicentes: 

r. Doce nos, Domine, fratribus inservire. 

Qui propter nos egenus factus, 
non ministrari sed ministrare venisti, 

— da ut et nos fratres diligamus 
eosque in necessitatibus adiuvemus. r. 

Qui mundum, redemptione tua, novum effecisti, 
in quo homines sibi Invicem proximi flerent, 
et inter se diligerent, 

— da ut et nos ad evangelicam vivendi rationem 
instaurandam alacriter laboremus. 



BENEDICTIO CONSOCIATIONUM AD AUXILIUM PROSTANDUM 155 


Qui omnes homines 

bonorum tuorum vis esse participes, 

— multos suscita in populo tuo, 
qui caritate tua urgente, 

egenis miserlsque iuvandis, 
se libenter addicant. R. 

Qui Mariam matrem tuam, 
matrem quoque nostram esse voluisti, 

— fac ut sub eius praesidium confugientes, 
adiutricem nobis caelitus datam 

iugiter sentiamus, 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

400. Quando Preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans, his vel similibus verbis, omnes ad orandum invitat, ut 
divinum exposcant auxilium: 

Oremus, fratres dilectissimi, 

Deum qui caritas est, 

ut Spiritus sui ardore nos inflammare dignetur 
et mutua faciat dilectione ferventes 
sicut Christus dilexit nos. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Sequitur oratio benedictionis. 


Oratio benedictionis 

401. Tum celebrans, extensis manibus, subiungit: 

Benedictus es, Domine, Deus misericordiarum, 
qui nobis in Filio tuo admirabile caritatis exemplum dedisti 
et per eum mandatum dilectionis enixe commendasti: 
hos famulos tuos, 

qui ad fratres adiuvandos se generose condonant, 





156 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


benedictionibus tuis S cumulare digneris, 
ut, necessitatibus urgentibus, 
toto animo totisque viribus, 
fideliter tibi in proximis administrent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Arnen. 

Conclusio ritus 

402. Post orationem benedictionis opportune canitur antiphona 
(cf. App. n. 8): 

In hoc cognoscent omnes, quia discipuli mei estis, si dilectio¬ 
nem habueritis ad invicem, 
y. Dixit Iesus discipulis suis. In hoc. 

403. Vel sequens (cf. App. n. 9): 

Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Congregavit nos in unum Christi amor, 
y. Exsultemus et in ipso iucundemur. 
y. Timeamus et amemus Deum vivum, 
y. Et ex corde diligamus nos sincero. 

Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Simul ergo cum in unum congregamur: 
y. Ne nos mente dividamur, caveamus, 
y. Cessent iurgia maligna, cessent lites, 
y. Et in medio nostri sit Christus Deus. 

Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Simul quoque cum beatis videamus 
y. Glorianter vultum tuum, Christe Deus: 
y. Gaudium, quod est immensum atque probum, 
y. Saecula per infinita saeculorum. 

vel alius cantus aptus. 




CAPUT VI 


ORDO AD BENEDICENDOS PEREGRINOS 


Praenotanda 

404. Peregrinationes ad loca sancta, ad sepulcra Sanctorum et ad 
sanctuaria, sive traditis formis suscipiuntur sive novis, magni in vita 
pastorali habendae sunt, utpote quae fideles ad conversionem provo¬ 
cent, eorum vitam christianam nutriant et apostolicam navitatem 
promoveant. 

405. Curandum est ut quod est proprium peregrinationis christianae, 
eius nempe natura spiritalis, apte exponatur et opportune praepa¬ 
retur, ut peregrini vere fiant «praecones itinerantes Christi » 20 et 
peregrinationis fructus abunde percipiant. 

406. Quo autem facilius id consequi possint, haud raro bonum erit, 
occasione data incipiendae vel concludendae peregrinationis, aptam 
celebrationem instituere, in qua peregrinis peculiaris benedictio im¬ 
pertiatur. 

407. Si vero praeferatur peregrinationem incipere vel absolvere cele¬ 
bratione Missae vel Liturgiae Horarum vel alius actionis liturgicae, 
omnia concludi possunt peculiari peregrinorum benedictione, iuxta 
Ordines infra propositos. 

408. Ordines, qui hic praebentur, adhiberi possunt tum a sacerdote, 
tum a diacono, qui, ritus structura et potioribus elementis servatis, 
peregrinationis et locorum adiunctis celebrationes aptabunt. 


20 Cone. Vat. II, Decretum de apostolatu Iaicorum, Apostolicam Actuositatem, n. 14. 



158 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


I. ORDO BENEDICTIONIS PEREGRINORUM 
ITER INEUNTIUM 


Ritus initiales 

409. Communitate peregrinorum congregata, opportune canitur 
Ps 121 (122) vel alius cantus aptus. Cantu absoluto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

410. Deinde adstantes salutat, dicens: 

Deus, salus et consolatio nostra, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

411. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam di¬ 
sponit his vel similibus verbis: 

Ineuntes nos, fratres carissimi, hanc sacram peregrinatio¬ 
nem, in mentem revocemus oportet quo consilio hoc sanctum 
propositum maturaverimus. 

Loca, quse invisere cupimus, devotionem testantur populi 
Dei, qui eo frequens accurrit ut inde redeat in vita christiana 
profitenda fortiter confirmatus, et ad caritatis opera patran¬ 
da alacriter paratus. 




BENEDICTIO PEREGRINORUM 


159 


Sed et fidelibus ibi degentibus nos ipsi, peregrini, aliquid 
afferre debemus: exemplum nempe fidei, spei et caritatis 
nostrae ut omnes, et indigenae et adventicii, mutua aedifica¬ 
tione ditentur. 


Lectio verbi Dei 

412, Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum e Sacris Scripturis. 

2 Cor 5, 6b-10 « Peregrinamur a Domino ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Dum praesentes sumus in corpore, peregrinamur a Domino; 
per fidem enim ambulamus et non per speciem. Audemus 
autem et bonam voluntatem habemus magis peregrinari a 
corpore et praesentes esse ad Dominum. Et ideo contendimus 
sive praesentes sive absentes placere illi. Omnes enim nos 
manifestari oportet ante tribunal Christi, ut referat unusquis¬ 
que pro eis, quae per corpus gessit, sive bonum sive malum. 

413. Vel: 

Is 2 , 2-5 « Ambulemus in lumine Domini ». 

Erit in novissimis diebus ... 

Lc 2 , 41-51 « Ascenderunt Ierosolymam ». 

Ibant parentes Iesu per omnes annos ... 

Lc 24 , 13-35 « Ipse Iesus appropinquans ibat cum illis ». 

In illo tempore duo ex discipulis ibant ipsa die (resurrectionis Iesu) 
in castellum ... 

Hebr 10 , 19-25 « Accedamus cum vero corde in plenitudine fidei ». 
Habentes, fratres, fiduciam ... 

1 Petr 2 , 4-12 « Tamquam advence et peregrini ». 

Carissimi, ad Iesum accedentes ... 




160 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


414. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 23 (24), 1-2. 3-4b. 5-6 

R. (cf. 6) Hcec est generdtio qucerentium faciem tuam, Domine. 
Ps 26 (27), 1. 4. 13-14 

R. (cf. 4) Unum petii a Domino, ut inhabitem in domo Domini. 

415. Celebrans pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

416. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quae peculiaria peregrinorum, vel rerum adiuncta respi- 
ciant. 

Deum humanae nostrae peregrinationis principium et finem, 
fidenter invocemus, dicentes: 

R. Iter nostrum, Domine, propitius comitare. 

Pater sancte, 

qui olim populo tuo in deserto peregrinanti, 
ducem et viam te ipsum praebuisti: 

— nobis, hoc iter inchoantibus, 
praesidium tuum benignus accommoda 
ut, quibuslibet periculis superatis, 
feliciter ad nostra redeamus. R. 

Qui Unigenitum tuum 

tamquam viam qua ad te perveniamus nobis praebuisti, 

— fac ut illum fideliter et perseverantes sequamur. R. 

Qui Mariam semper Virginem, 

imaginem et exemplar Christi sequelae nobis praebuisti, 




BENEDICTIO PEREGRINORUM 


161 


— tribue ut illam semper aspicientes, 
in novitate vitae digne ambulemus. R. 

Qui Ecclesiam tuam peregrinantem in terris, 
per Spiritum Sanctum ad te dirigis, 

— concede ut te super omnia quaerentes, 
in viam mandatorum tuorum curramus. R. 

Qui nos ad te vocas 

per semitas iustitiae et pacis, 

— praesta ut te, aliquando, in aeterna patria contemplemur. R. 
Oratio benedictionis 

417. Tum celebrans, extensis manibus, subiungit: 

Omnipotens Deus, 
qui diligentibus te 

misericordiam tuam semper impendis 

et quaerentibus te 

nulla es in regione longinquus, 

adesto famulis tuis pie peregrinantibus 

et eorum viam in tua dirige voluntate, 

ut, per diem umbra tua salutariter circumtecti 

ac lumine gratiae tuae per noctem illustrati, 

ad eum, quo pergunt locum, 

te comitante, 

feliciter valeant pervenire. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

Conclusio ritus 

418. Tum celebrans ritum concludit dicens: 

Dirigat Dominus viam nostram 

et in salutis suae prosperitate disponat. 

R. Arnen. 




162 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Adsit nobis Dominus 
et comes noster esse dignetur. 

R. Arnen. 

Iter, quod nunc fidenter aggredimur, 
Deo opitulante feliciter absolvamus. 
r. Arnen. 

419. Opportune fit cantus aptus. 


II. ORDO BENEDICTIONIS PEREGRINORUM 
ANTE VEL POST REDITUM 

420. Communitate peregrinorum congregata, opportune cantus 
aptus habetur, v. gr. Urbs Iertisalem bedta (cf. App. n. 10), vel alius 
qui et locis et adiunctis congruat. Cantu expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Arnen. 

421. Deinde celebrans, adstantes salutat dicens: 

Deus, spes et consolatio nostra, 

pace vos repleat et gaudio in Spiritu Sancto. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis prsesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Arnen. 

vel: 

Ipsi gloria in saecula, 

vel alio apto modo. 




BENEDICTIO PEREGRINORUM 


163 


422. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Peculiare tempus gratiae Deus nobis peregrinantibus con¬ 
cessit. Qui ergo loca sancta fidenter adivimus, ad cor no¬ 
strum renovandum Intima sollicitatione compellimur. 
Sanctuaria vero quae visitavimus, signum exstant domus Dei 
non manufactae, Corporis scilicet Christi, cuius nos vivi et 
electi lapides sumus, super ipsum, petram angularem, aedifi¬ 
cati. Ad propria redeuntes, vocationem nostram vivamus, qua 
genus electum, regale sacerdotium, gens sancta et populus 
acquisitionis vere sumus, ut virtutes eius annuntiemus, qui 
de tenebris nos vocavit in admirabile lumen suum. 


Lectio verbi Dei 

423. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

1 Chr 29, 9-18 « Peregrini sumus coram te, Deus, et advenae ». 

Audite, fratres, verba libri primi Chronicorum. 

Laetatus est populus super prompto animo prlncipum et alio¬ 
rum, quia corde toto offerebant ea Domino; sed et David rex 
laetatus est gaudio magno. 

Et benedixit Domino coram universa multitudine et ait: 

« Benedictus es, Domine Deus Israel patris nostri, 
ab aeterno in aeternum. 

Tua est, Domine, magnificentia et potentia, 
gloria, splendor atque maiestas. 

Cuncta enim, quae in caelo sunt et in terra tua sunt. 

Tuum, Domine, regnum, et tu elevaris ut caput super omnia. 
De te sunt divitiae et gloria, 
tu dominaris omnium. 




164 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


In manu tua virtus et potentia, 

in manu tua est magnificare et firmare omnia. 

Nunc igitur, Deus noster, confitemur tibi 
et laudamus nomen tuum inclitum. 

Quis ego et quis populus meus, ut possimus haec tibi universa 
offerre? Tua sunt haec omnia, et, quae de manu tua accepimus 
dedimus tibi. Peregrini enim sumus coram te et advenae, sicut 
omnes patres nostri; dies nostri quasi umbra super terram, 
et nulla est spes. Domine Deus noster, omnis haec copia, 
quam paravimus, ut aedificaretur domus nomini sancto tuo, 
de manu tua est et tua sunt omnia. Scio, Deus meus, quod 
probes corda et simplicitatem diligas; unde et ego in simpli¬ 
citate cordis mei laetus obtuli universa haec et populum tuum, 
qui hic repertus est, vidi cum ingenti gaudio sponte tibi of¬ 
ferre donaria. Domine Deus Abraham et Isaac et Israel patrum 
nostrorum, custodi in aeternum hanc voluntatem cordis 
eorum; et semper in venerationem tui mens ista permaneat ». 

424. Vel: 

Lc 24, 28-35 « Narrabant quce gesta erant in via ». 

Appropinquaverunt discipuli castello quo ibant... 

Io 5, 1-15 « Tolle grabatum tuum et ambula ». 

Erat dies festus Iudaeorum... 

Io 9, 1-38 « Abii et lavi et vidi ». 

Praeteriens Iesus vidit... 

Act 8, 26-35 « Venerat adorare in Ierusalem et revertebatur ». 

Angelus Domini locutus est ad Philippum... 

Hebr 13, 12-21 « Non habemus hic manentem civitatem, sed futuram 
inquirimus ». 

Fratres: Iesus, ut sanctificaret... 




BENEDICTIO PEREGRINORUM 


165 


425. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 83 (84), 3. 4. 5-6. 7-8 

B. (2) Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum! 

Ps 121 (122), 1-2. 4-5. 6-7. 8-9 

B. (cf. 1) In domum Domini Icetantes ibimus. 

426. Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

427. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quas peculiaria peregrinorum vel rerum adiuncta respi- 
ciant. 

Dominum caeli et terrae, qui voluit ut plenitudo divinitatis in 
humana Christi natura inhabitaret, supplices deprecemur 
dicentes: 

B. Respice, Domine, de sanctuario tuo et benedic populo tuo. 

Pater sancte, qui in exodo paschali 
salutis viam populo tuo percurrendam 
mystice praefiguratam voluisti, 

— praesta ut in viis nostris obeundis 

corde magno et animo volenti tibi adhaereamus, b. 

Qui Ecclesiam tuam 

velut sanctuarium in mundo posuisti 

unde lux vera omnibus praefulgeret, 

— fac ut populi multi ad eam undique fluant 
et ambulent in semitis tuis. b. 




166 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Qui divinitus affirmasti 

manentem civitatem hic haberi non posse, 

— fac ut futuram fidenter inquiramus. R. 

Qui signa praesentiae tuae 

in vitae semitis doces esse dignoscenda, 

— concede ut et nos Filium tuum, 
comitem habeamus in via 

et in fractione panis convivam, r. 


Oratio benedictionis 

428. Tum celebrans, extensis manibus, subiungit: 

Benedictus Deus, 

Pater Domini nostri Iesu Christi, 

qui ex omnibus gentibus 

devotum tibi populum elegisti, 

sectatorem bonorum operum: 

tu qui horum fratrum corda divinitus tetigisti, 

ut tibi fidelius adhaererent et promptius inservirent, 

illos, quaesumus, 

benedictionibus tuis cumulare digneris, 
ut cum gaudio ad propria redeuntes, 
mirabilia tua et dictis efferant 
et factis omnibus manifestent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 



BENEDICTIO PEREGRINORUM 


167 


Conclusio ritus 

429. Tum celebrans ritum concludit dicens: 

Dominus caeli et terrae, 

qui vobis in hac peregrinatione 

propitius adesse voluit, 

sua vos semper protectione custodiat. 

r. Amen. 

Deus, qui filios suos dispersos 
in Christo Iesu congregavit in unum, 
concedat ut et vos in ipso 
cor unum sitis et anima una. 

R. Amen. 

Deus, qui pro suo beneplacito 

et velle et perficere in vobis operari dignatur, 

devotionem vestram sua benedictione confirmet. 

r. Amen. 


430. Laudabiliter ritus concluditur apto cantu. 




CAPUT VII 


ORDO BENEDICTIONIS PRO ITINERE INEUNDO 

Praenotanda 

431. Veneranda est consuetudo, in ipsa Scriptura pluries memorata, 
ut qui iter sint inituri, Domini deprecentur auxilium. Hic Ordo bene¬ 
dictionis specimen praebet orationis, ut pia consuetudo servetur. 

Adhiberi potest praesertim pro itinerantibus, qui patria vel domo 
emigrant, etiam tantum ad tempus, ut laborem exerceant, aut alium 
in locum se dirigunt, verbi gratia ad ferias agendas. 

432. Minister huius benedictionis potest esse tum sacerdos tum 
diaconus tum etiam laicus, qui omnes, ritus structura et potioribus 
elementis servatis, itinerantium et locorum adiunctis celebrationem 
aptabunt. 

433. Si unus tantum vel aliquis parvus coetus sit benedicendus, adhi¬ 
beri potest Ritus brevior qui in fine huius Ordinis, nn. 449-452 exhi¬ 
betur. 


I. ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

434. Communitate congregata, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 


vel alio apto modo. 



BENEDICTIO ITINERANTIUM 


169 


435. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salu¬ 
tat dicens: 

Dominus qui visitabit nos 6riens ex alto 
ad dirigendos pedes nostros in viam pacis, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


436. Si vero minister est laicus adstantes salutat, dicens: 

Dominus convertat vultum suum ad nos 
et dirigat pedes nostros in viam pacis. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


437. Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Fratres nostros discedentes D6mino commendemus ut eis 
prosperum iter aperiat et ipsi, inter huius mundi vias, Deum 
laudent in creaturis suis, eius bonitatem in fratrum hospi¬ 
talitate experiantur, bonum nuntium salutis hominibus ma¬ 
nifestent, omnibus se praebeant affabiles, afflictos et egenos 
quos invenerint et benigne salutent et consolari sciant et 
satagant adiuvare. 






170 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Lectio verbi Dei 

438. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister qui 
prseest legit textum Sacrarum Scripturarum. 

Lc 3, 3-6 « Rectas facite semitas eius ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Lucam. 

Venit Ioannes Baptista in omnem regibnem circa Iordanem 
praedicans baptismum paenitentiae in remissionem peccato¬ 
rum, sicut scriptum est in libro sermonum Isaiae prophetae: 
« Vox clamantis in deserto: Parate viam Domini, rectas facite 
semitas eius. Omnis vallis implebitur, et omnis mons et collis 
humiliabitur; et erunt prava in directa et aspera in vias 
planas; et videbit omnis caro salutare Dei ». 

439. Vel: 

Deut 6, 4-9 Meditaberis verba mea in itinere . 

Audite, fratres, verba libri Deuteronomii. 

Audi Israel: Dominus Deus noster Dominus unus est. Dili¬ 
ges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo et ex tota anima 
tua et ex tota fortitudine tua. Eruntque verba haec, quae ego 
praecipio tibi hodie, in corde tuo, et inculcabis ea filiis tuis 
et loqueris ea sedens in domo tua et ambulans in itinere, 
decumbens atque consurgens; et ligabis ea quasi signum 
in manu tua, eruntque quasi appensum quid inter oculos 
tuos, scribesque ea in postibus domus tuae et in portis tuis. 

440. Vel: 

Gen 12 , 1-9 « Egredere in terram, quam monstrabo tibi ». 

Dixit Dominus ad Abram: « Egredere de terra tua ... 

Gen 28 , 10-16 « Ego tecum sum et custodiam te, quocumque per¬ 
rexeris ». 

Egressus Iacob de Bersabee pergebat Charran... 




BENEDICTIO ITINERANTIUM 


171 


Tob 5 , 17-22 « Deus protegat vos ibi, et reducat vos ». 

Dixit Azarias Thobi: « Ibo cum illo, ne timueris ... 

Lc 24 , 13-35 « Ipse Iesus appropinquans ibat cum illis ». 

In illo tempore duo ex discipulis ibant ipsa die (resurrectidnis Iesu) 
in castellum ... 

Io 14 , 1-11 « Ego sum via et veritas et vita ». 

Dixit Iesus discipulis suis: « Non turbetur cor vestrum... 

441. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 22 (23), 1-3.4. 5. 6 

r. (1) Dominus pascit me, et nihil mihi deerit. 

Ps 24 (25), 5-6. 9-10. 12-13 

r. (4) Vias tuas, Domine, demonstra mihi. 

Ps 90 (91), 1-2. 10-11. 12-13. 14-15 

r. (cf. 11) Angeli Domini custodiant te in omnibus viis tuis. 

442. Minister qui praeest, pro opportunitate adstantes breviter allo¬ 
quitur, lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide 
percipiant. 


Preces 


443. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex intercessionibus quae infra proponuntur, 
minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Deum, nostrarum viarum principium et finem, fidenter invo¬ 
cemus dicentes: 

r. Pius adesto, Domine, gressibus nostris. 

Pater sancte, 

cuius Unigenitus se nobis tamquam viam praebuit, 





172 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


qua ad te perveniamus, 

— fac ut illum praeeuntem fideli perseverantia sequamur. r. 

Qui servientibus tibi 

semper et ubique es propinquus, 

— famulos tuos paterna protectione custodi, 
ut te sentiant comitem in via, 

quem futurum sperant convivam in patria. R. 

Qui olim populo tuo in deserto peregrinanti 
ducem et viam temetipsum praebuisti, 

— nobis, hoc iter inchoantibus, 
praesidium tuum largire benignus 
ut, quibuslibet periculis superatis, 
feliciter ad nostra redeamus, r. 

Qui hospitalitatem peregrinis exhibitam 
inter signa advenientis regni tui posuisti, 

— concede ut omnes, qui sine domo vagantur, 
stabilem possint sedem invenire, r. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

444. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
minister, his vel similibus verbis, divinum auxilium exposcit, dicens: 

Vias tuas, Domine, demonstra nobis. 
r. Kyrie, eleison. 

Mitte nobis, Domine, auxilium de sancto. 
r. Kyrie , eleison. 

Esto nobis, Domine, turris fortitudinis. 
r. Kyrie, eleison. 

Salvos fac servos tuos, Domine, sperantes in te. 
r. Kyrie, eleison. 

Sequitur oratio benedictionis. 




BENEDICTIO ITINERANTIUM 


173 


Oratio benedictionis 

445. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
secus vero, manibus iunctis, benedictionis orationem profert. 

Si ipse non est cum aliis profecturus: 

Omnipotens et misericors Deus, 
qui filios Israel per medium mare 
sicco vestigio transire fecisti, 
et Magis ad Filium tuum venientibus 
iter, stella duce, ostendisti; 
auxiliare fratribus nostris, 
et iter eis prosperum concede, 
ut, te protegente et comitante, 
quo tendunt incolumes pervenire 
ac demum aeternae salutis portum 
feliciter intrare mereantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 
f&. Arnen. 

446. Vel cum ipse est simul cum aliis profecturus: 

Omnipotens sempiterne Deus, 
qui Abraham de terra sua eductum, 
et de cognatione detractum 
per omnes suae peregrinationis vias 
illaesum custodisti: 

nos etiam famulos tuos custodire digneris: 

esto nobis. Domine, in procinctu suffragium, 

in via comes atque solatium, 

in adversitate praesidium: 

ut, te duce, quo tendimus, 

prospere perveniamus, 

et ad propria feliciter redire possimus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 




174 


BENEDICTIONES PERSONARUM 


Conclusio ritus 

447. Tum ille qui praeest, si est sacerdos vel diaconus, ritum con¬ 
cludit dicens: 

Dominus vobis (nobis) inseparabiliter inhaereat 
et iter vestrum (nostrum) beneplacito suo 
misericorditer dirigat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, jfc et Spiritus Sanctus. 

r. Arnen. 


448. Si vero minister est laicus super profecturos omnesque adstan- 
tes benedictionem Domini implorat, ac seipsum signans, dicit: 

Benedicat nos omnipotens Deus, 
ac nos pro vobis exaudiat supplicantes 
ut prosperum iter habeatis. 

i*. Arnen. 


II. RITUS BREVIOR 

449. Ille qui praeest dicit: 

Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

Qui fecit caelum et terram. 

450. Tunc ab uno ex adstantibus vel ab eo qui praeest legitur textus 
Sacrae Scripturae, v. gr.: 






BENEDICTIO ITINERANTIUM 


175 


Tob 4, 19a: Omni tempore benedic Dominum et postula ab 
illo, ut dirigantur viae tuae et omnes semitae tuae et consilia 
bene disponantur. 

Io 14, 6: Dixit Iesus: « Ego sum via et veritas et vita. Nemo 
venit ad Patrem nisi per me ». 

451. Deinde ille qui praeest benedictionis orationem profert: 

Omnipotens sempiterne Deus, 
qui Abraham de terra sua eductum, 
et de cognatione detractum 
per omnes suae peregrinationis vias 
illaesum custodisti: 

nos etiam famulos tuos custodire digneris: 

esto nobis, Domine, in procinctu suffragium, 

in via comes atque solatium, 

in adversitate praesidium: 

ut, te duce, quo tendimus, 

prospere perveniamus, 

et ad propria feliciter redire possimus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Arnen. 

452. Vel: 

Benedicat nos Deus 

omni benedictione caelesti 

viasque nostras in prosperitate disponat, 

ut inter omnes mundanas varietates, 

eius semper protectionem 

experiri valeamus. 

Per Christum Dominum nostrum. 


B. Arnen. 





PARS SECUNDA 


DE BENEDICTIONIBUS QU^ ^DES 
ET CHRISTIFIDELIUM MULTIMODAM 
NAVITATEM SPECTANT 




PRAENOTANDA PARTIS SECUNDE. 


453. Fide ducti christifideles, spe roborati et caritate compulsi, 
bonitatis divinae vestigia non solum in universis rebus creatis sapien¬ 
ter dignoscere valent, sed omnes mundi eventus tamquam signa 
considerant paternae illius providentiae, qua Deus omnia regit atque 
gubernat. Semper ergo et ubique occasio praebetur et orandi, et 
Domino fidendi et gratias debitas agendi. 

454. Sensum fidei, quo Dei praesentia in cunctis vitae eventibus 
percipitur, peculiaribus decet ritibus exhibere, qui in huiusmodi 
rebus aut aedificiis inaugurandis peraguntur. Deum enim benedici¬ 
mus eique pro novis rebus vel aedificationibus gratias agimus, impri¬ 
mis ab illo petentes, ut eos qui horum operum vel rerum utentur 
beneficio, sua ipse benedictione cumulare dignetur. 

455. Ordines benedictionum, qui in hac parte inveniuntur, res adhi¬ 
bendas atque aedificia inauguranda respiciunt, quae christifidelium 
multimodam spectant navitatem, quaeque in eorum vita magni sunt 
momenti. 



CAPUT VIII 


ORDO BENEDICTIONIS OPERIS QUO NOVI ^DIFICII 
STRUCTURA PARATUR 


Praenotanda 

456« Ritus, qui sequitur, adhibetur cum opus inchoatur ad aedifi¬ 
cium exstruendum vel benedicitur primarius lapis aedificii alicuius 
momenti, praesertim pro aliqua communitate peculiari. Modus autem 
benedicendi primarii lapidis sicut etiam benedicendi operis ad no¬ 
vam ecclesiam aedificandam fit iuxta ritum in Ordine Dedicationis 
ecclesiae et altaris propositum. 1 

457. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote tum 
a diacono qui, ritus structura et potioribus elementis servatis, adstan- 
tium et operis ac locorum adiunctis celebrationem aptabunt. 

458. Haec celebratio etsi respicit communitatem cui aedificium 
exstruendum destinatur, pleniorem tamen sensum consequi potest 
cum adsunt etiam illi qui proprio labore immediate opus aedificabunt. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

459. Coetu congregato ad locum ubi aedificium exstruendum est, 
convenienter fit cantus aptus, v. g;r. Ps 126 (127), 1-2. 

460. Cantu expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 


Pontificale Romanum, Ordo Dedicationis ecclesiae et altaris, cap. I. 



BENEDICTIO OPERIS AD NOVUM AEDIFICIUM 


181 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

461 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, 
a quo bona cuncta procedunt. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

462 . Secundum loci consuetudines, post salutationem, legati eorum 
qui opus exstruere curabunt aliquam praesentationem operis facere 
possunt. 

463 . Deinde celebrans adstantes ad benedictionis celebrationem 
disponit his vel similibus verbis: 

Opus quod hodie inchoamus, fidem nostram debet excitare 
et gratos animorum sensus exhibere. Illud psalmi utique no¬ 
vimus: Nisi Dominus aedificaverit domum in vanum laborant 
qui aedificant eam. Dei autem quodammodo sumus adiutores, 
quoties operibus nostris fratribus vel communitati consuli¬ 
mus atque servimus. Dei igitur auxilium hac nostra celebra¬ 
tione, fratres, imploremus, ut hanc structuram ad optatum 
exitum feliciter ducat, molitores protegat et ab omni malo 
defendat. 


Lectio verbi Dei 

464 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 



182 


BENEDICTIONES yEDIUM ET NAVITATUM 


1 Cor 3, 9-11 « Dei cedificatio estis ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Dei sumus adiutores: Dei agricultura estis, Dei aedificatio 
estis. Secundum gratiam Dei quae data est mihi, ut sapiens 
architectus fundamentum posui; alius autem superaedificat. 
Unusquisque autem videat quomodo superaedificet; funda¬ 
mentum enim aliud nemo potest ponere praeter id, quod po¬ 
situm est, qui est Iesus Christus. 

465. Vel: 

Is 28, 16-17b « Ego mittam in fundamentis Sion lapidem angularem ». 
Haec dicit Dominus ... 

1 Petr 2, 4-10 « Et ipsi tamquam lapides vivi cedificamini ». 

Ad Dominum accedentes... 

Lc 6, 47-49 « Domus bene cedificata ». 

Dicebat Iesus discipulis suis: « Omnis qui venit ad me ... 

466. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 120 (121), 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 

(cf. 2) Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Ps 89 (90), 12-14. 16-17 

R. (cf. 11 c) Opus manuum nostrarum confirma. 

467. Celebrans, pro opportunitate, brevem homiliam facere potest, 
lectionem biblicam illustrans, ut adstantes sensum celebrationis fide 
percipiant. 


Preces 

468. Sequitur prex communis. Ex invocationibus quae infra propo¬ 
nuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere, quae peculiaria adstantium vel rerum adiuncta respiciant. 




BENEDICTIO OPERIS AD NOVUM AEDIFICIUM 


183 


Deum Patrem omnipotentem; fratres carissimi, deprecemur 
ut opus, quod hodie inchoamus, ad regnum Dei aedificandum 
conferat et nos Christo, angulari lapidi, in fide et caritate 
coniungat. 

r. Benedictus es, Pater, in ceternum. 

Qui nobis sapientiam et vires dedisti, 
ut operis tui adiutores efficeremur, r. 

Qui per Filium tuum Dominum nostrum, 

Ecclesiam tuam sanctam supra firmam petram 
aedificare voluisti, r. 

Qui per Spiritum Filii tui 

domum nos aedificas spiritalem, 

in qua mansionem tuam facere dignaris, r. 

Qui nobis id firma ponis in spe, 

ut hoc opus cuius hodie, te benedicente, 

initium sumimus, 

te protegente, ad felicem exitum perducamus, r. 

Qui tunsione plurima 

lapides nos vivos sculpis atque perpolis, 

ut dignos efficias 

qui in Sanctam Ierusalem exstruamur, r. 


Oratio benedictionis 

469 . Tum celebrans, manibus extensis, orationem benedictionis 
profert: 

Omnipotens Deus, misericordiarum Pater, 

qui per Filium tuum cuncta creasti, 

et ipsum regni tui fundamentum firmissimum statuisti, 




184 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


concede, quaesumus, 

ut quod ad gloriam nominis tui 

et ad nostrum profectum aggredimur, 

aeterno tuae sapientiae munere, 

in dies capiat incrementum 

et suo tempore feliciter consummetur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

U. Arnen. 

470 . Vel: 

Rerum conditor Deus, 

qui hominem iussisti laboris officia sustinere, 

da, ut opus quod incipimus 

huius vitae prosit incrementis, 

et regno Christi dilatando 

tua benignitate proficiat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

471 . Tum celebrans, pro opportunitate, aream novi aedificii ex¬ 
struendi et primarium lapidem aqua benedicta aspergere potest. 
Deinde lapis in fundamentis ponitur, dum populus cantum aptum 
peragit. 


Conclusio ritus 

472 . Deinde celebrans, manibus super adstantes extensis, ritum 
concludit, dicens: 

Benedicat vos omnipotens Dominus, 
et propitius cordis vestri vota suscipiat. 

r. Arnen. 




BENEDICTIO OPERIS AD NOVUM ^DIFICIUM 


185 


Det vobis Dominus 
ut quascumque facitis 
omnia in eius nomine faciatis. 

UL Arnen. 

Laborem vestrum Dominus sereno vultu respiciat 
et vitam vestram ab omni malo defendat. 

r. Arnen. 


473. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 


CAPUT IX 


ORDO BENEDICTIONIS NOV^ DOMUS 


Praenotanda 

474. Cum novam domum christifideles auspicari desiderant, pastor 
animarum eiusque cooperatores eorum voluntati libenter assentian- 
tur; pretiosa enim eis probetur occasio eosdem fideles conveniendi, 
ut pro novae habitationis copia simul et in laetitia Deo gratias agant, 
a quo bona cuncta procedunt. 

475. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote tum 
a diacono et etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro ipso praevisis. 

476. Ex hoc Ordine, semper servatis structura ritus ac potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et com¬ 
morantium accommodetur. 

477. Benedictio novae domus sine commorantium praesentia ne fiat. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

478. Familiae membris, propinquis quoque et amicis loco apto con¬ 
gregatis, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

479. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat, 
dicens: 

Pax huic domui et omnibus habitantibus in ea. 



BENEDICTIO NOV^ DOMUS 


187 


vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 


480 . Si vero minister est laicus, adstantes salutat dicens: 

Deus, quem unanimes uno ore glorificamus, 
det nobis, per Spiritum eius 
idipsum sapere in alterutrum 
secundum Christum Iesum. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


481 . Deinde adstantes ad celebrationem benedictionis disponit his 
vel similibus verbis: 

Ad Christum, fratres carissimi, qui ex Virgine Maria nasci 
dignatus est et habitavit in nobis, fervens nostra dirigatur 
oratio ut sub hoc tectum intrare et hanc domum sua prae¬ 
sentia benedicere dignetur. Christus Dominus sit hic in medio 
vestri, caritatem fraternam in vobis alat, gaudia participet, 
sublevet maerores. Vos autem, Christi praeceptis et exemplis 
adducti, id apprime curate ut haec nova domus caritatis sit 
domicilium, unde bonus Christi odor longe lateque diffun¬ 
datur. 


Lectio verbi Dei 

482 . Deinde unus ex adstantibus vel ipse minister legit textum Sa¬ 
crarum Scripturarum. 






188 


BENEDICTIONES .EDIUM ET NAVITATUM 


Lc 10, 5-9 « Pax huic domui ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Lucam. 

Dixit Dominus discipulis suis: « In quamcumque domum 
intraveritis, primum dicite: Pax huic domui. Et si ibi fuerit 
filius pacis, requiescet super illam pax vestra; sin autem ad 
vos revertetur. In eadem autem domo manete edentes et bi¬ 
bentes, quas apud illos sunt: dignus enim est operarius mer- 
cede sua. Nolite transire de domo in domum. Et in quamcum¬ 
que civitatem intraveritis, et susceperint vos, manducate, quae 
apponuntur vobis, et curate infirmos, qui in illa sunt, et dicite 
illis: Appropinquavit in vos regnum Dei ». 

483 . Vel: 

Gen 18, l-10a « Domine, ne transeas servum tuum! ». 

In diebus illis: Apparuit Abrahae Dominus iuxta Quercus Mambre ... 

Mc 1, 29-30 lesus venit in domum Simonis . 

Egrediens lesus de synagoga venit in domum Simonis ... 

Lc 10, 38-42 « Martha excepit Iesum ». 

Intravit lesus in quoddam castellum... 

Lc 19, 1-9 « Hodie salus domui huic facta est ». 

Ingressus lesus perambulabat Iericho ... 

Lc 24, 28-32 « Mane nobiscum ». 

lesus et duo discipuli appropinquaverunt castello ... 

484 . Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 111 (112), 1-2. 3-4. 5-6. 7-8. 9 

(Ia) Beatus vir qui timet Dominum. 

Ps 126 (127), 1. 2. 3-4. 5 

B. (cf. 1) Dominus cedificet nobis domum. 



BENEDICTIO NOV^E DOMUS 


189 


Ps 127 (128), 1-2. 3. 4-6a 

r. (4) Ecce sic benedicetur homo qui timet Dominum . 

485 . Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

486 . Sequitur prex communis. Ex invocationibus quae infra propo¬ 
nuntur, minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria adstantium vel rerum adiuncta respiciant. 

Filium Dei, Dominum caeli et terrae, qui, caro factus, habitavit 
in nobis, grato et laeto corde invocemus, dicentes: 

Mane nobiscum, Domine. 

Domine Iesu Christe, 

qui vitam domesticam cum Maria et Ioseph sanctificasti, 

— nobiscum in hac domo commorari digneris, 

ut te nostrum hospitem sentiamus et caput veneremur. #. 

Tu, in quo omnis aedificatio compacta 
crescit in templum sanctum 

— fac ut habitantes in hac domo 
coaedificentur in habitaculum Dei in Spiritu, r. 

Qui fideles tuos domum suam supra firmam petram 
aedificare docuisti 

— da ut huius familiae vita 
verbis tuis fortiter adhaereat 
et omni divisione remota, 

corde magno et animo volenti tibi deserviat, r. 

Qui, domo propria carens, hospitalitatem amicorum 
in laetitia paupertatis accepisti. 




190 


BENEDICTIONES yEDIUM ET NAVITATUM 


— fac ut omnes qui locum habitationis inquirunt 
domum suo nomine dignam, 
adiuvantibus nobis inveniant. ». 


Oratio benedictionis 

487 . Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
secus vero, manibus iunctis, subiungit: 

Adesto, Domine, famulis tuis 
qui domum hanc (hodie) auspicantes, 
benedictionem tuam supplices exorant, 
ut in ea commorantes te refugium sentiant, 
ab ea exeuntes te comite laetentur, 
ad eam redeuntes te hospite perfruantur 
donec mansionem sibi paratam 
in domo Patris tui feliciter inveniant. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

n. Arnen. 

488 . Adhiberi possunt a sacerdote vel diacono etiam Orationes bene¬ 
dictionis quae in Ordine benedictionis annuae familiarum in domibus 
suis extra tempus paschale supra capite I, nn. 85-86 indicantur. 

489 . Post orationem benedictionis, minister adstantes et domum 
aqua benedicta aspergit, dicens, pro opportunitate: 

Sit haec aqua suscepti Baptismatis memoria 
et Christum recolat, 

qui Passione et Resurrectione sua nos redemit. 


R. Arnen. 




BENEDICTIO NOVE DOMUS 


191 


Conclusio ritus 

490 . Tum minister ritum concludit dicens: 

Pax Christi regnet in cordibus nostris 
verbum Christi habitet in nobis abundanter, 
ut quodcumque facimus in verbo aut in opere, 
6mnia in nomine Domini faciamus. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


491 . Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT X 


ORDO BENEDICTIONIS NOVI SEMINARII 


PR/5ENOTANDA 

492. Cum novum seminarium aperitur seu domus ubi sacrorum 
Ordinum candidati instituuntur, opportune peculiaris instruitur ritus 
benedictionis. 

493. Cum novi seminarii aperitio vitam spiritalem christifidelium 
totius dioecesis quodammodo afficiat, eos certiores fieri oportet de die 
quo benedictio impertitur, ut frequentiores ritui interesse possint vel 
saltem eidem se oratione sociare. Ad fovendum autem fidelium con¬ 
cursum necnon propter indolem ritus, eligatur dies festiva, praesertim 
dies dominica. 

494. Ubi ecclesia seminarii dedicatur vel benedicitur, opportune in 
litaniis vel oratione fidelium aptae inseri possunt invocationes seu 
intentiones, peculiaria domus et institutionis alumnorum adiuncta 
spectantes. 

495. Ordo, qui hic praebetur, adhibetur ab Episcopo vel etiam a 
presbytero, qui, ritus structura servata, adstantium ac rerum adiunctis 
celebrationem aptabit. 

496. In regionibus ubi benedictionem omnium domorum tempore 
paschali vel alio peculiari tempore fit, celebrans, ex elementis in hoc 
Ordine indicatis, aptam instruere potest celebrationem, quae partici¬ 
pantium alumnorum bono spiritali faveat. 



BENEDICTIO NOVI SEMINARII 


193 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

497 . Alumni et fideles congregantur ad locum ubi novum semina¬ 
rium benedicendum est erectum, et convenienter fit cantus aptus. 

498 . Cantu expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

499 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia Domini nostri Iesu Christi, 

qui aeterna est Sapientia et unicus Magister, 

sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura prassertim deprompta. 

Populus respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

vel: 

Ipsi gloria in saecula. 

500. Deinde celebrans adstantes breviter alloquitur ut eorum 
animos ad celebrationem disponat et ritum illustret, quod facere potest 
his vel similibus verbis: 

Dei misericordia, fratres carissimi, hic congregati sumus ad 
novum seminarium benedicendum, quod eius largitatis ma¬ 
gnum est donum. Seminarium enim veluti vivarium — uti 
nomen sonat — exstat dioecesis, ubi Ecclesiae ministri edu¬ 
cantur. Rogemus ergo Dominum, ut novum seminarium 



194 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


schola sit orationis et aula caelestis doctrinae et, quos alum¬ 
nos susceperit, vobis reddat sedulos pastores, nobis autem 
sacri ministerii socios et adiutores. 

501. Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc 
prosequitur: 

Respice, Domine, Ecclesiam tuam N., 
quae hanc novam seminarii sedem erexit, 
ubi, te donante, 

futuri Christi ministri, in unum collecti, 
communione vitae et sacrae doctrinae studio, 
ad tanta munera obeunda recte instituantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

Lectio verbi Dei 

502. Deinde lectores vel diaconus legunt unum vel aliquot Sacrae 
Scripturae textus, ex iis potissimum qui infra proponuntur vel ex iis 
qui in Lectionario pro conferendis sacris Ordinibus proponuntur, 2 
interiectis congruentibus psalmis responsoriis vel intervallis silentio 
peragendis. Lectio autem Evangelii principem locum semper obtineat. 

503. Tamquam prima lectio adhiberi potest textus qui infra pro¬ 
ponitur: 

1 Cor 1, 26 — 2, 5 « Videte vocationem vestram, fratres! ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Videte vocationem vestram, fratres, quia non multi sapientes 
secundum carnem, non multi potentes, non multi nobiles; 
sed, quae stulta sunt mundi, elegit Deus, ut confundat sapien¬ 
tes, et infirma mundi elegit Deus, ut confundat fortia, et igno¬ 
bilia mundi et contemptibilia elegit Deus, quae non sunt, ut ea, 


2 Cf. Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 770-774. 




BENEDICTIO NOVI SEMINARII 


195 


quae sunt, destrueret, ut non glorietur omnis caro in con¬ 
spectu Dei. Ex ipso autem vos estis in Christo Iesu, qui factus 
est sapientia nobis a Deo et iustitia et sanctificatio et red¬ 
emptio, ut quemadmodum scriptum est: « Qui gloriatur, in 
Domino glorietur ». 

Et ego, cum venissem ad vos, fratres, veni non per subli¬ 
mitatem sermonis aut sapientiae annuntians vobis mysterium 
Dei. Non enim iudicavi scire me aliquid inter vos nisi Iesum 
Christum et hunc crucifixum. Et ego in infirmitate et timore 
et tremore multo fui apud vos, et sermo meus et praedicatio 
mea non in persuasibilibus sapientiae verbis, sed in osten¬ 
sione Spiritus et virtutis, ut fides vestra non sit in sapientia 
hominum sed in virtute Dei. 

504. Vel: 

1 Sam 3, 1-10 « Loquere, Domine, quia audit servus tuus ». 

Puer Samuel ministrabat Domino ... 

Sap 9, 1-6. 10-18 « Mitte sapientiam, Deus, ut mecum sit et mecum 
laboret ». 

Deus patrum meorum ... computabitur, io Emitte ... 

1 Cor 9, 7-27 « Vce mihi est si non evangelizavero! ». 

Fratres, quis militat... 

505. Si canitur psalmus responsorius, unus ex sequentibus sumi 
potest. 

Ps 15 (16), 1-2 et 5. 7-8. 11 

#. (cf. 5) Tu es, Domine, pars hereditatis mece. 

Ps 22 (23), 1-3. 4. 5. 6 

B. (1 ) Dominus pascit me, et nihil mihi deerit. 

Ps 83 (84), 3-4. 5 et 11 

r. (5) Beati qui habitant in domo tua, Domine. 




196 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


Ps 99 (100), 2. 3. 4. 5 

R. (Io 15, 14) Vos amici mei estis, si feceritis quce prcecipio 
vobis . 

506 . Adhiberi potest sequens textus: 

Mt 9, 35-38 « Messis quidem multa, operarii autem pauci ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthsfeum. 

Circumibat Iesus civitates omnes et castella, docens in syna¬ 
gogis eorum et praedicans evangelium regni et curans omnem 
languorem et omnem infirmitatem. Videns autem turbas, mi¬ 
sertus est eis quia erant vexati et iacentes sicut oves non 
habentes pastorem. Tunc dicit discipulis suis: « Messis qui¬ 
dem multa, operarii autem pauci; rogate ergo Dominum mes¬ 
sis, ut mittat operarios in messem suam ». 

507. Vel: 

Mt 13, 44-46 « Simile est regnum ccelorum thesauro abscondito ». 

In illo die dixit Iesus discipulis suis: « Simile ... 

Mc 4, 1-2. 26b-34 « Seorsum discipulis Iesus docebat omnia ». 

Iterum ccepit Iesus docere... in doctrina sua: 26b. « Sic est regnum 
Dei ... 

Lc 24, 44-48 « Iesus aperuit illis sensum ut intellegerent Scripturas ». 
Apparens discipulis suis Iesus, dixit ad eos ... 

Io 1, 35-42 « Viderunt ubi maneret Iesus et apud eum manserunt ». 
Altera die iterum videt Ioannes Iesum ... 

Io 20, 19-23 « Sicut misit me Pater, et ego mitto vos ». 

Cum esset sero die illa ... 

508 . Deinde celebrans homiliam habet, in qua tum lectiones biblicas 
tum significationem celebrationis explanat. 




BENEDICTIO NOVI SEMINARII 


197 


Preces 

509. Sequitur prex communis. Ex invocationibus quae infra propo¬ 
nuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere, quae peculiaria rerum vel personarum adiuncta respiciant. 

In Christo, qui perfecta Dei Patris imago est, omnes thesauri 
gratiae et sapientiae inveniuntur. Fidenti animo illum adea¬ 
mus, et invocemus dicentes: 

R. Da, Domine, ut quocumque ieris te sequamur . 
vel: 

R. Quos eligis, intuere, Domine . 
vel: 

R. Tu, Domine, verba vitee ceternce habes. 

Domine lesu Christe, qui discipulos congregasti 
ut, te docente, ministerio regni sociares, 

— concede nobis ut et tibi conformes fiamus 
et famulatui populi Dei nos devoveamus. R. 

Qui pro discipulis orasti, 
ut in veritate sanctificarentur, 

— immitte in nos Sanctum Spiritum 
ut, tibi adhaerentes, 

fructum afferamus et fructus noster maneat. R. 

Qui, Pontifex ex hominibus assumptus, 
populum a te redemptum Deo et Patri tuo 
regnum fecisti et sacerdotes, 

— fac ut quod legem Domini meditantes crediderimus, 
verbi et vitae testimonio comprobemus. R. 

Qui voluntatem Patris adimplens, 
genus vitae virginalis et pauperis elegisti, 



198 


BENEDICTIONES /EDIUM ET NAVITATUM 


— fac ut, Deo summe dilecto plene mancipati, 

tibi adhaereamus, tibique soli vivere et placere studeamus. R. 

Qui factus es nobis sapientia a Deo, 

—- da ut, sapientiam Crucis edocti, 
in ostensione Spiritus et virtutis 
loquamur atque vivamus. R. 

Qui Patrem tuum orare nobis praecepisti, 
ut operarios mittat in messem suam, 

— supplicationes nostras exaudi, 
ut dum in dies messis succrescit, 
messores etiam multiplicentur. R. 


Oratio benedictionis 

510. Tum celebrans, manibus extensis, dicit: 

Te, Domine, benedicimus, 

tuum nomen celebramus, 

quia ineffabili misericordiae tuae consilio 

statuisti ut unicum summumque Christi sacerdotium 

in aeternum maneret 

eiusque invisibilis potentia, 

per visibiles ministros, 

Ecclesiam tuam iugiter sustentaret. 

Ipse enim Filius tuus amoris tui mysterium 
gentibus manifestat, 

cum Evangelii praecones verbum salutis annuntiat: 
ipse, sedens ad dexteram gloriae tuae, 
nobiscum orat cum precatio resonat sacerdotum, 
et sui ipsius tibi oblationem repraesentare dignatur, 
cum ad altaria sacerdotes sacra celebrant mysteria; 
ipse Ecclesiam tuam gubernat et regit, 
cum pastores oves sibi creditas custodiunt 
atque depascunt. 



BENEDICTIO NOVI SEMINARII 


199 


Respice, ergo, Domine, Ecclesiam tuam N., 

quae hanc novam seminarii domum erexit, 

ubi futuros Christi ministros in unum collectos, 

communione vitae et sacrae doctrinae studio 

ad tanta munera obeunda recte instituendos curaret. 

Supplices ergo te, sancte Pater, adprecamur: 

ut quos vis Evangelii esse nuntios altarisque ministros, 

hic orando discant quod aliquando docebunt, 

et mente apprehendant quod moribus demonstrabunt; 

hic consuescant spiritales hostias offerre, 

et divina frequentantes mysteria, 

caelestium sacramentorum vim experiantur salutarem; 
hic oboediendo oves sint quae Pastorem bonum agnoscant, 
ut sua vice pastores effecti dominici gregis, 
pro ovibus sibi commissis 
animam suam libenter dare pernoscant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 

511. Post orationem benedictionis, celebrans adstantes et novam 
domum aqua benedicta aspergit, dum canitur antiphona (cf. App. n. 9): 

Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Congregavit nos in unum Christi amor, 
y. Exsultemus et in ipso iucundemur. 
y. Timeamus et amemus Deum vivum, 
y. Et ex corde diligamus nos sincero. 

Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Simul ergo cum in unum congregamur: 
y. Ne nos mente dividamur, caveamus, 
y. Cessent iurgia maligna, cessent lites, 
y. Et in medio nostri sit Christus Deus. 




200 


BENEDICTIONES /EDIUM ET NAVITATUM 


Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Simul quoque cum beatis videamus 
y. Glorianter vultum tuum, Christe Deus: 
y. Gaudium, quod est immensum atque probum, 
y. Ssecula per infinita saeculorum. 

vel alius cantus aptus. 


Conclusio ritus 

512. Deinde diaconus pro opportunitate adstantes ad benedictionem 
accipiendam invitat his vel similibus verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 

Tum celebrans, manibus super adstantes extensis, ritum concludit 
dicens: 

Deus, qui pastores populo suo providere non desinit, 

effundat in Ecclesiam suam 

spiritum pietatis et fortitudinis, 

ut qui, ipso vocante, 

sacerdotale munus assumunt, 

digne, Spiritus gratia adiuvante, 

studeant adimplere. 

r. Arnen. 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ® et Spiritus Sanctus. 

r. Arnen. 

513. Vel: 

Deus, cui vocanti generose respondistis 
et in quo spem firmam ponitis 




BENEDICTIO NOVI SEMINARII 


201 


vos in ministerio sancto servos bonos 

futuros esse atque fideles, 

suam vobis benedictionem benignus infundat. 

Arnen. 

Et quia animum intenditis 

ad Christi sacerdotium hierarchicum participandum, 
vos Spiritus Sanctus suis repleat donis, 
ut apostolicam vivendi formam vere instauretis. 

$. Arnen. 

Dies et actus vestros in sua dilectione Dominus disponat, 

ut munus Christi salutare 

apud homines explere valeatis 

et in Ecclesiae servitio assiduo studio perseverare. 

n. Amen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

r. Amen. 


514. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 




CAPUT XI 


ORDO BENEDICTIONIS NOVAE DOMUS RELIGIOSAE 


PR/ENOTANDA 

515. Cum in domo religiosa ii congregentur, qui evangelica consilia 
profitentes, Christum Dominum pressius sequi et imitari percupiunt, 
praestat ut ipsa domus peculiari benedictione donetur. 

516. In praesenti Ordine, nomine domus religiosae, conventus etiam 
et monasteria designantur. In celebratione, servatis semper elementis 
potioribus, omnia locorum et personarum adiunctis accommodentur, 
ratione etiam habita indolis quae religiosi Instituti vel muneris apo- 
stolici propria sit et peculiaris. Ad benedicendam domum formationis 
elementa quaedam sumi possunt ex Ordine benedictionis seminarii, 
opportune aptata, ut supra capite X. 

517. Etsi haec benedictio respicit in primis ipsos religiosos, apte 
tamen dies ad eam celebrandam eligitur, quo fidelium communitas, 
in cuius bonum nova domus religiosa erigitur, celebrationi participare 
possit. 

518. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest a presbytero. Ad Ordi¬ 
narium, cui domus religiosae cura commissa est, spectat novam domum 
benedicere. Si vero ipse ritui praeesse nequeat, munus committat supe¬ 
riori communitatis. Si ritui praeest presbyter, qui non sit ipsius Insti¬ 
tuti, vel Episcopus, omnia attente et opportune aptentur. 

519. Si domus religiosa propria ditetur ecclesia, quae dedicatur vel 
benedicitur, opportune in litaniis vel oratione fidelium aptae inseri 
possunt invocationes seu intentiones, domum et peculiare vitae reli¬ 
giosae genus quod in ea sodales ducent, spectantes. 

520. In regionibus ubi domorum benedictionem tempore paschali 
vel alio peculiari tempore opportunum impertire videtur etiam do- 



BENEDICTIO NOV/E DOMUS RELIGIOSAE 


203 


mibus religiosis, minister ex elementis in hoc Ordine indicatis, coh 
latisque cum religiosa familia consiliis aptam instruat celebrationem, 
quas participantium bono spiritali faveat. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

521. Religiosi et christifideles congregantur ad locum ubi nova 
domus religiosa est erecta, et convenienter fit cantus aptus. 

522. Cantu expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

523. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Deus, omnis sanctitatis fons et origo, 
qui homines ad Christi sequelam 
semper vocare dignatur, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel: 

Ipsi gloria in saecula, 

vel alio apto modo. 

524. Tum celebrans adstantes ad celebrationem disponit his vel 
similibus verbis: 

Ubi duo vel tres in nomine Christi congregantur, ibi Christus 
ipse est in medio illorum. Domum hanc benedicentes quo ii 




204 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


convenient quos in unum Christi amor congregat ut ipsum in 
Caritate et virginitate, in paupertate et in oboedientia fideliter 
pressiusque sequantur, eius imploramus bonitatem a quo 
bona cuncta procedunt, ut quae promiserunt suae vitae mori¬ 
bus exprimentes, Patris gloriam cum Iesu in omnibus quae¬ 
rant; orationi fraterne instantes, orantis Ecclesiae imaginem 
manifestent, Spiritu autem ducti iuxta suam quisque voca¬ 
tionem iugiter adlaborent, ut Christus semper in omnibus 
nobis inhabitet. 

525. Expleta admonitione, celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tum celebrans 
prosequitur: 

Deus, qui et velle et perficere 
in nobis operari non desinis, 
te benedicimus quod in terrena peregrinatione 
atria tua nobis concupiscere dedisti. 

Da, quaesumus, ut famuli tui 

quorum novam domum adimus 

te in fide auscultent, 

te in oratione precentur, 

in laboribus te quaerant, 

in omnibus te inveniant, 

et testes fiant Evangelii, 

ut per eos bonum odorem notitiae suae 

Christus in omni loco manifestet, 

donec ipsi in revelatione gloriae eius 

gaudeant exsultantes. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 


$. Arnen. 




BENEDICTIO NOV^ DOMUS RELIGIOSA 


205 


Lectio verbi Dei 

526. Deinde leguntur a lectoribus vel diaconis unus vel plures Sacrae 
Scripturae textus, ex iis qui in Lectionario Missae pro religiosis 3 
vel in consecratione virginum et in professione religiosa 4 indicantur, 
interiectis congruentibus psalmis responsoriis vel intervallis silentio 
peragendis. Lectio autem Evangelii principem locum semper obtineat. 


527. Adhiberi possunt etiam textus qui infra proponuntur. 

Hebr 13, 1-3. 5-7. 14-17 « Non habemus hic manentem civi¬ 
tatem ». 

Audite, fratres, verba epistolae ad Hebraeos. 

Caritas fraternitatis maneat. Hospitalitatem nolite oblivisci, 
per hanc enim quidam nescientes hospitio receperunt ange¬ 
los. Mementote vinctorum tamquam simul vincti, laboran¬ 
tium tamquam et ipsi in corpore morantes. Sint mores sine 
avaritia; contenti praesentibus. Ipse enim dixit: « Non te 
deseram, neque derelinquam », ita ut confidenter dicamus: 
« Dominus mihi adiutor est, non timebo; quid faciet mihi 
homo? ». Mementote praepositorum vestrorum, qui vobis 
locuti sunt verbum Dei, quorum intuentes exitum conversa¬ 
tionis imitamini fidem. Non habemus hic manentem civitatem, 
sed futuram inquirimus. Per Christum ergo offeramus hostiam 
laudis semper Deo, id est fructum labiorum confitentium 
nomini eius. Beneficientiae autem et communionis nolite obli¬ 
visci, talibus enim hostiis oblectatur Deus. Oboedite praepo¬ 
sitis vestris et subiacete eis, ipsi enim pervigilant pro ani- 
mabus vestris quasi rationem reddituri, ut cum gaudio hoc 
faciant et non gementes, hoc enim non expedit vobis. 


3 Cf. Missale Romanum, Ordo Lectionum Missse, nn. 852-856. 

4 Ibidem , nn. 811-815. 


206 


BENEDICTIONES /EDIUM ET NAVITATUM 


528. Vel: 

Io 1, 35-42 « Apud Iesum manserunt die illo ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Ioannem. 

Altera die iterum stabat Ioannes et ex discipulis eius duo, et 
respiciens Iesum ambulantem dicit: « Ecce agnus Dei ». Et 
audierunt eum duo discipuli loquentem et secuti sunt Iesum. 
Conversus autem Iesus et videns eos sequentes se dicit eis: 
« Quid quaeritis? ». Qui dixerunt ei: « Rabbi — quod dicitur 
interpretatum Magister —, ubi manes? ». Dicit eis: « Venite 
et videbitis ». Venerunt ergo et viderunt ubi maneret, et apud 
eum manserunt die illo, hora erat quasi decima. Erat Andreas 
frater Simonis Petri, unus ex duobus, qui audierant ab Ioanne 
et secuti fuerant eum. Invenit hic primum fratrem suum Si¬ 
monem et dicit ei: « Invenimus Messiam », quod est interpre¬ 
tatum Christus; adduxit eum ad Iesum. 

529. Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 23 (24), 1-2. 3-4. 5-6 

ifc. (cf. 6) Hcec est generatio qucerentium faciem tuam, Domine . 

Ps 44 (45), 11-12. 14-15. 16-17 

(cf. Mt 25, 6) Ecce sponsus venit: exite obviam Christo 
Domino . 

Ps 83 (84), 3. 4. 5. 11. 12 

i*. (2) Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum! 

Ps 132 (133), 2. 3 

(1) Ecce quam bonum et quam iucundum 
habitare fratres in unum. 

530. Deinde celebrans homiliam habet, in qua tum lectiones bibli- 
cas tum sensum celebrationis illustrat. 




BENEDICTIO NOVE DOMUS RELIGIOSAE 


207 


Preces 

531. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quse infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quse aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria rerum vel adstantium adiuncta respiciant. 

Christus Dominus in medio discipulorum suorum ad finem 
usque temporum se mansurum promisit: humili ergo fiden- 
tique amore eum deprecemur: 

R. Mane nobiscum, Domine! 

Qui carnem ex Virgine Maria de Spiritu Sancto assumpsisti 
et in nobis habitare voluisti: 

— Te grato animo in nostra recipimus, R. 

Qui in civitate Nazareth 

cum Maria et Ioseph habitare voluisti: 

— domum hanc habitationis tuae locum eligere digneris. R. 

Qui promisisti te in medio eorum adfuturum, 
qui in nomine tuo congregantur: 

— respice nos quos amor tui congregavit in unum. R. 

Qui in terris non habuisti ubi caput reclinares: 

—- acceptum habeas hoc tibi amanter paratum domicilium, r. 

Qui te in hospitibus benigne excipientes, 
a te in aeterna tabernacula receptos fore promisisti: 

— doce nos te in fratribus agnoscere 
eisque pro te laeto animo servire. R. 

Oratio benedictionis 

532. Tum celebrans immediate benedictionis orationem, manibus 
extensis, subiungit: 

Deus, omnis sancti propositi inspirator et auctor, 
preces nostras benignus exaudi. 




208 


BENEDICTIONES yEDIUM ET NAVITATUM 


ut hanc domum habitantibus, 
benignitatis tuae gratiam largiaris: 
sit in loco isto iugis verbi tui meditatio, 
mutua dilectio, navitas assidua, 

Impigrum in fratres obsequium, 
ut qui se ad Christi sequelam devoverunt 
se consecrationis suae vivum exhibeant omnibus documentum. 
Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

533. Vel: 

Domine Iesu Christe, 

qui evangelica consilia profitentibus 

mansionem asseverasti esse in caelo paratam, 

hanc quam benedicimus religiosae familiae domum, 

muro tuae custodiae protege atque circumda, 

ut omnes in ea habitaturi 

fraternae teneant compaginem caritatis, 

tiblque et fratribus liberaliter servientes, 

et Evangelii fiant sua vita praecones 

et christianae pietatis foveant incrementum. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

Arnen. 

534. Post orationem benedictionis, celebrans adstantes et domum 
aqua benedicta aspergit dum canitur antiphona (cf. App. n. 9): 

Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Congregavit nos in unum Christi amor, 
y. Exsultemus et in ipso iucundemur. 
y. Timeamus et amemus Deum vivum, 
y. Et ex corde diligamus nos sincero. 




BENEDICTIO NOV^ DOMUS RELIGIOSAE 


209 


Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Simul ergo cum in unum congregamur: 
y. Ne nos mente dividamur, caveamus, 
y. Cessent iurgia maligna, cessent lites, 
y. Et in medio nostri sit Christus Deus. 

Ant. Ubi caritas est vera, Deus ibi est. 

y. Simul quoque cum beatis videamus 
y. Glorianter vultum tuum, Christe Deus: 
y. Gaudium, quod est immensum atque probum, 
y. Saecula per infinita saeculorum. 

vel alius cantus aptus. 


Conclusio ritus 

535. Deinde diaconus, pro opportunitate, adstantes ad benedictio¬ 
nem accipiendam invitat his vel similibus verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 

Tum celebrans, manibus super adstantes extensis, ritum concludit, 
dicens: 

Deus, qui hanc domum nos inhabitare concedit, 

ab omnibus perturbationibus 

interius exteriusque custodiat, 

consolatorem Spiritum Sanctum 

in nos benignus emittat 

et in sancto proposito, 

quo nosmetipsos ei devovemus, 

perseverantes reddat atque fideles conservet. 


u. Arnen. 




210 


BENEDICTIONES jEDIUM ET NAVITATUM 


Et vos omnes, qui hic simul adestis, 

benedicat omnipotens Deus 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

R. Arnen. 

536. Vel: 

Deus Pater omnipotens, 
vos benedicat, 

ut haec sit habitatio sancta in qua 
coram ipso ministrabitis. 

R. Arnen. 

Christus Dominus 

habitet per fidem in cordibus vestris 
et disponat vobis regnum in domo Patris sui. 

B. Arnen. 

Spiritus Sanctus 

in vobis sit et apud vos maneat, 
ut quae nunc in gaudio percipitis 
eius munere feliciter perficiatis. 

i*. Arnen. 

Denique omnes adstantes benedicit, addens: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 

benedicat omnipotens Deus 

Pater, et Filius, ►£< et Spiritus Sanctus. 

Arnen. 


537. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 




CAPUT XII 


ORDO BENEDICTIONIS NOV^E SCHOLA 
VEL STUDIORUM UNIVERSITATIS 


Praenotanda 

538. Scholas omnes, sive quae inferiorem, sive quae altiorem ordi¬ 
nem respiciunt, semper Ecclesia sedula cura prosequitur: in scholis 
enim discipulorum mentes aperiuntur eorumque animi efficaciter 
educantur. Hoc autem valet in primis de catholicis illis institutis, ubi 
adolescentes ac iuvenes non tantum culturam et humanam formatio¬ 
nem acquirere, sed etiam spiritum Evangelii in dies alere possunt. 

539. Hic, qui proponitur, Ordo benedictionis tum docentes, tum 
discentes tum omnes respicit qui quocumque modo de schola vel 
studiorum Universitate curam adhibent, necnon ipsam communitatem 
in cuius bonum nova schola vel Universitas erigitur; quos omnes cele¬ 
brationi, quantum fieri potest, adesse praestat. 

540. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote tum a diacono, qui 
ritus structura et praecipuis elementis servatis, adiunctis locorum et 
personarum celebrationem aptabunt. 

541. In regionibus ubi benedictio scholarum tempore paschali vel 
alio tempore quotannis celebratur, ex elementis in hoc Ordine indi¬ 
catis, et etiam in Ordine benedictionis puerorum, sub capite I, nn. 135- 
155 descripto, ita instruatur celebratio ut docentes ac discentes simul 
respiciat. 

542. Haec benedictio haberi potest etiam intra Missae celebrationem. 
Si vero nova schola vel studiorum Universitas propria ditetur eccle¬ 
sia, quae vel dedicanda sit, vel benedicenda, opportune in litaniis vel 
oratione fidelium aptae inseri possunt invocationes seu intentiones, 
domum ac scholae navitatem spectantes. 



212 


BENEDICTIONES AEDIUM ET NAVITATUM 


I. ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

543. Communitate congregata loco apto, cani potest Psalmus 66 (67) 
vel alius aptus cantus. Quo expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

544. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Fons sapientiae, Deus, 

Verbum eius incarnatum, Christus Dominus, 
et Spiritus veritatis, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

545. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Deus scientiarum Dominus multiplici nos ratione conducit 
ad profundiorem acquirendam sui cognitionem, quam in Filio 
suo, pro nobis incarnato, quodammodo complevit. Discipli¬ 
nae autem, scientiae atque doctrinae omne genus, in quibus 
altius perscrutandis, hominum mentes incumbunt, eo ten¬ 
dere debent, ut veritatem inveniamus et Deum verum adore¬ 
mus. Super hanc ergo sedem veritatis inquirendae, addiscen¬ 
dae ac diffundendae, hodie Dei benedictionem imploramus ut 
omnes qui pueros vel iuniores hic instituendos excipient, eos 


BENEDICTIO NOVVE SCHOLA ET STUDIORUM UNIVERSITATIS 


213 


recte doceant humanam sapientiam cum evangelica veritate 
componere, ita ut veram fidem et ipsi in animis custodire et 
moribus et vita valeant profiteri. Id etiam nostra invocatione 
quaeremus ut discipuli in docentibus Christum Magistrum ita 
praesentem inveniant, ut eruditione atque doctrina sive 
humana sive divina ditiores effecti, ad fratres illuminandos 
et adiuvandos apti sint atque parati. 


Lectio verbi Dei 

546. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Mt 5, lb. 2. 13-16 « Vos estis lux mundi ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 

Cum sedisset Iesus, accesserunt ad eum discipuli eius; et 
aperiens os suum docebat eos dicens: « Vos estis sal terrae; 
quod si sal evanuerit, in quo salietur? Ad nihilum valet ultra, 
nisi ut mittatur foras et conculcetur ab hominibus. Vos estis 
lux mundi. Non potest civitas abscondi supra montem posita; 
neque accendunt lucernam et ponunt eam sub modio, sed 
super candelabrum, ut luceat omnibus, qui in domo sunt. Sic 
luceat lux vestra coram hominibus, ut videant vestra bona 
opera et glorificent Patrem vestrum qui in caelis est ». 

547. Vel: 

Prov 1, 1-7 « Timor Domini principium scientice ». 

Parabolas Salomonis filii David ... 

Sap 7 , 7-20 « Venerunt mihi omnia bona pariter cum sapientia ». 
Optavi et datus est mihi sensus ... 

Sap 9 , 1 - 6 . 10-18 «Da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam! ». 
Deus patrum meorum ... computabitur. 10 Emitte ... 

Sir 1 , 1 - 5 . 22-25 « Fons sapientice verbum Dei ». 

Omnis sapientia ... aeterna. 22 Corona... 




214 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


Sir 51, 18-29 «Danti mihi sapientiam dabo gloriam ». 

Cum adhuc iunior essem... 

Eph 4, 11-24 « Veritatem facientes in caritate ». 

Ipse Dominus dedit quosdam apostolos ... 

Mt 11, 25-30 «Abscondisti hcec a sapientibus et prudentibus 
et revelasti ea parvulis ». 

In illo tempore respondens Iesus dixit: « Confiteor tibi... 

548. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 18B (19B), 8. 9. 10. 12 

R. (Io 6, 68c) Domine, verba vitee ceternce habes. 

Ps 77 (78), 1-2. 3-4. 5 et 7 

R. (1 Cor 1, 30) Christus Iesus factus est sapientia nobis a Deo. 

Ps 118 (119), 97-98. 99-100. 124-125 

$. (cf. 105) Lumen semitis meis verbum tuum, Domine! 

Ps 138 (139), 1-2. 3-4. 5-6. 17-18 

(cf. 10) Manus tua deducet me, Domine. 

549. Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 

Preces 

550. Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quae peculiaria rerum vel personarum adiuncta respi- 
ciant. 

Cum initium totius sapientiae sit timor Domini, Deum invo¬ 
cemus ut quaecumque sunt vera, quaecumque iusta et mente 
discernere possimus et moribus tenere. Supplices Igitur di¬ 
camus: 

$. Spiritum sapientice dotia nobis, Domine. 


BENEDICTIO NOV^ SCHOLA ET STUDIORUM UNIVERSITATIS 


215 


a) Pro schola 

Domine Deus noster, 

qui tanto nos es prosecutus amore 

ut filii tui nominemur et simus, 

— fac ut etiam humanis adhibitis disciplinis, 
sensum vocationis nostrae 

et clarius percipiamus et plenius perpetremus, u. 

Qui in Christo Filio tuo 

novi hominis exemplum praebuisti, 

sapientia et aetate et gratia proficientis, 

— da ut, dum in dies humanis proficimus institutis, 
divinis etiam progrediamur effectibus, r. 

Qui ad hominem plene efformandum 
proximorum cooperationem disposuisti, 

—• concede ut quotquot in nostram incumbunt institutionem, 
ad bonum etiam commune promovendum 
nos provocare non desinant. 

Qui dignitatis humanae auctor es et vindex, 

— praesta ut sanae educationis beneficia 

ad omnes homines, ubique terrarum, citius extendantur, Et. 


b) Pro Universitate 
Domine Deus noster, 

qui hominem sapientiae tuae participem effecisti, 

— concede nobis ut, 

quodvis humanitatis studium mere terrestre vitantes, 
integram humanae personae perfectionem 
assidue prosequamur. $. 

Qui Filium tuum, lucem veram 
quae illuminat omnem hominem, 




216 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


in mundum misisti 
ut testimonium perhiberet veritati, 

—- fac ut quae sunt vera libere inquirentes, 
ad humanae societatis promotionem 
inventione propria conferre possimus. 

Qui, sapienti consilio, communitatis humanae unitatem 
ab ipso salutis mysterio 
haud alienam esse voluisti, 

— da ut scientiae profectus atque doctrinae, 

ad homines inter se uniendos efficaciter conspiret. $. 

Qui evangelicum nobis dedisti mandatum, 
ut in fratrum servitium liberallter impendamur, 

— praesta ut ad hominum iura aperte affirmanda, 
concordi ratione, iugiter laboremus, r. 


Oratio benedictionis 

551. Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Domine Deus omnipotens, 
preces nostras clementer exaudi, 
ut haec domus, 

quae humanae iuvenum disciplinae fovendae, 

scientiarum progressui provehendo 

et litterarum proficiendae eruditioni dicatur, 

sedes fiat in qua discipuli atque magistri 

verbis veritatis instructi, 

christianae vitae documenta sectentur 

et Christo Magistro toto corde studeant adhaerere. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 


B. Arnen. 




BENEDICTIO NOV^E SCHOUE ET STUDIORUM UNIVERSITATIS 


217 


552. Vel: 

Deus, qui hoc opus 
ad humanas tradendas disciplinas 
nobis hodie auspicari concedis, 
praesta, quaesumus, 

ut qui huc vel docendi vel discendi causa convenient, 
et veritatem semper inquirant, 
et veritatis fontem te unum agnoscant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

553. Post orationem benedictionis celebrans adstantes et domum 
aqua benedicta aspergit, dum fit cantus aptus. 


Conclusio ritus 

554. Tum celebrans ritum concludit, manibus super adstantes exten¬ 
sis, dicens: 

Deus, scientiarum Dominus, 
vias suas nobis ostendat; 

Christus, Sapientia aeterna, 
verba nos veritatis edoceat; 

Spiritus Sanctus, lux beatissima, 
mentes nostras semper illustret, 
ut quae recta sunt et bona discamus, 
et, quae didicerimus, opere compleamus. 

R. Arnen. 

Et benedictio Dei omnipotentis 
Patris, et Filii, © et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

R. Amen. 




218 


BENEDICTIONES JEDIUM ET NAVITATUM 


555. Tum celebrans, aut diaconus si adsit, pro opportunitate popu¬ 
lum ad benedictionem accipiendam invitat his vel similibus verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 

Deinde celebrans, manibus super adstantes extensis, eos benedicit, 
dicens: 

Deus scientiarum Dominus 
sua vos benedictione confirmet. 

Arnen. 

Magister unus Christus 
aeternae vitae verba vos edoceat. 

EL Arnen. 

Spiritus Sanctus Paraclitus 
in omnem vos deducat veritatem. 

EL Arnen. 

Et benedictio Dei omnipotentis 
Patris, et Filii, j%i et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

E*. Arnen. 

556. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 


II. ORDO BENEDICTIONIS 
INTRA MISSAE CELEBRATIONEM 

557. In celebratione Missae convenienter, servatis servandis, eligun¬ 
tur orationes et lectiones ex Missis votivis de Spiritu Sancto. 5 

558. Post Evangelium celebrans homiliam habet, in qua ex textu 
sacro illustrat etiam sensum ritus. Expleta homilia, pro opportunitate, 
dicitur Symbolum. 


5 Cf. Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 62-63, 764-768. 




BENEDICTIO NOV/E SCHOLAE ET STUDIORUM UNIVERSITATIS 


219 


559. Oratio universalis haberi potest vel forma consueta in Missas 
celebratione vel formulis in hoc ritu pro Precibus indicatis supra n. 550. 

560. Oratione post Communionem peracta, celebrans adstantes ad 
benedictionem accipiendam disponit his vel similibus verbis: 

Deum, scientiarum Dominum, fratres carissimi, humiliter 
exoremus ut omnes qui huc advenient, doctrinam et vitae 
regulas in praelectionibus inquirentes, a Sancto Spiritu intus 
edoceantur, et Christum Dominum audiant in suo Evangelio 
Magistrum. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans, manibus extensis, dicit: 

Domine Deus omnipotens, 
preces nostras clementer exaudi, 
ut haec domus, 

quae humanae iuvenum disciplinae fovendae, 

scientiarum progressui provehendo 

et litterarum proficiendae eruditioni dicatur, 

sedes fiat in qua discipuli atque magistri 

verbis veritatis instructi, 

christianae vitae documenta sectentur 

et Christo Magistro toto corde studeant adhaerere. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 

B. Arnen. 

561. Vel: 

Deus, qui hoc opus 
ad humanas tradendas disciplinas 
nobis hodie auspicari concedis, 
praesta, quaesumus, 

ut qui huc vel docendi vel discendi causa convenient, 
et veritatem semper inquirant, 




220 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


et veritatis fontem te unum agnoscant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

562. Tum celebrans, vel diaconus si adsit, pro opportunitate po¬ 
pulum ad benedictionem accipiendam invitat his vel similibus verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 

Deinde celebrans, manibus super adstantes extensis, eos benedicit, 
dicens: 

Deus scientiarum Dominus 
sua vos benedictione confirmet. 

R. Arnen. 

Magister unus Christus 
aeternae vitae verba vos edoceat. 

R. Arnen. 

Spiritus Sanctus Paraclitus 
in omnem vos deducat veritatem. 

Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

$. Amen. 


563. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 



CAPUT XIII 


ORDO BENEDICTIONIS NOV.E BIBLIOTHECAE 


Praenotanda 

564. Cum nova instruitur bibliotheca, quae ad usum praesertim 
communitatis inserviat, opportuna occasio pastoralis praebetur aptam 
benedictionem impertiendi eiusque significationem in fidelium mentes 
revocandi. 

565. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote tum a diacono, qui, 
ritus structura et elementis potioribus servatis, adiunctis loci et per¬ 
sonarum celebrationem aptabunt. 

566. In regionibus ubi, tempore paschali vel alio tempore, quotan¬ 
nis benedictio etiam in bibliothecis vel locis similibus impertitur, 
congrua instruatur celebratio, apte adhibitis elementis potioribus in 
hoc Ordine indicatis. 

567. Semper tamen communitas ipsa vel aliqui saltem ab ea dele¬ 
gati ritum benedictionis participent. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

568. Communitate congregata, cani potest aptus cantus. Quo expleto, 
celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



222 


BENEDICTIONES /EDIUM ET NAVITATUM 


569. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Dominus Iesus, qui est via, veritas et vita, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

570. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Sermo Dei, qui ex ipsa Veritate summa procedit et ad veri¬ 
tatem ducit, vivus et efficax currit et clarificatur non tantum 
cum in praedicatione auditur, verum etiam cum per libros 
et cetera communicationis socialis instrumenta legitur et 
apprehenditur. 

Deus enim corde hominum desiderium accendit conservandi 
in libris ceterlsque instrumentis fructum humanae investi¬ 
gationis, quae ducit ad veritatem acquirendam. Veritas autem 
modo singulari invenitur in libris Scripturae Sacrae, utpote 
divinitus inspiratis. Sed etiam libri, quibus hominum cogi¬ 
tatio atque sermo aluntur, si ad veram culturam diffunden¬ 
dam, ad veritatem penitus inquirendam et ad animos honeste 
recreandos, scribuntur atque servantur, ex eodem divino sa¬ 
pientiae et bonitatis fonte semper aliquomodo quae bona vul¬ 
gant, hauriunt et quae illustrant depromunt. Id vero ex libro¬ 
rum lectione obtineri potest, ut veritas fiat vitae disciplina, 
sapientia alat humilitatem et facilius ad mutuam consensio¬ 
nem homines inducantur. 

Actionem Ideo vestram in libris servandis ac diffundendis 
tamquam formam veritatis nuntiandae divina convenit bene¬ 
dictione fulciri. 




BENEDICTIO NOV/E BIBLIOTHECAE 


223 


Lectio verbi Dei 

571. Deinde lector, vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum e Sacris Scripturis. 

Coi 3, 16-17 « Omne quodcumque facitis in nomine Iesu 
gratias agentes Deo Patri per ipsum ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Colossenses. 

Verbum Christi habitet in vobis abundanter, in omni sapien¬ 
tia docentes et commonentes vosmetlpsos psalmis, hymnis, 
canticis spiritalibus, in gratia cantantes in cordibus vestris 
Deo; et omne, quodcumque facitis in verbo aut in opere, 
omnia in nomine Domini Iesu gratias agentes Deo Patri per 
ipsum. 

572. Ubi opportunum videtur, expositio haberi potest alicuius libri 
Sacrae Scripturae, praesertim Evangeliorum; vel eiusdem Sacrae Scrip¬ 
turae lectio longior, haud tamen omissa homilia ante orationem bene¬ 
dictionis. 

573. Textus Sacrae Scripturae qui adhiberi possunt: 

Lc 1 , 1-4 « Ut cognoscas eorum verborum firmitatem ». 

Quoniam quidem multi... 

Lc 4 , 16-22a « Traditus est illi liber». 

Venit Iesus Nazareth... 22 usque ad de ore ipsius. 

Io 21 , 24-25 « Nec ipsum arbitror mundum capere eos qui scribendi 
sunt libros ». 

Ioannes est discipulus ... 

574. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 18B (19B), 8. 9. 10. 12 

B. (cf. Io 6, 63c) Verba tua, Domine, spiritus et vita sunt. 

Ps 76 (77), 12-13. 14-15. 16 

B. (15) Tu es Deus, qui facis mirabilia. 




224 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


575. Celebrans, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

576. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex intercessionibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Dominum nostrum, cuius verba, signa et mirabilia et in rerum 
natura omnibus exhibentur et libros sacros fide legentibus 
scripta proferuntur, uno corde deprecemur dicentes: 

R. Da, Domine, ut te semper quceramus 
et qucerentes inveniamus. 

Christe, Redemptor noster, Verbum Patris 
et Sapientia aeterna, 

lux vera, quae illuminat omnem hominem, 

— viam nobis veritatis ostende. R. 

Qui Spiritum Sanctum discipulos tuos 
omnem veritatem docturum promisisti, 
ut divina mysteria altius penetrarent, 

— fac ut, eodem inspirante et adiuvante Spiritu, 
ad omne opus bonum simus instructi. R. 

Qui Nazareth librum revolvisti 
et proclamatum textum praesentibus explicasti: 

—- concede ut veritatem semper inquiramus 
eamque in caritate faciamus. R. 

Qui voluisti ut multa eorum quae fecisti 
scripto traderentur, quatenus credamus, 




BENEDICTIO NOVA BIBLIOTHECA 


225 


et credentes vitam in nomine tuo habeamus: 

— praesta ut firma fide viam veritatis et salutis 
fratribus libenter aperiamus. 

Qui voluisti ut discipuli et fideles tui 

aliis traderent quae recte ac sapienter cogitaverint: 

— concede ut docili animo illos audiamus magistros, 
quos tuo consilio et sana doctrina noverimus 

esse repletos. R. 

Qui dignus es accipere librum 
et aperire signacula eius: 

— da ut in libro vitae nomina nostra 
scripta inveniantur. U. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

577. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans his vel similibus verbis, divinum auxilium exposcit, dicens: 

Deus, scientiarum Domine, 
dirige nos in veritate tua. 

Kyrie, eleison. 

Tu, Domine, qui omnia nosti, 
vias tuas nobis demonstra. 

15. Kyrie, eleison . 

Qui sapientia tua orbem terrarum constituisti, 
quid apud te sit acceptum hominibus manifesta. 

R. Kyrie, eleison. 

Da sedium tuarum assistricem sapientiam, 

omnibus qui huc, lectionis vel studiorum causa, convenient. 

ft. Kyrie, eleison. 




226 


BENEDICTIONES jEDIUM ET NAVITATUM 


In divinarum humanarumque rerum scientia 
et in tui dilectione, 

omnes huc accedentes, in dies proficere concede. 
B. Kyrie, eleison. 


578. Tum celebrans, manibus extensis, orationem benedictionis 
profert: 

Magnus es, Domine, Deus noster, 

qui multifarie multisque modis 

incessanter hominibus te revelas 

et verba tua in Scriptura divinitus inspirata 

nobis tradere dignatus es: 

adesto ergo precibus nostris et concede, 

ut quotquot hanc bibliothecae sedem, 

ad scientias et artes excolendas adierint, 

sapientiae Verbi tui iugiter serviant, 

et in vera doctrina probe versati, 

ad mundum humanius exstruendum assidue adlaborent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Arnen. 

579. Post orationem benedictionis, celebrans adstantes et loca aqua 
benedicta aspergit. 


Conclusio ritus 

580. Tum celebrans ritum concludit, manibus super adstantes exten¬ 
sis, dicens: 

Deus, scientiarum Dominus, 
vias suas nobis ostendat; 

Christus, Sapientia aeterna, 




BENEDICTIO NOVA BIBLIOTHECA 


227 


verba nos veritatis edoceat; 

Spiritus Sanctus, lux beatissima, 
mentes nostras semper illustret, 
ut quae recta sunt et bona discamus, 
et, quae didicerimus, opere compleamus. 

Arnen. 

Et benedictio Dei omnipotentis, 

Patris, et Filii, © et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

Arnen. 

581. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 




CAPUT XIV 


ORDO BENEDICTIONIS NOVI NOSOCOMII 
VEL CUIUSVIS DOMUS .EGROTIS CURANDIS APTATAS 


Praenotanda 

582. Omnes domus ad curandos aegrotos exstructae, iure tamquam 
signum haberi possunt fidelitatis qua evangelicum mandatum de infir¬ 
mis curandis a Christi discipulis servatur. 

In huiusmodi domibus auspicandis, opportuna praebetur occasio 
pastoralis, ad communitatem Christianam congregandam, quo melius 
infirmitatis significatio et medicae artis momentum in divinae provi¬ 
dentiae dispensatione a fidelibus percipiatur. 

583. Haec celebratio non directe infirmos sed illos potius respicit 
qui infirmis quovis modo assistunt et serviunt. Quare benedictio noso¬ 
comii ne fiat sine participatione medicorum et aliorum qui infirmis 
curandis operam suam studiumque navant. 

584. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote tum a diacono, qui, 
ritus structura et elementis potioribus servatis, semper quaedam ele¬ 
menta sumere possunt ut celebratio adiunctis loci et personarum 
melius accommodetur. 

585. In regionibus ubi quotannis tempore paschali vel alio peculiari 
tempore benedictio celebratur in nosocomiis vel valetudinariis, ex 
elementis potioribus in hoc Ordine indicatis et in Ordine benedictionis 
infirmorum, sub capite II, nn. 294-316 posito, celebratio instruatur 
quae respiciat tum infirmos tum medicos et infirmarios. 



BENEDICTIO NOVI NOSOCOMII 


229 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

586. Communitate loco apto congregata, post congruum cantum 
celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

587. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Dominus Iesus, 

qui discipulis suis commendavit 
ut infirmos curarent 
eisque levamen afferrent, 
sit cum omnibus vobis, 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

588. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Pater misericordiarum et Deus totius consolationis, qui per 
Filium suum in Spiritu Sancto nos consolatur, homines in 
omni tribulatione, infirmos et eos, qui infirmis quovis modo 
assistunt et serviunt, peculiari prosequitur amore et bene¬ 
dictione. 

Etenim infirmi non solum in carne sua adimplent ea quae 
desunt passionum Christi pro Corpore eius, quod est Eccle¬ 
sia, sed ipsius Christi personam singulariter exprimunt, qui 


230 


BENEDICTIONES >EDIUM ET NAVITATUM 


dixit se ita in infirmis esse praesentem, ut quod illis praebetur 
obsequium, sibimetipsi praestitum aestimaret. 

Iure ergo super cunctos, qui in hac domo vel (degunt) degent 
infirmi, vel in infirmos curandos se generose (impendunt) 
impendent, ideoque super domum istam, aegrotis curandis 
aptatam, benedictionem divinam imploremus. 


Lectio verbi Dei 

589. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum: 

Mt 4, 23-25 « Obtulerunt Iesu male habentes et curavit eos ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 

Circumibat Iesus totam Galilaeam, docens in synagogis 
eorum et praedicans evangelium regni et sanans omnem lan¬ 
guorem et omnem infirmitatem in populo. Et abiit opinio 
eius in totam Syriam; et obtulerunt ei omnes male habentes, 
variis languoribus et tormentis comprehensos, et qui daemo¬ 
nia habebant et lunaticos et paralyticos, et curavit eos. Et 
secutae sunt eum turbae multae de Galilaea et Decapoli et Hie¬ 
rosolymis et Iudaka et de trans Iordanem. 

590. Vel: 

Sir 38, 1-14 « Medicum creavit Altissimus ». 

Honora medicum propter necessitatem ... 

2 Cor 1, 3-7 « Deus totius consolationis ». 

Benedictus Deus et Pater... 

Mt 25, 31-46 « Infirmus eram et visitastis me !». 

Cum venerit Filius hominis ... 

Lc 10, 30-37 « Fecit misericordiam in illum ». 

Suscipiens Iesus dixit: « Homo quidam... 




BENEDICTIO NOVI NOSOCOMII 


231 


591. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Is 38, 10. 11. 12a-d. 16 

r. (cf. 17b) Tu, Domine, eruisti animam meam ut non periret. 

Ps 101 (102), 2-3. 24-25 
r. (2) Domine, exaudi orationem meam, 
et clamor meus ad te veniat. 

592. Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

593. Sequitur prex communis. Ex invocationibus quae infra propo¬ 
nuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias 
adicere quae peculiaria rerum vel personarum adiuncta respiciant. 

Christo Domino, qui in mundum venit ut aegrotos sanaret et 
consolaretur afflictos, humiliter supplicemus: 

i?. Benedic, Domine, eos qui in te confidunt! 

Qui venisti curare infirmos 
et sanare contritos corde: 

— hanc domum ingredere ad infirmos curandos aedificatam. r. 

Qui praedicans Evangelium regni, 
sanabas omnem infirmitatem in populo: 

— misericordiam et bonitatem tuam omnibus ostende. r. 

Qui aegrotos tangebas et sanabantur: 

— infirmos hic recipiendos (receptos) 
gratiae tuae dono sustenta, r. 

Qui Apostolis tuis mandatum dedisti 
ut infirmos curarent: 




232 


BENEDICTIONES /EDIUM ET NAVITATUM 


— Ecclesiae tuae preces exaudi, 

quibus pro infirmis levamentum implorat, 

Qui divinam promisisti te daturum mercedem, 

iis qui in nomine tuo aegrotos inviserint et allevaverint: 

— adauge in nobis miserationis affectum, 

ut in fratribus infirmis te semper videamus et diligamus. R. 


Oratio benedictionis 

594. Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Ddmine, Deus noster, 

cuius Filius, Spiritus Sancti operante virtute, 

infirmitates nostras languoresque sanavit, 

et discipulos mittens ad Evangelium praedicandum 

praecepit eis ut infirmos inviserent atque curarent, 

praesta nobis, quaesumus, 

ut omnes qui hic degent (degunt) infirmi, 

a medicis eorumque adiutoribus 

pia comitate excipiantur 

et assidua navitate curentur 

ut hinc discedentes, 

mentis et corporis sanitate donati, 

misericordiam tuam sine fine collaudent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

595. Vel: 

Benedictus es, Deus et Pater noster, 

qui per Filium tuum 

populo in vitae novitate ambul&nti 

aegrotantium curam misericorditer commisisti; 

votis iugiter nostris adesto propitius: 



BENEDICTIO NOVI NOSOCOMII 


233 


sit locus iste, gratia Sancti Spiritus, 

benedictionis domus et sedes caritatis: 

hic medici artem medendi sapienter exerceant, 

hic infirmorum ministri servitium suum 

sollicite praestent, 

huc fideles adveniant 

Christum in fratribus invisuri, 

ut infirmi, in sua aegritudine confortati, 

citius possint ad sanitatem redire 

et alacrius de accepto beneficio gratias agere. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

596. Post orationem benedictionis, celebrans adstantes et domum 
aqua benedicta aspergit, dum fit cantus aptus. 

Conclusio ritus 

597. Tum celebrans ritum concludit, manibus super adstantes exten¬ 
sis, dicens: 

Deus, maerentium consolator 
languidorumque praesidium, 

qui vos congregavit ad hanc domum auspicandam, 
infirmis curandis dedita opera praeparatam, 
sua vos gratia confirmet, 
ut fratribus aegrotis sedula caritate assidentes, 
in ipsis Christo Domino fideliter serviatis. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum, 
i*. Amen. 

Et benedictio Dei omnipotentis, 

Patris, et Filii, ^ et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

Amen. 

598. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 




CAPUT XV 


ORDO BENEDICTIONIS OFFICII, 
OFFICINA LABORIS, EMPTORII 


Praenotanda 

599. Manuum suarum labore, homo creationis opus indesinenter 
curat. Eodem modo « progressus in rationibus producendis atque in 
bonis ac servitiis commutandis, oeconomiam aptum effecerunt instru¬ 
mentum, quo adauctis familiae humanae necessitatibus melius provi¬ 
deri possit ». 6 Iure ergo meritoque loca benedicuntur, ubicumque 
homines ad proprium aliorumque bonum assidue adlaborant. 

600. Haec celebratio spectat tum ad communitatem in cuius bonum 
novae officinae, officia atque emptoria instruuntur, tum ad omnes qui 
in ipsis opus praestabunt. Ad benedictionem ergo celebrandam, prae¬ 
sentia requiritur et communitatis vel quorundam saltem legatorum, 
qui ipsius communitatis partibus fungantur, et eorum qui in illis quo¬ 
vis modo adlaborabunt. 

601. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote tum a diacono, qui, 
ritus structura et elementis potioribus servatis, adiunctis loci et per¬ 
sonarum celebrationem aptabunt. 

602. In regionibus ubi, quotannis tempore paschali vel alio tempore, 
opportunum videtur, benedictionem etiam in dictis locis impertire, 
congrua instruatur celebratio, apte adhibitis elementis potioribus in 
hoc Ordine indicatis. 


6 Cf. Cone. Vat. II, Const. pastoralis de Ecclesia in mundo huius temporis. 
Gaudium et spes , n. 



BENEDICTIO OFFICII, OFFICINA LABORIS, EMPTORII 


235 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

603. Communitate loco apto congregata, post congruum cantum 
celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

604. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Deus, qui hominem constituit 
super opera manuum suarum, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

605. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Magnam laboris dignitatem Christus Iesus manifestam red¬ 
didit cum et ipse, Patris Verbum, caro factum, filius fabri 
vocari dignatus est propriisque manibus fabrilia quaeque 
humiliter voluit exercere, quibus et veterem peccati male¬ 
dictionem abstulit et hominum laborem fontem reddidit 
benedictionis. 

Etenim homo, laborem suum atque omnia, quae ordinem tem¬ 
poralem afficiunt, fideliter exercens Deoque humiliter illum 
offerens, se ipsum purificat, opus creationis sua mente ac 
industria evolvit, caritatem operatur, pauperiores adiuvare 




236 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


potest et, Christo redemptori consociatus, in eius am6re per¬ 
ficitur. 

Deum ergo benedicamus, eumque rogemus ut benedictionem 
suam effundat super omnes qui his in locis opus suum prae¬ 
stabunt. 


Lectio verbi Dei 

606. Deinde lector, vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Gen 1, 27-31 a « Replete terram et suhicite eam ». 

Audite, fratres, verba libri Genesis. 

Creavit Deus hominem ad imaginem suam; ad imaginem Dei 
creavit illum; masculum et feminam creavit eos. Benedixitque 
illis Deus et ait illis Deus: « Crescite et multiplicamini et replete 
terram et subicite eam et dominamini piscibus maris et vola¬ 
tilibus caeli et universis animantibus, quae moventur super 
terram ». Dixltque Deus: « Ecce dedi vobis omnem herbam affe¬ 
rentem semen super terram et universa ligna, quae habent in 
semetlpsis fructum ligni portantem sementem, ut sint vobis 
in escam et cunctis animantibus terrae omnlque volucri caeli 
et universis, quae moventur in terra et in quibus est anima 
vivens, omnem herbam virentem ad vescendum ». Et factum 
est ita. Vidltque Deus cuncta, quae fecit, et ecce erant 
valde bona. 

607. Vel: 

Mc 6, 1-3 « Nonne iste est faber, filius Marice? ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Marcum. 

In illo tempore, egressus est Iesus inde et venit in patriam 
suam, et sequuntur illum discipuli sui. Et facto sabbato, 



BENEDICTIO OFFICII, OFFICINAE LABORIS, EMPTORII 


237 


coepit in synagoga docere; et multi audientes admirabantur 
dicentes: « Unde huic haec, et quae est sapientia, quae data est 
illi, et virtutes tales quae per manus eius efficiuntur? Nonne 
iste est faber, filius Mariae et frater Iacobi et Iosetis et Iudae 
et Simonis? Et nonne sorores eius hic nobiscum sunt? ». Et 
scandalizabantur in illo. 

608. Vel: 

Sir 38, 25-39 « Cor suum dabit in consummationem operum ». 
Sapientia scribae... 

1 Th 4, 9-12 « Rogamus vos ut operemini manibus vestris ». 

De caritate fraternitatis ... 

2 Th 3, 6-13 « Non gratis panem manducavimus sed in labore 

et fatigatione, nocte et die operantes ». 

Praecipimus vobis ... 

Mt 6, 25-34 « Scit Pater vester ccelestis quia his omnibus indigetis ». 
In illo tempore, dicit Iesus discipulis suis: « Ne solliciti... 

Mt 25, 14-29 « Operatus est in eis et lucratus est alia ». 

In illo tempore, dicit Iesus discipulis suis: « Homo peregre... 

Lc 16, 9-12 « Qui fidelis est in minimo, et in maiori fidelis est ». 

In illo tempore, dicit Iesus: « Facite vobis amicos... 

609. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 89 (90), 2. 3-4. 12-13. 14 et 16 

B. (11 c) Opus manuum nostrarum confirma, Domine . 

Ps 103 (104), lab et 5. 14-15. 23-24 
B- (31) Sit gloria Domini in sceculum, 

Icetetur Dominus in operibus suis. 

610. Celebrans, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 




238 


BENEDICTIONES AiDIUM ET NAVITATUM 


Preces 

611. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Dominus noster qui mundum creavit, eumque virtutis suae 
signis mirabiliter implevit, hominum etiam laboris sanctifi- 
cavit exordia, ut ipsi, Creatoris bonitati humiliter obsequen¬ 
tes, creationis operi in dies perficiendo se assidua cura di¬ 
carent. Eum ergo suppliciter exoremus: 

B. Opus manuum nostrarum, Domine, dirigere digneris. 

Benedictus es, Domine, 

qui nobis legem laboris dedisti, 

ut mente operantes et bracchio 

in res creatas perficiendas enixe incumbamus. 

Benedictus es, Domine, 

qui voluisti ut Filius tuus 

caro pro nobis factus, 

fabrilem artem humiliter exerceret. i$. 

Benedictus es, Domine, 

qui laboris nostri iugum 

in Christo suave reddidisti, onusque leve. r. 

Benedictus es, Domine, 

qui providentia tua nos urges ut labore nostro 
perfectissima quaeque semper molienda curemus, r. 

Benedictus es, Domine, 

qui laboris nostri oblationem benignus accipere digneris 
ut nobis ad paenitentiae bonum proficiat, 
fratribus praestet laetitiam, 
et ad pauperes sublevandos concurrat, r. 



BENEDICTIO OFFICII, OFFICINAE LABORIS, EMPTORII 


239 


Benedictus es, Domine, 

qui panem et vinum, fructum nostri laboris, 
ad Eucharistiae dignitatem sublevare dignatus es. b. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

612. Quando Preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, ce¬ 
lebrans omnes ad orandum invitat, ut divinum exposcant auxilium, 
dicens: 

Oremus. 

et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Sequitur oratio benedictionis. 


Oratio benedictionis 

613. Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 


a) Benedictio officii 

Deus, qui providentiae tuae consilio, 

omnes hominum navitates 

sive corpora spectantes sive mentes, 

tuis non renuis benedictionibus cumulare, 

praesta ut quotquot in hac sede 

quaestionibus explorandis 

nodisque studuerint dissolvendis, 

auxilio tuo suffulti, 

et quae investigaverint definiant 

et definita comiter exsequantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 


B. Arnen. 



240 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


b) Benedictio officince laboris 

Deus, cuius Filius fabrilia manibus suis exercens, 

laboris humani extulit dignitatem, 

nobis quoque praestitit ut suae redemptionis operi 

labore nostro ineffabiliter sociaremus, 

fideles tuos desiderata benedictione confirma, 

ut, qui in rebus a te creatis, 

affabre transformandis incumbunt, 

dignitatem suam agnoscant, 

et humanae familiae provehendae 

in laudem gloriae tuae 

se gaudeant esse dicatos. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 


c) Benedictio emptorii 

Deus, providentissime Pater, 

qui terram eiusque fructus hominibus tradidisti, 

ut ad bona creata omnibus providenda 

suo labore prospicerent; 

benedic omnes qui has structuras adibunt, 

quatenus, iustitia et caritate 

in rebus vendendis emendisque servata, 

se boni communis praebeant artifices, 

ac terrenae civitatis profectus 

se gaudeant esse fautores. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

614. Post orationem benedictionis, celebrans adstantes et loca aqua 
benedicta aspergit, dum cantus aptus canitur. 




BENEDICTIO OFFICII, OFFICINAE LABORIS, EMPTORII 


241 


Conclusio ritus 

615. Tum celebrans ritum concludit, manibus super adstantes exten¬ 
sis, dicens: 

Deus, bonitatis Pater, 

qui mandavit unicuique de proximo suo, 

ut frater a fratre in omnibus adiuvaretur, 

vos et omnes huc ingressuros 

sua benignitate respiciat. 

r. Amen. 

Deinde dicit: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

r. Amen. 

616. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT XVI 


ORDO BENEDICTIONIS ^DIUM 
AD COMMUNICATIONES SOCIALES PROMOVENDAS 


PRvENOTANDA 

617. Peculiari sollicitudine Mater Ecclesia ea excipit et prosequitur 
teehnicse artis inventa, quae hominis animum potissimum respiciunt. 
E quibus inventis ea eminent instrumenta, quae non modo singulos 
homines, sed ipsas multitudines totamque humanam societatem afficere 
valent, sicut prelum, cinematographum, radiophonia, televisio et alia 
huiusmodi, quae instrumenta communicationis socialis merito vocan¬ 
tur. Benedictio aedium ac instrumentorum huiusmodi communicatio¬ 
nis, forma quaedam est curae vigilantis ipsius Ecclesiae, ut haec recte 
adhibeantur. 

618. Haec celebratio spectat tum ad communitatem in cuius bonum 
hae aedes ac instrumenta eriguntur, tum praesertim ad omnes qui quo¬ 
cumque modo in ipsis et per ipsa nuntios, cogitata ac varii generis 
productionem inter homines communicabunt. Ad benedictionem ergo 
celebrandam praesentia requiritur, et communitatis vel quorundam 
saltem legatorum, qui ipsius communitatis partibus fungantur, et ali¬ 
quorum ex illis qui aedes ac instrumenta dirigunt, vel in eis quovis 
modo adlaborabunt. 

619. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote tum a diacono, qui, 
ritus structura et elementis potior ibus servatis, semper quaedam 
elementa sumere possunt ut celebratio adiunctis loci et personarum 
melius accommodetur. 

620. In regionibus ubi, quotannis tempore paschali vel alio tem¬ 
pore, opportunum videtur benedictionem etiam in dictis locis imper¬ 
tire, congrua instruatur celebratio, apte adhibitis elementis potiori- 
bus in hoc Ordine indicatis. 



BENEDICTIO /EDIUM COMMUNICATIONIS SOCIALIS 


243 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

621. Communitate congregata, fieri potest cantus aptus, quo expleto, 
celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

622. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Deus, qui Filium suum nobis misit, salutis nuntium, et Spi¬ 
ritum veritatis in cordibus nostris semper effundit, sit cum 
omnibus vobis. 

vel alia verba apta e Sacris Scripturis prsesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

623. Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Deus, cuius sapientiae non est numerus et bonitatis infinitus 
est thesaurus, hominum mentes incessanter illuminat ut no¬ 
vas aperiant vias, quibus ipsi cuiusvis generis nuntia facilius 
inter se communicare possint. Haec technicae artis inventa, 
si recte adhibentur, humano generi valida praebent subsi¬ 
dia, quippe quae multum conferant non solum ad auxilium in 
necessitatibus opportune praestandum, sed etiam ad excolen¬ 
dos animos eosque relaxandos et, data occasione, ad Dei re¬ 
gnum propagandum atque firmandum. 




244 


BENEDICTIONES .EDIUM ET NAVITATUM 


Lectio verbi Dei 

624. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Mc 16, 14a. 15-20 « Prcedicate Evangelium omni creaturae! ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Marcum. 

J^ecumbentibus undecim, apparuit Iesus et dixit eis: « Euntes 
in mundum universum, praedicate evangelium omni creaturae. 
Qui crediderit et baptizatus fuerit, salvus erit; qui vero non 
crediderit, condemnabitur. Signa autem eos, qui crediderint, 
haec sequentur: in nomine meo daemonia eicient, linguis lo- 
quentur novis, serpentes tollent, et, si mortiferum quid bibe¬ 
rint, non eos nocebit, super aegrotos manus imponent et bene 
habebunt ». 

Et Dominus quidem Iesus, postquam locutus est eis, assump¬ 
tus est in caelum et sedit a dextris Dei. Illi autem profecti prae¬ 
dicaverunt ubique, Domino cooperante et sermonem confir¬ 
mante, sequentibus signis. 

625. Vel: 

Bar 3, 29-36 « Qui scit omnia , novit sapientiam ». 

Qui ascendit in caelum et accepit sapientiam ... 

Phil 4, 8-9 « Qucecumque sunt vera, pudica, iusta, amabilia, bonce 
jamce, hcec cogitate! ». 

Quaecumque sunt vera, quaecumque pudica ... 

Heb 4, 12-16 « Omnia nuda et aperta sunt oculis Dei ». 

Vivus est Dei sermo... 

Mt 5, lb. 2. 13-16 « Vos estis sal terree, lux mundi! ». 

Cum sedisset Iesus ... docebat eos dicens: 13 « Vos estis... 

626. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 




BENEDICTIO PEDIUM COMMUNICATIONIS SOCIALIS 


245 


Ps 8, 4-5. 6-7a. 7b-9 

55. (2ab) Domine, Dominus noster, 

quam admirabile est nomen tuum in universa terra. 

Ps 18A(19A), 2-3. 4-5. 

R. (5) In omnem terram exivit sonus eorum 
et in fines orbis terree verba eorum . 

Ps 103 (104), 24. 31-32. 33-34 

R. (24c) Impleta est terra creatura tua, Domine! 

627. Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

628. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Facilior ac rectus usus artis inter se communicandi valde 
confert ad humanae familiae progressum promovendum, sed 
et Dei consilio optime congruit, qui homines vult in veritate 
et libertate coniunctos. Dei ergo mirabilia una voce procla¬ 
memus dicentes: 

R. Quam mirabilia sunt opera tua, Domine! 

Benedictus es, Domine, sapientia aeterna, 

qui hominum mentes illuminas 

eorumque incepta tua benedictione prosequeris, R. 

Benedictus es, Domine, 

qui per visibilia ad invisibilia inquirenda 

in dies nos allicis. R. 





246 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


Benedictus es, Domine, 
qui te quaerentibus 

omnipotentiae tuae secreta revelare non desinis, i*. 

Benedictus es, Domine, 

qui homines impellis 

ut naturae mysteria perscrutantes, 

te ipsius auctorem quaerant atque collaudent. 

Benedictus es, Domine, 
qui filios tuos, peccato dispersos, 
in Christo congregari voluisti, 
ut unam undique familiam efficiant. $. 

Benedictus es, Domine, 

qui Evangelium regni omnibus vis gentibus praedicari 
ut te Deum verum agnoscant 
et quem misisti Iesum Christum, 

Filium tuum, Dominum nostrum. $. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

629. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans benedictionis orationem profert. 


Oratio benedictionis 

630. Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Te humiliter benedicimus, 

Domine Deus omnipotens, 

qui homines illuminas et excitas, 

ut a te condita nattirae mysteria perscrutantes, 




BENEDICTIO ^DIUM COMMUNICATIONIS SOCIALIS 


247 


opus tuum mirabiliter perficiant: 
famulos tuos, Domine, respice benignus, 
qui his utentur technicis instrumentis 
diuturno studio affabre comparatis: 
fac ut veritatem communicent, 
alant caritatem, iustitiam defendant, 
laetitiam quoque diffundant, 

et inter omnes pacem illam foveant atque confirment, 
quam nobis e caelis attulit Christus Dominus, 
qui tecum vivit et regnat in safecula saeculorum. 

Arnen. 

631. Post orationem benedictionis, pro opportunitate, celebrans 
adstantes et loca aqua benedicta aspergit, dum cantus aptus peragitur. 


Conclusio ritus 

632. Tum celebrans ritum concludit dicens, manibus super adstan¬ 
tes extensis: 

Creator omnium Deus, 

qui mirabilia iugiter operatur, 

mentes nostras illuminet, 

ut eum plenius agnoscamus, 

et ad veritatis et pacis incrementum 

constantes adlaboremus. 

p. Arnen. 

Deinde dicit: 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ►£< et Spiritus Sanctus. 

r. Arnen. 


633. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT XVII 


ORDO BENEDICTIONIS PEDIUM 
ET LOCORUM CORPORIBUS EXERCITANDIS 


PR/ENOTANDA 

634. Corporum exercitationes adhibentur ad corporis sanitatem ro¬ 
borandam, ad animi aequilibrium servandum necnon ad fraternas rela¬ 
tiones inter homines cuiuscumque stirpis vel nationis vel condicionis 
apprime fovendas. Ad quae in mentem revocanda, opportune potest 
fieri celebratio benedictionis, occasione data inaugurationis aedium et 
locorum quae corporibus exercitandis destinantur praesertim si haec 
a christifidelibus peculiariter adhibenda sunt. 

635. Haec celebratio respicit tum illos in cuius commodum aedes 
et fabricae exstructae sunt, tum illos qui eas dirigunt vel in eis quovis 
modo adlaborant. Ideo benedictio sine illorum praesentia ne fiat. 

636. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote tum a diacono, qui, 
ritus structura et elementis potioribus servatis, adiunctis loci et per¬ 
sonarum celebrationem aptabunt. 

637. In regionibus ubi, tempore paschali vel alio tempore, oppor¬ 
tunum videtur quotannis benedictionem celebrare etiam in aedibus 
et locis corporibus exercitandis, apta instruatur celebratio ex elemen¬ 
tis potioribus in hoc Ordine indicatis. 


ORDO BENEDICTIONIS 

638. Initio celebrationis, communitate congregata, fieri potest can¬ 
tus aptus, quo expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 



BENEDICTIO yEDIUM ET LOCORUM CORPORIBUS EXERCITANDIS 249 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

639 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Deus, fons et origo omnium rerum, 
a quo bona cuncta nobis veniunt, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

640 . Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Dominus vires nobis dedit ut in laetitia ipsi serviamus, fratres 
adiuvemus, corpusque nostrum Dei legi subiectum, ad omne 
opus bonum aptum reddamus. Ideo etiam quae otia fiunt ad 
animum relaxandum et ad corpus exercendum, a Deo sine 
dubio probantur. Dum enim corpori roborando consulitur, 
animi etiam aequilibrio favetur consequendo, quo fraternitas 
facilius instauratur ac comitas augetur. 


Lectio verbi Dei 

641 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

1 Cor 9, 24-27 « Sic currite ut comprehendatis ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Nescitis quod hi, qui in stadio currunt, omnes quidem cur¬ 
runt, sed unus accipit bravium? Sic currite, ut comprehen- 


250 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


datis. Omnis autem, qui in agone contendit, ab omnibus se 
abstinet, et illi quidem, ut corruptibilem coronam accipiant, 
nos autem incorruptam. Ego igitur sic curro non quasi in 
incertum, sic pugno non quasi aerem verberans; sed castigo 
corpus meum et in servitutem redigo, ne forte, cum aliis prae¬ 
dicaverim, ipse reprobus efficiar. 

642. Vel: 

1 Cor 3 , 16-17 « Templum Dei estis ». 

Nescitis quia templum Dei estis ... 

1 Cor 6 , 19-20 « Glorificate Deum in corpore vestro ». 

An nescitis quoniam corpus vestrum... 

Phil 3 , 12-15 « Ad destinatum persequor ». 

Non quod iam acceperim ... 

643. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 99 (100), 2. 3.4. 5 

8. (3c) Nos populus eius et oves pdscuce eius. 

Ps 148, 5-6. ll-13b. 13c-14 

$. Pleni sunt cceli et terra gloria tua . 

644. Celebrans, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

645. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Dominus Iesus, gaudium et fortitudo nostra, homines uni¬ 
versos ad se vocat, ut qui laborant et sunt onerati, in eius 




BENEDICTIO vEDIUM ET LOCORUM CORPORIBUS EXERCITANDIS 251 


dilectione manentes suaviter reficiantur. Illum Igitur fidenter 
invocemus: 

R. Trahe nos ad te, Domine! 

Qui vita es omnium quos tuo sanguine redemisti: 

R. Trahe nos ad te, Domine! 

Qui debilium es fortitudo et fortium remuneratio: 

R. Trahe nos ad te, Domine! 

Qui pertranslsti benefaciendo et sanando omnes: 

R. Trahe nos ad te, Domine! 

Qui Spiritum tuum ad nos mittis roborantem Paraclitum: 

R. Trahe nos ad te, Domine! 

Qui in tui fratrumque caritate verse laetitiae fontem posuisti: 
R. Trahe nos ad te, Domine! 

Qui preces nostras exaudis ut gaudium nostrum sit plenum: 
R. Trahe nos ad te, Domine! 

Qui vis ut in te cor unum simus et anima una: 

R. Trahe nos ad te, Domine! 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

646. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans benedictionis orationem profert. 


Oratio benedictionis 

647. Tum celebrans, manibus extensis, orationem benedictionis 
profert: 

Te, Domine, sine intermissione laudamus, 
qui miro ordine omnia dispensas, 





252 


BENEDICTIONES vEDIUM ET NAVITATUM 


hominum quoque labores atque negotia prudenter temperas 
et corpora mentes que fatigata 
quietis refrigerio et honestis oblectamentis 
relaxari concedis. 

Clementiam ergo tuam enixe, Domine, imploramus 

ut haec spatia convenienter aptata, 

otiis faveant ad animum relaxandum, 

et ad mentis et corporis sanitatem firmandam, 

quatenus omnes, huc convenientes, 

fraterna inter se conversatione ditentur, 

et in laetitia te rite collaudent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

648. Post orationem benedictionis, pro opportunitate, celebrans 
adstantes et loca aqua benedicta aspergit, dum cantus aptus peragitur. 

Conclusio ritus 

649. Tum celebrans ritum concludit, manibus super adstantes exten¬ 
sis, dicens: 

Deus, qui omnium mentes illuminat 
et corporis reficit vires, 
opera dirigat nostra, 
ut cordis laetitiam 
et animorum consensionem 
plenius in dies habeamus. 

r. Arnen. 

Deinde dicit: 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ig et Spiritus Sanctus. 

r. Arnen. 

650. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT XVIII 


ORDO BENEDICTIONIS OMNIUM 
QUE ITINERANTIBUS HOMINIBUS DESTINANTUR 

Praenotanda 

651. Hominum vita validum invenit adiutorium in instrumentis 
adhibendis, quse spatia reddunt breviora atque conventum, unionem 
mutuamque communicationem inter homines permittunt, quaeque 
modo generali indicari possunt ut instrumenta itinerantibus homini¬ 
bus destinata. Inter haec habenda sunt v. gr. via, platea, pons, via 
ferrea, portus, vehicula cuiusvis generis, navis et navigium aereum. 

Cum in huiusmodi instrumentis adhibendis mutuorum officiorum 
conscientia perficiatur, idonea praebetur occasio ad Deum benedicen¬ 
dum et etiam una simul orandum pro hominibus, qui iisdem utuntur. 

652. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest occasione data in¬ 
choandi instrumenta illa, quae quovis modo hominibus itinerantibus 
destinantur. Attamen sicubi, statutis diebus, usus habetur ecclesiam 
adeundi raedis automatariis vel ceteris vehiculis seu instrumentis 
locomotionis ad benedictionem divinam implorandam, quae sit pignus 
protectionis Dei in itineribus ineundis, peculiaris celebratio fieri po¬ 
test, elementa sumendo ex hoc Ordine. 

653. Benedictio viarum, pontium, platearum, viarum ferrearum 
spectat ad communitatem in cuius bonum illa instruuntur. Ideoque 
praesentia requiritur vel communitatis, vel saltem quorumdam lega¬ 
torum, qui ipsius communitatis partibus funguntur. 

654. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote, tum a diacono et 
etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro ipso praevisis. 

655. Ex hoc Ordine, semper servatis structura ritus ac potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et per¬ 
sonarum accommodetur. 



254 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


656. Cum unum vehiculum sit benedicendum, Ritus brevior adhi¬ 
beri potest, qui infra proponitur, nn. 673-677. 

I. ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

657. Communitate congregata, fieri potest cantus aptus, quo exple¬ 
to, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

658. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat, 
dicens: 

Dominus, qui est via, veritas et vita, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


659. Si vero minister est laicus, adstantes salutat dicens: 

Dominum Iesum Christum, 
qui est via, veritas et vita, 
concordes benedicamus. 

Omnes respondent: 

Amen. 




BENEDICTIO RERUM ET LOCORUM AD ITINERA FACIENDA 255 


660. Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Christus, Dei Filius, venit in mundum ut qui erant dispersi, 
congregaret in unum. Quidquid ergo ad homines inter se 
uniendos conducit, Dei consilio respondere videtur: quos 
enim vel montes dividunt vel aquae secludunt vel etiam nimiae 
separant locorum distantiae, novae structae viae novaque vehen¬ 
dis hominibus inventa, ablata dissociatione coniungunt. 
Dominum Igitur invocemus ut iis benedicat qui hanc operam 
moliti sunt et eos, qui eadem utentur, suo benignus tueatur 
auxilio. 


Lectio verbi Dei 

661. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum, ita selectum ut congruenter pecu¬ 
liaria rerum adiuncta respiciat. 

Io 14, 6-7 « Ego sum via, veritas et vita ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Ioannem. 

Dixit Iesus discipulis suis: « Ego sum via et veritas et vita. 
Nemo venit ad Patrem nisi per me. Si cognovistis me, et Pa¬ 
trem meum utique cognoscetis; et amodo cognoscitis eum 
et vidistis eum ». 

662. Vel: 

Act 17, 22-28 « In ipso vivimus et movemur et sumus ». 

Audite, fratres, verba Actuum Apostolorum. 

Stans Paulus in medio Areopagi ait: « Viri Athenienses, per 
omnia quasi superstitiosiores vos video; praeteriens enim et 
videns simulacra vestra inveni et aram in qua scriptum erat: 
« Ignoto deo ». Quod ergo ignorantes colitis, hoc ego annun¬ 
tio vobis. Deus qui fecit mundum et omnia, quae in eo sunt, 


256 


BENEDICTIONES /EDIUM ET NAVITATUM 


hic, caeli et terrae cum sit Dominus, non in manufactis tem¬ 
plis inhabitat, nec manibus humanis colitur Indigens aliquo, 
cum ipse det omnibus vitam et inspirationem et omnia; fecit- 
que ex uno omne genus hominum inhabitare super universam 
faciem terrae, definiens statuta tempora et terminos habita¬ 
tionis eorum, quaerere Deum si forte attrectent eum et inve¬ 
niant, quamvis non longe sit ab unoquoque nostrum. In ipso 
enim vivimus et movemur et sumus, sicut et quidam vestrum 
poetarum dixerunt: Ipsius enim et genus sumus ». 

663. Vel¬ 
is 40, la. 3-5 « Fiant prava in directa et aspera in plana ». 

Sic dicit Dominus: Consolamini, consolamini populum meum... 3 Vox... 

Act 8, 26-39 « Venerat adorare in Ierusalem et revertebatur 
sedens super currum suum ». 

Surgens Philippus abiit... 

Mc 4, 35-41 « Cessavit ventus et facta est tranquillitas magna ». 

Illa die, cum sero esset factum, ait Iesus discipulis suis: ... 

Lc 3, 3-6 « Parate viam Domino ». 

Venit loannes in omnem regionem circa Iordanem ... 

Io 1, 47-51 « Videbitis angelos Dei ascendentes et descendentes ». 
Vidit Iesus Nathanaael... 

Io 14, 1-7 « Ego sum via et veritas et vita ». 

Recumbens in cena Iesus cum discipulis suis, ait illis: « Non turbetur 
cor vestrum... 

664. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 22 (23), 1-3. 4. 5. 6 

R. (cf. 3b) Deduc me, Domine, super semitas iustitice. 

Ps 24 (25), 4-5. 9-10. 12-13 
R. (2a) Deus meus, in te confido. 




BENEDICTIO RERUM ET LOCORUM AD ITINERA FACIENDA 


257 


Ps 150,1-2. 3-4. 5 

r. (2b) Laudate Dominum 

secundum multitudinem magnitudinis eius. 

665. Minister, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, lec¬ 
tionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 


666. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Communi oratione Dominum Iesum Christum humiliter 
imploremus, qui via nobis est qua perveniamus ad patriam. 

ft. Dirige, Domine, gressus nostros in via tua. 

Domine Iesu, qui, homo factus, 
cum hominibus conversari dignatus es: 

— fac ut, tua semper suffulti praesentia, 

in semitis dilectionis tuae feliciter ambulemus. r. 

Domine Iesu, qui civitates circumiens, 

Evangelium tuum annuntiasti et infirmos curasti: 

— per plateas et vias nostras adhuc transire 
et misericordia tua nos confortare digneris. $. 

Domine Iesu, qui discipulis in mari navigantibus 
praesto fuisti eosque ab omni periculo liberasti: 

■— in huius mundi tempestatibus 
nobis semper adesto propitius, r. 

Domine Iesu, qui discipulis tuis 
te praebuisti comitem in via: 

— itinera nostra benedicere 

et corda nostra verbis tuis inflammare digneris. R. 




258 


BENEDICTIONES A2DIUM ET NAVITATUM 


Domine Iesu, qui in caelum ascendens, 
viam nobis aperuisti: 

— nos in terra peregrinantes sustenta, 

ut in domo Patris tui mansionem habere possimus. 

Domine Iesu, qui nos Matri tuse filios commisisti: 

— ipsa intercedente, itinera nobis para tuta, 

ut te aliquando videamus tecumque semper collaetemur. $. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

667 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
minister dicit: 

Oremus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Tunc orationem benedictionis profert. 


Oratio benedictionis 

668. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
si laicus, manibus iunctis, orationem benedictionis profert: 

a) Benedictio pontis, vice et platece, vice ferrece, portus, aeroportus 

1. Deus qui a servientibus tibi 

nulla es in regione longinquus 

et confidentes in te paterna protectione custodis, 

omnes qui per hanc viam (plateam / hunc pontem) transibunt, 

et praecedente gratia tua dirigas, 

et subsequente comitare digneris, 

ut, ab omni adversitate, tua opitulatione defensi, 

et desiderata possint implere, 

et ad loca destinata feliciter pervenire. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 





BENEDICTIO RERUM ET LOCORUM AD ITINERA FACIENDA 


259 


vel: 

2. Infinitae Deus misericordiae et maiestatis immensae, 

quem nec spatia locorum nec intervalla temporum, 

ab his quos tueris abiungunt, 

adesto famulis tuis in te ubique fidentibus, 

et per omnem quam acturi sunt viam, 

dux eis et comes esse dignare: 

nihil eis adversitatis noceat, 

nihil difficultatis obsistat, 

cuncta eis salubria, 

cuncta vere sint prospera: 

ut ope dexterae tuae, 

quidquid iusto expetierint desiderio, 

feliciter consequantur effectu. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

b) Benedictio vehiculi cuiusvis generis 

Omnipotens Deus, Creator caeli et terrae, 

qui homini pulchra et magna facienda 

in tua multiformi sapientia commisisti, 

concede, quaesumus, ut qui hoc vehiculo usi fuerint, 

et iter suum cauta securitate percurrant, 

et aliorum praestent sua prudentia tutum, 

atque, sive opus adeunt sive quietem, 

semper Christum sibi sentiant comitem in via, 

qui tecum vivit et regnat in saecula saeculorum. 

R. Arnen. 

c) Benedictio navigii aerii 

1. Domine, Deus noster, 

qui ponis nubem ascensum tuum, 

et ambulas super pennas ventorum, 




260 


BENEDICTIONES yEDIUM ET NAVITATUM 


praesta ut hoc navigium aerium 

ingenio et arte filiorum tuorum exstructum, 

itinera praestituta placide percurrat, 

et qui eo usi fuerint, 

a te custodiantur immunes, 

et ad propositam sibi metam feliciter transvehantur. 
Per Christum Dominum nostrum. 

5 . Arnen, 
vel: 

2. Domine Deus noster, 

qui ambulas super pennas ventorum, 

cuius gloriam enarrant caeli, 

cuiusque opera annuntiat firmamentum 

te benedicimus et magnificamus 

in cunctis operibus tuis, 

quia homini pulchra et magna facienda 

in tua multiformi sapientia commisisti. 

Tribue nobis, quaesumus, 
ut currus hic, aerio itineri destinatus, 
nominis tui laudi latius propagandae 
humanisque rebus promptius expediendis 
apprime deserviat. 

Te benedicente, 

aeriae huius navis gubernatores, 
prudenti semper procedant consilio, 
ut ad propositam sibi metam navigantes, 
quovis remoto periculo, 
incolumes perducantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 


R. Arnen. 




BENEDICTIO RERUM ET LOCORUM AD ITINERA FACIENDA 


261 


d) Benedictio naviculce 

Propitiare, Domine, supplicationibus nostris, 
quibus tuam rogamus clementiam, 
ut ab hac navicula 

omnium ventorum adversitatem procul avertas, 

fluctuum procellas invicta virtute compascas, 

quatenus omnes in ea navigantes, 

tua protectione muniti, 

desiderata bona prospere consequantur, 

et ad portum optatum incolumes perveniant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Amen. 


e) Benedictio navis 

Deus, qui Ecclesiam tuam 

inter mundi turbidines fluctuantem, 

clementi gubernatione moderaris, 

hanc navem et omnes qui conscenderint, 

prosperum cursum navigare concede, 

ut qui, te gubernatore, marium vada percurrunt, 

bonis omnibus expleantur, 

et portum perpetuae securitatis 

aliquando intrare laetentur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Amen. 

669. Post orationem benedictionis, pro opportunitate, minister loca, 
aedes, vehicula atque personas aqua benedicta aspergit, dum cantus 
aptus peragitur. 




262 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


Conclusio ritus 

670. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludit 
dicens: 

Dominus dirigat itinera vestra 

ut in pace ambuletis, 

et ad vitam perveniatis aeternam. 

Arnen. 

Deinde dicit: 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 
r. Amen. 


671. Si vero est laicus, minister invocans benedictionem Dei et si¬ 
gnans se, dicit: 

Dominus dirigat itinera nostra 

ut in pace ambulemus, 

et ad vitam perveniamus aeternam. 

R. Amen. 


672. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 

II. RITUS BREVIOR 

673. Minister, initio celebrationis, dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

B. Qui fecit caelum et terram. 


674. Tum ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur brevis 
textus Sacrse Scripturae, v. gr.: 





BENEDICTIO RERUM ET LOCORUM AD ITINERA FACIENDA 


263 


Io 14, 6: « Ego sum via et veritas et vita. Nemo venit ad 
Patrem nisi per me ». 

Mt 22, 37a. 39b-40: Diliges Dominum Deum tuum in toto 
corde tuo. Diliges proximum tuum sicut telpsum. In his 
duobus mandatis universa Lex pendet et Prophetae. 

675. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
si laicus, manibus iunctis, orationem benedictionis dicit: 

Omnipotens Deus, Creator caeli et terrae, 
qui homini pulchra et magna facienda 
in tua multiformi sapientia commisisti, 
concede, quaesumus, ut qui hoc vehiculo usi fuerint, 
et iter suum cauta securitate percurrant, 
et aliorum praestent sua prudentia tutum, 
atque, sive opus adeunt sive quietem, 
semper Christum sibi sentiant comitem in via, 
qui tecum vivit et regnat in sabcula saeculorum, 
p. Arnen. 

676. Vel pro navicula: 

Propitiare, Domine, supplicationibus nostris, 
quibus tuam rogamus clementiam, 
ut ab hac navicula 

omnium ventorum adversitatem procul avertas, 

fluctuum procellas invicta virtute compescas, 

quatenus omnes in ea navigantes, 

tua protectione muniti, 

desiderata bona prospere consequantur, 

et ad portum optatum incolumes perveniant. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 

677. Pro opportunitate minister adstantes et vehiculum aqua bene¬ 
dicta aspergit. 




CAPUT XIX 

ORDO BENEDICTIONIS PECULIARIUM 
INSTRUMENTORUM TECHNICORUM 


Praenotanda 

678. Homo suo labore atque ingenio, ope scientiae et artis technicae, 
suum dominium in naturam iugiter dilatat. Quo fit, ut multa bona, 
propria industria homo sibi procuret suae et aliorum vitae condiciones 
in melius mutans. Cum peculiaria instrumenta technica prima vice 
auspicantur, opportuna esse potest aliqua celebratio, qua clarius appa¬ 
reat christiano nuntio homines officio mundi exstruendi arcte obstringi. 7 

679. Hic qui proponitur Ordo benedictionis respicit tum commu¬ 
nitatem in cuius bonum quaedam instrumenta technica eriguntur (uti 
v. gr. primariae sedis energiae, aquaeductus, seismographei, etc.) tum 
praesertim omnes qui quocumque modo ea dirigent. Ideo praesentia 
saltem quorundam legatorum requiritur. 

680. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote, tum a diacono, et 
etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro ipso praevisis. 

681. Ex hoc Ordine, semper servatis structura ritus et potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio loci et personarum 
adiunctis accommodetur. 


7 Cone. Vat. II, Const. pastoralis de Ecclesia in mundo huius temporis, Gaudium 
et spes : cf. nn. 33-34. 



BENEDICTIO PECULIARIUM INSTRUMENTORUM TECHNICORUM 265 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

682 , Communitate congregata, fieri potest cantus aptus, quo 
expleto, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

683 . Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat, 
dicens: 

Deus, qui homines constituit 
super opera manuum suarum, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


684 . Si vero minister est laicus, adstantes salutat dicens: 

Deum, qui homines constituit 
super opera manuum suarum, 
una voce magnificemus. 

Omnes respondent: 

Amen. 





266 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


685. Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Manuum suarum labore et artium opere technicarum, homo 
cum Creatore cooperatur ut terra dignior familiae humanae 
sedes efficiatur. Qui opus creationis perficiendum curat, huma¬ 
no consortio provehendo prospicit et Christi mandatum ser¬ 
vat sese in fratrum servitium alacriter impendendi. Deum 
ergo benedicamus qui his inventis ad commodum nostrum 
utimur, numquam ab eius laude cessemus, qui est lux vera et 
fons aquae salientis in vitam aeternam. 


Lectio verbi Dei 

686 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Gen 1, l-5a. 14-18 « Dixit Deus: Fiat lux! et facta est lux ». 
Audite, fratres, verba libri Genesis. 

In principio creavit Deus caelum et terram. Terra autem erat 
inanis et vacua, et tenebrae super faciem abyssi, et spiritus 
Dei ferebatur super aquas. 

Dixltque Deus: « Fiat lux ». Et facta est lux. Et vidit Deus 
lucem quod esset bona et divisit Deus lucem ac tenebras. 
Appellavitque Deus lucem Diem et tenebras Noctem. 

Dixit autem Deus: « Fiant luminaria in firmamento caeli, ut 
dividant diem ac noctem et sint in signa et tempora et dies et 
annos, ut luceant in firmamento caeli et illuminent terram ». 
Et factum est ita. Fecltque Deus duo magna luminaria: lumi¬ 
nare maius, ut praeesset diei, et luminare minus, ut praeesset 
nocti, et stellas. Et posuit eas Deus in firmamento caeli, ut 
lucerent super terram et praeessent diei ac nocti et dividerent 
lucem ac tenebras. Et vidit Deus quod esset bonum. 




BENEDICTIO PECULIARIUM INSTRUMENTORUM TECHNICORUM 267 


687. Vel: 

Io 4, 5-14 « Qui biberit ex aqua quam ego dabo ei, non sitiet 
in cetemum! ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Ioannem. 

Venit Iesus in civitatem Samariae, quae dicitur Sichar, iuxta 
praedium, quod dedit Iacob Ioseph filio suo; erat autem ibi 
fons Iacob. Iesus ergo fatigatus ex itinere sedebat sic super 
fontem; hora erat quasi sexta. Venit mulier de Samaria hau¬ 
rire aquam. Dicit ei Iesus: « Da mihi bibere »; discipuli enim 
eius abierant in civitatem, ut cibos emerent. Dicit ergo ei 
mulier illa Samaritana: « Quomodo tu Iudafeus cum sis, bibere 
a me poscis, quae sum mulier Samaritana? ». Non enim cou¬ 
tuntur Iudaei Samaritanis. Respondit Iesus et dixit ei: « Si 
scires donum Dei et quis est, qui dicit tibi: “Da mihi bibere”, 
tu forsitan petlsses ab eo et dedisset tibi aquam vivam ». Dicit 
ei mulier: « Domine, neque in quo haurias habes, et puteus 
altus est; unde ergo habes aquam vivam? Numquid tu maior 
es patre nostro Iacob, qui dedit nobis puteum, et ipse ex eo 
bibit et filii eius et pecora eius? ». Respondit Iesus et dixit ei: 

« Omnis qui bibit ex aqua hac, sitiet Iterum; qui autem biberit 
ex aqua, quam ego dabo ei, non sitiet in aeternum, sed aqua, 
quam dabo ei, fiet in eo fons aquae salientis in vitam aeternam ». 

688. Vel: 

Num 20, 2-11 « Egressce sunt aquce largissimce ». 

Cum indigeret aqua populus in deserto ... 

Is 55, 1-11 « Omnes sitientes, venite ad aquas! ». 

Omnes sitientes... 

Sir 17, 1-6 « Dedit homini potestatem eorum quce sunt in terra ». 

Deus creavit de terra hominem... 

689. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius aut 
alius cantus aptus. 




268 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


Ps 17 (18), 12-13. 14-15. 16. 17 et 20 

r. (3b) Deus meus, adiutor meus, et sperdbo in eum. 

Ps 28 (29), 1-2. 3-4. 7-9. 10-11 

R. (2) Afferte Domino gloriam nominis eius. 

Ps 148, 1-2. 3-4. 5-6 

R. (13c) Magnificentia Domini super ccelum et terram. 

690. Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

691. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

In operibus atque inventis, quae hominum debentur ingenio, 
permanens nobis agnoscenda est Dei creatoris operatio. Unde 
aequum et iustum est nostras laudes Deo grato corde proferre 
ipsumque fidenter invocare dicentes: 

r. Opus manuum nostrarum confirma, Domine. 

Deus aeterne, qui cuncta bona creasti 

et hominem tamquam dominum super ea constituisti, 

— da ut naturae viribus ad gloriam tuam 

et ad hominum utilitatem sapienter utamur. r. 

Qui Spiritum tuum nobis continue largiris, 

—- concede ut cum eodem Spiritu 

non arte tantum, sed iustitia quoque et caritate 

ad faciem terrae renovandam cooperemur. r. 

Qui corda nosti omnium, 

— fac ut quae hominum profert ingenium 
mens recta gubernet, r. 





BENEDICTIO PECULIARIUM INSTRUMENTORUM TECHNICORUM 269 


Qui Patrem ab omnibus vocari voluisti, 

— da ut quotquot adhuc iniusto premuntur discrimine, 
ad iura et bona communia 
omnium auxilio accedere possint, r. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

692. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
minister dicit: 

Oremus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Tunc orationem benedictionis profert. 


Oratio benedictionis 

693. Tunc minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
si vero est laicus, manibus iunctis, benedictionis orationem profert: 


a) Benedictio cuiusvis instrumenti technici 

Benedictus et laudabilis es, Domine Deus noster, 

qui hominum ingenio atque labdre, 

omni creaturae provides perficiendae, 

et humani generis adinventionibus 

magnitudinem et bonitatem tuam mirabiliter declaras: 

praesta, quaesumus, 

ut quotquot horum inventorum subsidio, 
ad vitae suae profectum uti desiderant, 
te mirabilem in operibus tuis agnoscant 
tibique in vita sua alacrius deservire conentur. 

Per Christum Dominum nostrum. 


i$. Arnen. 





270 


BENEDICTIONES >EDIUM ET NAVITATUM 


b) Benedictio primarice sedis energice 

Domine, Deus omnipotens, 

lucis creator, omnisque hominis fons et origo, 

respice famulos tuos qui hoc inventum 

ad energiam electricam (atomicam) adhibent producendam, 

et praesta ut vultum tuum iugiter perquirentes, 

post huius saeculi tenebras, 

ad Te, Lumen indeficiens, 

in quo vivimus, movemur et sumus, 

v&leant pervenire. 

Per Christum Dominum nostrum. 

5 . Arnen. 


c) Benedictio aquceductus 

Benedictus et laudabilis es, Domine Deus noster, 

qui hominum ingenio atque labore, 

omni creaturae provides perficiendae, 

et humani generis adinventionibus 

magnitudinem et bonitatem tuam mirabiliter declaras: 

praesta, quaesumus. 

ut quotquot aquis hinc defluentibus 

pro sua quisque necessitate usi fuerint, 

te aquae vivae fontem agnoscant, 

a quo aquam hauriant in vitam aeternam salientem. 

Per Christum Dominum nostrum. 

U. Arnen. 

694. Post orationem benedictionis, instrumentum technicum primo 
adhibetur. Fieri potest, pro opportunitate, cantus aptus. 




BENEDICTIO PECULIARIUM INSTRUMENTORUM TECHNICORUM 271 


Conclusio ritus 

695. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludit, 
dicens: 

Deus, a quo bona cuncta procedunt, 
illuminet vultum suum super vos, 
et dirigat vos in viam pacis. 

R- Arnen. 

Deinde dicit: 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, 8 et Spiritus Sanctus. 

Arnen. 


696. Si vero est laicus, minister invocans benedictionem Dei et si¬ 
gnans se, dicit: 

Deus, a quo bona cuncta procedunt, 
illuminet vultum suum super nos, 
et dirigat nos in viam pacis. 

5. Arnen. 


697. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 






CAPUT XX 


ORDO BENEDICTIONIS INSTRUMENTORUM LABORIS 


PlLENOTANDA 

698. Instrumenta cuiusvis generis, ingentis quoque molis, quibus 
utuntur homines ad laborem exercendum, uti sunt v. gr. machinae sese 
moventes, naviculae ad piscandum et similia, opportune benedici pos¬ 
sunt, ut ipsi homines valeant agnoscere se proprio labore cum fratri¬ 
bus suis coniungi eisque inservire ac germanam caritatem manifestare 
atque creationi divinae perficiendae sociam operam praebere posse. Be¬ 
nedictio fieri potest in peculiaribus adiunctis, v. gr. in celebratione 
S. Ioseph opificis vel alicuius sancti Patroni, aut congressus opera¬ 
riorum, dum ipsi operarii simul adunantur, instrumenta laboris sui 
afferentes. 

699. Cum haec celebratio non ipsa instrumenta sed homines qui 
cum illis adlaborant potius respiciat, requiritur praesentia ipsorum 
operariorum aut saltem quorundam legatorum. 

700. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote, tum a diacono et 
etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro ipso praevisis. 

701. Ex hoc Ordine, semper servatis structura ritus ac potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et perso¬ 
narum accommodetur. 

702. Cum agitur de uno alterove instrumento benedicendo, Ritus 
brevior adhiberi potest qui infra proponitur nn. 718-720. 



BENEDICTIO INSTRUMENTORUM LABORIS 


273 


I. ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

703 . Communitate congregata, fieri potest cantus aptus, quo expleto 
minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

704 . Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salu¬ 
tat, dicens: 

Christus, Dei Filius, 

qui fabri filius putari dignatus est, 

sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


705 . Si vero minister est laicus, adstantes salutat dicens: 

Christum, Dei Filium, 

qui fabri filius putari dignatus est, 

devotis mentibus confitemur. 

Omnes respondent: 

Amen. 




274 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


706 . Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Deus homini mandavit ut terram possideret et eam subiceret, 
usque dum caeli novi instaurarentur et terra nova, iuxta illud 
Apostoli: « Omnia vestra sunt, vos autem Christi, Christus 
autem Dei » (1 Cor 3, 23). Ad hunc autem finem assequendum, 
ipse homo aptis utitur instrumentis, quibus aliquo modo re¬ 
demptionis bono cooperatur atque participat. Deum ergo pro 
hac mirabili rerum dispositione ex corde benedicamus eum- 
que deprecemur ut suo auxilio hdminem in labore tueatur 
atque sustentet. 


Lectio verbi Dei 

707 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

1 Th 4, 9. 10b-12 « Operemini manibus vestris ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Thessalonicenses. 

De caritate autem fraternitatis non necesse habetis, ut vobis 
scribam, ipsi enim vos a Deo edocti estis, ut diligatis invicem; 
rog&mus autem vos, fratres, ut abundetis magis et operam 
detis, ut quieti sitis, et ut vestrum negotium agatis, et opere¬ 
mini manibus vestris, sicut praecipimus vobis, ut honeste 
ambuletis ad eos, qui foris sunt et nullius aliquid desideretis. 

708 . Vel: 

Ex 35, 30 — 36, 1 « Dedit Deus sapientiam et intellectum , ut scirent 
fabre operari ». 

Dixitque Moyses ad filios Israel: « Ecce vocavit Dominus ... 

lob 28, 1-28 « Ferrum de terra tollitur et lapis solutus calore in ces 
vertitur ». 

Habet argentum venarum principia... 




BENEDICTIO INSTRUMENTORUM LABORIS 


275 


Prov 31, 10-31 « Manum suam misit ad colos et digiti eius apprehen¬ 
derunt fusum ». 

Mulierem fortem quis inveniet... 

Sir 38, 25-39 « Unusquisque in arte sua sapiens est ». 

Sapientia scribae ... 

Is 28, 23-29 « Tota die arat arans, ut serat ». 

Haec dicit Dominus Deus exercituum: « Auribus percipite... 

Act 18, 1-5 Paulus scenofactorice erat artis et operabatur , 

Paulus discedens ab Athenis venit Corinthum... 

Mt 13, 1-9 « Ecce exiit, qui seminat, seminare ». 

In illo die exiens Iesus de domo ... 

Lc 5, 3-11 « In verbo tuo laxabo retia ». 

In illo tempore: Ascendens Iesus in unam navem... 

709 . Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius aut 
alius cantus aptus. 

Ps 64 (65), 10. 11-12. 13-14 

r. (6) Exaudies nos, Deus salutis nostrce. 

Ps 89 (90), 2. 3-4. 12-13. 14 et 16 

r. (17c) Opus manuum nostrarum confirma, Domine. 

Ps 106 (107), 35-36. 37-38. 41-42 

r. (lb) Confitemini Domino, quoniam bonus! 

Ps 126 (127), 1. 2 

r. (cf. 1) Dominus cedificet nobis domum, 
et custodiat civitatem. 

710 . Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, lec¬ 
tionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

711 . Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 




276 


BENEDICTIONES >EDIUM ET NAVITATUM 


minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere, 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Deus, qui posuit hominem in mundum ut operaretur et custo¬ 
diret illum, humanas iugiter excitat mentes ut ingenio suo 
atque labore ad creationis profectum cooperentur. Eum col¬ 
laudemus dicentes: 

B. Benedictus es, Domine, creator universi. 

Qui hominem ad laborem advocans, 

eidem mundum a te creatum perficiendum committis. B. 

Qui dignitatem operandi homini tribuens, 
illum cooperatorem tuum in mundo constituis. B. 

Qui hominem ad novam semper molienda 
sapientia tua illuminas, 
ut nomen tuum glorificetur 
et laude tua omnis terra resultet. B. 

Qui Filium tuum in mundum misisti, 

ut sudore vultus sui laborem sanctificans et elevans, 

impigrae navitatis nobis esset exemplar, b. 

Qui in omni opere bono homines adspirando praevenis, 
et adiuvando prosequeris. B. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 


712 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
minister dicit: 

Oremus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Tunc orationem benedictionis profert. 




BENEDICTIO INSTRUMENTORUM LABORIS 


277 


Oratio benedictionis 

713. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
vel si est laicus, manibus iunctis, orationem benedictionis profert: 

Deus, a quo benedictionis descendit plenitudo, 

et ad quem precatio benedicentis ascendit, 

famulos tuos protege benignus, 

qui coram te fideli devotione 

laboris sui proferunt instrumenta, 

et praesta ut naviter operantes, 

creationi perficiendae collaborent, 

suam suorumque vitam sustentent, 

humanae satagant societatis fovere progressum 

et nominis tui gloriam iugiter collaudare. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Et. Arnen. 

714. Vel: 

Deus, qui naturalium rerum virtutes 

hominum labori subdere voluisti, 

concede propitius, 

ut, operibus nostris intenti, 

creationi tuae perficiendae 

sociam operam liberaliter navemus. 

Per Christum Dominum nostrum. 
x&. Arnen. 

715. Pro opportunitate minister adstantes et instrumenta laboris 
aqua benedicta aspergit. 

Conclusio ritus 

716. Tum minister ritum concludit, dicens: 

Christus Dominus, 

qui ad salutem operandam 




278 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


humanum suscepit laborem, 
suo nos solacio iugiter confortet 
et suam det nobis pacem. 
el Arnen. 

717 . Laudabiliter ritus apto cantu perficitur, 

II. RITUS BREVIOR 

718 . Minister, initio celebrationis, dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

EL Qui fecit caelum et terram. 

719 . Tum ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur brevis 
textus Sacrae Scripturae, v. gr.: 

Sir 38, 35. 39: Omnes artifices in manibus suis speraverunt, 
et unusquisque in arte sua sapiens est. Creaturam laboris 
confirmabunt, et sollicitudo illorum in operatione artis. 

2 Th 3, 7-8: Oportet imitari nos, quoniam non gratis panem 
manducavimus ab aliquo sed in labore et fatigatione, nocte 
et die operantes, ne quem vestrum gravaremus. 

720 . Deinde minister dicit, manibus iunctis, orationem benedic¬ 
tionis, qua peracta, pro opportunitate, adstantes et laboris instru¬ 
menta aqua benedicta aspergit. 

Deus, qui naturalium rerum virtutes 

hominum labori subdere voluisti, 

concede propitius, 

ut, operibus nostris intenti, 

creationi tuae perficiendae 

sociam operam liberaliter navemus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

EL Arnen. 



CAPUT XXI 


ORDO BENEDICTIONIS ANIMALIUM 


PR/ENOTANDA 

721. Cum plura animalia, iuxta divinam Creatoris providentiam, 
hominum vitae quodammodo participent, quippe quae vel adiumentum 
in laboribus praestent, vel etiam cibum praebeant atque solacium, nihil 
impedit quominus data occasione, v. gr. in festo alicuius Sancti, con¬ 
suetudo servetur Dei benedictionem super illa invocandi. 

722. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote, tum a diacono et 
etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro ipso praevisis. 

723. Ex hoc Ordine, semper servatis structura ritus ac potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio adiunctis accommo¬ 
detur. 

724. Cum agitur de uno alterove animali benedicendo vel de bene¬ 
dictione animalium occasione alius celebrationis, etiam Ritus brevior 
adhiberi potest, qui infra proponitur, nn. 741-744. 


I. ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

725 . Communitate congregata, fieri potest cantus aptus, quo expleto, 
minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



280 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


726 . Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salu¬ 
tat, dicens: 

Deus qui est mirabilis 
in omnibus operibus suis, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


727 . Si vero minister est laicus, adstantes salutat, dicens: 

Dominum Deum nostrum, 
qui omnia in sapientia fecit, 
enixe magnificemus. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


728 , Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Animalia a Deo creata caelum et terram et mare inhabitant, 
vicissitudines hominis participant eiusque vitae sociantur. 
Deus ipse qui sua beneficia super omnia viventia diffundit, 
animalium haud raro vel adiutorio utitur vel etiam imagine 
ad dona salutis quodammodo insinuanda. Animalia ab aquis 
diluvii in arca servantur, et post diluvium foederi cum Noe 
Inito aliquomodo sociantur (Gen 9, 9-10), agnus paschalis 
recolit immolationem paschalem, et libertatem ab Aigypti 
servitute (Ex 12, 3-14); magnus piscis Ionam servat (Ion 2, 
1-11); corvi Ellam nutriunt (1 Reg 17, 6); animalia hominum 




BENEDICTIO ANIMALIUM 


281 


paenitentiae aggregantur (Ion 3, 7) et cum universa creatura, 
Christi redemptionem participant. 

Dei ergo benedictionem, (per intercessionem sancti N.) super 
haec animalia invocantes, ipsum omnium Creatorem laude¬ 
mus, ei gratias agamus qui nos super universas extulit crea¬ 
turas, et ab eo insuper petamus ut dignitatem nostram agno¬ 
scentes, in eius lege semper ambulemus. 

Lectio verbi Dei 

729. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Gen 1, 1. 20-29 « Dominamini universis animantibus, quce 
moventur super terram ». 

Audite, fratres, verba libri Genesis. 

In principio creavit Deus caelum et terram. Dixit etiam Deus: 
« Pullulent aquas reptile animae viventis, et volatile volet super 
terram sub firmamento caeli ». Creavitque Deus cete grandia 
et omnem animam viventem atque motabilem, quam pullu¬ 
lant aquae secundum species suas, et omne volatile secundum 
genus suum. Et vidit Deus quod esset bonum; benedixltque 
eis Deus dicens: « Crescite et multiplicamini et replete aquas 
maris, avesque multiplicentur super terram ». Et factum est 
vespere et mane, dies quintus. Dixit quoque Deus: « Pro¬ 
ducat terra animam viventem in genere suo, iumenta et repti¬ 
lia et bestias terrae secundum species suas ». Factumque est 
ita. Et fecit Deus bestias terrae iuxta species suas et iumenta 
secundum species suas et omne reptile terrae in genere suo. 
Et vidit Deus quod esset bonum. Et ait Deus: « Faciamus 
hominem ad imaginem et similitudinem nostram; et praesit 
piscibus maris et volatilibus caeli et bestiis universaeque terrae 
omnlque reptili, quod movetur in terra ». Et creavit Deus 
hominem ad imaginem suam; ad imaginem Dei creavit illum, 
masculum et feminam creavit eos. Benedixltque illis Deus et 




282 


BENEDICTIONES A3DIUM ET NAVITATUM 


ait illis Deus: « Crescite et multiplicamini et replete terram 
et sublcite eam et dominamini piscibus maris et volatilibus 
caeli et universis animantibus, quae moventur super terram ». 

730. Vel: 

Gen 2, 19-20a «Appellavit homo nominibus suis omnes 
bestias ». 

Audite, fratres, verba libri Genesis. 

Formatis Dominus Deus de humo cunctis animantibus agri 
et universis volatilibus caeli, adduxit ea ad hominem, ut vide¬ 
ret quid vocaret ea; omne enim, quod vocavit homo animae 
viventis, ipsum est nomen eius. Appellavitque homo nomi¬ 
nibus suis cuncta pecora et universa volatilia caeli et omnes 
bestias agri. 

731. Vel: 

Gen 6, 17-23 « Ex cunctis animantibus induces in arcam ut vivant 
tecum ». 

Dixit Deus ad Noe: « Ecce ego adducam ... 

Is 11, 6-10 « Non nocebunt animalia et non occident in universo 
monte sancto meo ». 

Haec dicit Dominus Deus: «In die illa habitabit lupus cum agno, et 
pardus cum haedo accubabit... 

732. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 8, 2. 4-5. 7b-9. 

R. (10) Domine, Dominus noster, 

quam admirabile est nomen tuum in universa terra! 

Ps 103 (104), l-2a. 10-12. 25. 27-28 
». (27) Omnia a te exspectant , 

ut des illis escam in tempore suo. 




BENEDICTIO ANIMALIUM 


283 


Ps 146 (147), 5-6. 7-8. 9-11 
R. (Ia) Laudate Dominum, 

quoniam bonum est psallere Deo nostro. 

733. Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, lec¬ 
tionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

734. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
minister seligere potest eas quse aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Deus hominem creavit et in terra posuit ut universis cami¬ 
nans animantibus Creatoris gloriam fateretur. Eum igitur 
laudibus extoll&mus, dicentes: 

Quam multiplicata sunt opera tua, Domine! 

Benedictus es, Domine, qui animalia creasti 
et in laboris nostri adiumentum 
nobis sublcere voluisti. R. 

Benedictus es, Domine, 

qui ad vires nostras reficiendas 

animalium carnes in cibum nobis dedisti. 

Benedictus es, Domine, 

qui filiorum tuorum solacio consulens, 

animalia domestica nobis comites dedisti. R. 

Benedictus es, Domine, 
qui in caeli avibus a te nutritis 
paternae tuae providentiae, 

Iesu testante, signum ostendisti. R. 




284 


BENEDICTIONES yEDIUM ET NAVITATUM 


Benedictus es, Domine, 

qui Filium tuum tamquam Agnum nobis obtulisti 
nosque in illo 

filios tuos et nominari et esse voluisti. $. 

Benedictus es, Domine, 

qui per humillimas etiam creaturas 

ad dilectionem tuam nos trahere non desinis. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

735. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
minister dicit: 

Ordmus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Tunc orationem benedictionis profert. 


Oratio benedictionis 

736. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
vel si est laicus, manibus iunctis, orationem benedictionis profert: 

Donorum omnium, Deus, auctor atque largitor, 
qui necessitatibus ac laboribus hominum 
etiam de animalibus solacia subrogasti: 

(per intercessionem sancti N.) 
supplices te rogamus 

ut ea, sine quibus non alitur humana conditio, 
nostris facias bonis usibus deservire. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

737. Vel: 

Deus, qui omnia in sapientia fecisti 
et homini ad tuam similitudinem creato 
animantium dominatum tua benedictione donasti: 





BENEDICTIO ANIMALIUM 


285 


dexteram tuam propitius extende et praesta 
ut haec animalia nostris inserviant necessitatibus: 
et nos famuli tui, 
praesentibus subsidiis adiuti, 
sempiterna fiducialius appetamus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

738 . Pro opportunitate minister adstantes et animalia aqua bene¬ 
dicta aspergit. 


Conclusio ritus 

739 . Tum minister ritum concludit, dicens: 

Qui animalia terrae in hominum auxilium creavit 

nos gratia suae benedictionis 

Deus iugiter protegat atque conservet. 

R. Arnen. 

740 . Laudabiliter ritus cantu apto perficitur . 


II. RITUS BREVIOR 

741 . Minister, initio celebrationis, dicit: 

y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

EL Qui fecit caelum et terram. 

742 . Tum ab uno ex adstantibus vel ab ipso ministro legitur brevis 
textus Sacrae Scripturae, v. gr.: 

Gen 2,2Qa: Appellavltque homo nominibus suis cuncta pecora 
et universa volatilia caeli et omnes bestias agri. 


286 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


Cf. Ps 8, 7-9a: 

Constituisti, Domine, hominem super opera manuum tuarum. 

Omnia subiecisti sub pedibus eius, 

oves et boves universas, 

insuper et pecora campi, 

volucres caeli et pisces maris. 

743. Deinde minister dicit, manibus iunctis, orationem benedic¬ 
tionis: 

Deus, qui omnia in sapientia fecisti 
et homini ad tuam similitudinem creato 
animantium dominatum tua benedictione donasti: 
dexteram tuam propitius extende et praesta 
ut haec animalia nostris inserviant necessitatibus: 
et nos famuli tui, 
praesentibus subsidiis adiuti, 
sempiterna fiducialius appetamus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

p. Arnen. 

744. Pro opportunitate minister adstantes et animalia aqua bene¬ 
dicta aspergit. 



CAPUT XXII 


ORDO BENEDICTIONIS AGRORUM, 
CAMPORUM ET PASCUORUM 


Praenotanda 

745. Hoc ritu fideles gratam beneficiorum acceptorum memoriam 
Deo manifestant, qui mundum universum ineffabili amore creavit 
eumque hominum curae demandavit, ut assiduo labore, quae ad vitam 
sunt necessaria, fratribus praestarent. 

746. Hic Ordo adhiberi potest in adiunctis aptioribus vitae rusticae, 
ita ut, orationis ope, humanus labor sanctificetur atque benedictio 
Domini temporum vices et opera ipsis respondentia comitetur. 

747. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote, tum 
a diacono et etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro ipso praevisis. 

748. Ex hoc Ordine, semper servatis structura ritus ac potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et per¬ 
sonarum accommodetur. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

749. Communitate congregata, fieri potest cantus aptus, quo exple¬ 
to, minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



288 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


750 . Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat, 
dicens: 

Deus, qui est mirabilis in operibus suis, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


751. Si vero minister est laicus, adstantes salutat, dicens: 

Deum, qui dat nobis 

de rore cgeli et de pinguedine terrae, 

unanimiter benedicamus. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


752 . Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Deum benedicamus, qui terram omnipotentia sua creavit, et 
providentia locupletavit, eam que dedit hominibus colendam, 
ut fructus inde perciperent quibus vitam suam alerent atque 
nutrirent. 

Dum vero Domino pro sua largitate gratias agimus, discamus 
etiam, iuxta Evangelii verba, quaerere primum regnum Dei et 
iustltiam eius: tunc enim omnia necessaria adicientur nobis. 





BENEDICTIO AGRORUM, CAMPORUM ET PASCUORUM 


289 


Lectio verbi Dei 

753. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Gen 1,1. 11-12. 29-31 « Vidit Deus cuncta quce fecit , et ecce 
erant valde bona ». 

Audite, fratres, verba libri Genesis. 

In principio creavit Deus caelum et terram. Et ait Deus: « Ger¬ 
minet terra herbam virentem et herbam facientem semen et 
lignum pomiferum faciens fructum iuxta genus suum, cuius 
semen in semetlpso sit super terram ». Et factum est ita. Et 
protulit terra herbam virentem et herbam afferentem semen 
iuxta genus suum lignumque faciens fructum, qui habet in 
semetlpso sementem secundum speciem suam. Et vidit Deus 
quod esset bonum. 

Dixltque Deus: « Ecce dedi vobis omnem herbam afferentem 
semen super terram et universa ligna, quae habent in seme- 
tlpsis fructum ligni portantem sementem, ut sint vobis in 
escam et cunctis animantibus terrae omnlque volucri caeli 
et universis, quae moventur in terra et in quibus est anima 
vivens, omnem herbam virentem ad vescendum ». Et factum 
est ita. Vidltque Deus cuncta, quae fecit; et ecce erant valde 
bona. 

754. Vel: 

Deut 32, 10c-14 « Constituit Deus populum super excelsam 
terram , ut comederet fructus agrorum ». 

Audite, fratres, verba libri Deuteronomii. 

Circumdedit Deus populum suum et attendit et custodivit 
quasi pupillam oculi sui. Sicut aquila provocans ad volandum 
pullos suos et super eos volitans expandit alas suas et assump- 



290 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


sit eum atque portavit super pennas suas. Dominus solus dux 
eius fuit, et non erat cum eo deus alienus. Constituit eum 
super excelsam terram, ut comederet fructus agrorum, ut 
sugeret mei de petra oleumque de saxo durissimo, butyrum 
de armento et lac de ovibus, cum adipe agnorum et arietum 
filiorum Basan et hircorum, cum medulla tritici, et sangui¬ 
nem uvse biberet meracissimum. 

755. Vel: 

Mt 6, 25-34 « Considerate lilia agri quomodo crescunt ». 

Dicebat Iesus discipulis suis: « Ne solliciti... 

Mc 4, 26-29 « Semen germinat et increscit dum nescit homo ». 
Dicebat Iesus: « Sic est regnum Dei... 

756. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 64 (65), 10. 11-12. 13-14 

(6) Exaudies nos, Deus salutis nostrce. 

Ps 103 (104), l-2a. 14-15. 24. 27-28 

r. (24c) Impleta est terra creatura tua, Domine. 

Ps 106 (107), 35-36. 37-38. 41-42 

r. (lb) Confitemini Domino, quoniam bonus! 

757. Minister, pro opportunitate, adstantes alloquitur, lectionem 
biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

758. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 





BENEDICTIO AGRORUM, CAMPORUM ET PASCUORUM 


291 


Providens Dominus, omnium Pater, filiis suis benigne prospi¬ 
cit, eosque nutrit et fovet, terram benedicens ut fructus affe¬ 
rat ad hominum vitam sustentandam. Illum ergo tamquam 
filii suppliciter exoremus: 

R. Te rogamus , audi nos. 

Qui nos per apostolum Paulum 
agriculturam tuam vocasti: 

— fac ut in omnibus voluntatem tuam facientes, 
tibi semper adhaereamus. 

Qui nos illius vitis, qui est Christus, 
palmites esse docuisti: 

— fac ut in Filio tuo manentes, 
fructum multum afferamus. 

Qui benedicis terram, 

eamque ubertate replere dignaris: 

— fac ut campi nostri 
nutrimentum quo indigemus 
tua benedictione producant. R. 

Qui triticum multiplicas 

in quo et panem nostrum praebes cotidianum 

et eucharlsticum donas alimentum: 

— da nobis abundantiam frumenti 
de rore caeli et de pinguedine terrae. 

Qui pascis volatilia caeli 
et lilia vestis campi: 

—- doce nos non sollicitos esse 

quid manducemus vel quo cooperiamur, 

sed quaerere primum regnum tuum tuamque iustltiam. R. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 




292 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


759. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
minister dicit: 

Oremus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Tunc orationem benedictionis profert. 


Oratio benedictionis 

760. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
vel si est laicus, manibus iunctis, orationem benedictionis profert: 

Te, Domine, sancte Pater, 

qui homini praecepisti ut operaretur terram 

et custodiret eam, 

suppliciter deprecamur 

ut nobis messium copias iugiter concedas, 

fructum omnem largiter tribuas, 

et procell&rum et gr&ndinis amoto periculo, 

omnium seminum proventus 

multiplicare digneris. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

761. Vel: 

Deus, qui ab origine mundi 
in tua providentia praecepisti 
ut germinaret terra herbam virentem 
et fructuum omne genus afferret, 
quique semen administras seminanti 
et panem praestas ad manducandum, 
concede, quaesumus, ut terra ista, 
tua largitate multipliciter locupletata, 
et opere manuum hominum exculta. 




BENEDICTIO AGRORUM, CAMPORUM ET PASCUORUM 


293 


fructibus abundantibus exuberet, 

quatenus populus tuus bonis a te datis repletus, 

hic et in aeternum te sine fine collaudet. 

Per Christum Dominum nostrum. 

SL Arnen. 

Conclusio ritus 

762. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludit, 
dicens: 

Fons omnium bonorum Deus, 
vos benedicat >%< et opera vestra fecundet, 
ut de eius donis gaudeatis, 
eumque iugiter collaudetis. 

$. Arnen. 


763. Si vero minister est laicus, ritum concludit seipsum signans 
ac dicens: 

Fons omnium bonorum Deus, 
nos benedicat et opera nostra fecundet, 
ut de eius donis gaudeamus, 
eumque iugiter collaudemus. 

r. Amen. 


764. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 






CAPUT XXIII 


ORDO BENEDICTIONIS IN PRAESENTATIONE 
NOVORUM FRUCTUUM 


Praenotanda 

765. Digna quae servetur est consuetudo novos fructus in signum 
coram afferendi ut Deum pro ipsis benedicamus. Etenim non solum 
officium nobis recolit Deo gratias agendi pro omnibus ab eo collatis 
beneficiis, sed etiam traditionem servat, de qua iam in Vetere Testa¬ 
mento sermo habetur. 

766. Hic Ordo adhiberi potest tum a sacerdote, tum a diacono et 
etiam a laico, ritibus tamen et formulis pro ipso praevisis. 

767. Ex hoc Ordine, semper servatis structura ritus ac potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et per¬ 
sonarum accommodetur. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

768. Communitate congregata, fieri potest cantus aptus, quo expleto, 
minister dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

769. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salutat, 
dicens: 



BENEDICTIO NOVORUM FRUCTUUM 


295 


Deus excelsus, qui creavit caelum et terram 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


770. Si vero minister est laicus, adstantes salutat, dicens: 

Providentissimum Deum, 

qui nobis e terra alimentum donat, 

laudemus et superexaltemus in saecula. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


771. Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

In gratiarum actione reddenda pro acceptis a Deo beneficiis, 
sacrificium eucharisticum potissimum offert Ecclesia: laudes 
vero, quas adhibet in Eucharistiae celebratione, ad diversas 
etiam horas diei dilatat, docens in gratiarum semper actione 
nobis esse manendum. Benedicamus ergo Domino qui iterum 
nobis in his novis fructibus bona terrae concedit. Et sicut 
Abel de primitiis terrae dona Dei obtulit, ita et nos cum fra¬ 
tribus egenis ea dividere discamus, ut simus filii Patris a quo 
cuncta bona ad omnium utilitatem procedunt. 





296 


BENEDICTIONES ABDIUM ET NAVITATUM 


Lectio verbi Dei 

772 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Act 14,15b-17 « Deus implet cibo et Icetitia corda vestra ». 

Audite, fratres, verba Actuum Apostolorum. 

Deus fecit caelum et terram et mare et omnia, quae in eis sunt. 
Qui in praeteritis generationibus permisit omnes gentes ambu¬ 
lare in viis suis; et quidem non sine testimonio semetipsum 
reliquit benefaciens, de caelo dans vobis pluvias et tempora 
fructifera, implens cibo et laetitia corda vestra. 

773. Vel: 

Deut 27, la. 28, l-12b « Benedictus fructus terree tuce ». 

Praecepit Moyses ... dicentes: 28, 1 Si audieritis vocem... 12 usque ad 
operibus manuum tuarum. 

Ioel 2, 21-24. 26-27 « Implebuntur arece frumento ». 

Noli timere, terra... 

1 Tim 6, 6-11. 17-19 « Divitibus preeeipe non sperare in incerto divi¬ 
tiarum ». 

Carissime: Est quaestus magnus pietas ... 

Lc 12, 15-21 «Si cui res abundant, vita eius non est ex his quee pos¬ 
sidet ». 

In illo tempore dixit Iesus: « Videte et cavete ... 

774. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 66 (67), 2-3. 5. 7-8 
B. (7) Terra dedit fructum suum; 
benedicat nos Deus, Deus noster. 

Ps 125 (126), 4-5. 6 

B. (3) Magnificavit Dominus facere nobtscum. 




BENEDICTIO NOVORUM FRUCTUUM 


297 


Ps 146 (147), 7. 8-9. 10-11 

U. (5) Magnus Dominus noster et magnus virtute, 
sapientice eius non est numerus. 

775. Minister, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, lec¬ 
tionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

776. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Benedictionem laboris manuum nostrarum cum gratiarum 
actione a Domino petentes, ne obliviscamur fructus iustitiae 
nobis esse in vita nostra faciendos. Supplices igitur Deum de- 
precemur dicentes: 

R. Fructus operis nostri respice, Domine. 

Providentissime Deus, 
qui nobis e terra alimentum 
in tua providentia donasti, 

— fac ut hi fructus 

quos in sudore vultus nostri de terra collegimus, 
et vitam nobis sustentent, 
et mentis adiuvent incrementum. R. 

Qui per Iesum Christum Filium tuum 
nos fructu iustitiae replevisti, 

— da ut, in illo manentes, 

eius vitae plenitudinem hauriamus 
et fructum plurimum afferamus. 





298 


BENEDICTIONES vEDIUM ET NAVITATUM 


Qui fructus manuum nostrarum 

uti signa mysterii fidei in Eucharistia assumpsisti, 

— da ut ea, quae ad mensam Filii tui 
sacranda deferimus, 

ad Ecclesiae vitam sustentandam proficiant. B. 

Qui 6mnia bona universis filiis tuis 
aeque participanda disponis, 

-—fac ut omnes egeni 

quietam et tranquillam vitam degentes 

libere te glorificent et sine fine collaudent, b. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

777. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, mi¬ 
nister dicit: 

Oremus. 

Et pro opportunitate omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Tunc orationem benedictionis profert. 


Oratio benedictionis 

778. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
vel si est laicus, manibus iunctis, orationem benedictionis profert: 

Domine Deus, Creator omnium, 

qui de rore caeli et de pinguedine terrse 

fructuum abundantiam conferre non desinis: 

pilssimae maiestati tuae 

pro collectis fructibus gratias agimus, 

et quia per haec dona, quae de tua benignitate suscepimus, 

fidelium tuorum replesti desiderium, 

ipsi misericordias tuas sine fine collaudent, 

et sic transeant per bona temporalia, 





BENEDICTIO NOVORUM FRUCTUUM 


299 


ut aeterna semper inquirant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

779. Vel: 

Oramus pietatem tuam, omnipotens Deus, 
ut fructus terrae, 

quo aeris et pluviae temperamento nutrire dignaris, 
benedictionis tuae imbre perfundas, 
et tribuas populo tuo, 

de tuis muneribus tibi semper gratias agere, 
ut fertilitate terrae, 

esurientium animas bonis affluentibus repleas 
et egeni et pauperes nomen laudent gloriae tuae. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 


Conclusio ritus 

780. Tum minister ritum concludit, dicens ad adstantes conversus: 

Benedicamus Patrem, et Filium cum Sancto Spiritu, 
laudemus et superexaltemus eum in saecula. 

r. Arnen. 


781. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT XXIV 


ORDO BENEDICTIONIS MENSAE 


Praenotanda 

782. Ad pastum accedens et ab eo recedens, christifidelis, sive solus 
est sive cum aliis fratribus, providenti Deo gratias agit de cibo, quem 
cotidie de eius accipit bonitate. Memorat insuper Dominum Iesum 
Eucharistiae sacramentum cum ritu conviviali coniunxisse, seque a 
mortuis suscitatum discipulis monstrasse in fractione panis. 

783. Christifidelis, qui ad mensam accedit, in cibo sibi praestito Dei 
benedictionis signum agnoscens, haud immemor esse debet pauperum 
qui eodem victu, quo ipse forsan abundat, minime fruuntur: quare sua 
etiam sobrietate, eorum, quantum potest, subvenit egestati; quinimmo 
libenter interdum ipsos ad mensam suam in signum fraternitatis 
invitat, secundum Christi verba in Evangelio relata (cf. Lc 14, 13-14). 

784. Schemata, textus ac formulae quae hic proponuntur tamquam 
subsidia habentur, quibus tum familiae tum cuiusvis generis commu¬ 
nitates uti possint. Convenit vero ut, praesertim quibusdam diebus vel 
temporibus liturgicis, huic benedictioni nota magis respondens indoli 
paenitentiali vel festivae tribuatur. 


SCHEMA PRIMUM 

Ante prandium 

785. Qui praesidet dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



BENEDICTIO MENSAE 


301 


Deinde: 

y. Omnes a te exspectant, ut des illis escam 
in tempore opportuno. 

Dante te illis, colligent, 
aperiente te manum tuam, 
implebuntur bonis. 

y. Patrem invocemus, qui filiorum suorum 
curam semper agit: 

i*. Pater noster, qui es in caelis libera nos a malo. 
Quia tuum est regnum, et potestas, 
et gloria in saecula. Arnen. 


Denique qui prseest, signans se ac dona, si sacerdos vel diaconus est, 
dicat: 

y. Bdnedic ® Domine, nos et haec tua dona, 
quae de tua largitate sumus sumpturi. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 

Post prandium 

786. 

y. Confiteantur tibi, Domine, omnia opera tua. 

Et sancti tui benedicant tibi. 

y. Agimus tibi gratias, omnipotens Deus, 
pro universis beneficiis tuis. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

Arnen. 

y. Retribuere, dignare, Domine, 

omnibus nobis bona facientibus propter nomen tuum, 
vitam aeternam. 

H. Arnen, 




302 


BENEDICTIONES jEDIUM ET NAVITATUM 


vel: 

y. Reficere, dignare, Domine, 

omnes homines necessariis alimentis, 
ut tibi noblscum gratias agant. 

Arnen. 

Ante cenam 

787. Qui praesidet dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Arnen. 

Deinde: 

y. Edent pauperes et saturabuntur, 

et laudabunt Dominum, qui requirunt eum. 

r. Vivant corda eorum in saeculum saeculi. 

y. Dominum invocemus, 

qui panem cotidie praestat nobis: 

ij. Pater noster, qui es in caelis ... 

Quia tuum est regnum ... 

y. Protege nos, Domine, Deus noster, 

et fragilitati nostrae necessarium praebe subsidium. 
Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

Post cenam 

788. 

y. Memoriam fecit mirabilium suorum, 
misericors et miserator Dominus. 

r. Escam dedit timentibus se. 



BENEDICTIO MENSAE 


303 


V. Satiati sumus. Domine, de tuis donis ac datis; 
de tua nos misericordia replere dignaris. 

Qui vivis et regnas in s&cula saeculorum. 

R. Arnen. 

vel: 

V. Benedictus Deus in donis suis, 
et sanctus in omnibus operibus suis. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 

R* Arnen. 

y. Retribuere, dignare, Domine, 

omnibus nobis bona facientibus propter nomen tuum, 
vitam aeternam. 

Amen. 

vel: 

y. Reficere, dignare, Domine, 

omnes homines necessariis alimentis, 
ut tibi noblscum gratias agant. 

R. Amen. 

789. Praedictus modus benedicendi mensam et agendi gratias, ser¬ 
vetur omni tempore, praeterquam diebus infrascriptis, quibus versus 
tantum variantur. 


Tempore Adventus 

Ante refectionem 

y. Qui pascis populum tuum, Domine, intende. 
R- Excita potentiam tuam et veni. 

Post refectionem 

y. Sobrie, iuste et pie vivamus in hoc sacculo. 
Exspectantes bedtam spem 
et adventum Salvatoris nostri Iesu Christi. 



304 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


Tempore Nativitatis 

Ante refectionem 

y. Verbum caro factum est, alleluia. 

Et habitavit in nobis, alleluia. 

Post refectionem 

y. Notum fecit Dominus, alleluia. 
r. Salutare suum, alleluia. 


Tempore Quadragesimce 

Ante refectionem 

y. Non in solo pane vivit homo. 

UL Sed in omni verbo quod procedit de ore Dei. 

Post refectionem 

y. Advenerunt nobis dies paenitentiae. 

r. Ad redimenda peccata, ad salvandas animas. 

Feria V, Feria VI et Sabbato Hebdomadce sanctce 
Ante et post refectionem 

y. Christus factus est pro nobis oboediens usque ad mortem. 
EL Mortem autem crucis. 


Hebdomada paschali 
Ante et post refectionem 

y. Haec est dies quam fecit Dominus, alleluia. 
EL Exsultemus et laetemur in ea, alleluia. 




BENEDICTIO MENSAE 


305 


Tempore paschali 

Ante refectionem 

V. Qui crediderant, sumebant cibum 

cum exsultatione et simplicitate cordis, alleluia. 
r. Collaudantes Deum, alleluia. 

Post refectionem 

V. Cognoverunt discipuli Dominum, alleluia. 
r. In fractione panis, alleluia. 


SCHEMA SECUNDUM 
I. Tempore Adventus 

Ante refectionem 

790. Qui mensae praeest, dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

791. Tum fit Lectio brevis ab uno ex abstantibus: 

Audite, fratres, verba Isaise prophetas. Is 58, 10. lia. 

Si effuderis esurienti animam tuam et animam afflictam satia¬ 
veris, orietur in tenebris lux tua, et caligo tua erit sicut meri¬ 
dies. Et te ducet Dominus semper, et satiabit in locis aridis 
animam tuam. 




306 


BENEDICTIONES jEDIUM ET NAVITATUM 


792. Vel: 

Audite, fratres, verba Actuum Apostolorum. Act 2, 44-47a. 

Omnes qui crediderant erant pariter et habebant omnia com¬ 
munia et possessiones et substantias vendebant et dividebant 
illas omnibus, prout cuique opus erat; cotidie quoque per¬ 
durantes unanimiter in templo et frangentes circa domos 
panem, sumebant cibum cum exsultatione et simplicitate 
cordis, collaudantes Deum et habentes gratiam ad omnem 
plebem. 

793. Vel: 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

2 Cor 9, 8-10. 

Potens est Deus omnem gratiam abundare facere in vobis, 
ut, in omnibus semper omnem sufficientiam habentes, abun¬ 
detis in omne opus bonum, sicut scriptum est: « Dispersit, 
dedit pauperibus, iustitia eius manet in aeternum ». Qui autem 
administrat semen seminanti, et panem ad manducandum 
praestabit et multiplicabit semen vestrum et augebit incre¬ 
menta frugum iustltiae vestrae. 

794. Vel: 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Ephesios. 5, 19-20. 

Loquentes vobismetlpsis in psalmis et hymnis et canticis 
spiritalibus, cantantes et psallentes in cordibus vestris Do¬ 
mino. Gratias agentes semper pro omnibus in nomine Do¬ 
mini nostri Iesu Christi, Deo et Patri. 

795. Vel: 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Thessalonicenses. 

1 Th 5, 16-18. 

Semper gaudete, sine intermissione orate, in omnibus gratias 
agite; haec enim voluntas Dei est in Christo Iesu erga vos. 




BENEDICTIO MENSvE 


307 


796. Vel: 

Audite, fratres, verba epistolae ad Hebraeos. 13, 1-2. 

Caritas fraternitatis maneat. Hospitalitatem nolite oblivisci, 
per hanc enim quidam nescientes hospitio receperunt angelos. 

797. Vel: 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 

6, 31 ab. 32b-33. 

Nolite solliciti esse dicentes: « Quid manducabimus? » aut 
« Quid bibemus? ». Scit enim Pater vester caelestis quia his 
omnibus indigetis. Quaerite autem primum regnum Dei et 
iustltiam eius, et haec omnia adicientur vobis. 

798. Quo lecto, qui praeest addit (si est sacerdos vel diaconus signum 
crucis faciens): 

Oremus. 

Deus, misericordiarum Pater, 
qui, ut nobis vitam redderes, 

Filium tuum carnem suscipere voluisti; 
benedic ^ haec tua dona, 
quibus corpora sumus refecturi, 
ut viribus confirmati, 
gloriosum Christi adventum 
vigiles exspectemus. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 

Post refectionem 

799. 

y. Sobrie, iuste et pie vivamus in hoc saeculo. 

Exspectantes beatam spem 

et adventum Salvatoris nostri Iesu Christi. 




308 


BENEDICTIONES ^EDIUM ET NAVITATUM 


Qui prasest addit: 

Oremus. 

Gratias tibi agimus, omnipotens Deus, 
qui providentiae tuae donis 
nos refecisti benignus; 
concede, quaesumus, 
ut dum corpora sublevdntur 
spiritus etiam confirmentur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 


II. Tempore Nativitatis 

Ante refectionem 

800. Omnia fiunt ut supra, tempore Adventus, prseter sequentia: 

Oremus. 

Benedictus es, Domine Deus, 
qui in beatae Mariae virginitate fecunda 
exspectationem pauperum implevisti: 
concede, quaesumus, ut eadem fide 
qua ipsa Filium sustinuit nasciturum, 
eundem et nos in fratribus agnoscamus. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 
r. Arnen. 

Post refectionem 

801. Qui prseest dicit: 

V. Verbum caro factum est, alleluia. 

R. Et habitavit in nobis, alleluia. 

Oremus. 

Pater sancte, cuius Verbum caro factum 
puer natus est nobis 




BENEDICTIO MENSvE 


309 


et filius natus est nobis, 
concede, quaesumus, 

ut et ipsi fratrum nostrorum addicti servitio 
eorum animas satiemus et corpora. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 


III. Tempore Quadragesimce 


Ante refectionem 

802. Omnia fiunt ut supra, tempore Adventus, praeter sequentia: 
Oremus. 

Tibi, Domine, gratias agimus 
qui his alimentis nos vesci concedis: 
egentibus quoque providere digneris, 
et ad beatam mensam regni tui 
omnes unanimes tribue congregari. 

Per Christum Dominum nostrum. 

EL Arnen. 


Post refectionem 

803. Qui praeest dicit: 

y. Non in solo pane vivit homo. 

E&. Sed in omni verbo quod procedit de ore Dei. 

Oremus. 

Deus, qui quadragesimali Filii tui ieidnio edoces nos 

non in solo pane, hdminis consistere vitam, 

sed in omni verbo 

quod procedit de ore tuo, 

adiuva nos, quaesumus, 




310 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


ad corda nostra sursum elevanda, 
ut tua virtute roborati 
te in fratribus sincere diligamus. 
Per Christum Dominum nostrum. 
r. Amen. 


IV. Feria V, Feria VI et Sabbato Hebdomadce Sanctce 
Ante refectionem 

804. Omnia fiunt ut supra, tempore Adventus, prseter sequentia: 

Oremus. 

(si est sacerdos vel diaconus, signum crucis facit) 

Domine Iesu Christe, 

qui Patris voluntatem adimplens 

factus es pro nobis oboediens usque ad mortem, 

benedic ^ nos 

ad hanc mensam familiariter congregatos, 
ut eodem quo tu spiritali cibo fruentes, 
semper probemus quae sit voluntas Dei 
bona, beneplacens atque perfecta. 

Qui vivis et regnas in safecula saeculorum. 
r. Amen. 

Post refectionem 

805. Qui praeest dicit: 

V. Christus factus est pro nobis oboediens usque ad mortem. 
r. Mortem autem crucis. 

Oremus. 

Deus, Pater cunctarum gentium, 
hanc familiam tuam propitius respice 



BENEDICTIO MENSAE 


311 


et concede, ut sicut ad hanc mensam laetanter accessimus, 

ita cum omnibus in regno tuo 

gaudium plenum aliquando partiri mereamur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 


V. Tempore Paschali 

Ante refectionem 

806. Omnia fiunt ut supra, tempore Adventus, praeter sequentia: 
Oremus. 

Te, Domine, Iesu Christe, cum gaudio collaudamus 

qui a mortuis suscitatus 

discipulis apparuisti in fractione panis; 

exsta, Domine, in medio nostri 

dum haec dona gratias agentes sumimus; 

nosque in regnum tuum excipe commensales, 

qui te in fratribus hospitem receptamus. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

r. Arnen. 


Post refectionem 
807. Qui praeest dicit: 

y. Cognoverunt discipuli Dominum, alleluia. 
r. In fractione panis, alleluia. 

Oremus. 

Deus, fons vitae, 

paschale gaudium in cordibus nostris effunde 
et quibus dedisti cibum de terra desumptum 
in nova nos concede vita iugiter permanere, 




312 


BENEDICTIONES vEDIUM ET NAVITATUM 


quam Christus resurgens nobis promeruit 
noblsque misericorditer impertivit. 

Oui vivit et regnat in s&cula saeculorum. 

R. Arnen. 


VI. Tempus per Annum 

Ante refectionem 

808. Omnia fiunt ut supra, tempore Adventus, praeter sequentia: 
Oremus. 

(si est sacerdos vel diaconus, signum crucis facit) 

Domine, Deus noster, 

qui filiis tuis paterna subvenis caritate; 

benedic ® nos et haec tua dona, 

quae de tua largitate sumus sumpturi: 

et concede benignus ut omnes gentes 

providentiae tuae muneribus perfruantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

i*. Arnen. 

809. Vel: 

Domine Deus, qui omnia creata conservas 

filiisque tuis necessarium cibum 

praebere non cessas 

te benedicimus propter hanc 

ad quam accedimus mensam fraternam, 

qua dum nutrimentum sumimus 

corpora confirmamus, 

teque rogamus ut fides quoque nostra, 

verbo tuo enutrita, 

in regno tuo quaerendo iugiter augeatur. 

Per Christum Dominum nostrum. 


r. Arnen. 




BENEDICTIO MENSAE 


313 


810. Vel: 

Deus, amator vitae, 

qui caeli volucres nutris 

et lilia campi convestis: 

te benedicimus propter omnes creaturas 

et propter hunc cibum, quem sumus sumpturi, 

teque, Domine, humiliter imploramus, 

ut in tua bonitate 

omnibus necessarium provideas alimentum. 
Per Christum Dominum nostrum. 

&. Arnen. 

811. Vel: 

(si est sacerdos vel diaconus, signum crucis facit) 

Infinitae bonitatis Deus, 
qui in fractione panis 

filiorum tuorum unitatem efficis firmiorem: 
benedic ££< nos et haec tua dona et praesta, 
ut ad hanc communem mensam 
in gaudio considentes, 
fraternam vitam iugiter alamus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

». Arnen. 

Post refectionem 

812. Qui praeest dicit: 

y. Benedicam Dominum in omni tempore 
R. Semper laus eius in ore meo. 

Oremus. 

Gratias agimus tibi, Domine, 
bonorum omnium largitor, 




314 


BENEDICTIONES PEDIUM ET NAVITATUM 


qui nos ad hanc mensam misericors congregasti; 

praesta: ut, corpore refecti, 

alacres iter nostrum pergere mereamur in terris 

et ad caeleste aliquando convivium feliciter pervenire. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

813. Vel: 

Domine, qui omnem nutris viventem, 

in tui nos amore conserva, 

quos ad hanc mensam assidere tribuisti: 

et nos pro fr&tribus redde sollicitos, 

ut quibuscum cibum communicare gaudemus, 

mensam etiam caelestem in regno tuo 

aliquando partiri possimus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

814. Vel: 

Gratias tibi, Domine, persolvimus, 
qui nos hac mensa reficere voluisti: 
praesta ut quod corporaliter sumpsimus, 
ad spiritus etiam conferat incrementum. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

R. Arnen. 


SCHEMA TERTIUM 

Ante refectionem 

815. Communitate congregata, qui prasest dicit: 

V. Benedicamus Domino propter dona eius. 
R. Omni tempore gratias agamus Domino. 




BENEDICTIO MENSAE 


315 


y. Laus eius semper in ore nostro. 

R. Omni tempore gratias agamus Domino. 

(si est sacerdos vel diaconus, signum crucis facit) 

Te laudamus, Domine, a quo bona cuncta procedunt: 
benedic © haec alimenta, quae sumus sumpturi 
et praesta, 

ut in spiritu verae fraternitatis 

unum in te simus unumque in te iugiter maneamus. 
Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 


Post refectionem 

816 . 

y. Sit nomen Domini benedictum. 

5. Ex hoc nunc et usque in saeculum. 

y. Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto. 
R. Ex hoc nunc et usque in saeculum. 

Deus, Pater noster, 

gratias agimus tibi propter cibum 

quem nobis familiariter congregatis 

in tua munificentia praestitisti: 

concede, quaesumus, ut et nos 

de tuis donis ac datis, 

sponte fratribus largientes, 

aeterni convivii participes esse possimus. 

Per Christum Dominum nostrum. 


U. Arnen. 




316 


BENEDICTIONES ^DIUM ET NAVITATUM 


SCHEMA QUARTUM 

Ante refectionem 

817. Omnes initio signo crucis se signant, et qui prseest (si est sa¬ 
cerdos vel diaconus, signum crucis faciens) dicit: 

Benedic Domine, nos et haec tua dona, 
quae de tua largitate sumus sumpturi. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Arnen. 

818. Vel: 

Protege nos, Ddmine, Deus noster, 

et fragilitati nostrae necessarium praebe subsidium. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

819. Vel: 

Tua nos, Domine, dona reficiant 
et tua gratia consoletur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

820. Vel: 

(si est sacerdos vel diaconus, signum crucis facit) 

A te, Domine, bona cuncta descendunt: 
benedic © quaesumus, haec alimenta, 
quae, gratias agentes, accipere cupimus. 

Arnen. 

821. Vel: 

Benedictus es, Pater omnipotens, 
qui nobis panem praebes cotidianum. 




BENEDICTIO MENSAE 


317 


Benedictus Filius tuus Unigenitus, 
qui verbo suo nos alere non cessat. 

Benedictus Spiritus Sanctus, 

qui ad hoc fraternitatis convivium nos congregavit. 
r. Amen. 


Post refectionem 

822. Qui praeest dicit: 

Agimus tibi gratias, omnipotens Deus, 
pro universis beneficiis tuis. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 
r. Amen. 

823. Vel: 

Satiati sumus, Domine, de tuis donis ac datis; 
de tua nos misericordia replere digneris. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 
r. Amen. 

824. Vel: 

Benedictus Deus in donis suis 
et sanctus in omnibus operibus suis. 

Qui vivit et regnat in safecula saeculorum. 

R. Amen. 

825. Vel: 

Gratias agimus tibi, Domine, sancte Pater, 
qui cibum ad manducandum 
potumque ad bibendum nobis contulisti. 

Da nobis ut mensae regni tui 
aliquando participes effecti, 




318 


BENEDICTIONES AEDIUM ET NAVITATUM 


canticum laudis iugiter decantemus. 
Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

826. Vel: 

Retribuere, dignare, Domine, 
omnibus nobis bona facientibus 
propter nomen tuum, 
vitam aeternam. 

Arnen. 

827. Vel: 

Reficere, dignare. Domine, 

omnes homines necessariis alimentis, 

ut tibi nobiscum gratias agant. 

Arnen. 



PARS TERTIA 


DE BENEDICTIONIBUS RERUM 
QVJE IN DOMIBUS ECCLESIA 
AD USUM LITURGICUM 
VEL FIJE DEVOTIONIS 
DESTINANTUR AUT ERIGUNTUR 




PRAENOTANDA PARTIS TERTIA 


828. Ecclesia semper peculiari sedulitate curavit ut res, quae ad 
cultum quodammodo pertinent, dignae, decorae et pulchrae eligerentur 
atque, benedictione ditatae, tantummodo ad sacras celebrationes pera¬ 
gendas adhiberentur, minime autem ad usum communem. Quam 
consuetudinem Ecclesia conservare intendit. 

Quapropter res benedictione ad cultum divinum destinatae, reve¬ 
renter ab omnibus sunt tractandae nec ad usum non proprium seu in 
communibus actionibus adhibendae. 

829. Ut vero Ordines ad benedicendas res, quae in domibus ecclesiae 
ad usum liturgicum vel piae devotionis destinantur aut eriguntur, 
opportune compleantur, praeter celebrationes in ceteris libris litur- 
gicis indicatae, sequentes adduntur. 

830. Quando domus ecclesiae ritu dedicationis Deo consecrantur vel 
rite benedicuntur, omnia quae in eis inveniuntur, altari excepto, ipso 
ritu dedicationis aut benedictionis benedicta ac erecta habeantur, ita 
ut nova benedictione vel erectione non indigeant. 

831. Quaedam benedictiones, uti benedictio Crucis et imaginum, 
quae publicae venerationi exhibentur; benedictio campanae, organi et 
ianuae ecclesiae, necnon erectio stationum Viae Crucis, cum in vita 
communitatis ecclesialis significationem ac momentum pastorale prae¬ 
cipuum prae se ferant, iure ab Episcopo vel presbytero ecclesiae rectore 
peraguntur. Attamen, peculiaribus in adiunctis, absente presbytero, 
diacono committi possunt. 



CAPUT XXV 


ORDO BENEDICTIONIS BAPTISTERII 
SEU NOVI FONTIS BAPTISMALIS 


Praenotanda 

832. Inter potiores partes ecclesiae iure baptisterium eminet seu 
locus in quo fons baptismalis positus est. Ibi enim celebratur Bap¬ 
tismus, primum novi Foederis sacramentum, quo homines Christo 
in fide adhaerentes, et Spiritum adoptionis filiorum accipientes, 1 filii 
Dei nominantur et sunt; 2 complantati similitudini mortis et resurrec¬ 
tionis Christi, 3 in eius corpore inseruntur; 4 Spiritus unctione perfusi, 
templum Dei sanctum exsistunt, 5 necnon membra Ecclesiae, « genus 
electum, regale sacerdotium, gens sancta, populus in acquisitionem ». 6 

833. Cum Baptismus sit totius vitae christianae initium, omnes eccle¬ 
siae cathedrales omnesque ecclesiae paroeciales suum quaeque baptiste¬ 
rium habeant, seu locum, ubi fons baptismalis scaturiat vel collocetur. 
Attamen propter rationes pastorales, de consensu Ordinarii loci, 7 
in aliis quoque ecclesiis sive oratoriis baptisterium erigi vel fons bap¬ 
tismalis collocari potest. 

834. In novis baptisteriis aedificandis seu fontibus baptismalibus 
exstruendis, id in primis prae oculis habeatur, ut ritus Baptismi, prout 
sive in Ordine Baptismi parvulorum sive in Ordine initiationis chri¬ 
stianae adultorum describuntur, digne et apte possint ibi celebrari. 


1 Cf. Rom 8, 15. 

2 Cf. 1 Io 3, 1; Io 1, 12; Rom 9, 8. 

3 Cf. Rom 6, 5. 

4 Cf. Eph 5, 30; 1 Cor 12, 27; Rom 12, 5. 

5 Cf. 1 Cor 3, 16-17; 6, 19; 2 Cor 6, 16; Eph 2, 21-22. 

6 1 Pt 2, 9. 

7 Cf. Rituale Romanum , Ordo Baptismi parvulorum, Praenotanda, n. 11. 



BENEDICTIO BAPTISTERII 


323 


835. Sive baptisterium sit ab aula seiunctum, in quo ritus Bap¬ 
tismi integre celebrentur, sive agatur de fonte in ipsa aula, omnia ita 
disponentur ut manifeste pateat nexus Baptismi cum verbo Dei et 
cum Eucharistia, quae culmen est initiationis christianae. 

836. Baptisterium ab aula ecclesiae seiunctum dignum sit mysterio 
quod ibi celebratur atque Baptismo reservetur, 8 ut decet locum ex 
quo, veluti e gremio Ecclesiae, per aquam et Spiritum Sanctum rena¬ 
scuntur homines. 

837. Fons baptismalis, praesertim in baptisterio, fixus esse debet, 
semper autem ex apta materia affabre confectus, munditia nitens 
atque aptus etiam, si casus ferat, catechumenis mergendis. 9 Fons, quo 
signum plenius fiat, exstrui etiam potest ita ut aqua tamquam e vero 
fonte, viva prosiliat. Provideatur insuper ut, iuxta regionum neces¬ 
sitates, aqua calefieri possit. 10 

De ritu benedictionis 

838. Cum novum baptisterium aedificatur vel novus fons baptisma¬ 
lis exstruitur, expedit celebrari benedictionis ritum peculiarem, qui 
autem non adhibetur si agitur tantum de vase mobili, «in quo, pro 
opportunitate, praeparatur aqua ad celebrationem in presbyterio 
agendam ». u 

De ritus ministro 

839. Cum administratio Baptismi initium constituat illius vitae spi¬ 
ritalis quae ab Episcopo, sacerdote magno suorum in Christo fidelium, 
quodammodo derivatur et pendet, 12 expedit ut ipse Episcopus nova 
baptisteria seu fontes baptismales quae in sua dioecesi aedificantur 
benedicat; quod tamen munus alii Episcopo vel presbytero commit¬ 
tere potest, ei praesertim quem socium et adiutorem habeat in cura 
pastorali fidelium pro quibus fons baptismalis vel novum baptiste¬ 
rium est erectum. Si Episcopus praeest, omnia quae hic describuntur 
opportune aptentur. 


8 Rituale Romanum , Ordo Baptismi parvulorum, Praenotanda generalia, n. 25. 

9 Cf. Ibid ., n. 22. 

10 Ibid ., n. 20. 

“ Ibid ., n. 19. 

12 Cf. Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia, Sacrosanctum Concilium , n. 41. 



324 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^ LITURGIOE CONEXARUM 


DE DIE ELIGENDO 

840. Quo clarius exprimatur indoles paschalis Baptismi et fidelium 
concursus foveatur, ad baptisterium benedicendum eligatur de more 
dies dominica, praesertim temporis paschalis vel Dominica aut festum 
Baptismatis Domini. 

Ritus vero benedictionis baptisterii celebrari nequit in Feria IV 
Cinerum, in Hebdomada Sancta, et in Commemoratione omnium fide¬ 
lium defunctorum. 

De PRAEPARATIONE PASTORALI 

841. Novi baptisterii vel fontis baptismalis erectio magni momenti 
est in vita spiritali communitatis Christianae. Ideo fideles non solum 
tempestive certiores fiant de novi baptisterii benedictione sed etiam 
opportune praeparentur ut actuose ritui intersint. Praesertim de fontis 
baptismalis sensu ac signo erudiantur oportet, ut erga Baptismum 
eiusque signum, qui est fons baptismalis, veneratione imbuantur et 
amore. 

DE REBUS PARANDIS 

842. Ad ritum peragendum haec parentur: 

— fons aqua repletus; 

— cereus paschalis in processione ferendus; 

— candelabrum in quo cereus deponatur; 

— Rituale Romanum; 

—- Lectionarium; 

— turibulum et navicula cum incenso; 

— vas in quod aqua noviter benedicta infundetur, cum aspersorio; 

— sedes pro celebrante et ceteris ministris. 

Cum Baptismus confertur, praeter haec, parentur omnia quae ad 
sacramentum celebrandum sunt necessaria. 

843. In hoc ritu sacrae vestes coloris albi vel festivi adhibentur. 
Parentur autem: 

— (pro Episcopo: alba, crux pectoralis, stola, pluviale vel casula si 
Missam quoque celebret, mitra, baculus pastoralis); 

— pro presbyteris: albae et stolae vel vestes pro Missa requisitae; 

— pro diaconis: albae, stolae (dalmaticae); 

— pro ceteris ministris, albae vel aliae vestes legitime probatae. 




BENEDICTIO BAPTISTERII 


325 


ORDO BENEDICTIONIS 

I. Benedictio novi fontis baptismatis celebrationi Baptismi 
coniuncta 

Ritus initiales 

844. Populo congregato, celebrans et presbyteri, diaconi et mini¬ 
stri, sua quisque veste indutus, e secretario per aulam ecclesiae ad 
baptisterium pergunt. Praecedit turiferarius cum turibulo fumiganti; 
sequitur acolythus cum cereo paschali et alii. Baptizandi autem cum 
patrinis opportune processioni intersunt, secus in baptisterii apto 
loco congregantur. 

845 . Incedente processione, canuntur Litaniae Sanctorum. 

846 . Cum processio ad baptisterium pervenerit, omnes in locis 
sibi adsignatis consistunt. Cereus autem paschalis collocatur super 
candelabrum paratum in medio baptisterio vel apud fontem baptisma- 
lem. Litaniarum cantu expleto, celebrans populum salutat, dicens: 

Gratia Domini nostri Iesu Christi, 
et caritas Dei, 

et communicatio Sancti Spiritus 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. 

Populus respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

847 . Deinde celebrans fideles ad celebrationem opportune disponit 
his vel similibus verbis: 

Ad laetam celebrationem peragendam, huc, fratres carissimi, 
convenimus. Novum enim Baptismi fontem hodie aperiemus 
et his electis conferemus regenerationis sacramentum, ut. 




326 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIM LITURGIOE CONEXARUM 


misericordiam Dei consecuti, Ecclesiam, populum acquisitio¬ 
nis, ingrediantur, Christo primogenito in multis fratribus, 
socientur, et, Spiritu adoptionis accepto, novo filiorum titulo 
Deum Patrem audeant exorare. 

848 . Admonitione expleta, celebrans, manibus iunctis, dicit: 

Oremus. 

et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc celebrans, 
manibus extensis, dicit: 

Deus, qui in regenerationis mysterio 

filiorum tuorum numerum multiplicare non desinis, 

concede ut, 

quicumque ex hoc salutis fonte renascentur, 
moribus et vita nomen tuum glorificent 
et Ecclesiae matris augeant sanctitatem. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 

Receptio baptizandorum 

849 . Expleta oratione, fit ritus receptionis baptizandorum. Pro 
electorum condicione, adhibetur, aptatis aptandis, ritus qui in Ordi¬ 
ne Baptismi parvulorum (nn. 36-43) invenitur aut ritus qui in Ordine 
initiationis christianae adultorum (nn. 246-251), describitur, nisi hic 
ritus iam peractus sit in secundo gradu initiationis christianae adul¬ 
torum (nn. 140-151). 

Liturgia verbi Dei 

850 . Omnia fiunt ut in Ordine initiationis christianae adultorum 
(nn. 252-253) et in Ordine Baptismi parvulorum (nn. 44, 81, 112), adhi¬ 
bitis lectionibus aptis ex Lectionario. 13 


,3 Cf. Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 751-760. 




BENEDICTIO BAPTISTERII 


327 


851 . Post lectionem verbi Dei, in homilia celebrans lectiones bibli- 
cas illustrat, quo adstantes momentum Baptismi et signum fontis 
plenius intellegant. 

852 . Ritus praebaptismales fiunt ut in Ordine initiationis Chri¬ 
stianae adultorum (nn. 255-256) et in Ordine Baptismi parvulorum 
(nn. 49-52). 


Benedictio novi fontis 

853 . Baptizandi circum novum fontem baptismalem disponuntur: 
parvuli in ulnis matrum, adulti stantes cum patrinis. Deinde celebrans 
fideles ad orationem invitat his vel similibus verbis: 

Tempus instat, fratres dilectissimi, hunc fontem sacrandi 
Ecclesiae oratione, ut eius aquis, Spiritus Sancti munere, vir¬ 
tus sanctificandi infundatur. Sed in primis Deum Patrem 
obsecremus pro his famulis eius N. et N., qui sanctum Bap¬ 
tismum postulant: quos ipse vocavit et ad hanc horam rege¬ 
nerationis adduxit, eis lumen et robur largiri dignetur, ut, 
Christo firmiter adhaerentes, ad vitae plenitudinem perveniant. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc cele¬ 
brans ad fontem, aqua repletum, conversus, manibus extensis, dicit: 

Deus, mundi creator, omniumque Pater, 
tibi nos decet gratas persolvere laudes, 
quia nobis concedis hunc fontem salutis 
Ecclesiae tuae, ritu aperire sollemni. 

Idnua spiritalis vitae hic reseratur hominibus, 
ut quibus paradisi porta fuit clausa, 
aperiatur Ecclesiae; 
balneus patet, 

ubi quos peccati vetustas sordidos fecit 
novitas lavacri puros candidosque restituat. 

Gurges panditur, cuius turbines rapiunt peccata, 
ut germinent novellas virtutes; 


328 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^ LITURGIC^ CONEXARUM 


fons scatet, e latere Christi manans, 

cuius lymphae transferunt bibentes in vitam aeternam. 

Lampas fidei hinc lumen sanctum diffundit, 

quod tenebras discutit mentium 

et renatis prodit caelestia; 

hic credentes, undis mersi, Christi morti sociantur, 
ut cum ipso in novitate vitae resurgant. 

Mitte, quaesumus, Domine, 
in hanc aquam 
Spiritus tui fertilem auram: 
virtus, quae obumbravit Virginem 
ut pareret Primogenitum, 

Ecclesiae sponsae gremium fecundet, 
ut tibi, Pater, innumeros filios gignat 
caelorumque generet incolas. 

Concede, Domine, ut plebes ex hoc fonte oriturae 

opere perficiant quod fide promiserint, 

et quod tua gratia esse ceperint vita demonstrent. 

Qui natione diversi, diversi condicione, 
ex uno vitali lavacro germani emerserint, 
fratres revelentur caritate, 
concives agnoscantur concordia. 

Sint filii paternae bonitatis reddentes imaginem; 
discipuli, verba Magistri fideliter custodientes; 
aedes, Spiritus Sancti resonantes vocem. 

Sint Evangelii testes, operatores iustitiae; 
temporalem, quam incolunt civitatem. 

Spiritu imbuant Christi, 

donec in aeternam lerusalem cives mereantur admitti. 
Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Amen. 


854 . Tunc, imposito ture, fontem incensat. 




BENEDICTIO BAPTISTERII 


329 


855 . Fonte benedicto, celebratio Baptismi continuatur pro condi¬ 
cione baptizandorum, ut in Ordine Baptismi parvulorum (nn. 56-66), 
aut in Ordine initiationis christianae adultorum (nn. 217-234 vel 259- 
273), indicatur. 

Conclusio ritus 

856 . Si agitur de Baptismo parvulorum, ritus concluditur ut in 
Ordine Baptismi parvulorum (nn. 67-71), indicatur, vel modo qui hic 
proponitur. 

857 . Celebrans benedicit matres, parvulos in bracchiis gestantes, 
patres, populum, dicens: 

Deus, omnium Creator, 

qui sanas paternitatis mysterium hominibus participat, 
hos patres efficiat Evangelii testes atque praecones. 

Omnes: 

Amen. 

Christus Dei Filius, 

qui fieri dignatus est Filius Virginis Mariae, 
has matres laetas reddat de filiis suis 
ad vitam aeternam regeneratis. 

Omnes: 

Amen. 

Spiritus Sanctus Paraclitus, 
qui hos parvulos sanctificavit, 
in eorum corde semper inhabitet. 

Omnes: 

Amen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

Omnes: 

Amen. 




330 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^E LITURGIOE CONEXARUM 


858 . Post benedictionem opportune canitur canticus gaudium pa¬ 
schale et gratiarum actionem exprimens vel Magnificat . 

859 . Denique diaconus populum dimittit more consueto. 

860 . Secundum perantiquam Ecclesiae traditionem in initiatione 
christiana adultorum post Baptismi collationem confertur sacramen¬ 
tum Confirmationis et neophytae primo Eucharistiam participant. Ita¬ 
que post Baptismum omnia fiunt ut in Ordine initiationis christianae 
adultorum (nn. 227-234 vel nn. 266-273) indicatur. 

II. Benedictio novi fontis baptismatis absque Baptismi 
collatione 

Ritus initiales 

861 . Populo congregato, celebrans et ministri, ut supra n. 844 
dictum est, e secretario per aulam ecclesiae ad baptisterium pergunt. 

862 . Interea canitur antiphona (cf. App. n. 11): 

Haurietis aquas in gaudio 
de fontibus Salvatoris. 

Vel: 

Apud te, Domine, est fons vitae, 
et in lumine tuo videbimus lumen, 
cum Psalmo 35 (36), vel alius cantus aptus. 

Psalmus 35 (36), 6-11 

6 Domine, in caelo misericordia tua * 

et veritas tua usque ad nubes; 

7 iustitia tua sicut montes Dei, t 

iudieia tua abyssus multa: * 
homines et iumenta salvabis, Domine. 

(Repetitur antiphona) 




BENEDICTIO BAPTISTERII 


331 


8 Quam pretiosa misericordia tua, Deus! * 

Filii autem hominum 
in tegmine alarum tuarum sperabunt; 

9 inebriabuntur ab ubertate domus tuae, * 

et torrente voluptatis tuae potabis eos. 

(Repetitur antiphona) 

10 Quoniam apud te est fons vitae, * 

et in lumine tuo videbimus lumen. 

11 Praetende misericordiam tuam scientibus te * 

et iustitiam tuam his, qui recto sunt corde. 

(Repetitur antiphona) 

Gloria Patri, et Filio, * 
et Spiritui Sancto. 

Sicut erat in principio, et nunc et semper, * 
et in secula saeculorum. Arnen. 

(Repetitur antiphona) 

863 . Cum processio ad baptisterium pervenerit, omnes in locis sibi 
adsignatis consistunt. Cereus autem paschalis collocatur super can¬ 
delabrum paratum apud fontem baptismalem. Cantu expleto, cele¬ 
brans populum salutat, dicens: 

Gratia Domini nostri Iesu Christi, 
et caritas Dei, 

et communicatio Sancti Spiritus 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. 

Populus respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 



332 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM WITM LITURGIC^E CONEXARUM 


864 . Deinde celebrans fideles ad celebrationem disponit his vel simi¬ 
libus verbis: 

Ad laetam celebrationem peragendam, huc, fratres carissimi, 
convenimus. Novum enim Baptismi fontem hodie aperiemus, 
ut quicumque ex eo renascentur, misericordiam Dei consecuti. 
Ecclesiam, populum acquisitionis, ingrediantur, Christo pri¬ 
mogenito in multis fratribus, socientur, et, Spiritu adoptionis 
accepto, novo filiorum titulo Deum Patrem audeant exorare. 

865 . Admonitione expleta, celebrans, manibus iunctis, dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc celebrans, 
manibus extensis, dicit: 

Deus, qui in regenerationis mysterio 

filiorum tuorum numerum multiplicare non desinis, 

concede ut, 

quicumque ex hoc salutis fonte renascentur, 
moribus et vita nomen tuum glorificent 
et Ecclesiae matris augeant sanctitatem. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 

Lectio verbi Dei 

866. Quibus peractis, celebrans sedet. Postea leguntur unus vel plu- 
res Sacrae Scripturae textus, ex iis qui in Lectionario proponuntur ad 
initiationem christianam extra Vigiliam paschalem 14 et in conferendo 
Baptismate parvulorum, 15 interiectis congruentibus psalmis responso¬ 
riis vel spatiis sacri silentii. Lectio autem Evangelii principem locum 
semper obtineat. 

867 . Post lectionem verbi Dei fit homilia, in qua celebrans lectio¬ 
nes biblicas illustrat, quo adstantes momentum Baptismi et signum 
fontis plenius intellegant. 


14 Cf. Missate Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 751-755. 

15 Ibidem, nn. 756-760. 




BENEDICTIO BAPTISTERII 


333 


Benedictio novi fontis 

868. Deinde celebrans fideles ad orationem invitat his vel simili¬ 
bus verbis: 

Tempus instat, fratres dilectissimi, hunc fontem sacrandi 
Ecclesiae oratione, ut eius aquis, Spiritus Sancti munere, vir¬ 
tus sanctificandi infundatur. Supplices vero Deum Patrem 
obsecremus, qui in nostra communitate fidem Christianam 
tueatur et animorum foveat concordiam: quia fons Baptismi 
tum vere patet, cum hominum aures verbo Dei panduntur: 
tum mentes Christi lumine collustrantur, cum respuunt tene¬ 
bras peccati; tum corda Domino prompte adhaerent, cum 
maligno et operibus eius firmiter abrenuntiant. 

869 . Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc 
celebrans, ad fontem, aqua repletum, conversus, manibus extensis, 
dicit: 

Deus, mundi creator, omniumque Pater, 
tibi nos decet gratas persolvere laudes, 
quia nobis concedis hunc fontem salutis 
Ecclesiae tuae, ritu aperire sollemni. 

Ianua spiritalis vitae hic reseratur hominibus 
ut quibus paradisi porta fuit clausa, 
aperi&tur Ecclesiae; 
balneus patet, 

ubi quos peccati vetustas sordidos fecit, 
novitas lavacri puros candidos que restituat. 

Gurges panditur, cuius turbines rapiunt peccata, 

ut germinent novellas virtutes; 

fons scatet, e latere Christi manans, 

cuius lymphae transferunt bibentes in vitam aeternam. 

Lampas fidei hinc lumen sanctum diffundit, 

quod tenebras discutit mentium 

et renatis prodit caelestia; 




334 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITyE LITURGICE CONEXARUM 


hic credentes, undis mersi, Christi morti sociantur, 
ut cum ipso in novitate vitae resurgant. 

Mitte, qu&sumus, Domine, 
in hanc aquam 
Spiritus tui fertilem auram: 
virtus, quae obumbravit Virginem 
ut pareret Primogenitum, 

Ecclesiae sponsae gremium fecundet, 
ut tibi, Pater, innumeros filios gignat 
caelorumque generet incolas. 

Concede, Domine, ut plebes ex hoc fonte oriturae 

opere perficiant quod fide promiserint, 

et quod tua gratia esse ceperint vita demonstrent. 

Qui natione diversi, diversi condicione, 
ex uno vitali lavacro germani emerserint, 
fratres revelentur caritate, 
concives agnoscantur concordia. 

Sint filii paternas bonitatis reddentes imaginem; 
discipuli, verba Magistri fideliter custodientes; 
aedes, Spiritus Sancti resonantes vocem. 

Sint Evangelii testes, operatores iustitiae; 
temporalem quam incolunt civitatem, 

Spiritu imbuant Christi, 

donec in aeternam Ierusalem cives mereantur admitti. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 

870 . Invocatione super fontem expleta, opportune canitur cantus 
baptismalis, v. gr. antiphona (cf. App. n. 12): 

Vox Domini super aquas, 

Deus maiestatis intonuit, 

Dominus super aquas multas. 




BENEDICTIO BAPTISTERII 


335 


vel: 

Super aquas vox Patris intonat, 

gloria Filii refulget, 

et Spiritus Sancti caritas vivificat. 

vel: 

Fons hic est vitae, qui totum diluit orbem, 
sumens de Christi vulnere principium. 

Celebrans incensum in turibulum immittit, et fontem incensat. 

871 . Cantu expleto, pro opportunitate, omnes promissionem fidei 
baptismalis renovant. 

Celebrans his vel similibus verbis fideles alloquitur: 

Nunc autem, fratres, fidei mementote, quam in christiana 
vestra initiatione professi estis ut eam, gratia Spiritus Sancti 
ducti, in dies confirmare possitis. 

Postea celebrans adstantes interrogat dicens: 

Creditis in Deum Patrem omnipotentem, creatorem caeli et 
terrae? 

Omnes: 

Credo. 

Celebrans: 

Creditis in Iesum Christum, Filium eius unicum. Dominum 
nostrum, natum ex Maria Virgine, passum et sepultum, qui 
a mortuis resurrexit et sedet ad dexteram Patris? 

Omnes: 

Credo. 

Celebrans: 

Creditis in Spiritum Sanctum, sanctam Ecclesiam catholicam, 
sanctorum communionem, remissionem peccatorum, camis 
resurrectionem et vitam aeternam? 




336 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITiE LITURGICE CONEXARUM 


Omnes: 

Credo. 

Professioni assentitur celebrans, proclamans fidem Ecclesiae: 

Haec est fides nostra. Haec est fides Ecclesiae, quam profiteri 
gloriamur, in Christo Iesu Domino nostro. 

Et fidelium coetus respondet: 

Arnen. 

Pro formula Hcec est fides nostra aliam substituere licet pro oppor¬ 
tunitate, vel etiam cantum aptum, quo communitas una voce fidem 
suam exprimere possit. 

872. Deinde celebrans, accipit aspersorium et populum fidelem 
aspergit aqua ex fonte noviter benedicto assumpta, dum coetus anti- 
phonam cantat, v. gr. (cf. App. n. 13): 

Vidi aquam egredientem de templo (cf. Ez 47, 1-2) 

a latere dextro, alleluia; 

et omnes, ad quos pervenit aqua ista, 

salvi facti sunt, 

et dicent: Alleluia, alleluia. 

vel (cf. App. n. 14): 

Effundam super vos aquam mundam (Ez 36, 25-26) 

et mundabimini ab omnibus inquinamentis vestris, 
dicit Dominus. 


Conclusio ritus 

873. Ubi opportunum videtur, prex communis haberi potest. Ex 
invocationibus quse infra proponuntur, celebrans seligere potest eas 
quse aptiores videantur vel alias adicere quae peculiaria rerum adiuncta 
respiciant. 




BENEDICTIO BAPTISTERII 


337 


Deum Patrem omnipotentem, qui per paschale mysterium ex 
aqua et Spiritu Sancto ad novam filiorum vitam nos genera¬ 
vit, uno corde deprecemur, dicentes: 

r. Renova in nobis, Domine , mirabilia potentice tuce. 

Pater misericordiarum, 

qui hominem ad imaginem tuam condidisti 

eumque per Baptismum sanctificasti, 

— fac ut muneris tui et dignitatis nostrae 
semper et ubique memores simus, r. 

Tu, qui e latere Christi crucifixi, 

Spiritus Sancti fluenta manare voluisti, 

— fac ut vitales, quas hauriemus, undae 
in nobis fiant fons aquae 

in vitam aeternam salientis, r. 

Tu, qui in regenerationis lavacro 

genus electum, regale sacerdotium, gentem sanctam 

nos misericorditer constituisti, 

— praesta ut christianum munus adimplentes, 
virtutes tuas hominibus nuntiemus, r. 

Tu, qui Ecclesiam tuam 
nova semper prole fecundas, 

— concede ut omnes renati fonte Baptismatis 
sacramentum vivendo teneant quod fide perceperunt, r. 

Tu, qui nobis benigne concessisti 
hunc fontem salutis exstruere, 

—- tribue ut catechumenis sit balneus vitalis, 
et nobis omnibus renovandae vitae incitamentum, r. 

874 . Deinde celebrans opportune introducit orationem dominicam 
his vel similibus verbis: 

Memores Baptismi nostri, 

in quo Spiritum adoptionis filiorum accepimus, 



338 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITAE LITURGICA3 CONEXARUM 


et praeceptis salutaribus moniti, 
caelestem Patrem exoremus, dicentes: 

Omnes: 

Pater noster, qui es in caelis: 

sanctificetur nomen tuum; 

adveniat regnum tuum; 

fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. 

Panem nostrum cotidianum da nobis hodie; 

et dimitte nobis debita nostra, 

sicut et nos dimittimus debitoribus nostris; 

et ne nos inducas in tentationem; 

sed libera nos a malo. 

Celebrans immediate prosequitur: 

Deus, qui aquarum fluentia 

mortis et vitae virtutem indidisti, 

praesta ut qui, Christo consepulti, 

in hoc fonte peccatis omnibus exuentur, 

cum Christo resurgant, 

candida veste immortalitatis induti. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 

875 . Post benedictionem opportune canitur canticus gaudium pa¬ 
schale et gratiarum actionem exprimens vel Magnificat (cf. App. n. 36). 


876 . Denique diaconus populum dimittit more consueto. 




CAPUT XXVI 


ORDINES BENEDICTIONIS 
OCCASIONE DATA AUSPICANDI 
CATHEDRAM SEU SEDEM PRAESIDENTIS 
VEL AMBONEM VEL TABERNACULUM 
VEL SEDEM AD SACRAMENTUM POENITENTIAE 
CELEBRANDUM 


Praenotanda 

877. Omnia quae ad liturgicam celebrationem spectant, quaeque in 
ecclesia dum dedicatur vel benedicitur iam suo loco inveniuntur, recte 
et ipsa una simul benedicta considerantur. Siquando tamen pars 
quaedam, uti cathedra episcopalis in ecclesia cathedrali, sedes praesi- 
dentialis, ambo ad verbum Dei proclamandum, locus repositionis 
Ss.mi Sacramenti seu tabernaculum eucharisticum, sedes ad sacra¬ 
mentum Paenitentiae celebrandum, primo in usum deducantur vel etiam 
innoventur, opportunum esse potest earundem momentum apta cele¬ 
bratione fidelibus ostendere et commendare. 

878. Principia ac normae de his ecclesiae partibus exstruendis suo¬ 
que loco apte disponendis, in libris liturgicis statuta, diligenter ab 
omnibus serventur. 

879. Ordines, qui hic praebentur, adhiberi possunt a sacerdote qui, 
rituum structura servata, opportune locorum adiunctis celebrationem 
aptabit. 



340 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITJE LITURGIC/E CONEXARUM 


I. ORDO BENEDICTIONIS 

OCCASIONE DATA AUSPICANDI NOVAM CATHEDRAM 
SEU SEDEM PRtESIDENTLE 

88©. Cathedra signum est praecellens magisterii, quod cuique spectat 
Episcopo in eius Ecclesia. Ideo ritus aditialis novae cathedrae ab ipso 
tantum Episcopo dioecesano celebrari potest, vel, in adiunctis omnino 
peculiaribus, ab alio Episcopo, cui ipse speciale dederit mandatum. 

881. Locus vero praesidentiae seu sedes sacerdotis celebrantis, munus 
significat tum coetui liturgico praesidendi tum etiam plebis sanctae 
orationem moderandi. 

882. Etsi hic ritus cum Missae celebratione aptius coniungitur, nihil 
tamen vetat quominus cum celebratione verbi Dei, data occasione, 
componi possit. 


A. In celebratione Missce 

883 . In Missa post altaris venerationem atque incensationem, cele¬ 
brans antequam cathedram vel sedem petit, signat se, dicens: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

884 . Deinde celebrans adstantes salutat, unam adhibens formulam 
ex his quse in Missali Romano proponuntur. 

885 . Tunc apta monitione fideles in Missam introducit, simul illis 
sensum aperiens initialis ritus, qui vel ad cathedram refertur vel ad 
sedem noviter exstructam. Quod facere potest his vel similibus verbis: 

Hodie nova haec cathedra (sedes) usui liturgico primo desti¬ 
natur. Deum et Dominum nostrum, fratres dilectissimi, col¬ 
laudemus qui in suis ministris, sacris muneribus addictis. 



BENEDICTIO CATHEDRAS VEL SEDIS 


341 


praesens adesse dignatur ut per eos fideles edoceat, regat atque 
sanctificet, eumque rogemus ut digniores semper efficiat qui 
tam sancto ministerio fungantur. 

Oratio benedictionis 

886. Expleta monitione, celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans prosequitur, manibus extensis: 

Nomen tuum, Domine, unisona voce laudamus 

et a te supplici deprecatione petimus 

ut, qui pastor bonus venisti 

ad gregem tuum dispersum 

in unum ovile misericorditer congregandum, 

per eos quos veritatis cooperatores elegisti, 

fideles tuos enutrias, 

eosque regimine sancto custodias, 

quatenus in pascua aeterna 

et oves aliquando atque pastores 

mereantur intrare gaudentes. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

Arnen. 

887 . Tunc celebrans, imposito incenso in turibulo, cathedram vel 
sedem incensat. Deinde cathedram vel sedem petit, ibique a ministro 
incensatur, dum aptus cantus canitur. 

888. Missa, actu peenitentiali omisso, prosequitur more solito. 

B. In celebratione verbi Dei 

889 . Si benedictio cathedrae, vel sedis, fit in celebratione verbi Dei, 
hic ordo agendi erit. Celebrans, post salutationem, antequam sedem 



342 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^ LITURGIOE CONEXARUM 

petat, fideles breviter alloquitur ut eos ad celebrationem disponat et 
ritus sensum illustret. Quod facere potest his vel similibus verbis: 

Hodie nova haec cathedra (sedes) usui liturgico primo desti¬ 
natur. Deum et Dominum nostrum, fratres dilectissimi, col¬ 
laudemus qui in suis ministris, sacris muneribus addictis, prae¬ 
sens adesse dignatur ut per eos fideles edoceat, regat atque 
sanctificet, eumque rogemus ut digniores semper efficiat qui 
tam sancto ministerio fungantur. 


Oratio benedictionis 

890. Expleta monitione, celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans prosequitur, manibus extensis: 

Nomen tuum, D6mine, unisona voce laudamus 

et a te supplici deprecatione petimus 

ut, qui pastor bonus venisti 

ad gregem tuum dispersum 

in unum ovile misericorditer congregandum, 

per eos quos veritatis cooperatores elegisti, 

fideles tuos enutrias, 

eosque regimine sancto custodias, 

quatenus in pascua aeterna 

et oves aliquando atque pastores 

mereantur intrare gaudentes. 

Qui vivis et regnas in saecula saeculorum. 

UL Arnen. 

891. Tunc celebrans, imposito incenso in turibulo, cathedram vel 
sedem incensat. Deinde cathedram vel sedem petit, ibique a ministro 
incensatur, dum aptus cantus canitur. 




BENEDICTIO CATHEDRA VEL SEDIS 


343 


Lectio verbi Dei 

892 . Post incensationem celebrantis Sacrarum Scripturarum textus 
apti leguntur, quos opportune vel psalmus responsorius sequitur, vel 
etiam sacrum meditationis silentium. Lectio autem Evangelii prin¬ 
cipem locum semper obtineat. 

893 . Lectiones: 

Neh 8, l-4a. 5-6. 8-10 « Stetit Esdras scriba super gradum ligneum, 
quem fecerat ad loquendum ». 

In diebus illis: Congregatusque est... 4 usque ad hoc fecerant. *5 Et 
aperuit... 8 Et legerunt... 

Is 40, 9-11 « Sicut pastor gregem pascit ». 

Super montem excelsum... 

Act 10, 34-48 « Nos testes sumus omnium quce fecit ». 

In diebus illis: Aperiens Petrus os suum dixit... 

Act 13, 15-32 « Nos vobis evangelizamus eam, quce ad patres pro¬ 
missio facta est ». 

In diebus illis: Post lectionem Legis... 

Lc 4, 16-22a « Omnium in synagoga oculi erant intendentes in Iesum ». 
Venit Iesus Nazareth... 22 usque ad de ore ipsius. 

894 . Psalmi responsorii: 

Ps 118 (119), 129. 130. 133. 135. 144 

R. (105) Lucerna pedibus meis verbum tuum, Domine. 

Ps 18B (19B), 8-9. 10. 15 

(cf. Io 6, 63c) Verba tua, Domine, spiritus et vita sunt. 

895 . Lectionibus expletis, celebrans homiliam habet, in qua tum 
lectiones biblicas tum etiam Christi praesentiam illustrat, in cuius 
persona sacri ministri munus suum exercent. 

Preces 

896 . Deinde fit prex communis. Ex invocationibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 




344 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^E LITURGIUE CONEXARUM 


Dominus noster Iesus Christus ita Ecclesiam suam dilexit, 
ut per suos ministros atque pastores, verbis divinis edocta 
et sacris enutrita mysteriis, in via salutis iugiter perseveret. 
Eum igitur laudibus extollamus, dicentes: 

5 &. Gratias tibi , Domine! 

Benedictus es, Domine, 
qui per fidei magistros 

Evangelium tuum nos edocere non desinis. & 

Benedictus es, Domine, 
qui nos gregis tui oves, 
per pastores a te electos, 
semper nutris atque sustentas. 

Benedictus es. Domine, 

qui nos ad Patris laudes canendas, 

per praecones tuos, advocas atque adhortaris. 


Oratio benedictionis 

897. Deinde celebrans prosequitur, manibus extensis: 

Domine lesu Christe, 
qui pastores Ecclesiae tuae docuisti 
non ministrari velle, 
sed fratribus ministrare, 

concede ut qui hanc cathedram (sedem) ascendunt, 
verbum tuum alacriter proclament 
et mysteria tua digne dispensent, 
quatenus cum plebe sibi commissa 
te in aeterna sede sine fine collaudent. 

Qui vivis et regnas in safecula saeculorum. 

Arnen. 




BENEDICTIO CATHEDRA VEL SEDIS 


345 


Conclusio ritus 

898. Tum celebrans ritum concludit, manibus super fideles extensis, 
dicens: 

Benedicat vos Deus omni benedictione caelesti, 

sanctosque vos et puros 

in conspectu suo semper efficiat; 

divitias gloriae suae 

in vos abundanter effundat, 

verbis veritatis Instruat, 

Evangelio salutis erudiat, 

et caritate fraterna semper locupletet. 

Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

$. Arnen. 

899. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 


II. ORDO BENEDICTIONIS 
OCCASIONE DATA AUSPICANDI NOVUM AMBONEM 

900. Ambo seu locus e quo verbum Dei annuntiatur, eiusdem verbi 
dignitati respondere debet et in fidelium memoriam redigere men¬ 
sam verbi Dei semper esse paratam. Haec vero benedictio tunc tan¬ 
tum impertiri potest cum de vero agitur ambone, qui nempe non 
simplex sit pluteus mobilis, sed ambo stabilis et sua dignitate conspi¬ 
cuus. Attenta vero cuiusque ecclesiae structura, etiam ambo mobilis, 
qui tamen vere emineat, muneri suo congruat et affabre sit ornatus, 
benedici potest. 

901. Hic ritus tum cum Missae celebratione coniungi, tum etiam 
occasione data alicuius celebrationis verbi Dei adhiberi potest. 




346 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITE, LITURGIC^ CONEXARUM 


A. In Missce celebratione 

902 . In Missa omnia fiunt more solito, usque ad collectam inclusive. 
In processione ad introitum, Evangelium defertur et super altare 
deponitur. Verbi autem Dei proclamatio sequenti modo laudabiliter 
evolvitur: duo lectores, quorum unus defert Lectionarium Missae, una 
cum psalmista ad celebrantem veniunt. 

Celebrans, stans, accipit Lectionarium, ostendit populo, et haec 
vel alia apta verba pronuntiat: 

Semper resonet in hac aula, Dei verbum, quod Christi myste¬ 
rium vobis aperiat et vestram salutem in Ecclesia operetur. 

Omnes respondent: 

Arnen. 

vel alio apto modo. 

903. Deinde celebrans Lectionarium priori lectori tradit. Lectores 
et psalmista ad ambonem pergunt, afferentes Lectionarium, omnibus 
aspiciendum. 

904 . Lectiones vel sumuntur e Missa diei, vel hoc modo seligi pos¬ 
sunt: prima lectio ex libro Nehemise 8, l-4a. 5-6. 8-10, quam sequitur 
Ps 18B (19B), 8-9. 10. 15, cum responsorio: R. Verba tua, Domine, spi¬ 
ritus et vita sunt; si altera quoque lectio proclametur, haec ex epistola 
Pauli apostoli secunda ad Timotheum 3, 14 — 4, 5a seligi potest; ad 
Evangelium quod attinet, textus Lc 4, 14-22a laudabiliter proclama¬ 
tur, praemissa acclamatione: Non in solo pane vivit homo, sed in 
omni verbo Dei, cum vel sine Alleluia, iuxta liturgicum tempus. 

905 . Post secundam lectionem Evangeliarium diaconus vel, eo ab¬ 
sente, presbyter ex altari sumit et praecedentibus ministris cum cereis 
et incenso ad ambonem defert. 

906 . Post Evangelium celebrans homiliam habet in qua tum lectio¬ 
nes biblicas tum etiam Christi praesentiam in Dei verbo illustret. 

907 . Missa deinde prosequitur more solito: si opportunum videtur 
subiungitur Symbolum, ita ut fideles percipiant ipsis Deo loquenti in 
fide respondendum esse. 




BENEDICTIO AMBONIS 


347 


B. In celebratione verbi Dei 

908 . Si benedictio ambonis fit in celebratione verbi Dei, hic erit 
agendi ordo. Sacerdos, post salutationem, fideles breviter alloquitur 
ut eos ad celebrationem disponat et ritus sensum illustret. Quod facere 
potest his vel similibus verbis: 

Huc convenimus, fratres, ad hunc ambonem inaugurandum 
et in sacrum usum deducendum ut omnibus illius mensae 
verbi Dei signum appareat quod nostrae Christianae vitae pri¬ 
mum idque necessarium praebet nutrimentum. Huic celebra¬ 
tioni intentis animis attendamus, Deum nobis loquentem fide¬ 
liter auscultantes ut eius verba vere sint nobis spiritus et vita. 

909 . Expleta admonitione, celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tum celebrans 
prosequitur, manibus extensis: 

Deus, qui ex abundantia caritatis tuae 

ut amicos nos alloqui dignaris, 

gratiam Spiritus Sancti 

nobis concede propitius, 

ut verbi tui dulcedine perfruentes, 

supereminenti Filii tui scientia impleamur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Arnen. 


Lectio verbi Dei 

910 . Deinde Sacrarum Scripturarum textus apti leguntur, quos 
opportune vel psalmus responsorius sequitur, vel etiam sacrum medi¬ 
tationis silentium. Lectio autem Evangelii principem locum semper 
obtineat. 




348 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^E LITURGIC^E CONEXARUM 


911 . Lectiones: 

Neh 8, l-4a. 5-6. 8-10 « Legerunt in libro legis, et explicaverunt 
lectionem ». 

In diebus illis: Congregatusque est... 4 usque ad hoc fecerant. 5 Et 
aperuit... 8 Et legerunt... 

2 Tim 3, 14 — 4, 5a « Sacrce Litterce possunt instruere ad salutem 
per fidem ». 

Carissime: Permane in his ... 4, 5 usque ad evangelista. 

Lc 4, 16-22a « Hodie impleta est hcec Scriptura ». 

In illo tempore: Venit Iesus Nazareth ... 22 usque ad de ore ipsius. 

912 . Psalmi responsorii: 

Ps 18B (19B), 8-9. 10. 15 

B. (cf. Io 6, 63c) Verba tua, Domine, spiritus et vita sunt. 

Ps 118 (119), 129. 130. 133. 135. 144 

R. (105) Lucerna pedibus meis verbum tuum, Domine. 

913 . Lectionibus expletis celebrans homiliam habet, in qua tum 
lectiones biblicas tum etiam Christi praesentiam in Dei verbo illustret. 

914 . Si opportunum videtur, dici vel cani potest Symbolum. 

Preces 

915 . Deinde fit prex communis. Ex invocationibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Fratres, Deus Pater Verbum suum caro factum nobis praebet 
audiendum, ut de eo nutriamur elque fideliter vivamus. 

Simul ergo precemur: 

R. Verbum Christi habitet in nobis abundanter! 

Fac, Domine, ut Christi Filii tui discipuli 
verbum tuum ferventer esuriant 
eiusque in mundo testes fideles evadant. R. 




BENEDICTIO AMBONIS 


349 


Praesta nobis, Domine, 

ut verbum tuum penitus perscrutantes, 

et fide simus ferventes 

et bonis operibus semper intenti. ijt. 

Adauge in nobis, Domine, 

verbi tui luce perfusis, 

et tui cognitionem et nostri: 

ut te redamemus tibique fideliter serviamus. #. 

Adesto, Domine, ministris verbi tui 

ut quae ore proclamant 

et corde credant et moribus exprimant, dl 


Oratio benedictionis 

916. Deinde celebrans, extensis manibus, prosequitur: 

Deus, qui homines de tenebris 

in admirabile lumen tuum vocare dignatus es, 

tibi nos decet gratias agere 

quia dulci verbi tui pabulo 

numquam nos esurire permittis, 

nobisque in hac aula ecclesiae congregatis 

sermonum tuorum mirabilia 

continua recordatione declaras. 

Hic ergo, quaesumus, Domine, 

vox Filii tui sonet in auribus nostris, 

ut quae Spiritus Sanctus suggesserit 

fideliter persequentes, 

verbi tui non auditores tantum 

sed fervidos mereamur esse factores. 

Hic verbi tui praecones 
semitas vitae nobis ostendant, 
quas al&criter percurrentes, 




350 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITM LITURGICE CONEXARUM 


Christum Dominum sequamur 
et vitam consequi possimus aeternam. 
Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 


Conclusio ritus 

917. Tum celebrans ritum concludit, manibus super fideles exten¬ 
sis, dicens: 

Benedicat vos Deus omni benedictione caelesti, 
sanctosque vos et puros 
in conspectu suo semper efficiat; 
divitias gloriae suae 

in vos abundanter effundat, verbis veritatis instruat, 
Evangelio salutis erudiat, 
et caritate fraterna semper locupletet. 

Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

ijL Arnen. 

918. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 


III. ORDO BENEDICTIONIS 
OCCASIONE DATA AUSPICANDI 
NOVUM TABERNACULUM EUCHARISTICUM 

919. Tabernaculum ad Eucharistiam servandam nobis in mentem 
redigit et Domini praesentiam, quae a Missae sacrificio derivat, et 
fratres, quos caritate Christi amplecti debemus. Etenim Ecclesia in 
dispensandis mysteriis sibi a Christo Domino concreditis primitus 
pro infirmis et morientibus Eucharistiam servavit. 

Hic caelestis cibus, in ecclesiarum sacrariis repositus, adoratus est. 




BENEDICTIO TABERNACULI 


351 


920 . Huius benedictionis ritus cum Missae celebratione coniungi- 
tur. In hac convenienter eliguntur, servatis servandis, lectiones et 
orationes ex Missis de SS.ma Eucharistia. 16 In homilia post explica¬ 
tionem verbi Dei, semper aliquo modo huius ritus significatio fideli¬ 
bus aperiatur. 

921 . Oratione universali peracta, celebrans prope tabernaculum bene¬ 
dicendum, ad coetum conversus, fideles ad orationem invitat, dicens: 

Oremus. 

Et pro opportunitate omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. Tunc orationem benedictionis profert, manibus extensis: 

Domine, sancte Pater, 

qui hominibus panem de caelo verum dedisti, 
nos et hoc tabernaculum, 

quod sacramento Corporis et Sanguinis Filii tui 
asservando paravimus, 
benedicere dignare, 

ita ut Christum hic praesentem adorantes 
eius redemptionis mysterio 
iugiter consocidmur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

922 . Deinde celebrans, imposito ture, tabernaculum incensat. 

923 . Missa prosequitur more solito, sed post Communionem fide¬ 
lium, pyxis cum Sacramento super mensam altaris relinquitur 

Dicta oratione post Communionem, attentis locis et celebrationis 
adiunctis, instrui potest, more consueto, processio per ecclesiam ad 
sacellum vel locum, ubi tabernaculum benedicendum invenitur. 

Incedente processione, cantatur apta antiphona (cf. App. n. 15) cum 
psalmo, v. gr. Gustate et videte quoniam suavis est Dominus, cum 
Ps 33 (34), 2-3, 4-5, 6-7, 8-9 vel rythmus peculiaris, v. gr. Ave, verum 
Corpus, natum ex Maria Virgine (cf. App. n. 16), vel alius cantus aptus. 


Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 976-981, 




352 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^E LITURGIC/E CONEXARUM 


924. Cum processio ad tabernaculum pervenit, celebrans in eodem 
tabernaculo pyxidem deponit, ostiolum apertum relinquens. Imposito 
ture, Ss.mum Sacramentum genuflexus incensat. Post congruum tem¬ 
poris spatium, in quo omnes silentio orant, tabernaculi porta clau¬ 
ditur. 


925. Tum, si commode fieri potest, diaconus, si adest, vel ipse 
celebrans, pro opportunitate, dicit invitatorium, his vel similibus 
verbis: 

Inclinate vos ad benedictionem. 

Tunc celebrans, manibus super populum extensis, eum benedicit, 
dicens: 

Omnipotens et misericors Deus, 
cuius Filius templum verum et vivum 
in terris exstitit, 

eiusdem mortis et resurrectionis mysterio, 

quod recolentes adoratis, 

vos benedicat atque sanctificet. 

R. Arnen. 

Christus, qui visibiliter in caelos ascendit 
ut vobis locum in domo Patris pararet, 
et hic invisibiliter adest in Sacramento 
ut sacrificii sui gratiam extendat, 
vos semper adiuvare et confortare dignetur. 

Arnen. 

Vobis omnibus huc accedentibus 

et opus salutis pie medit&ntibus 

Dominus noster, in Eucharistia praesens, 

fiat aquae vivae fons indeficiens in vitam aeternam. 

]?;. Arnen. 

Et benedictio Dei omnipotentis, 

Patris, et Filii, ^ et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

Arnen. 




BENEDICTIO TABERNACULI 


353 


926 . Vel, orans super populum, celebrans dicit: 

Famulis tuis, Domine, 

fidei et gratiae praesta semper augmentum, 

ut dum amorem Filii tui inter nos permanentis 

assidue recolimus, 

memoriale salutis nostrae 

fructuose frequentemus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

Post orationem subdit: 

Et benedictio Dei omnipotentis, 

Patris, et Filii, et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

R. Arnen. 

927 . Si vero processio instruenda non sit, dicta oratione post 
Communionem, pyxis deponitur in tabernaculo, cuius ostiolum aper¬ 
tum manet. Ture imposito, celebrans Ss.mum Sacramentum genu- 
flexus incensat, 

928 . Denique, post congruum temporis spatium, in quo omnes 
silentio orant, celebrans ostium tabernaculi claudit, et populum bene¬ 
dicit, unam adhibens formulam ex iis quae nn. 925-926 indicantur. 

929 . Tum diaconus, si adest, vel ipse celebrans populum dimittit 
more consueto. 


IV. ORDO BENEDICTIONIS 
OCCASIONE DATA AUSPICANDI NOVAM SEDEM 
AD SACRAMENTUM POENITENTIA CELEBRANDUM 

930. Sedes ad sacramentum Paenitentiae celebrandum, in ecclesia 
posita, melius exprimit confessionem et absolutionem peccatorum 
actionem esse liturgicam quae ad corpus Ecclesiae pertinet, et ad reno¬ 
vatam fratrum participationem sacrificio Christi et Ecclesiae ordi¬ 
natur. 




354 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGXCE CONEXARUM 


931 . Huius benedictionis ritus numquam cum Missse celebratione 
coniugendum est; opportune vero coniungitur cum celebratione ali¬ 
qua paenitentiali. 

Ritus initiales 

932 . Populo congregato, canitur, pro opportunitate, psalmus vel 
antiphona vel alius cantus aptus. 

933 . Cantu expleto, sacerdos dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

934 . Deinde sacerdos adstantes salutat, dicens: 

Gratia vobis, misericordia et pax a Deo Patre, 
per lesum Christum, in Spiritu Sancto, 
qui est remissio omnium peccatorum. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta, vel ex 
Ordine Paenitentiae, nn. 94-96. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

935 . Deinde sacerdos brevi monitione adstantes edocet de sensu 
ritus, quod facere potest his vel similibus verbis: 

Ritus benedictionis quem in fide participdmus, id primum 
suadet, Deo gratias agendas esse quamplurimas qui omnipo¬ 
tentiam suam parcendo maxime et miserando manifestat. In 
hac enim confessionis sede, peccatores consistimus, et ex ea 
iustificati discedimus, reconciliationis fruentes ministerio 
quod Christus Iesus Ecclesiae suae tradidit exercendum. Ipse 



BENEDICTIO SEDIS CONFESSIONALIS 355 


concedat ut qui peccatorum pondere opprimuntur, ad hanc 
sedem accedentes liberentur, et qui de mundano pulvere sor¬ 
descunt, inde redeant dealbati in sanguine Agni. 


Lectio verbi Dei 

936 . Tunc incipit celebratio verbi. Lector vel unus ex adstantibus 
vel ipse sacerdos legit textum aut textus Sacrse Scripturae, selectum 
ex iis qui in Lectionario Ordinis Paenitentiae proponuntur, 17 vel ex 
iis qui infra proponuntur: 

2 Sam 12, 1-9. 13 « Dixit David ad Nathan: Peccavi Domino ». 

In diebus illis: Misit Dominus Nathan ad David... 

Ez 18, 20-32 « Si impius egerit poenitentiam, vita vivet et non mo¬ 
rietur ». 

Factus est sermo Domini ad me dicens: « Anima quae peccaverit... 

Rom 5, 6-11 « Gloriamur in Deo per Dominum nostrum Iesum 
Christum, per quem nunc reconciliationem accepimus ». 

Adhuc Christus... 

2 Cor 5, 17-21 « Deus erat in Christo mundum reconcilians sibi ». 
Si quis in Christo... 

Mt 9, 1-8 « Confide fili: remittuntur tibi peccata tua ». 

In illo tempore: Ascendens Iesus in naviculam transfretavit... 

Lc 7, 36-50 « Remissa sunt peccata eius multa, quoniam dilexit 
multum ». 

In illo tempore: Rogabat Iesum quidam de pharisaeis ... 

Io 8, 1-11 «Vade, et amplius tam noli peccare ». 

In illo tempore: Iesus perrexit in montem Oliveti... 

937 . Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 31 (32), 1-2. 3-4. 5. 6-7 

r. (5c) Confitebor iniquitdtem meam Domino. 


17 Cf. Rituale Romanum , Ordo Psenitentiae, cap. IV, nn. 101-201. 




356 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITvE LITURGICyE CONEXARUM 


Ps 50 (51), 34. 5-6. 7-8. 9-10. 11-12 
r. (14a) Redde mihi Icetitiam salutaris tui. 

Ps 129 (130), 1-2. 3-4. 5-6b. 6c-8 
1 1 . (7bc) Apud Dominum misericordia 
et copiosa apud eum redemptio. 

936. Lectionibus expletis, sacerdos homiliam habet, in qua tum 
lectiones biblicas tum momentum ecclesiale sacramenti Psenitentise 
illustrat. 

Preces 

939. Deinde fit prex communis. Ex invocationibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Gratias agamus, fratres, Deo Patri omnipotenti, qui per mor¬ 
tem et resurrectionem Filii sui in virtute Spiritus Sancti, 
eripuit nos de potestate tenebrarum et remissionem nobis 
dedit omnium peccatorum: 

r. Gratias agimus tibi , Domine. 

Benedictus es, Domine, 
qui Filium tuum pro peccatis nostris dedisti, 
ut nos, de peccatorum tenebris ereptos, 
in lucem et pacem transferret regni tui. r. 

Benedictus es, Domine, 
qui per Spiritum Sanctum 

conscientiam nostram ab operibus mortuis emundas, r. 

Benedictus es, Domine, 

qui Ecclesiae sanctae 

claves regni caelorum tradidisti, 

quibus ianuae misericordiae tuae omnibus paterent, r. 

Benedictus es, Domine, 
qui magna et mirabilia 




BENEDICTIO SEDIS CONFES SION ALIS 


357 


in reconciliationis ministerio semper operaris, 
ut quibus indulgentiam largiris 
aliquando vitam dones aeternam. R. 

940 . Deinde celebrans prosequitur, extensis manibus: 

Dignum et iustum est, 

nos tibi semper et ubique gratias agere, 

omnipotens sempiterne Deus, 

qui iuste corrigis et clementer ignoscis, 

in utroque misericors, 

quia nos ea lege disponis, 

ut coercendo perire non sinas in aeternum 

et parcendo spatium tribuas corrigendi. 

Per Christum Dominum nostrum. 

U. Arnen. 

Conclusio ritus 

941 . Tum sacerdos ritum concludit, manibus super fideles extensis, 
dicens: 

Benedicat nobis Pater, 

qui nos in adoptionem filiorum vocavit. 

B. Arnen. 

Auxilietur nobis Filius, 
qui nos in fratres suscepit. 

R. Arnen. 

Adsit nobis Spiritus, 

qui suum nos templum efficit. 

$. Amen. 

Et benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

$. Amen. 


942 . Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 




CAPUT XXVII 


ORDO BENEDICTIONIS NOVAS PORTAE ECCLESIAS 


PRAENOTANDA 

943. i n nonnullis celebrationibus liturgicis, sicut in Baptismo, in 
Matrimonio et in Exsequiis, fideles ad portas ecclesiae recipiuntur. 
Per eas, statutis diebus anni liturgici, in ipsam ecclesiam processione 
peracta ingrediuntur. 

Qua de re opportunum evadit ut ianua ecclesiae, sive in sua struc¬ 
tura sive in suo artis ornatu signum exstet Christi, qui dixit: « Ego 
sum ostium ovium » (Io 10, 7) et simul eorum qui viam cucurrerunt 
sanctitatis, quae ad Dei habitationem ducit. 

944. in novis autem erigendis ecclesiae ianuis, occasio inveniri 
potest fidelibus memorandi tum rerum eventum exteriorem tum vero, 
interiorem sensum totius aedificii, cui ianuae aditum reserant. 

Congruum igitur videtur ad portas benedicendas peculiarem ora¬ 
tionem ad Deum dirigere atque fideles congregare, ut verbum Dei 
audiant et preces effundant. 

945. Hic Ordo adhiberi potest a sacerdote, qui, ritus structura et 
elementis potioribus servatis, semper quaedam elementa sumere pot¬ 
est ut celebratio adiunctis loci et personarum melius accommodetur. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

946. Communitate congregata, ante ianuam ecclesiae opportune fit 
cantus aptus, v. gr. antiphona (cf. App. n. 17): 

Tollite portas, principes, vestras, 
et elevamini, portae aeternales. 

cum Psalmo 23 (24). 



BENEDICTIO PORTAE ECCLESIA 


359 


Expleto cantu, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

947 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia et pax sit omnibus vobis 
in Ecclesia sancta Dei. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. 
Populus respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

948 . Deinde celebrans fideles breviter alloquitur ut eorum animos 
ad celebrationem disponat et ritum illustret. Quod facere potest his 
vel similibus verbis: 

Huc convenimus, fratres, ad ianuam huius ecclesiae bene¬ 
dictione ditandam. Sacro ritui pia adsimus devotione, atque 
Dominum suppliciter exoremus, ut omnes qui ad verbum 
Dei audiendum ac divina mysteria celebranda per hanc ianuam 
in ecclesiam ingredientur, Christi vocem corde recto sequan¬ 
tur, ostium vitae aeternae se proferentis. 

949 . Expleta admonitione, celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tum celebrans 
prosequitur, manibus extensis: 

Deus, qui populum tuum Ecclesiam vocare dignatus es, 
da ut plebs in tuo nomine congregata 
te timeat, te diligat, te sequatur, 
et ad caelestia promissa, te ducente, perveniat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Amen. 




360 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VTEE LITURGIC/E CONEXARUM 


Lectio verbi Dei 

950. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Ap 21, 2-3. 23-26 « Civitatem sanctam vidi descendentem 
de ccelo a Deo ». 

Audite, fratres, verba libri Apocalypsis. 

Civitatem sanctam Ierusalem novam vidi descendentem de 
caelo a Deo, paratam sicut sponsam ornatam viro suo. Et 
audivi vocem magnam de throno dicentem: « Ecce taber¬ 
naculum Dei cum hominibus! Et habitabit cum eis, et ipsi 
populi eius erunt, et ipse Deus cum eis erit eorum Deus ». 
Et civitas non eget sole neque luna, ut luceant ei, nam claritas 
Dei illuminavit eam, et lucerna eius est Agnus. Et ambulabunt 
gentes per lumen eius, et reges terrae afferunt gloriam suam 
in illam; et portae eius non claudentur per diem, nox enim 
non erit illic; et afferent gloriam et divitias gentium in illam. 

951. Vel: 

Is 26, 1-9 « Aperite portas, et ingrediatur gens iusta ». 

In die illa cantabitur canticum istud... 

ler 7, 1-7 « Sta in porta domus Domini et prcedica ibi ». 

Verbum, quod factum est ad Ierermam a Domino ... 

Io 10, 1-10 « Ego sum ostium ovium ». 

In illo tempore dixit Iesus: « Arnen, amen dico vobis... 

952. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 99 (100), 2. 3. 4. 5 

$. (2b) Servite Domino in Icetitia. 

Ps 117 (118), 1 et 4. 15-16. 19-20. 22-23 
#. (26) Benedictus, qui venit in nomine Domini. 


BENEDICTIO PORT^3 ECCLESIAE 


361 


953. Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

954. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, prex 
communis haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Nos, lapides vivi, superaedificati lapidi electo Christo, Ipsum 
deprecemur pro Ecclesia sua dilecta et certitudinem in eam 
profiteamur dicendo: 

#. Hic domus Dei est et porta cceli! 

Domine Iesu, qui Pastor aeternus et ostium es ovium, 

-— extende, congrega et protege ovile tuum. 

Domine Iesu, qui domum tuam super petram aedificasti, 

— Ecclesiam tuam solida fide et fiducia confirma. 

Domine Iesu, de cuius latere fluxerunt sanguis et aqua, 

■— Ecclesiam tuam sacramentis 
novi et aeterni testamenti renova. 

Domine Iesu, praesens in medio eorum 
qui congregantur in nomine tuo, 

— Ecclesiae tuae unanimem orationem exaudi. 

Domine Iesu, qui cum Patre et Spiritu Sancto 
mansionem facis apud eos qui te diligunt, 

— Ecclesiam tuam perfice in dilectione, r. 

Domine Iesu, qui foras numquam eicis venientem ad te, 

—- suscipe omnes peccatores in domum Patris tui. 5 . 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 




362 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGIOE CONEXARUM 


955. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans, his vel similibus verbis, fideles ad orationem invitat, dicens: 

Fratres carissimi, 
huc laetantes convenimus 

ad novam ecclesiae portam benedictione auspicandam. 

Deum igitur supplices exoremus 
ut sua gratia nobis adesse dignetur. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. 


Oratio benedictionis 

956. Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Te, Domine, sancte Pater, benedicimus, 

qui Filium tuum in hunc mundum misisti, 

ut homines, peccati disgregatione dispersos, 

effuso sanguine congregaret 

et eorum qui in unum colliguntur ovile, 

ipse esset Pastor et ostium, 

per quod si quis introierit, salvabitur, 

et ingredietur et egredietur, 

et pascua inveniet. 

Te ergo, Domine, deprecamur, 
ut fideles tui, hanc portam ingredientes, 
per Iesum Christum Filium tuum 
accessum habeant in uno Spiritu ad te, Pater, 
et ad ecclesiam tuam concurrentes 
in confidentia per fidem eius, 
perseverantes in doctrina Apostolorum, 
in communicatione fractionis panis, 
in orationibus assidui. 





BENEDICTIO PORTAE ECCLESIAE 


363 


in caelestis aedificatione Ierusalem semper succrescant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Amen. 

957. Post orationem benedictionis, celebrans, pro opportunitate, 
aqua benedicta aspergit portam et, imposito ture, eam incensat. 


Conclusio ritus 

958. Deinde celebrans populum benedicit, manibus super fideles 
extensis, dicens: 

Deus, Dominus caeli et terrae, 

qui vos hodie ad huius portae benedictionem 

voluit adunare, 

vobis etiam concedat ut portas Domini 
introeatis in confessione 
et atria eius in hymnis, 

quatenus aeternae beatitudinis hereditatem possideatis. 

B. Amen. 

Et benedictio Dei omnipotentis, 

Patris, et Filii, ® et Spiritus Sancti, 
descendat super vos et maneat semper. 

B. Amen. 


959. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT XXVIII 

ORDO BENEDICTIONIS NOVAE CRUCIS 
PUBLICAE VENERATIONI EXHIBENDAE 


Praenotanda 

960» Inter sanctas imagines, « figura pretiosae et vivificae Crucis » 18 
principem obtinet locum, quippe quae symbolum sit totius paschalis 
mysterii. Nulla Christianorum plebi carior est imago, nulla antiquior. 
Christi passio eiusque de morte triumphus per sanctam Crucem reprae¬ 
sentatur simulque, ut sancti Patres docuerunt, secundus idemque glo¬ 
riosus nuntiatur eius adventus. 

961. Crucis imago non solum Feria VI in Passione Domini fideli¬ 
bus colenda proponitur et in festo Exaltationis, die 14 septembris, 
tamquam Christi tropaeum et arbor vitae celebratur, sed eminet in 
ecclesia et ponitur coram populo quotiescumque ad sacros ritus cele¬ 
brandos congregatur, et in domesticis etiam baptizatorum aedibus 
loco insigni collocatur. Attentis temporum et locorum condicionibus, 
iure christifideles Crucem publice erigunt, quae sit suae fidei testi¬ 
monium et illius caritatis signum, qua Deus cunctos prosequitur 
homines. 

962. Praestat autem, maximeque si de Cruce agatur quae loco insi¬ 
gni ecclesiae collocetur, ligno crucis imaginem quoque corporis Iesu 
Crucifixi affixam esse. 

963. Ordo, qui hic praebetur adhiberi potest a presbytero, qui ritus 
structura et potioribus elementis servatis, personarum et locorum 
adiunctis celebrationem aptabit. Si ritui laudabiliter praeest Episco¬ 
pus, omnia opportune aptentur. 


Cone. Nicaenum II, Act. VII: Mansi XIII, 378; Denzinger-Schonmetzer, 601. 



BENEDICTIO CRUCIS PUBLICE VENERATIONI EXHIBENDAE 


365 


964. Benedictio novae Crucis quolibet die et hora peragi potest, 
praeterquam Feria IV Cinerum, Triduo paschali et Commemoratione 
omnium fidelium defunctorum; dies vero potissimum eligatur quo 
fideles frequentiores convenire possint. Fideles opportune praepa¬ 
rentur ut actuose ritui intersint. 

965. Ritus qui hoc capite describitur duos tantum casus spectat: 

a) cum sollemniter benedicenda est Crux erecta loco publico, 
ab ecclesia seiuncto; 

b ) cum benedicenda est Crux principalis quae emineat in aula 
ecclesiae, ubi communitas fidelium congregatur. 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

966. Ubi fieri potest, praestat communitatem christifidelium pro- 
cessionaliter se conferre ab ecclesia aliove apto loco ad locum ubi 
Crux benedicenda erecta est. Si processio fieri nequit vel haud oppor¬ 
tuna videtur, fideles congregantur ad locum ubi Crux benedicenda est 
erecta. 


967. Populo congregato, celebrans fideles salutat, dicens: 

Gratia Ddmini nostri Iesu Christi, 
qui pro nobis pependit in ligno, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. Populus 
respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

968. Deinde celebrans fideles breviter alloquitur, ut eorum animos 
ad celebrationem disponat et ritus sensum illustret, quod facere potest 
his vel similibus verbis: 



366 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGIC/E CONEXARUM 


Novam Crucem sollemniter benedicturi, fratres dilectissimi, 
in fide veneremur aeternum Dei consilium, quo Crucis myste¬ 
rium divinae factum est misericordiae sacramentum. 

Crucem conspicientes memores simus in ea amoris consum¬ 
matum esse sacramentum, quo Christus suam dilexit Eccle¬ 
siam. 

Crucem salutantes, recordemur Christum, omni divisione in 
suo sanguine sublata, Populum Dei fecisse ex diversis gen¬ 
tibus unum. 

Crucem venerantes, recogitemus nos Christi discipulos et 
esse et profiteri, crucem que cuique propriam cotidie ferentes, 
eum generose sectemur. 

Huic ergo celebrationi, intentis animis adesse nitamur, quo 
fulgidius nobis Crucis pateat mysterium eiusque vim effica¬ 
cius experiri valeamus. 

969. Expleta admonitione, celebrans dicit: 

Oremus, 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc celebrans 
prosequitur: 

Deus, cuius Filius, ex hoc mundo ad te transiturus, 

in ligno pendens crucis 

humanam tibi familiam conciliavit, 

rdspice hos famulos tuos, 

qui hoc signum salutis erexerunt 

et praesta ut eius virtute muniti, 

crucem suam cotidie tollentes 

atque Evangelii itinera percurrentes, 

caelorum metam feliciter consequantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 




BENEDICTIO CRUCIS PUBLICE VENERATIONI EXHIBENDA 


367 


970. Diaconus, si casus fert, admonet: 

Procedamus in pace. 

971. Et ordinatur processio ad locum ubi Crux erecta est. Incedente 
processione, canitur antiphona (cf. App. n. 18): 

Nos autem gloriari oportet 
in cruce Domini nostri Iesu Christi. 

cum Psalmo 97 (98), vel hymnus aliusve aptus cantus. 

Psalmus 97 (98) 

1 Cantate Domino canticum novum, * 

quia mirabilia fecit. 

(Repetitur antiphona) 

Salvavit sibi dextera eius, * 
et brachium sanctum eius. 

2 Notum fecit Dominus salutare suum, * 

in conspectu gentium reveldvit iustitiam suam. 

3 Recordatus est misericordiae suae * 

et veritatis suae domui Israel. 

Viderunt omnes termini terrae * 
salutare Dei nostri. 

(Repetitur antiphona) 

4 Iubilate Deo, omnis terra, * 

erumpite, exsultate et psallite. 

5 Psallite Domino in cithara, * 

in cithara et voce psalmi; 

6 in tubis ductilibus et voce tubae corneae, * 

iubilate in conspectu regis Domini. 

(Repetitur antiphona) 

7 Sonet mare et plenitudo eius, * 

orbis terrarum et qui habitant in eo. 




368 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITJE LITURGICE CONEXARUM 


8 Flumina plaudent manu, f 

simul montes exsultabunt 9 a conspectu Domini, * 
quoniam venit iudicare terram. 

Indicabit orbem terrarum in iustltia * 
et populos in aequitate. 

(Repetitur antiphona) 

Gloria Patri, et Filio, * 
et Spiritui Sancto. 

Sicut erat in principio, et nunc et semper, * 
et in saecula saeculorum. Arnen. 

(Repetitur antiphona) 

972. Si vero processio non est facienda statim post collectam, omisso 
cantu, fit lectio verbi Dei. 

Lectio verbi Dei 

973. Deinde lector, unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
unum vel plures Sacrae Scripturae textus, ex iis potissimum selectos 
qui vel infra vel in Lectionario de mysterio sanctae Crucis propo¬ 
nuntur, 19 interiectis congruentibus psalmis responsoriis vel intervallis 
silentio peragendis. 

Lectio autem Evangelii principem locum semper obtineat. Adhiberi 
etiam possunt lectiones de passione Domini, quae in Lectionario pro¬ 
ponuntur. 20 

Phil 2, 5-11 « Humiliavit semetipsum factus oboediens usque 
ad mortem, mortem autem crucis ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Philippenses. 

Hoc sentite in vobis, quod et in Christo Iesu: qui, cum in 
forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequa- 


19 Cf. Missale Romanum , Ordo Lectionum Missae, nn. 969-974. 

20 Cf. ibidem , n. 975. 




BENEDICTIO CRUCIS PUBLICE VENERATIONI EXHIBENDAE 


369 


lem Deo, sed semetipsum exinanivit formam servi accipiens, 
in similitudinem hominum factus; et habitu inventus ut homo, 
humiliavit semetipsum factus oboediens usque ad mortem, 
mortem autem crucis. Propter quod et Deus illum exaltavit 
et donavit illi nomen, quod est super omne nomen, ut in 
nomine Iesu omne genu flectatur caelestium et terrestrium 
et infernorum et omnis lingua confiteatur: « Dominus Iesus 
Christus! », in gloriam Dei Patris. 

974. Vel: 

Num 21, 4-9 « Qui percussus aspexerit serpentem ignitum vivet ». 
In diebus illis: Profecti sunt Hebraei de monte Hor per viam quae 
ducit ad mare Rubrum ... 

1 Cor 2, 1-5 « Annuntians verbis mysterium Dei ». 

Ego cum venissem... 

Hebr 4, 12-16 « Adeamus cum fiducia ad thronum gratiae ». 

Vivus est Dei sermo ... 

Io 3, 13-17 « Exaltari oportet Filium hominis ». 

Nemo ascendit in caelum... 

Io 19, 25-27 « Stabat iuxta crucem Iesu mater eius ». 

In illo tempore: Stabant iuxta crucem Iesu ... 

975. Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 21 (22), 8-9. 17-18a. 23-24b 

K. (2a) Deus, Deus meus, quare me dereliquisti? 

Ps 30 (31), 2 et 6. 12-13. 15-16 

5 . (Lc 23,46) Pater, in manus tuas commendo spiritum meum. 
Ps 54 (55), 5-6. 13. 14-15. 17-18. 23 

r. (23ab) lacta super Dominum curam tuam, et ipse te 
enutriet. 

976. Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis et virtutem 
Crucis Domini fide percipiant. 



370 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIUU LITURGICAB CONEXARUM 


Oratio benedictionis 

977. Expleta homilia, celebrans, stans ante Crucem, manibus exten¬ 
sis, orationem benedictionis profert: 

Benedicimus te, Domine, sancte Pater, 
qui abundantia dilectionis tuse 
e ligno, unde homo interitum hauserat et ruinam, 
remedium providisti salutis et vitae. 

Etenim, cum suae Paschae hora venisset, 

Dominus Iesus, sacerdos, magister, atque rex 
arborem crucis voluntarie conscendit 
eamque gloriae suae thronum, 
sacrificii aram, cathedram veritatis effecit. 

Ibi, exaltatus a terra, de hoste triumphavit antiquo 

ac suo sanguine purpuratus, 

omnia sibi miseratus attraxit: 

ibi, extensis manibus, 

tibi, Pater, vitae suae sacrificium obtulit, 

et sacramentis novae legis vim indidit salutarem: 

ibi moriendo docuit quod verbo nuntiaverat: 

granum frumenti demortuum 

uberrimas edere segetes. 

Te ergo, Domine, adprecamur 

ut fideles tui hoc signum venerantes salutis, 

illos redemptionis capiant fructus, 

quos Christus Iesus sua passione promeruit: 

eius Cruci peccata affigant, 

ipsiusque Crucis virtute superbiam atterant, 

infirmitatem roborent; 

ex ea in pressuris hauriant solacium, 

ad eam in periculis securi confugiant, 

atque, eius virtute muniti, 

itinera mundi percurrant incolumes, 




BENEDICTIO CRUCIS PUBLICE VENERATIONI EXHIBENDAS 


371 


donec tu. Pater, eos in caelorum domum recipias. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 

978. Vel: 

Domine, Pater sancte, 
qui voluisti Crucem Filii tui 
fontem omnium fieri benedictionum 
omniumque causam gratiarum, 
nobis benignus adesto, 

qui istam Crucem ereximus in signum fidei nostrae: 
et concede ut, Christi passionis mysterio 
iugiter inhaerentes in terris, 
aetdrna resurrectionis gaudia consequamur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 

979. Tunc celebrans in turibulum incensum immittit et incensat 
Crucem. Postea canitur antiphona (cf. App. n. 19): 

Crucem tuam adoramus, Domine, 
et sanctam resurrectionem tuam 
laudamus et glorificamus: 
ecce enim propter lignum 
venit gaudium in universo mundo. 

vel (cf. App. n. 20): 

Per signum Crucis 
de inimicis nostris 
libera nos, Deus noster. 

vel alius aptus cantus in honorem sanctae Crucis. 

980. Cantu expleto, si commode peragi potest, celebrans, ministri, 
fideles novam Crucem venerantur: singuli ad eam ordinatim accedunt 




372 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIUE LITURGIC^ CONEXARUM 


eique venerationis exhibent signum, secundum loci consuetudinem. 
Quod si fieri nequit, celebrans paucis verbis ad sanctae Crucis venera¬ 
tionem populum invitat, qui eam veneratur, vel servando aliquod 
spatium silentii vel aptam acclamationem proferendo, v. gr.: 

Hoc signum crucis erit in cselo 
cum Dominus ad iudicandum venerit. 

Conclusio ritus 

981. Veneratione Crucis expleta, fit oratio universalis, vel modo 
in Missae celebratione consueto vel modo qui hic proponitur: 

Redemptorem nostrum, qui per Crucem suam nos redemit, 
cum fiducia deprecemur, dicentes: 

r. Per crucem tuam salva nos , Domine . 

Christe, qui temetlpsum exinanisti, 
formam servi accipiens 
in similitudinem hominum factus, 

— praesta ut omnia Ecclesiae membra 
tuam humilitatem imitentur. r. 

Christe, qui humiliasti temetlpsum 
factus oboediens usque ad mortem, 
mortem autem crucis, 

— da servis tuis oboedientiae et patientiae virtutem. R. 

Christe, qui exaltatus a Deo 

accepisti nomen quod est super omne nomen, 

— concede ut fideles tui in tuo semper servitio perseverent. R. 

Christe, in cuius nomine omne genu flectatur oportet, 
caelestium, terrestrium et infernorum, 

-— omnes attrahe ad cor tuum ut te venerentur, 
teque fideliter adorent, r. 

Christe, quem omnis lingua confitebitur 
Dominum in gloriam Dei Patris, 




BENEDICTIO CRUCIS PUBLICI VENERATIONI EXHIBENDA} 


373 


— recipe fratres nostros defunctos 
in regnum beatitudinis perpetuae, r. 

982. Deinde celebrans opportune introducit orationem dominicam 
his vel similibus verbis: 

Verba et exempla Christi patientis secuti, 
orationem dicamus qua nos Dei Patris voluntati 
in fide committimus. 

Omnes: 

Pater noster, qui es in caelis; 

sanctificetur nomen tuum; 

adveniat regnum tuum; 

fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. 

Panem nostrum cotidianum da nobis hodie; 

et dimitte nobis debita nostra, 

sicut et nos dimittimus debitoribus nostris; 

et ne nos inducas in tentationem; 

sed libera nos a malo. 

Celebrans immediate prosequitur: 

Deus, qui Unigenitum tuum Crucis tormentum 
subire voluisti, ut salvum faceret genus humanum, 
praesta, quaesumus, ut, cuius mysterium 
in terra cognovimus, 

eius redemptionis praemia in caelo consequi mereamur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Omnes: 

Arnen. 

983. Tunc celebrans benedicit populum more consueto; diaconus 
vero populum dimittit. 




CAPUT XXIX 


ORDO AD BENEDICENDAS IMAGINES QUAE FIDELIUM 
VENERATIONI PUBLICE EXHIBENTUR 


Praenotanda 

984. Ad imaginem et similitudinem suam Deus hominem fecit. 21 
Hanc divinam imaginem, quam homo, in seipso, peccando misere 
foedavit, Christus, qui est plena et perfecta « imago Dei invisibilis » 22 
moriendo misericorditer reparavit. In Christo autem discipuli eius 
nova fiunt creatura 23 et, Spiritus Sancti operante virtute, in eiusdem 
imaginem transformantur. 24 

985. Quo altius fideles inspiciant mysterium gloriae Dei, quae resplen¬ 
duit in facie lesu Christi 25 atque in Sanctis eius relucet, et ipsi « lux 
in Domino » fiant 26 mater Ecclesia ad sacras imagines venerandas eos 
pie invitat. Quae, cum interdum summo artificio sint perfectae ac 
religiosa polleant nobilitate, illius pulchritudinis iubar reddere viden¬ 
tur, quae a Deo procedit et ad Deum ducit. Imagines enim non solum 
Iesum Christum et Sanctos quos effingunt in fidelium memoriam 
revocant, sed et in eorum conspectum quodammodo eos adducunt: 
« Quanto enim frequentius per imaginalem formationem videntur, 
tanto, qui has contemplantur, alacrius eriguntur ad primitivorum 
earum memoriam et desiderium ». 27 

Quare sacrarum imaginum veneratio in praecipuis et insignibus 
formis illius cultus qui Christo Domino et, alio quidem modo, Sanctis 
debetur adnumeratur 28 « non quod credatur inesse aliqua in iis divi- 


21 Cf. Gen 1, 26-27. 

22 Coi 1, 15. 

23 Cf 2 Cor 5, 17. 

24 Cf. 2 Cor 3, 18. 

25 Cf. 2 Cor 4, 6; Mt 17, 2. 

26 Eph 5, 8. 

27 Cone. Nicaenum II, Act. VII; Mansi XIII, 378; Denzinger-Schonmetzer, 601. 

28 Cf. Cone. Vat. II, Const. de Sacra Liturgia Sacrosanctum Concilium, n. 111. 



BENEDICTIO IMAGINUM PUBLICE VENERATIONI EXHIBENDARUM 375 


nitas vel virtus, propter quod sint colendae », sed « quoniam honor 
qui eis exhibetur refertur ad prototypa quae illae repraesentant ». 29 

986. Cum publicae fidelium venerationi, praesertim in ecclesiis, ad 
mentem Constitutionis liturgicae Sacrosanctum Concilium, n. 125, 
principalis nova imago sancta exhibetur, praestat eam benedicere ritu 
particulari qui hic proponitur. Ritus autem non fit intra Missam. Si 
vero agitur de sancta imagine in fidelium domibus tantum veneranda, 
benedicatur ritu qui infra cap. XXXVII describitur. 

987. In hoc capite tres ordines continentur: 

a) ordo benedicendi imaginem Domini nostri Iesu Christi; 

b ) ordo benedicendi imaginem beatae Mariae Virginis; 

c) ordo benedicendi imaginem unius vel plurium Sanctorum. 

988. Ordines, qui hic praebentur, adhiberi possunt a presbytero, 
qui, ritus structura et elementis potioribus servatis, semper quaedam 
elementa sumere potest, ut celebratio adiunctis loci et personarum 
melius accommodetur. Si ritui laudabiliter praeest Episcopus, omnia 
opportune aptentur. 

989. Benedictio imaginis sacrae celebrationi Vesperarum coniun- 
gitur, die qua Vesperae respondentes vel celebrandae sunt vel celebrari 
possunt. 

Vesperae more consueto celebrantur. Absoluta tamen psalmodia, 
convenienter fit lectio longior, selecta ex iis quae in Lectionario pro¬ 
ponuntur pro festis Domini, beatae Mariae Virginis et Sanctorum. 

Deinde celebrans homiliam habet in qua cum lectionem biblicam 
tum imaginum sacrarum momentum in Ecclesia illustrat. 

Post lectionem biblicam vel homiliam, pro opportunitate, omnes 
per aliquod temporis spatium verbum Dei silentio meditantur. Tum 
canitur responsorium ex Liturgia Horarum vel cantus eiusdem indolis. 

Cantu expleto, celebrans dicit orationem benedictionis quam se¬ 
quitur canticum evangelicum cum propria antiphona. Imago incen- 
satur dum canitur canticum, post altaris crucisque incensationem. 

Prosequitur ac concluditur celebratio Vesperarum more solito. 


2 ’ Cone. Tridentinum, Sess. XXV: Denzinger-Schonmetzer, 1823. 




376 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT JE LITURGICAs CONEXARUM 


I. ORDO BENEDICTIONIS 
IMAGINIS DOMINI NOSTRI IESU CHRISTI 

Ritus initiales 

990 . Populo congregato, opportune fit cantus aptus, quo expleto, 
celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 


991 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia vobis et pax a Deo Patre, 
et a Domino nostro Iesu Christo, 
qui est imago Dei invisibilis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. Populus 
respondet: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

992 . Deinde celebrans fideles breviter alloquitur ut eorum animos 
ad celebrationem disponat et ritus sensum illustret, quod facere 
potest his vel similibus verbis: 

Vere habemus quod laetemur, fratres dilectissimi, quia Deum 
sumus benedicturi occasione data huius novae imaginis Do¬ 
mini nostri Iesu Christi ..., quam publice venerandam fideli¬ 
bus proponimus. Haec sacra imago id in primis recolat, 
Christum invisibilis Dei visibilem esse imaginem: aeternus 
Dei Filius qui descendit in Virginis sinum, Dei Patris signum 
est et sacramentum. Ipse enim dixit: « Qui videt me, videt et 
Patrem ». Hanc ergo imaginem venerantes, ad Christum oculos 
levemus, qui cum Patre et Spiritu regnat in aeternum. 




BENEDICTIO IMAGINIS D. N. I. C. 


377 


Lectio verbi Dei 

993 . Deinde lector, unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
unum vel plures Sacrae Scripturae textus, selectos praesertim ex iis qui 
in Missalis Romani vel Liturgiae Horarum Lectionario proponuntur 
pro celebratione peculiaris mysterii dominici quod imagine repraesen¬ 
tatur, interiectis congruentibus responsoriis vel intervallis silentio 
peragendis. Lectio autem Evangelii principem locum semper obtineat. 
Legi possunt etiam textus qui infra proponuntur. 

Coi 1, 12-20 « Christus Dominus est imago Dei invisibilis ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Colossenses. 

Gratias agimus Deo Patri, qui idoneos vos fecit in partem 
sortis sanctorum in lumine; qui eripuit nos de potestate tene¬ 
brarum et transtulit in regnum Filii dilectionis suae, in quo 
habemus redemptionem, remissionem peccatorum; qui est 
imdgo Dei invisibilis, primogenitus omnis creaturae, quia in 
ipso condita sunt universa in caelis et in terra, visibilia et 
invisibilia, sive throni, sive dominationes, sive principatus, 
sive potestates. Omnia per ipsum et in ipsum creata sunt, et 
ipse est ante omnia, et omnia in ipso constant. Et ipse est 
caput corporis ecclesiae; qui est principium, primogenitus ex 
mortuis, ut sit in omnibus ipse primatum tenens, quia in ipso 
complacuit omnem plenitudinem habitare et per eum recon¬ 
ciliare omnia in ipsum, pacificans per sanguinem crucis eius, 
sive quae in terris sive quae in caelis sunt. 

994 . Vel: 

Io 14, 1-11 « Qui vidit me, vidit Patrem ». 

In illo tempore: Dixit Iesus discipulis suis: «Non turbetur cor 
vestrum ... 

995 . Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 




378 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITyE LITURGIOE CONEXARUM 


Ps 8, 4-5. 6-7a 

W. (2a) Domine, Dominus noster , 

quam admirabile est nomen tuum in univirsa terra. 

Ap 15, 3. 4 

(Ap 14, 7) Timete Dominum et date illi gloriam! 

996 . Celebrans, pro opportunitate, homiliam habet, in qua cum 
lectiones biblicas tum mysterium Domini in imagine repraesentatum 
illustrat, ut sensus celebrationis fide percipiatur. 


Preces 

997 . Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria communitatis vel rerum adiunctis respiciant. 

Deum Patrem deprecemur, qui Verbum suum, per quod omnia 
creata sunt et in quo omnia constant, nobis dedit salvatorem 
et redemptorem, eique dicamus: 

R. Concede nobis Filio tuo conformes fieri. 

Pater, cuius Filius infinita est Sapientia 
ac summa Veritas, 

— praesta ut eum in dies altius cognoscentes, 
ei arctius etiam adhaerere cupiamus, b. 

Pater, qui Filium tuum mittens in terram 
eam exsultationis rore perfudisti, 

—- laetifica cor nostrum continua Christi praesentia. 

Pater, qui Christum unxisti 
sacerdotem, regem ac prophetam, 

— praesta ut ipse nos inveniat 

acceptabiles hostias, servos fideles, sedulos discipulos. &. 





BENEDICTIO IMAGINIS D. N. I. C. 


379 


Pater, qui voluisti Christum 

nobis magistrum esse mitem et humilem corde, 

— concede ut benignitatem et mansuetudinem 
ab eo dociles discamus. R. 

Pater, qui per sanguinem crucis Christi 
omnia tibi reconciliasti, 

— fac ut nos operatores simus concordias et pacis. R. 

Pater, qui ineffabili providentiae consilio 
voluisti Salvatorem nostrum in ligno suspendi 
ut mortem et infernum destrueret, 

— da nobis eius morti sociari, 

ut ipsius resurrectionis efficiamur consortes. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

998 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans, his vel similibus verbis, omnes ad orandum invitat, ut 
divinum exposcant auxilium: 

Oremus, fratres carissimi, 

Deum Patrem omnipotentem, 

ut, Christi recolentes mysterium, 

nostrae salutis fructus consequi mereamur. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. 


Oratio benedictionis 

999 . Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Benedicimus te, Pater, humani generis amator bone, 
qui Verbum tuum in mundum misisti 
ut, ex intacta Virgine carnem assumens, 





380 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITyE LITURGIC^ CONEXARUM 


noster fieret salvator ac primogenitus frater, 
per omnia nobis similis absque peccato. 

In Christo nobis supremum dedisti 

sanctitatis exemplar: 

eum puerum veneratur Ecclesia, 

quae, in cunis debilem cernens infantem, 

Deum adorat cunctipotentem; 

faciem eius contemplans 

vultum respicit tuae bonitatis 

atque ex ore eius verba hauriens vitae, 

tua repletur sapientia; 

eius cordis ima caritatis explorans, 

Spiritus igne ipsa comburitur, 

quo ille in regenerationem effundit, 

eum respiciens divino cruore purpuratum, 

pretiosum colit sanguinem, 

quo et ipsa dealbatur; 

sed et Christi gaudens resurrectione, 

Sponsi gloriam praegustando participat. 

Te igitur, Domine, supplices deprecamur 
ut fideles tui hanc Christi venerantes effigiem, 
hoc idem sdntiant quod et in Christo Iesu, 
et qui imaginem portarunt terreni hominis, 
caelestis etiam referant aliquando. 

Filius tuus sit eis, Pater, 

via qua ad te gradiantur, 

veritas eorum corda collustrans, 

vita qua alantur et vivant; 

sit eis lux quae itineris dissipet umbras, 

petra ubi fatigati requiescant, 

porta qua in novam admittantur lerusalem. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 

$. Arnen. 




BENEDICTIO IMAGINIS D. N. I. C. 


381 


1000 . Vel: 

Deus, qui lucem habitas inaccessibilem, 
et tanta nos dilexlsti caritate, 
ut te, invisibilem, in Christo 
nobis visibilem praeberes: 
hos famulos intuere benignus, 
qui hanc Filii tui effigiem figurarunt, 
et praesta ut ipsi in eum transformentur, 
cuius imaginem venerantur. 

Qui vivit et regnat in sabcula saeculorum. 
r. Arnen. 

1001 . Post orationem benedictionis, celebrans, imposito ture, in- 
censat imaginem; dum canitur antiphona, hymnus aut psalmus de 
Christi mysterio in imagine repraesentato, vel alius cantus aptus. 

Conclusio ritus 

1002. Celebrans populum benedicit, manibus super eum extensis, 
dicens: 

Pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, 

custodiat corda vestra 

et intellegentias vestras 

in scientia et caritate Dei, 

et Filii sui, Domini nostri Iesu Christi. 

Omnes: 

Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

Omnes: 

Arnen. 


1003 . Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




382 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGICE CONEXARUM 


II. ORDO BENEDICTIONIS 
IMAGINIS BEA TJE MARIAE VIRGINIS 


Ritus initiales 

1004 . Populo congregato, opportune fit cantus aptus, quo expleto, 
celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

1005 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia Domini nostri lesu Christi, 
ex alma Virgine nati, 
et caritas Dei 

et communicatio Sancti Spiritus 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura preesertim deprompta. Populus 
respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

1006 . Deinde celebrans fideles breviter alloquitur ut eorum animos 
ad celebrationem disponat et ritus sensum illustret, quod facere potest 
his vel similibus verbis: 

Huc, fratres dilectissimi, laetantes convenimus ad imaginem 
beatae Mariae Virginis benedicendam. Hoc simulacrum sub 
titulo N., significabit qualis et quanta sit necessitudo beatae 
Virginis Mariae cum Christo eiusque Ecclesia. Sancta Maria 




BENEDICTIO IMAGINIS B. M. V. 


383 


enim mater est Christi visibilis, imaginis Dei invisibilis, sed 
et ipsa est imago, typus, exemplar Ecclesiae: imago, in qua 
Ecclesia id quod ipsa tota esse cupit cum gaudio contempla¬ 
tur; typus, in quo viam et disciplinam agnoscit ad perfectam 
cum Christo unionem consequendam; exemplar quo Sponsa 
Christi innititur in apostolico munere adimplendo. Huic 
sacrae actioni intentis animis iugiter pioque fervore adesse 
conemur. 


Lectio verbi Dei 

1007 . Deinde lector, unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
unum vel plures Sacrae Scripturae textus, selectos praesertim ex iis 
qui in Missalis Romani vel Liturgiae Horarum Lectionario proponun¬ 
tur sive in Communi sive in Proprio beatae Mariae Virginis, interiectis 
congruentibus responsoriis vel intervallis silentio peragendis. Legi 
possunt etiam textus qui infra proponuntur. 

Lc 1, 42-50 « Beatam me dicent omnes generationes ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Lucam. 

Ellsabeth exclamavit voce magna et dixit: « Benedicta tu 
inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui. Et unde hoc 
mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? Ecce enim ut facta 
est vox salutationis tuae in auribus meis, exsultavit in gaudio 
infans in utero meo. Et beata, quae credidit, quoniam perfi¬ 
cientur ea, quae dicta sunt ei a Domino ». Et ait Maria: « Ma¬ 
gnificat anima mea Dominum, et exsultavit spiritus meus in 
Deo salvatore meo, quia respexit humilitatem ancillae suae. 
Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes, quia 
fecit mihi magna, qui potens est, et sanctum nomen eius, et 
misericordia eius in progenies et progenies timentibus eum ». 




384 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT JE LITURGIOE CONEXARUM 


1008 . Vel: 

Ap 11, 19a; 12, l-6a. lOab « Signum magnum apparuit in coelo ». 
Apertum est templum Dei... usque ad in templo eius ... 12, 6 usque ad 
paratum a Deo. 10 usque ad Christi eius. 

Lc 1, 26-38 « Ecce concipies in utero et paries filium ». 

In illo tempore: Missus est angelus Gabriel... 

Io 19, 25-27 « Ecce filius tuus. Ecce mater tua ». 

In illo tempore: Stabant iuxta crucem Iesu... 

1009 . Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 112 (113), 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 

R. Sit nomen Domini benedictum in scecula. 

Lc 1, 46-47. 48-49. 50-51. 52-53. 54-55 
(49) « Fecit mihi magna qui potens est, 
et sanctum nomen eius ». 

1010 . Celebrans, pro opportunitate, homiliam habet in qua cum 
lectiones biblicas tum munus beatae Mariae Virginis in historia salutis 
illustrat, ut sensus celebrationis fide percipiatur. 


Preces 

1011 . Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex intercessionibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria communitatis vel rerum adiuncta respiciant. 

Salvatorem nostrum celebrantes, qui ex Maria Virgine nasci 
dignatus est, exoremus dicentes: 

R. Intercedat pro nobis Mater tua, Domine. 

Salvator mundi, 

qui redemptionis tuae virtute 





BENEDICTIO IMAGINIS B. M. V. 


385 


ab omni peccati labe Matrem tuam praeservasti, 

— serva nos mundos a peccato. 

Redemptor noster, 

qui Virginem Mariam domum habitationis tuae 
et Spiritus Sancti fecisti sacrarium, 

— nos templum aedifica in quo Spiritus tuus 
semper inhabitet. 

Sacerdos noster, 

qui iuxta crucem Matrem tuam astare voluisti, 

— praesta ut, ipsa intercedente, 
communicantes tuis passidnibus gaudeamus. R. 

Rex regum, 

qui Matrem tuam corpore et anima 
tecum voluisti in caelum assumptam, 

— fac ut quae sursum sunt semper quaeramus 
atque sapiamus. 

Domine caeli et terrae, 

qui Mariam reginam a dextris tuis astare fecisti, 

-— tribue nobis ut eiusdem gloriae mereamur 
esse consortes. B. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

1012 . Quando Preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans, his vel similibus verbis, omnes ad orandum invitat, ut divi¬ 
num exposcant auxilium: 

In unum congregati, 

sicut Mater Iesu et Apostoli, 

preces Deo nostro supplices effundamus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. 



386 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITE LITURGI CE CONEXARUM 


Oratio benedictionis 

1013 . Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Te confitemur, Domine, ineffabilis Deus, 
qui ante mundi primordia 

Christum constituisti universorum principium et finem 

elque miro pietatis consilio 

beatam Virginem iunxisti, 

quae Filii tui Genetrix esset et socia, 

Ecclesiae imago et exemplar, 
omnium nostrum mater atque advocata: 
ipsa est enim mulier nova, 
quae antiquae Evae reparavit ruinam; 
praecelsa Filia Sion, 

quae, supplicem vocem Patriarcharum gemitibus .iungens, 
exspectationem veteris Israel corde suscepit; 
ancilla pauper et humilis, 
ex qua Sol iustltiae processit. 

Filius tuus, Dominus noster Iesus Christus. 

Pater sancte, supplices te rogamus ut fideles tui, 
qui hanc beatae Virginis effigiem appararunt, 
eius protectione perpetuo muniantur 
et in corde figant imaginem quam oculis intuentur. 

Sit eis fides indeficiens et firma spes, 

propera sit caritas et humilitas sincera; 

sit in dolore fortitudo, in paupertate dignitas, 

in adversis tolerantia, in prosperis communio; 

sint ipsi pacis factores et operatores iustltiae, 

donec, itineribus mundi in tui et fratrum amore peractis, 

ad manentem perveniant Civitatem, 

ubi beata Virgo Mater intercedit et fulget Regina. 

Per Christum Dominum nostrum. 


R. Arnen. 




BENEDICTIO IMAGINIS B. M. V. 


387 


10X4. Vel: 

Deus, qui Ecclesiae tuae peregrinanti 

in beata Virgine futurae gloriae imaginem dedisti, 

praesta ut fideles tui, 

qui hanc sanctae Mariae effigiem appararunt, 

oculos suos ad eam fidenter attollant, 

quae toti electorum plebi virtutum praefulget exemplar. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

1015. Post orationem benedictionis celebrans pro opportunitate, 
imposito ture, incensat imaginem, dum canitur psalmus aut hymnus 
de beatae Mariae Virginis titulo in imagine repraesentato, vel v. gr. 
una ex sequentibus antiphonis (cf. App. n. 21): 

Benedicta es tu, Virgo Mana, 

a Domino Deo excelso 

prae omnibus mulieribus super terram. 

vel (cf. App. n. 1): 

Sub tuum praesidium confugimus, 
sancta Dei Genetrix; 

nostras deprecationes ne despicias in necessitatibus; 
sed a periculis cunctis libera nos semper, 

Virgo gloriosa et benedicta. 


Conclusio ritus 

1016. Celebrans populum benedicit, manibus extensis super eum, 
dicens: 

Deus, qui per beatae Mariae Virginis partum 
genus humanum sua voluit benignitate redimere, 
sua vos dignetur benedictione ditare. 

R. Arnen. 


388 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGIOE CONEXARUM 


Eiusque semper et ubique patrocinia senti&tis, 
per quam auctorem vitae suscipere meruistis. 
r. Arnen. 

Et qui hodierna die devotis mentibus convenistis, 
spiritalium gaudiorum caelestiumque praemiorum 
vobiscum munera reportetis. 

$. Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus, 
i*. Arnen. 

1017. Laudabiliter ritus apto cantu perficitur. 

III. ORDO BENEDICTIONIS IMAGINIS SANCTORUM 

Ritus initiales 

1018. Populo congregato, opportune fit cantus aptus, quo expleto, 
celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Arnen. 

1019. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia Domini nostri Iesu Christi, 
qui est corona Sanctorum omnium, 
et caritas Dei, 

et communicatio Sancti Spiritus 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. 

Populus respondet: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 



BENEDICTIO IMAGINIS SANCTORUM 


389 


1020. Deinde celebrans fideles breviter alloquitur ut eorum animos 
ad celebrationem disponat et ritus sensum illustret, quod facere potest 
his vel similibus verbis: 

Ritum celebraturi, fratres, quo Deus benedicetur, occasione 
data hanc novam et praeclaram imaginem sancti N., fidelium 
venerationi publicae exhibendi, animos in primis apte dispo¬ 
namus oportet, ut celebrationis sensum perspectum habea¬ 
mus. Sanctorum imagines publicae fidelium venerationi exhi¬ 
bens, id Mater Ecclesia maxime spectat ut nos, effigies eorum 
qui Christum fideliter sunt secuti conspicientes, futuram Civi¬ 
tatem inquiramus, simulque edoceamur qua via ad perfec¬ 
tam cum Christo unionem tutissime pervenire possimus. 
Sancti enim Iesu Christi amici sunt et coheredes, fratres 
quoque nostri ac benefactores eximii, qui nos diligunt, nobis 
adsunt, sollicite pro nobis intercedunt, mirabili modo no- 
biscum communicant. 

Lectio verbi Dei 

1021. Deinde lector, unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
unum vel plures Sacrse Scripturas textus, selectos praesertim ex iis 
qui in Missalis Romani vel Liturgi® Horarum Lectionario proponun¬ 
tur sive in Communi sive in Proprio Sanctorum, interiectis congruen¬ 
tibus psalmis responsoriis vel intervallis silentio peragendis. Lectio 
Evangelii principem locum semper obtineat. Legi possunt etiam textus 
qui infra proponuntur. 

Mt 5, 1-12a « Gaudete et exsultate, quoniam merces vestra 
copiosa est in ccelis ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaium. 

Videns Iesus turbas, ascendit in montem; et cum sedisset, 
accesserunt ad eum discipuli eius; et aperiens os suum do¬ 
cebat eos dicens: 

«Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum 
cselorum. 




390 benedictiones locorum et rerum vitje liturgice conexarum 


Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur. 

Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram. 

Beati qui esuriunt et sitiunt iustitiam, quoniam ipsi satu¬ 
rabuntur. 

Beati misericordes, quia ipsi misericordiam consequentur. 
Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt. 

Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur. 

Beati qui persecutionem patiuntur propter iustitiam, quo¬ 
niam ipsorum est regnum caelorum. 

Beati estis cum maledixerint vobis et persecuti vos fuerint 
et dixerint omne malum adversum vos, mentientes, propter 
me; gaudete et exsultate, quoniam merces vestra copiosa 
est in caelis ». 

1022. Vel: 

Eph 3, 14-19 « Scire supereminentem scientice caritatem Christi ». 
Flecto genua mea ad Patrem ... 

1 Petr 4, 7b-ll « Unusquisque, sicut accepit donationem, in alterutrum 
illam administrantes ». 

Carissimi: Estote prudentes... 

1 Io 5, 1-5 « Hcec est victoria, quce vincit mundum: fides nostra ». 
Carissimi: Omnis qui credit... 

1023. Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 1, 1-2. 3. 4 et 6 

r. (2a) In lege Domini voluntas eius. 

Ps 14 (15), 2-3. 4-5 

r. (Cf. Ib) Iustus requiescet in monte sancto tuo, Domine. 

Ps 33 (34), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9. 10-11 

r. (2a) Benedicam Dominum in omni tempore. 




BENEDICTIO IMAGINIS SANCTORUM 


391 


1024. Deinde celebrans, pro opportunitate, homiliam habet, in qua 
cum lectiones biblicas tum munus Sanctorum in vita Ecclesiae apte 
illustrat, ut sensus celebrationis fide percipiatur. 


Preces 

1025. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex intercessionibus quae infra proponuntur, 
celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria communitatis vel rerum adiuncta respiciant. 

Deum Patrem, qui Sanctos reddit conformes imagini Filii sui 
et Spiritus virtute Ecclesiam iugiter sanctificat, supplices 
exoremus, dicentes: 

R. Per intercessionem Sancti M., salva nos, Domine. 

Deus, fons sanctitatis, 

qui multiformis gratiae tuae mirabilia 

in Sanctis fulgere fecisti, 

— concede nobis in illis magnitudinem tuam celebrare. R. 

Deus sapientissime, 

qui Apostolos per Christum 

Ecclesiae fundamentum constituisti, 

— serva fideles tuos in eorum doctrina. R. 

Qui Martyribus fortitudinem testimonii 
usque ad effusionem sanguinis dedisti, 

— redde christianos testes fideles Filii tui. R. 

Qui sanctis Virginibus 

donum insigne dedisti Christum virginem imitandi, 

— concede ut virginitatem tibi consecratam 
peculiare signum caelestium bonorum agnoscant. R. 

Qui in Sanctis omnibus praesentiam tuam ostendis 
et vultum et verbum tuum manifestas. 




392 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGIC^E CONEXARUM 


— tribue fidelibus tuis ut, dum illos venerantur, 
tibi se sentiant pressius adhaerere. &. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

1026. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans, his vel similibus verbis, omnes ad orandum invitat, ut 
divinum exposcant auxilium: 

Unius Spiritus virtute 

ex multis gentibus congregati, 

et cuncti ad unam sanctitatem vocati, 

unum Deum et Patrem suppliciter exoremus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. 


Oratio benedictionis 

1027. Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Te magnificamus, Domine, 

quia solus es sanctus et, nostri misertus, 

in mundum misisti Filium tuum, lesum Christum, 

omnis sanctitatis auctorem et consummatorem; 

qui, super nascentem Ecclesiam, 

Sanctum Paraclitum emisit Spiritum: 

vocem, quae sanctitatis docet arcana, 

auram, quae fortia suggerit atque suavia, 

ignem, qui corda fidelium exurit caritate, 

semen divinum, quod uberrimos gratiae germinat fructus. 

Te igitur, Domine, hodie glorificamus, 

quia eiusdem Spiritus donis beatum N. ditasti, 

in cuius venerationem famuli tui 

hanc imaginem effingendam curarunt. 





BENEDICTIO IMAGINIS SANCTORUM 


393 


Concede, quaesumus, ut ipsi vestigia Domini sectantes 
et sancti N. intuentes exempla, 
in virum occurrant perfectum, 
in mensuram aetatis plenitudinis Christi. 

Verbo et exemplo Evangelium nuntient, 

pro quo ne sanguinem quidem dubitent offerre; 

crucem dominicam cotidie baiulantes, 

pro tui fratrumque servitio impendantur; 

terrenae civitatis explentes officia, 

eam Imbuant Spiritu Christi 

et ad mansionem supernam oculos attollant, 

ubi tu, Pater, eos cum Filio tuo regnaturos excipies. 

Qui tecum vivit et regnat in saecula saeculorum, 
i?. Arnen. 

1028. Vel: 

Deus, fons omnis gratiae et sanctitatis, 
intuere benignus nos famulos tuos, 
qui hanc sancti N. effigiem apparavimus, 
et praesta ut eius intercessionem experiamur, 
qui, Christi amicus et coheres effectus, 
evangelicae vitae testis effulget 
et apud te eximius intercessor. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

1029. Post orationem benedictionis celebrans pro opportunitate, 
imposito ture, incensat imaginem, dum canitur psalmus, aut hymnus 
qui congruat Sancto cuius imago benedicitur, vel una ex sequentibus 
antiphonis (cf. App. n. 22): 

Laudem dicite Deo nostro, 
omnes Sancti eius 

et qui timetis Deum, pusilli et magni; 

quoniam regnavit Dominus Deus noster omnipotens. 



394 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITjE LITURGICE CONEXARUM 


Gaudeamus, et exsultemus, 
et demus gloriam ei. 

Vel antiphona (cf. App. n. 23): 

Sapientiam Sanctorum narrent populi, 
et laudes eorum nuntiet Ecclesia. 


Conclusio ritus 

1030. Celebrans populum benedicit, manibus extensis super eum, 
dicens: 

Deus, gloria et exsultatio Sanctorum, 
benedicat vos benedictione perpetua, 
qui vobis tribuit tantis patrociniis adiuvari. 

$. Amen. 

Eorum intercessione a praesentibus malis liberati, 
et exemplis sanctae conversationis instructi, 
in servitio Dei fratrumque inveniamini semper intenti. 

B. Amen. 

Quatenus cum iis omnibus 
valeatis illius patriae vos gaudia possidere, 
in qua filios suos supernis coniungi civibus 
in pace perpetua sancta laetatur Ecclesia. 

B. Amen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

$. Amen. 


1031. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT XXX 


ORDO BENEDICTIONIS CAMPANAE 


PR/ENOTANDA 

1032. Antiquus est mos christianam plebem aliquo signo vel sonitu 
ad coetum liturgicum convocandi eamque monendi de praecipuis com¬ 
munitatis localis eventibus. Itaque Campanarum vox sensus populi 
Dei quodammodo exprimit, cum ipse exsultat aut plorat, gratias agit 
aut supplicat, in unum convenit et suae in Christo unitatis mysterium 
manifestat. 

1033. Propter intimam rationem quam campanae habent cum vita 
populi christiani, mos invaluit, qui opportune servatur, eas benedi¬ 
cendi antequam turre campanaria collocentur. 

1034. Oportet campanam benedicendam loco designato ita suspendi 
vel collocari ut, si casus fert, commode circumiri et pulsari possit. 

1035. Pro locorum et rerum adiunctis, campana benedicitur die 
festivo vel extra ecclesiam vel etiam intra ecclesiam, ritu qui infra 
nn. 1037-1050 proponitur. Si vero opportunum videtur eam infra Mis¬ 
sam benedici, benedictio fit post homiliam, iis servatis quas n. 1051 
dicuntur. 

1036. Hic Ordo adhiberi potest a presbytero, qui, ritus structura et 
elementis potioribus servatis, semper quaedam elementa sumere potest 
ut celebratio adiunctis loci et personarum melius accommodetur. Si 
ritui laudabiliter praeest Episcopus, omnia opportune aptentur. 



396 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITM LITURGICE CONEXARUM 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

1037. Communitate congregata, opportune fit cantus aptus, quo 
expleto celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Arnen. 

1038. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Grdtia Domini nostri Iesu Christi, 

caritas Dei, qui nos convocat in unam Ecclesiam, 

et communicatio Sancti Spiritus 

sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacra Scriptura praesertim deprompta. Populus 
respondet: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

1039. Deinde celebrans fideles breviter alloquitur ut eorum animos 
ad celebrationem disponat et ritus sensum illustret, quod facere potest 
his vel similibus verbis: 

Laetus nobis hodiernus dies illucet cum haec ecclesiae domus 
novis instruitur campanis, et occasio praebetur Deum hac 
celebratione benedicendi. Campanae enim vitae populi Dei 
quodammodo conectuntur: eorum sonus tempora orationis 
metitur, plebem congregat ad liturgicas actiones peragendas, 
fideles monet de gravioribus eventibus qui hanc Ecclesiae 
portionem (hanc civitatem) aut singulos fideles vel laetitia 
vel dolore afficiunt. Pia adsimus ergo devotione his ritibus 




BENEDICTIO CAMPANA 


397 


ut in nostra vita campanas audientes, recordemus unam nos 
esse familiam atque earum sono obsequentes, in unum con¬ 
veniamus, nostram in Christo unitatem manifestantes. 


Lectio verbi Dei 

1040. Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum ex iis qui infra proponuntur. 

Me 16, 14-16. 20 « Euntes in mundum universum prcedicate 
Evangelium omni creatur ce ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Marcum. 

Novissime, recumbentibus undecim, illis Iesus apparuit, 
et exprobravit incredulitatem illorum et duritiam cordis, 
quia his, qui viderant eum resuscitatum, non crediderant. 
Et dixit eis: « Euntes in mundum universum praedicate evan¬ 
gelium omni creaturae. Qui crediderit et baptizatus fuerit, 
salvus erit; qui vero non crediderit, condemnabitur ». Illi 
autem profecti praedicaverunt ubique, Domino cooperante 
et sermonem confirmante, sequentibus signis. 

1041. Vel: 

Num 10, 1 - 8 . 10 « Fac tibi duas tubas argenteas ». 

In diebus illis: Lociitus est Dominus ad Moysen... 

1 Chr 15 , 11 - 12 . 25 - 28 ; 16 , 1-2 « Deducebant arcam foederis Domini 
in iubilo et bucina et tubis ». 

In diebus illis: Vocavit David Sadoc et Ablathar sacerdotes ... 

Is 40, 1 - 5 . 9-11 « Exalta in fortitudine vocem tuam, quce evangelizas 
Ierusalem ». 

« Consolamini, consolamini populum meum ... 

Act 2 , 36 - 39 . 41-42 « Vobis est repromissio et omnibus quoscumque 
advocaverit Dominus ». 

In die Pentecostes dicebat Petrus Iudsfeis: « Certissime sciat omnis 
domus Israel... 




398 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITE LITURGICE CONEXARUM 


Mt 3, 1-11 « Venit loannes, prcedicans: Appropinquavit regnum 
acetorum ». 

In diebus illis venit loannes Baptista, praedicans... 

Mc 1, 1-8 « Vox clamantis in deserto: Parate viam Domini ». 

Initium Evangelii Iesu Christi Filii Dei... 

1042. Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 28 (29), 1-2. 3 et 5. 7-9. 10-11 
(4) Vox Domini in virtute, 
vox Domini in magnificentia. 

Ps 150, 1-2. 3-4. 5 
$. (2b) Laudate Dominum 

secundum multitudinem magnitudinis eius. 

1043. Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum tum celebrationis tum usus 
campanas percipiant. 


Preces 

1044. Sequitur, pro opportunitate, prex communis. Ex invocationi¬ 
bus quas infra proponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptio¬ 
res videantur vel alias adicere quae peculiaria adstantium vel rerum 
adiuncta respiciant. 

Ad Deum Patrem, qui Ecclesiam suam ex cunctis gentibus 
vult adunare, supplices dirigamus preces, una voce dicentes: 

R. Ecclesiam tuam congrega ex universis gentibus. 

Domine Deus, qui in unum nos vocare non desinis, 

ut, uno Spiritu animati, 

unam viam percurramus salutis. ». 





BENEDICTIO CAMPANA 


399 


Domine Deus, qui nos, plebem tuam, 
signum perfectius vis fieri 
praesentiae tuae apud homines. 

Domine Deus, qui fratrum dolores et gaudia 

nos doces participare, 

quo plenior fiat nostra dilectio. r. 

Domine Deus, qui superna laetitia 
hodie nostrum locupletas coetum, 
quo tui mysterii nuntium ferat ad fratres, r. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

1045 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans, his vel similibus verbis, omnes ad orandum invitat, ut divi¬ 
num exposcant auxilium: 

Laudes et petitiones nostras ad Patrem, 
qui nos in unam congregavit domum, 
oratione confirmemus. 

Et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. 


Oratio benedictionis 

1046 . Tum celebrans, manibus extensis, orationem benedictionis 
profert: 

Te, Domine, sancte Pater, benedicimus, 

qui Filium tuum in hunc mundum misisti, 

ut homines, peccati vulnere dispersos, 

effuso sanguine congregaret, 

et, in unum collectos ovile, 

ipse, unus pastor, regeret atque nutriret. 

Te ergo, Domine, deprecamur, 



400 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITyE LITURGICyE CONEXARUM 


ut, campanse sonitu advocante, 

fideles tui ad ecclesiam festina exsultatione concurrant 
et in Apostolorum doctrina, in fraterna concordia, 
in fractione panis et in oratione perseve antes, 
cor unum fiant et anima una, 
ad laudem gloriae tuae. 

Per Christum Dominum nostrum. 

U. Arnen. 

1047 . Vel: 

Deus, cuius vox prima mundi luce 
in auribus resonavit hominis, 
eum ad divinum invitans consortium, 
ineffabilia docens, salutaria monens: 

Deus, qui Moysen, servum tuum, 
ad populum congregandum 
argenteas tubas adhibere iussisti; 

Deus, qui non renuis in Ecclesia tua 

ex aere confici campanas, 

quae populum tuum ad orandum invitent: 

hac benedictione ^ ut tibi dicatam accipe 

hanc novam campanam, 

et fac, ut omnes fideles tui, 

qui eius vocem perceperint, 

corda ad te dirigant 

et, fratrum gaudia et luctus participantes, 
ad domum ecclesiae festinent, 
ubi Christum praesentem sentiant, 
verbum tuum audiant 
votaque sua tibi pandant. 

Per Christum Dominum nostrum. 


r. Arnen. 




BENEDICTIO CAMPANA 


401 


1048 . Post orationem benedictionis celebrans, pro opportunitate, 
aqua benedicta aspergit et, imposito ture, incensat campanam, dum 
canitur antiphona (cf. App. n. 24): 

Cantate Domino, 

et benedicite nomini eius, alleluia. 
cum Psalmo 149, vel alius aptus cantus. 


Psalmus 149, 1-5 

1 Cantate Domino canticum novum; * 

laus eius in ecclesia sanctorum. 

2 Laetetur Israel in eo, qui fecit eum, * 

et filii Sion exsultent in rege suo. 

(Repetitur antiphona) 

3 Laudent nomen eius in choro, * 

in tympano et cithara psallant ei, 

4 quia beneplacitum est Domino in populo suo, * 

et honorabit mansuetos in salute. 

(Repetitur antiphona) 

5 Iubilent sancti in gloria, * 

laetentur in cubilibus suis. 

(Repetitur antiphona) 

Gloria Patri, et Filio, * 
et Spiritui Sancto. 

Sicut erat in principio, et nunc et semper, * 
et in saecula saeculorum. Arnen. 

(Repetitur antiphona) 

Conclusio ritus 

1049 . Celebrans populum benedicit, manibus super fideles extensis, 
dicens: 




402 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITyE LITURGIC/E CONEXARUM 


Deus, qui ex multis gentibus 

unam congregat Ecclesiam, 

sua vos clementia benedicat, 

qui ad novam benedicendam campanam 

huc festinanter convenistis. 

HE Arnen. 

Misericors ipse concedat, ut illi quos 
campanas clara resonantis voce 
in domum ecclesiae convocaverit, 
verbo, quod audiunt, intentas praebeant aures. 

Arnen. 

Quatenus omni inter fratres divisione sublata, 
et sincera caritate invicem diligentes, 
divina mysteria unanimes celebrent. 

U. Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

R. Amen. 

1050 . Si opportunum videtur, celebrans et fideles campanam bene¬ 
dictam pulsant in signum laetitiae. Laudabiliter apto cantu ritus per¬ 
ficitur. 

1051 . Si benedictio campanae fit intra Missam (cf. supra n. 1035), 
haec serventur: 

— dicitur Missa diei; 

— lectiones, praeterquam in sollemnitatibus, festis, diebus dominicis, 
sumi possunt vel ex Missa diei vel ex iis quae nn. 1040-1042 propo¬ 
nuntur; 

— benedictio campanae fit post homiliam, iuxta ritum qui nn. 1044- 
1047 describitur. 




CAPUT XXXI 


ORDO BENEDICTIONIS ORGANI 


Praenotanda 

1052. In divinis mysteriis peragendis musica sacra magni est mo¬ 
menti; organum autem in Ecclesia latina in honore habetur, quippe 
quod sive cum cantus comitetur sive cum solum pulsetur, sacris 
addat splendorem, divinas laudes prosequatur, fidelium preces foveat, 
eorumque mentes ad Deum extollat. 

Propter intimam rationem quam organum habet cum musica et 
cantu in actionibus liturgicis piisque populi christiani exercitiis, 
opportunum est illud benedici antequam usui liturgico destinetur. 

1053. Hic Ordo adhiberi potest a presbytero, qui, ritus structura et 
elementis potioribus servatis, semper quaedam elementa sumere 
potest, ut celebratio adiunctis loci et personarum melius accommo¬ 
detur. Si ritui laudabiliter praeest Episcopus, omnia opportune 
aptentur. 

1054. Benedictio organi quolibet die peragi potest, praeterquam 
temporibus quibus ius organi usum moderatur. 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

1055. Communitate congregata, opportune fit cantus aptus, quo 
expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



404 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGICE CONEXARUM 


1056 . Deinde celebrans adstantes salutat dicens: 

Dei Patris dilectio, 
pax Domini nostri Iesu Christi, 
et solacium Sancti Spiritus 
sit semper vobiscum. 

vel: 

Dominus, quem Sancti sine fine collaudant, 
sit semper vobiscum. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

1057 . Tum celebrans adstantes ad benedictionem accipiendam di¬ 
sponit his vel similibus verbis: 

Huc convenimus, fratres dilectissimi, ad novum organum 
benedicendum, quo divinae liturglae celebratio pulchrior eva¬ 
dat atque sollemnior. Cum enim ars musica in sacris actio¬ 
nibus adhibita id spectet in primis, ut glorificetur Deus et 
homines sanctificentur, sonus organi signum fit praeclarum 
illius cantus novi, quem Deo cantare iubemur: canticum 
equidem novum tum vere canimus cum bene vivimus, cum 
Dei voluntati alacres laetique adhaeremus, cum, Invicem dili¬ 
gentes, mandatum novum adimplemus. 

Lectio verbi Dei 

1058 . Deinde lector, unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum ex iis qui infra proponuntur. 

Coi 3, 12-17 «In gratia cantantes in cordibus vestris Deo ». 
Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Colossenses. 

Induite vos sicut electi Dei, sancti et dilecti, viscera mise¬ 
ricordiae, benignitatem, humilitatem, mansuetudinem, patien- 




BENEDICTIO ORGANI 


405 


tiam, supportantes invicem et donantes vobis ipsis si quis 
adversus aliquem habet querelam; sicut et Dominus donavit 
vobis, ita et vos. Super omnia autem haec caritatem, quod 
est vinculum perfectionis. Et pax Christi dominetur in cor¬ 
dibus vestris, ad quam et vocati estis in uno corpore. Et 
grati estote. 

Verbum Christi habitet in vobis abundanter, in omni 
sapientia docentes et commonentes vosmetipsos psalmis, 
hymnis, canticis spiritalibus, in gratia cantantes in cordibus 
vestris Deo; et omne, quodcumque facitis in verbo aut in 
opere, omnia in nomine Domini Iesu gratias agentes Deo 
Patri per ipsum. 

1059 . Vel: 

Num 10, 1-10 « Canetis tubis super holocaustis et pacificis victimis ». 
Locutus est... 

1 Chr 15, 3. 16. 19-21. 25 Clangebant tubis coram arcam. 

Congregavit David universum Israel... 

2 Chr 5, 2-5a. 11-14 Sacerdotes canentes tubis. 

Congregavit Salomon maiores natu Israel... usque ad tabernaculi. 

Eph 5, 15-20 « Cantantes et psallentes in cordibus vestris Domino ». 
Videte, caute quomodo ambuletis ... 

Lc 1, 39-47 « Exsultavit spiritus meus in Deo Salvatore meo ». 
Exsurgens Maria in diebus illis abiit in montana ... 

Lc 10, 21-22 « lesus exsultavit Spiritu Sancto ». 

In illa hora ... 

1060 . Pro opportunitate, dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 46 (47), 2-3. 7-8 

R. (cf. 6) Psallite Deo in iubilo et in voce tubce. 

Ps 97 (98), 1. 2-3. 4-6 

(cf. 5 et 6) Psallite et iubilate Domino. 




406 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^ LITURGICvE CONEXARUM 


1061 . Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum tum celebrationis, tum usus 
organi percipiant. 


Preces 

1062 . Sequitur, pro opportunitate, prex communis. Ex invocationi¬ 
bus, quae infra proponuntur, celebrans seligere potest eas, quas aptio¬ 
res videantur vel alias adicere, quae peculiaria adstantium vel rerum 
adiuncta respiciant. 

Exsultantes, fratres dilectissimi, Deum omnipotentem ma¬ 
gnificemus, pro innumeris quibus nos cumulat suae bonitatis 
donis, elque, sicut Apostolus admonet, gratias reddamus eius 
laudes corde et ore canentes: 

B. Gloria tibi, Domine. 

Pater sancte, rex caeli et terrae, 
fons totius perfectionis 
omnlsque sacri concentus 
inspirator assiduus, 
te laudamus 

propter magnam gloriam tuam. 

Domine Iesu Christe, splendor gloriae Patris, 
qui homo factus ad homines venisti, 
ut peccatum mundi tolleres 
fratresque redemptos tua ditares gratia, 
te glorificamus 

propter magnam misericordiam tuam. r. 

Spiritus Sancte Deus, 
qui in hominum cordibus inhabitas 
eosque in unum corpus aedificas, 
te celebramus 

propter tuam in Ecclesia arcanam praesentiam, r. 





BENEDICTIO ORGANI 


407 


Sancta Trinitas, unus Deus, 
rerum omnium principium et finis, 
cui canticum novum caeli et terra decantant, 
te adoramus 

propter investigabilem beatitudinem tuam. 5 . 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

1063 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans, his vel similibus verbis, omnes ad orandum invitat, ut 
divinum exposcant auxilium: 

Nunc vero, unius qui sumus sanctae Ecclesiae membra, 
una voce et uno corde, 

Deum et Patrem nostrum invocemus. 

et pro opportunitate, omnes per aliquod temporis spatium silentio 
orant. 


Oratio benedictionis 

1064 . Tum celebrans, manibus extensis, benedictionis orationem 
profert: 

Domine Deus, qui semper antiqua es pulchritudo, 

semperque nova, 

cuius sapientia regitur mundus 

et bonitate decoratur orbis, 

te Angelorum ordines collaudant 

tuis semper nutibus obsequentes, 

te sidera concinunt universa 

legis tuae praecepta constanti motu servantes, 

te omnes redempti sanctum una voce proclamant 

et corde, ore, vita, 

iucunda exsultatione concelebrant. 

Sed et nos, plebs tua sancta, 





408 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VTDE LITURGIC^ CONEXARUM 


in hac sede laetanti animo congregati, 

universali concentui nostras cupimus iungere voces: 

quo autem dignius ad tuam maiestatem 

hymnus noster ascendat, 

hoc tibi benedicendum organum exhibemus, 

ut eius sonu adiuvante, laudes et preces 

concinna tibi modulatione canamus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

1065 . Deinde celebrans organum, imposito ture, incensat; dum illud 
opportune prima vice in usum deducitur. 


CONCLUSIO RITUS 

1066 . Celebrans populum benedicit, manibus super fideles extensis, 
dicens: 

Dominus, qui omni est laude dignus, 
vobis concedat, ut, cui ore, corde, vita 
nunc in terra cantare satagitis, 
in cselis aliquando canticum novum 
perpetuo decantare possitis. 

UL Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

r. Arnen. 


1067 . Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 




CAPUT XXXII 


ORDO BENEDICTIONIS RERUM QUAi IN LITURGICIS 
CELEBRATIONIBUS USURPANTUR 


Praenotanda 

1068. Inter res ad sacrum cultum pertinentes, quaedam, utpote quae 
peculiari sint observatione dignae, antequam in usum assumantur 
laudabiliter benedicuntur. 

1069. Calix et patena benedicuntur ritu in Pontificali Romano 
descripto. 30 

1070. Vasculum vero seu pyxis, ostensorium, vestes, quibus sacri 
ministri induuntur, necnon linteamina, uti sunt corporalia et tobaleae, 
quae in liturgicis celebrationibus de more usurpantur, opportune 
benedicuntur. 

1071. Res pro liturgicis celebrationibus benedicendae respondere 
debent normis a legitima auctoritate statutis: pulchrae quidem sint 
et exquisita elegantia confectae, semper tamen mera sumptuositate 
vitata. 

1072. Convenit plures res unico ritu benedicere vel intra Missam 
vel etiam in aliqua celebratione, quam fideles opportune participent. 
Si vero una tantum res benedicenda sit. Ritus brevior extra Missam 
adhiberi potest. 

1073. Ritus brevior extra Missam adhiberi potest etiam a diacono. 


30 Cf. Pontificale Romanum, Ordo Dedicationis ecclesiae et altaris, Caput VII, Ordo 
benedictionis calicis et patenae. 



410 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIUE LITURGIOE CONEXARUM 


I. ORDO BENEDICTIONIS 
INTRA MISSAM ADHIBENDUS 

1074 . Ad indolem didacticam celebrationum promovendam et ad 
ritus captui fidelium accommodandos, pro opportunitate, praevideri 
potest usus rerum benedictarum in eadem Missae celebratione. Ideo 
vestes in Missae celebratione a sacerdote induendae necnon tobaleae 
ad altare cooperiendum, ante ritus initiales coram populo benedici 
possunt. 

1075 . Alio vero modo post lectionem verbi Dei fit homilia, in qua 
sacerdos tum lectiones biblicas tum sensum benedictionis illustret. 

1076 . Oratione universali expleta, ministri vel legati communitatis 
offerentis, res benedicendas ante celebrantem deferunt. 

1077 . Tum celebrans adstantes ad benedictionem disponit his vel 
similibus verbis: 

Fratres carissimi, res quae huc sunt allatae, peculiari nunc 
benedictione donantur ut significetur ad cultum divinum eas 
unice destinari. Sed Dominum deprecemur ut nos quoque 
benedictione sua confirmet, quatenus ipse, qui Sanctus est, 
et nos sanctos efficiat ac dignos, qui divina mysteria pia devo¬ 
tione celebremus. 

Oratio benedictionis 

1078 . Deinde celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc celebrans, 
extensis manibus, prosequitur: 

Benedictus Deus, 

qui per Filium tuum, Novi Testamenti mediatorem, 
laudem nostram clementer accipis 




BENEDICTIO RERUM AD USUM LITURGICUM 


411 


et dona tua largiter dispensas: 
concede, quaesumus, ut haec omnia 
divini cultus celebrationi dicata, 
dum pietatis nostrae signum exsistunt, 
devotionis praebeant incrementum. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

1079 . Vel, pro vestibus liturgicis: 

Benedictus Deus, qui Filium tuum Unigenitum 
Novi Testamenti 

summum et aeternum constituisti sacerdotem, 
et homines elegisti 

ut tuorum essent dispensatores mysteriorum: 

concede, quaesumus, ut has vestes, 

ad sacra celebranda dispositas 

ac tua benedictione ditatas, 

ministri tui reverenter induere 

et sancta conversatione satagant honestare. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 


II. RITUS BREVIOR 


1080 . Fidelibus congregatis, celebrans incipit dicens: 
y. Adiutorium nostrum in nomine Domini. 

Omnes respondent: 

i*. Qui fecit caelum et terram. 




412 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT/E LITURGIOE CONEXARUM 


vel: 

y. Dominus voblscum. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

1081 . Tum celebrans ad benedictionis celebrationem adstantes pro 
opportunitate disponit. 

1082 . Unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit aliquem textum 
Sacrae Scripturae: 

Rom 12, 1: Obsecro vos, fratres, per misericordiam Dei, ut 
exhibeatis corpora vestra hostiam viventem, sanctam, Deo 
placentem, rationabile obsequium vestrum. 

Gal 3, 26-27: Omnes filii Dei estis per fidem in Christo Iesu. 
Quicumque enim in Christo baptizati estis, Christum in- 
duistis. 

Act 2, 42: Discipuli erant perseverantes in doctrina Apostolo¬ 
rum et communicatione, in fractione panis et orationibus. 

Io 4, 23: Venit hora et nunc est, quando veri adoratores ado¬ 
rabunt Patrem in Spiritu et veritate; nam et Pater tales 
quaerit, qui adorent eum. 

1083 . Deinde celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc celebrans, 
extensis manibus, prosequitur: 

Benedictus Deus, 

qui per Filium tuum, Novi Testamenti mediatorem, 
laudem nostram clementer accipis 
et dona tua largiter dispensas: 




BENEDICTIO RERUM AD USUM LITURGICUM 


413 


concede, quaesumus, ut haec omnia 

(vel v. gr. haec pyxis / hoc ostensorium / 

haec linteamina / haec tobalea) 

divini cultus celebrationi dicata (dicatum), 

dum pietatis nostrae signum exsistunt (exsistit), 

devotionis praebeant (praebeat) incrementum. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 

1084 . Vel, pro vestibus liturgicis: 

Benedictus Deus, qui Filium tuum Unigenitum 
Novi Testamenti 

summum et aeternum constituisti sacerdotem, 
et homines elegisti 

ut tuorum essent dispensatores mysteriorum: 

concede, quaesumus, ut has vestes, 

ad sacra celebranda dispositas 

ac tua benedictione ditatas, 

ministri tui reverenter induere 

et sancta conversatione satagant honestare. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 




CAPUT XXXIII 


ORDO AD FACIENDAM AQUAM BENEDICTAM 
EXTRA MISS.E CELEBRATIONEM 


Praenotanda 

1085. Antiqua ex consuetudine inter signa, quibus Ecclesia utitur 
ad fideles benedicendos, aqua frequenter adhibetur. Aqua autem rite 
benedicta in fidelium mentes Christum revocat, qui benedictionis 
divinas summa nobis exsistit, quique se aquam vivam vocavit, et Bap¬ 
tismum, aquae sacramentum, in signum salutiferae benedictionis pro 
nobis instituit. 

1086. Benedictio et aspersio aquae ordinarie peragitur die Dominica, 
iuxta ritum in Missali Romano descriptum. 31 

1087. Cum vero aquae benedictio fit extra Missae celebrationem, 
ritus hic propositus adhibeatur, a sacerdote vel a diacono qui, ritus 
structura et potioribus elementis servatis, rerum adiunctis celebra¬ 
tionem aptabunt. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

1088. Celebrans incipit dicens: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

31 Cf. Missale Romanum, Appendix, Ordo ad faciendam ad aspergendam aquam 
benedictam. 



ORDO AD FACIENDAM AQUAM BENEDICTAM 


415 


1089 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Deus, qui ex aqua et Spiritu Sancto 
nos regenerdvit in Christo, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 

1090 . Tum celebrans, pro opportunitate, adstantes ad benedictionis 
celebrationem disponit his vel similibus verbis: 

Hac aquae benedictione, Christum aquam vivam ac Baptisma¬ 
tis recolimus sacramentum, in quo ex aqua et Spiritu Sancto 
renati sumus. Quoties ergo hac aqua aspergemur, vel ea 
tum intrantes in ecclesiam tum domi manentes cum signo 
crucis utemur, gratias Deo agemus pro inenarrabili dono 
eius, eiusque implorabimus auxilium, ut sacramentum vi¬ 
vendo teneamus, quod fide percepimus. 

Lectio verbi Dei 

1091 . Deinde fit ab uno ex adstantibus vel ab ipso celebrante brevis 
lectio Sacrae Scripturae. 

Io 7, 37-39 « Si quis sitit, veniat ad me ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Ioannem. 

In novissimo die magno festivitatis stabat Iesus et clamavit 
dicens: « Si quis sitit, veniat ad me et bibat, qui credit in 
me. Sicut dixit Scriptura, flumina de ventre eius fluent aquae 
vivae ». Hoc autem dixit de Spiritu, quem accepturi erant 
qui crediderant in eum. 




416 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIUE LITURGIC/E CONEXARUM 


1092 . Vel: 

Is 12, 1-6 « Haurietis aquas cum gaudio de fontibus salutis ». 

Et dices in die illa ... 

Is 55, 1-11 «Omnes sitientes, venite ad aquas». 

Haec dicit Dominus Deus: « Omnes sitientes... 

Sir 15, 1-6 « Timentem Deum aqua sapientiae potabit illum ». 

Qui timet Deum... 

1 Io 5, 1-6 « Venit per aquam et sanguinem ». 

Carissimi, omnis qui credit ... 

Ap 7, 13-17 « Agnus deducet eos ad vitee fontes aquarum ». 

Respondit unus de senioribus dicens mihi loanni, in visione: « Hi qui 
amicti sunt... 

Ap 22, 1-5 « Fluvius aquee vitee procedens de throno Dei et Agni ». 
Ostendit mihi loanni, in visione angelus fluvium... 

Io 13, 3-15 « Vos mundi estis ». 

Sciens Iesus quia omnia... 

Oratio benedictionis 

1093. Deinde celebrans dicit: 

Oremus. 

Post brevem silentii pausam, celebrans, manibus extensis, dicit ora¬ 
tionem benedictionis: 

Benedictus es, Domine, Deus omnipotens, 
qui nos in Christo, aqua viva salutis nostrae, 
benedicere dignatus es et intus reformare: 
concede ut qui huius aquae aspersidne 
vel usu munimur, 
renovata animae iuventute 
per virtutem Sancti Spiritus 
in novitate vitae iugiter ambulemus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 




ORDO AD FACIENDAM AQUAM BENEDICTAM 


417 


1094 . Vel: 

Domine, sancte Pater, 

respice super nos, 

qui per Filium tuum redempti, 

ex aqua et Spiritu Sancto 

per Baptismum sumus renati: 

praesta, quaesumus, 

ut qui hac aqua fuerint aspersi, 

corpore et mente renoventur 

et puram tibi exhibeant servitutem. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

1095 . Vel celebrans dicit: 

Omnium creator Deus, qui ex aqua et Spiritu 
formam dedisti atque imaginem homini et universo. 

R. Ecclesiam tuam benedic atque emunda. 

Christe, qui de rescisso in cruce latere 
sacramenta salutis scatere fecisti. 

$. Ecclesiam tuam benedic atque emunda. 

Sancte Spiritus, qui e baptismali Ecclesiae gremio, 
in regenerationis lavacro, 
novas nos constituisti creaturas. 

Ecclesiam tuam benedic atque emunda. 

1096 . Post orationem benedictionis, celebrans adstantes aqua bene¬ 
dicta aspergit, dicens, pro opportunitate: 

Sit haec aqua suscepti Baptismatis memoria, 
et Christum recolat, 

qui Passione et Resurrectione sua nos redemit. 

R. Arnen. 


Interim peragitur cantus aptus. 




CAPUT XXXIV 


ORDO BENEDICENDI STATIONES « VIJE CRUCIS » 


Praenotanda 

1097. Quando in ecclesia vel oratorio stationes « Vise Crucis » eri¬ 
guntur, opportunum est ut benedictio ac erectio fiat celebratione ad 
hoc instituta et ab eiusdem ecclesiae rectore vel ab alio presbytero 
peracta, cum populi participatione, ita tamen ut celebratio ipsa 
immediate praecedat pium exercitium « Viae Crucis ». Si vero stationes 
«Viae Crucis » in ecclesia dedicanda vel benedicenda iam exstant, 
nulla peculiari erectione indigent. 

1098. Imagines stationum cum crucibus, vel cruces tantum, con¬ 
venienti modo coram fidelibus, vel iam proprio loco disponantur. 

1099. Ex hoc Ordine semper quaedam sumi possunt, ita ut cele¬ 
bratio, structura ritus ac potioribus elementis servatis, condicioni¬ 
bus loci et adstantibus accommodetur. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

1100. Communitate congregata, cani potest hymnus Vexilla Regis 
prodeunt (cf. App. n. 25), vel alius cantus aptus. 

1101. Quo expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



BENEDICTIO « VI^ CRUCIS » 


419 


1102. Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Dominus Iesus, 

qui pro nobis passus est, 

et suo paschali mysterio nos redemit, 

sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

1103 . Tum celebrans ad benedictionem et ad pium exercitium pe¬ 
ragendum adstantes disponit his vel similibus verbis: 

Deus misericordiarum, homines salvos fecit per mortem et 
resurrectionem Filii sui. Qui semetipsum exinanivit formam 
servi accipiens, factus pro nobis obciediens usque ad mortem, 
mortem autem crucis. 

Immensam hanc Christi caritatem commemorantes, ad 
viam crucis mente et corde percurrendam pia devotione invi¬ 
tamur, ut gratias agentes Domino, qui pro nobis in cruce 
mortuus est, et nos ipsi peccato moriamur et in novitate 
vitae ambulemus. 


Lectio verbi Dei 

1104 . Deinde lector, vel unus ex adstantibus, vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui in 
Missalis Romani Lectionario pro Missis de mysterio sanctae Crucis 32 
vel infra proponuntur. 


32 Cf, Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 969-975. 




420 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITJE LITURGICvE CONEXARUM 


1 Petr 2, 19-25 « Christus passus est pro nobis, vobis relin¬ 
quens exemplum ». 

Audite, fratres, verba Petri apostoli. 

Carissimi: Haec est gratia, si propter conscientiam Dei susti¬ 
net quis tristitias, patiens iniuste. Quae enim gloria est si 
peccantes et colaphizati sustinetis? Sed si benefacientes et 
patientes sustinetis, haec est gratia apud Deum. In hoc enim 
vocati estis, quia et Christus passus est pro vobis, vobis relin¬ 
quens exemplum, ut sequamini vestigia eius: qui peccatum 
non fecit, nec inventus est dolus in ore ipsius; qui cum male¬ 
diceretur, non remaledicebat, cum pateretur, non commina¬ 
batur, commendabat autem iuste iudicanti; qui peccdta no¬ 
stra ipse pertulit in corpore suo super lignum, ut peccatis 
mortui iustitiae viveremus; cuius livore sanati estis. Eratis 
enim sicut oves errantes, sed conversi estis nunc ad pastdrem 
et episcopum animarum vestrarum. 

1105 . Vel: 

1 Petr 3, 18 — 4, 2 « Christo passo in carne, et vos eadem cogitatione 
armamini ». 

Carissimi, Christus semel pro peccatis passus est... 

Mt 5, l-12a « Beati qui persecutionem patiuntur propter iustitiam ».. 
Videns Iesus turbas ... 12 usque ad copiosa est in caelis. 

Lc 18, 31-34 « Consummabuntur omnia quce scripta sunt per prophetas 
de Filio hominis ». 

Assumpsit Iesus duodecim... 

1106 . Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 21 (22), 8-9. 17-18a. 23-24 

r. (2a) Deus, Deus meus, quare me dereliquisti? 

Ps 30 (31), 2 et 6. 12-13. 15-16 

R. (Lc 23,46) Pater, in manus tuas commendo spiritum meum. 




BENEDICTIO « VI^ CRUCIS » 


421 


1107 . Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 

Preces 

1108 . Sequitur prex communis. Ex invocationibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quae peculiaria adstantium vel rerum adiuncta respiciant. 

Christum, qui dilexit nos et redemit nos in sanguine suo, 
laudibus extollamus, elque qui pro nobis mortuus est et 
resurrexit, gratias agamus, dicentes: 

B. Redemisti nos, Domine, in sanguine tuo. 

Qui homo factus, 

viam salutis in cruce hominibus protulisti: 

— fac ut cruci tecum confixi, 
tibi commoriamur 

ut et tibi convivere possimus. B. 

Qui discipulos tuos 

crucem suam cotidie baiulare iussisti: 

— adiuva nos ut te patientem sequamur 
et gloriosum aliquando contemplemur. B. 

Qui ad Calvarium ductus, 
adiutorem non recusasti, 
qui crucem tuam portaret: 

— nos tecum pro Ecclesia 
magno animo compati concede, B. 

Qui viam crucis ascendens 

mulierum plangentium pia es miseratione levdtus: 

— concede ut fratres nostros 
consolatione sublevemur. B. 

Qui per sanguinem crucis tuae 
omnia pacificasti: 




422 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM \TVM LITURGIOE CONEXARUM 


— omnes tecum homines coniunge 
ut omni divisione sublata, 

in uno ovili te unum habeant pastorem. R. 

Qui exaltatus a terra 

omnes ad te trahere promisisti: 

— universos homines 

ad tuam converte dilectionem. R. 

Qui pati in via crucis voluisti, 
ut omnibus auxilium ferres qui probantur: 

— crucis nos edoce scientiam 

ut qui tuis passionibus communicamus, 
in revelatione gloriae tuae gaudeamus exsultantes. R. 

Qui in cruce positus 
latroni tecum compatienti 
paradisum promisisti: 

— nobis in huius vitae doloribus adesto, 
ut tibi compatientes in terris 

tecum in caelis conglorificamur, r. 

Qui in cruce positus, 

Mariam, Matrem tuam, nobis in discipulo commisisti: 

— fac ut cum ea passionis tuae 
consortes simus et gloriae, ft. 

Oratio benedictionis 

1109 . Tum celebrans, manibus extensis, orationem benedictionis 
profert: 

Deus, cuius Filius 

pro nobis traditus est et resurrexit, 
ut peccatis mortui, iustltiae vivamus: 
benedictionis tuae gratia 
adesto propitius fidelibus tuis, 
passionis eius mysteria devote recolentibus, 




BENEDICTIO « VI/E CRUCIS » 


423 


ut qui Christum sequentes crucem suam in patientia baiulant 
in revelatione gloriae eius gaudeant exsultantes. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

1110 . Vel: 

Domine, Pater sancte, 

qui voluisti ut crux Filii tui 

omnium fons benedictionum 

omniumque fieret causa gratiarum, 

concede ut beatae Christi passioni 

iugiter inhaerentes in terris, 

aeterna resurrectionis gaudia consequamur. 

Per Christum Dominum nostrum. 
n. Arnen. 

1111 . Post orationem benedictionis celebrans, pro opportunitate, 
imposito ture, incensat omnes cruces vel imagines, dum canitur 
antiphona (cf. App. n. 19): 

Crucem tuam adoramus. Domine, 
et sanctam resurrectionem tuam 
laudamus et glorificamus: 
ecce enim propter lignum 
venit gaudium in universo mundo. 

Vel alia antiphona vel cantus aptus, v. gr. Stabat Mater (ci. App. n. 26). 

1112 . Deinde sequitur pium exercitium Viae Crucis, secundum loci 
consuetudines. 

Conclusio ritus 

1113 . Fieri decet aptus cantus, v. gr. hymnus Ad cenam Agni providi 
(cf. App. n. 27), in memoriam Resurrectionis. Postea celebrans popu¬ 
lum benedicit, dicens: 

Deus, qui per Filii sui mortem et resurrectionem 
genus humanum redimere dignatus est, 




424 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITyE LITURGIOE CONEXARUM 


vobis concedat ut, Christi passionem pie recolentes, 
Dominum sequamini crucifixum 
ut ipso in caelis perfruamini glorioso. 

R. Arnen. 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, >$< et Spiritus Sanctus. 

R. Arnen. 

1114 . Vel: 

Benedicat vos Deus, 

qui per crucem et sanguinem Filii sui 

nos redimere dignatus est atque salvare. 

R. Arnen. 

Concedat vobis 

ut sanctae crucis sublimitatem et profundum, 
devota mente cum omnibus sanctis 
comprehendere possitis. 
r. Arnen. 

Quod pie agitis 
sua ipse miseratione suscipiat, 
et quas preces effunditis 
clementer exaudire dignetur. 

R. Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 
r. Arnen. 




CAPUT XXXV 


ORDO AD CCEMETERIUM BENEDICENDUM 


PRABNOTANDA 

1115. Ecclesia, cum coemeterium locum sacrum habeat, studet ac 
monet ut nova coemeteria, quae vel a communitate catholica vel a 
publica potestate in regionibus catholicis exstruuntur, benedicantur 
atque in iis erigatur Crux Domini, signum spei et resurrectionis pro 
cunctis hominibus. 

Christi autem discipuli « neque regione neque sermone neque poli¬ 
ticis vitae institutis a ceteris hominibus sunt distincti », 33 quorum in 
familiaritate exoptant degere vitam: pro cunctis ergo hominibus cae¬ 
lestem Patrem exorant, pro illis qui « obierunt in pace Christi, et pro 
eis quorum fidem Deus solus cognovit r. 34 

Quare Christiani in coemeteriis sepeliunt et colunt non solum cor¬ 
pora eorum quos fide fratres effecit, sed et eorum quos humana natura 
fecit consortes: omnes enim Christus in cruce redemit, pro omnibus 
sanguinem fundens. 

1116. Ritus congruenter peragitur ab Episcopo dioecesis; quod 
munus Episcopus presbytero committere potest, ei praesertim quem 
adiutorem habeat in cura pastorali fidelium qui coemeterium aedifi¬ 
candum curaverunt. 

Si Episcopus praeest omnia opportune aptentur. 

1117. Benedictio coemeterii quolibet die et hora peragi potest, prae¬ 
terquam Feria IV Cinerum et Hebdomada sancta; dies vero potissi¬ 
mum eligatur, quo fideles frequentes convenire possint, praesertim 
dies Dominica, quia commemoratio hebdomadaria Paschae Domini 
sensum paschalem mortis christianae melius exprimit. 

33 Epistula ad Diognetum, 5: Funk, 1, 397. 

34 Missale Romanum, Prex Eucharistica IV, n. 123. 



426 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VITyE LITURGIC^E CONEXARUM 


1118. Sicubi vero vel a publica potestate vel a communitate Chri¬ 
stiana — a fratribus nempe seiunctis et a catholicis — exstruitur 
coemeterium, quod adhibebitur ad inhumandos defunctos commu¬ 
nitatum praesertim Christianarum, coemeterium praestat auspicari 
celebratione oecumenica, cuius partes omnibus quorum interest coo- 
perantibus disponentur. Celebratio autem, quatenus catholicos respi¬ 
cit, ab Ordinario loci est disponenda. 

1119. Si communitas catholica invitatur ad auspicandum coemete¬ 
rium quod indolem religioni non christianae propriam aut mere laicam 
praefert, Mater Ecclesia ritui non renuit adesse aut preces effundere 
pro omnibus defunctis. Ad Ordinarium vero loci praesentiam catho¬ 
licorum spectat moderari. 

Sacerdos autem catholicus et fideles, data facultate, Sacrae Scrip¬ 
turae seligant lectiones, psalmos, preces, quae dilucide exprimant 
Ecclesiae doctrinam de morte et fine hominis, qui suapte natura ad 
Deum vivum et verum propendet. 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

1120. Ubi fieri potest, praestat communitatem christifidelium ordi- 
natim se conferre ab ecclesia aliove apto loco ad coemeterium bene¬ 
dicendum. Si processio fieri nequit vel haud opportuna videtur, fide¬ 
les congregantur ad limen coemeterii. 

Deinde celebrans fideles salutat, dicens: 

Gratia Domini nostri Iesu Christi, 

qui largitor est vitse et mortis triumphator, 

sit cum omnibus vobis. 

vel aliam salutationem huic similem. 

Populus respondet: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 




BENEDICTIO CCEMETERII 


427 


1121. Deinde celebrans fidelium animos ad celebrationem oppor¬ 
tune disponit his vel similibus verbis: 

Fratres carissimi: christiana pietate compulsi convenimus 
ad coemeterium benedicendum, ubi fratrum nostrorum cor¬ 
pora requiescent donec dies Domini gloriosus lucescat. Dor¬ 
mitionis loco fratribus defunctis parato, ad supernam civi¬ 
tatem oculos levemus Christtimque aspiciamus pro nobis 
passum et suscitatum, ut ille, nos resurgentes benignus exci¬ 
piat, quem exspectare iubemur vigilantes. 

1122. Expleta admonitione, celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Tunc cele¬ 
brans, extensis manibus, prosequitur: 

Deus, qui fideles tuos 

peregrinam in terris constituis Ecclesiam, 

ut aeternos incolas in caelos recipias, 

respice hanc familiam tuam, 

pie adeuntem coemeterium, 

et praesta, ut locus, 

quem ad inhumanda corpora paravit, 

eam de vita in Christo futura commoneat, 

qui reformabit corpus humilitatis nostrae 

configuratum corpori claritatis suae. 

Qui vivit et regnat in saecula saeculorum. 

Arnen. 

1123. Oratione expleta, diaconus admonet: 

Procedamus in pace. 

Et ordinatur processio ad coemeterium hoc modo: praecedit crucifer 
medius inter duos ministros cum intorticiis accensis; sequitur cele¬ 
brans cum ceteris ministris, postremo fideles. 




428 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^E LITURGICAB CONEXARUM 


1124. Incedente processione canitur antiphona (cf. App. n. 28): 
Portio mea, Domine, sit in terra viventium. 

vel antiphona (cf. App. n. 29): 

Aperite mihi portas iustltiae, 
ingressus in eas confitebor Domino. 

vel antiphona (cf. App. n. 30): 

Haec porta Domini, iusti intrabunt in eam. 

cum Psalmo 117 (118), vel alio psalmo ex Ordine Exsequiarum prae¬ 
sertim sumpto, 35 vel alius aptus cantus. 

1125. Si processio non est facienda, statim post collectam cele¬ 
brans cum ministris et fidelibus ingreditur coemeterium dum canitur 
antiphona (cf. App. n. 31): 

Audivi vocem de caelo dicentem: 
beati mortui, qui in Domino moriuntur. 

cum Psalmo 133 (134), vel alius aptus cantus. 

LlTURGIA VERBI DEI 

1126. Processio pergit ad locum in quo Crux est erecta, ubi fiet 
lectio verbi Dei; si ibi commode hoc peragi non potest, ad sacellum 
coemeterii vel ad alium aptiorem locum. 

1127. Deinde leguntur unus vel plures Sacrae Scripturae textus ex 
iis potissimum selecti qui in Lectionario Ordinis Exsequiarum propo¬ 
nuntur, 36 interiectis congruentibus psalmis responsoriis vel sacro silen¬ 
tio per aliquod temporis spatium servato. Lectio autem Evangelii prin¬ 
cipem locum semper obtineat. Si autem sequitur celebratio liturgiae 
eucharisticae, legantur, congruo interiecto psalmo responsorio, sal¬ 
tem duae lectiones e Lectionario defunctorum 37 sumptae, quarum altera 
sit Evangelii. 


33 Cf. Rituale Romanum, Ordo Exsequiarum, nn. 145-165. 

36 Cf. ibid., nn. 83-144. 

37 Cf, Missale Romanum, Ordo Lectionum Missae, nn. 1011-1026. 




BENEDICTIO CCEMETERII 


429 


1128. Quibus expletis, celebrans homiliam habet illustrans tum 
lectiones biblicas tum sensum paschalem mortis christianse. 

Oratio benedictionis 

1129. Expleta homilia, celebrans, stans ante Crucem in medio 
coemeterii positam, ipsam Crucem et aream coemeterialem benedicit, 
dicens, manibus extensis: 

Deus totius consolationis, 

mortalia corpora e terra plasmata 

iusta sententia ad terram redire statuisti, 

sed misericordi consilio hoc poenas decretum 

in testimonium amoris convertisti: 

tu enim Abrahae, credentium patri, 

in terra promissionis sepulturam providisti; 

tu, Tobiae pietatem 

in sepeliendis fratribus sublimasti; 

tu Filium tuum unigenitum 

in novo voluisti condi sepulcro 

ex quo victor mortis resurgeret 

et nobis futurae resurrectionis pignus offerret. 

Te ergo quaesumus, Domine, 

ut hoc coemeterium ad inhumanda corpora 

sub umbra Crucis instructum, 

tuae benedictionis virtute 

locus fiat requietis et spei; 

hic defunctorum corpora in pace requiescant 

donec glorioso Filii tui adventu 

immortales resurgant; 

hic vivorum mentes ad spem erigantur aeternam; 
hinc tibi acceptabiles preces ascendant, 
quae suffragio sint dormientibus in Christo 
et tuam misericordiam sine fine collaudent. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 




430 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^E LITURGICE CONEXARUM 


1130. Tunc celebrans in turibulum incensum immittit et Crucem 
incensat. Deinde aqua benedicta aspergit coemeterium et adstantes. 
Aspersionem coemeterii peragere potest vel stans in media area coeme- 
teriali vel circumiens muros, quo in casu opportune canitur anti- 
phona (cf. App. n. 32): 

Exsultabunt Domino ossa humiliata. 

cum Psalmo 50 (51), vel alius aptus cantus. 


LlTURGIA EUCHARISTICA VEL PRECES 

1131. Quibus peractis, si celebrandum est sacrificium dominicum 
pro defunctis, celebrans, facta cum ministris debita reverentia, osculo 
altare veneratur. 

Ministri corporale, purificatorium, calicem, Missale in altari col¬ 
locant; deinde afferunt panem, vinum et aquam, et Missa prosequitur 
more solito. 


1132. Si vero dedicandum vel benedicendum est altare sacelli coeme¬ 
terii, omnia fiant, aptatis aptandis, ut in Ordine dedicationis ecclesiae 
et altaris, in Pontificali Romano dicitur. 38 


1133. Si autem Eucharistia non celebratur, expleta aspersione coe¬ 
meterii, ritus concluditur communi prece, vel modo orationis uni¬ 
versalis in Missae celebratione consueto vel modo qui hic proponitur: 

Christo Domino, qui in cruce moriens peccatum delevit atque 
e sepulcro resurgens mortem destruxit, supplices acclame¬ 
mus, dicentes: 

r. Tu es vita et resurrectio nostra. 

Christe, Fili hominis, 

qui, in cruce moriens, Matrem passioni tuse sociasti, 


38 Cf. Pontificale Romanum, Ordo dedicationis ecclesiae et altaris, cap. IV et VI. 





BENEDICTIO CCEMETERII 


431 


et resurgens, replevisti laetitia, 

— tribulatos subleva eorumque spem confirma, R. 

Christe, Fili Dei vivi, 

qui amicum Lazarum a mortuis suscitasti, 

— ad vitam et gloriam defunctos suscita, 
quos pretioso tuo sanguine redemisti. R. 

Christe, maerentium consolator, 

qui matris viduae filii mortem complorantis, 

lacrimas abstersisti adolescentem suscitans, 

— omnes consolare qui suos collacrimant defunctos. R. 

Christe redemptor, 

illumina eos qui te non cognoscentes, 
spem non habent, 

— ut resurrectionem credant et vitam saeculi venturi. R. 
Christe, lux mundi, 

qui caeco nato oculorum lumina dedisti 
et te conspiciendi facultatem praebuisti, 

-— tuum revela vultum defunctis, 
qui nondum tua fruuntur luce. R. 

1134. Deinde celebrans opportune introducit orationem dominicam 
his vel similibus verbis: 

Nunc ad caelorum Patrem animos erigamus 
illam Domini precem dicentes, 
qua et adventum regni petimus 
et nostra postulamus relaxari delicta. 

Omnes: 

Pater noster, qui es in caelis: 

sanctificetur nomen tuum; 

adveniat regnum tuum; 

fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra. 




432 BENEDICTIONES LOCORUM ET RERUM VIT^E LITURGIC^ CONEXARUM 


Panem nostrum cotidianum da nobis hodie; 

et dimitte nobis debita nostra, 

sicut et nos dimittimus debitoribus nostris; 

et ne nos inducas in tentationem; 

sed libera nos a malo. 

Quia tuum est regnum, 
et potestas, et gloria in safecula. 

1135. Tunc celebrans benedicit populum, dicens: 

Benedicat vos Deus totius consolationis, 
qui hominem ineffabili bonitate creavit, 
et in resurrectione Unigeniti sui 
spem credentibus resurgendi concessit. 

Arnen. 

Nobis, qui vivimus, veniam tribuat pro peccatis, 
et omnibus defunctis locum concedat lucis et pacis. 

$. Arnen. 

Ut omnes cum Christo sine fine feliciter vivamus, 
quem resurrexisse a mortuis veraciter credimus. 

ft. Amen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

i?-. Amen. 


1136. Tum diaconus populum dimittit. 




PARS QUARTA 


DE BENEDICTIONIBUS RERUM 
QU.E AD DEVOTIONES POPULI CHRISTIANI 
FOVENDAS TRADUNTUR 




PR^NOTANDA PARTIS QUARTA 


1137. Pia populi christiani exercitia, quas legibus congruant et 
normis in hac materia latis, ad pietatis incrementum fovendum ex 
more sustinet Ecclesia. Cum autem pro precibus liturgicis et piis exer¬ 
citiis res seu obiecta quaedam adhibeantur, uti sunt vel coronae rosarii 
beatae Mariae Virginis, vel alia huiusmodi, opportune haec omnia bene¬ 
dictionis celebratione fidelibus commendantur. 

1138. Proba insuper apud fideles invaluit consuetudo secum affe¬ 
rendi obiecta quaedam devotionis, alia vero adhibendi ad orationem 
faciendam, sacras in domibus suis imagines exponendi, res bene¬ 
dictas, apud se conservandi etiam ut potus ac esculenta. 

Ad huiusmodi pietatis formis quodammodo consulendum, hac in 
parte nonnulla proponuntur exempla pro benedictionibus variis in 
adiunctis celebrandis. 



CAPUT XXXVI 


ORDO BENEDICENDI POTUS VEL ESCULENTA 
ALIASVE RES DEVOTIONIS CAUSA 


PlLENOTANDA 

1139. Quibusdam in locis peculiares ritus benedictionis peragi so¬ 
lent, v. gr. aquae, panis, vini, olei, aliorum esculentorum, aliarumve 
rerum quas fideles interdum, devotionis causa, benedicendas afferunt, 
sive occasione alicuius festi vel temporis anni liturgici, sive in hono¬ 
rem beatae Mariae Virginis vel Sanctorum. 

In his benedictionibus celebrandis curet animarum pastor ut, 
fideles germanum ritus sensum recte intellegant. Celebrans in moni¬ 
tione vel allocutione prae oculis habeat, quantum fieri potest, eas tra¬ 
ditiones ac Sanctorum vitae narrationes, si casus fert, quibus illustrari 
possit origo vel sensus peculiaris illius celebrationis in ipsorum hono¬ 
rem adhibitae. Veritatem autem historicam semper servetur oportet. 

1140. Pro his celebrationibus in ecclesia a sacerdote vel diacono 
peragendis, populi concursus et actuosa participatio commendatur. 

1141. Si plura esculenta simul benedicenda sunt, ritus ne multipli¬ 
centur, sed unico ritu omnia benedicantur, congrua adhibita formula. 

1142. Ex hoc Ordine, retentis semper ritus structura et potioribus 
elementis, quaedam sumi possunt ut celebratio adiunctis loci et per¬ 
sonarum accommodetur. 

1143. Hae benedictiones celebrari possunt intra Missam tantum¬ 
modo in festis beatae Mariae Virginis et Sanctorum, ubi traditio popu¬ 
laris viget et fideles solent Missam frequentare ritu infra nn. 1157-1161 
proposito. Quando benedictio intra Missam celebratur, semel tantum 
in die peragi potest. 



BENEDICTIO RERUM DEVOTIONIS CAUSA 


437 


I. ORDO BENEDICTIONIS EXTRA MISSAM 
Ritus initiales 

1144. Populo congregato, opportune canitur hymnus vel apta anti- 
phona. Cantu expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

1145. Deinde celebrans adstantes salutat dicens: 

Deus, qui elegit nos 

ut sancti simus, 

sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

1146. Tum celebrans adstantes ad benedictionis celebrationem 
disponit his vel similibus verbis: 

Deus, qui omnipotentiam et bonitatem suam ubique terra¬ 
rum manifestat, elementa parvi etiam pretii Ecclesiae suae 
committit benedicenda, ut quotquot, pia devotione (invocato 
nomine beatae Mariae Virginis vel Sanctorum), iisdem reli¬ 
giose usi fuerint, ad invisibilia trahantur, Deumque benedi¬ 
cant qui patrans utique mirabilia solus, mirabilis vero manet 
etiam in Sanctis suis. 


438 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Lectio verbi Dei 

1147 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
e Sacra Scriptura textum hic propositum, vel alium e Lectionario 
opportune desumptum. Adhiberi etiam potest textus selectus ex iis 
qui infra proponuntur. 

Mt 7, 7-11 « Petite et dabitur vobis ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Matthaeum. 

In illo tempore dixit Iesus discipulis suis: « Petite et dabi¬ 
tur vobis; quaerite et invenietis; pulsate, et aperietur vobis. 
Omnis enim qui petit, accipit; et qui quaerit, Invenit; et pul¬ 
santi aperietur. Aut quis est ex vobis homo, quem si petierit 
filius suus panem, numquid lapidem porriget ei? Aut si 
piscem petierit, numquid serpentem porriget ei? Si ergo vos, 
cum sitis mali, nostis dona bona dare filiis vestris, quanto 
magis Pater vester, qui in caelis est, dabit bona petenti¬ 
bus se ». 

1148 . Vel: 

a) Pro benedictione aquce 

Ex 17, 1-7 « Da nobis aquam ut bibamus ». 

In illo tempore profecta omnis congregatio... 

2 Reg 2, 19-22 « Sanavi aquas has, et non erit ultra in eis mors ». 
Dixerunt viri civitatis ad Elisaeum prophetam... 


b) Pro benedictione panis 

1 Reg 19, 3b-8 « Ambulavit in fortitudine panis ». 

Surgens Elias abiit... 

Sap 16, 20-21. 24-26 « Ut discerent filii tui, quos dilexisti ». 
Angelorum esca nutrivisti ... 

Io 6, 28-35 « Operamini non cibum qui perit » (v. 27). 
Dixerunt ad Iesum ludaei: « Quid faciemus ... 




BENEDICTIO RERUM DEVOTIONIS CAUSA 


439 


c) Pro aliis esculentis 

Gen 1, 27-31a « Dedi vobis omnia quce habent fructum ad vescendum 
Creavit Deus hominem ... 

Gen 9, 1-3 « Omne quod movetur et vivit erit vobis in cibum ». 
Benedixit Deus Noe... 

Ex 12, 1-4. 6-8. 11 « Sic comedetis agnum; est Pascha Domini! ». 
Dixit Dominus ad Moysen... 

Lc 11, 9-13 « Petite et dabitur vobis ». 

In illo tempore, dixit Iesus discipulis suis: « Ego dico vobis... 

d) Pro oleo, vino, sale 

Sir 39, 30-41 « Necessaria vitee hominum ». 

Bona bonis creata sunt ab initio... 

Mt 5, 13-16 « Vos estis sal terree ». 

In illo tempore dixit Iesus discipulis siiis: « Vos estis ... 

Mc 6, 7-13 « Ungebant oleo multos et sanabant ». 

Convocat Iesus duodecim... 

Lc 10, 30-37 « Alligavit vulnera eius , infundens oleum ». 

In illo tempore, suscipiens Iesus dixit... 

Io 2, 1-11 « Tu servasti bonum vinum usque adhuc ». 

In illo tempore, nuptiae factae sunt... 


e) Pro floribus (v. gr. rosis , liliis ..) 

Sir 24, la. 17-31 « Plantatio rosee in Iericho ». 

Sapientia laudabit animam suam. Quasi cedrum ... 

2 Cor 2, 14-17 « Christi bonus odor sumus Deo ». 

Deo gratias, qui... 

Mt 6, 25-34 « Considerate lilia agri ». 

Dixit Iesus discipulis suis: « Ne solliciti sitis animae vestrae... 

f) Pro benedictione cereorum 

Mt 4, 13-17 « Populus vidit lucem magnam ». 

Relicta Nazareth, venit Iesus... 


». 




440 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Lc 2, 27-33 « Lumen ad gloriam plebis tuce ». 

Venit Simeon in Spiritu... 

Io 1, 6-10 « Erat lux vera ». 

Fuit homo missus a Deo... 

Eph 5, 8-10 « Ut filii lucis ambulate ». 

Eratis aliquando tenebrae ... 

1149 . Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 8, 2 et 4. 5-7a. 7b-9 

R. (10) Domine, Dominus noster, 

quam admirabile est nomen tuum in universa terra! 

Ps 22 (23), 1-3. 4. 5. 6 

R. (5) Parasti in conspectu meo mensam, Ddmine! 

Ps 103 (104), 10-12. 13-15. 16-18. 19-21. 22-23 
R. (24) Quam multiplicata sunt opera tua, Ddmine! 

Ps 146-147 (147), 7-8. 9-11. 12-13. 14-16 
r. (1) Laudate Dominum, 

quoniam bonum est psallere Deo nostro. 

1150 . Post lectiones fit homilia in qua celebrans illustrat cum 
lectiones tum sensum ritus. 


Preces 

1151 . Ante orationem benedictionis prex communis haberi potest, 
quae congrue aptetur festivitati vel tempori liturgico. 

1152 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans benedictionis orationem profert. 



BENEDICTIO RERUM DEVOTIONIS CAUSA 


441 


Oratio benedictionis 

1153 . Tum celebrans, manibus extensis, orationem benedictionis 
profert: 

a) Pro potu et esculentis 

Benedictus es, Domine, Deus noster, 
qui omnia tua reples benedictione; 
famulis tuis, quaesumus, concede 
ut qui hac creatura 
(in memoriam et per intercessionem 
beatae Mariae Virginis / Sancti N.) 

(in hac festivitate celebranda) 
devote usi fuerint, 

caelesti gratiae rore indesinenter abundent, 
ut divina prorsus quaerentes 
in caritate semper proficiant. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 

b) Pro aliis rebus 

Domine Deus, 

qui Ecclesiam tuam Sanctorum virtute 
multipliciter exornas: 

esto, quaesumus, propitius his famulis tuis, 
qui hoc (his) bonitatis tuae signo (signis) 

(in memoriam et honorem 

beatae Mariae Virginis / Sancti tui N.) 

religiose uti desiderant, 

ut tuorum repleantur dilectione mandatorum, 
et praesentis vitae auxiliis roborati, 
ad immortalitatis effectum securi proficiant. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 




442 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


vel: 

c) Pro pluribus praesertim rebus 

Deus virtutum, 

fons gratiarum et corona Sanctorum, 
concede nobis, 

bedta Maria Virgine (vel Sancto N.) intercedente, 

ut dum his titimur rebus, 

quae tibi benedicenda deferimus, 

imit&ri non pigeat 

quod celebrare delectat, 

et de cuius protectione gratulamur in terris, 

eiusdem in caelis consortio perfruamur. 

Per Christum Dominum nostrum. 
r. Arnen. 

1154. Potus, esculenta vel alias res, ubi mos viget, aqua benedicta 
aspergi possunt. 

Conclusio ritus 

1155. Tum celebrans ritum concludit, manibus super fideles exten¬ 
sis, dicens: 

Devotionem vestram Dominus dignanter intendat, 
et remedia vobis opportuna 
divina pietate concedat. 

Arnen. 

Tranquillam vobis conferat vitam, 
et bonis omnibus abundare vos faciat. 

U. Arnen. 

Tali vos subsidio pietatis regat in terris 
ut beatitudinis merito sustollat in caelum. 

Arnen. 




BENEDICTIO RERUM DEVOTIONIS CAUSA 


443 


Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, 8 et Spiritus Sanctus. 

R. Amen. 

1156 . Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 


II. ORDO BENEDICTIONIS INTRA MISSAM 
IN DIE FESTO ADHIBENDUS 


1157 . Post lectionem verbi Dei fit homilia, in qua sacerdos tum 
lectiones biblicas, tum sensum benedictionis in honorem beatae 
Mariae Virginis vel Sancti declarat. 

1158 . Sequitur Oratio fidelium, modo in Missae celebratione con¬ 
sueto; quam orationem celebrans concludit congrua oratione bene¬ 
dictionis ex iis selecta, quae infra proponuntur. Fieri etiam potest 
communis prex modo qui hic proponitur. Ex invocationibus, cele¬ 
brans seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere quae 
peculiaria adstantium vel rerum adiuncta respiciant. 

Per intercessionem beatae Mariae Virginis (vel Sancti N.) 
Deum laudemus, dicentes: 

R. Gloriosus es, Domine, in Sanctis tuis . 

Clementissime Pater, 

qui in beata Maria Virgine (vel in Sancto N.) 
omnipotentiam tuam mirabiliter revelasti, 

— concede ut nos, Baptismi gratia suffulti, 
novi homines in dies fleri valeamus. R. 

Qui per Sanctos servos tuos 
misericordiam tuam nos experiri concedis: 

— fac ut, quae in illis admiranda videmus, 
in vitae nostrae rationem transferamus, r. 



444 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Qui per beatos tuos 

sanctitatem Ecclesiae hominibus manifestas, 

—- da ut gloriae tuae procurandae 
fratrumque saluti persequendae 
semper instantes simus. 

Qui Sanctos tuos intercessores nostros 
fieri voluisti, 

— praesta ut, a praesentibus malis liberati, 
cum eisdem feliciter aeterna hereditate fruamur. n. 

Deinde celebrans prosequitur: 

Deus virtutum, 

fons gratiarum et corona Sanctorum, 
concede nobis, 

beata Maria Virgine (vel Sancto N.) intercedente, 

ut dum his utimur rebus, 

quae tibi benedicenda deferimus, 

imitari non pigeat 

quod celebrare delectat, 

et de cuius protectione gratulamur in terris, 

eiusdem in caelis consortio perfruamur. 

Per Christum Dominum nostrum, 
i?. Arnen. 

1159 . Adhiberi etiam possunt orationes quae supra n. 1153 propo¬ 
nuntur. 

1160 . In fine celebrationis Missae convenienter adhibeatur bene¬ 
dictio sollemnis de beata Maria Virgine: 

Deus, qui per beatae Mariae Virginis partum 
genus humanum sua voluit benignitate redimere, 
sua vos dignetur benedictione ditare. 
r. Arnen. 



BENEDICTIO RERUM DEVOTIONIS CAUSA 


445 


Eiusque semper et ubique patrocinia sentiatis, 
per quam auctorem vitae suscipere meruistis. 

R. Arnen. 

Et qui ad eius celebrandam sollemnitatem 
hodierna die devotis mentibus convenistis, 
spiritalium gaudiorum caelestiumque praemiorum 
voblscum munera reportetis. 

$. Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

R. Arnen. 

1161. vel una ex orationibus super populum pro festis Sanctorum: 

Exsdltet, Domine, populus christianus 
de magnorum Filii tui glorificatione membrorum; 
et in quorum est celebritate tibi devotus, 
partem acquirat in eorum sorte perpetua, 
atque de tua gloria semper congaudeat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

vel: 

Plebis tuae, quaesumus, Domine, 
ad te semper corda converte, 
et quam tantis facis patrociniis adiuvari, 
perpetuis non desinas gubernare praesidiis. 

Per Christum Dominum nostrum. 


B. Amen. 




CAPUT XXXVII 


ORDO BENEDICTIONIS RERUM, QVJE AD PIETATEM 
ET DEVOTIONEM EXERCENDAM DESTINANTUR 


Praenotanda 

1162. Praesens Ordo adhibendus est ad benedicenda numismata, 
parvas cruces, imagines religiosas in locis non sacris exponendas, sca¬ 
pularia, coronas et similia pro piis exercitiis absolvendis. 

1163. Praesertim in sanctuariis vel in peregrinationum locis, quo 
fideles frequentiores conveniunt, haec benedictio rerum ad pietatem 
pertinentium opportune fit celebratione communi, et congruenti modo 
includi potest in celebrationibus peculiaribus pro peregrinis. 

1164. Hic Ordo adhiberi potest a sacerdote et a diacono, qui ritus 
structura et potioribus elementis servatis, celebrationem adiunctis 
rerum ac personarum aptabunt. 

1165. Si pro una tantum re benedictio sit celebranda, minister adhi¬ 
bere potest Ritum breviorem qui in fine huius Ordinis exhibetur, 
nn. 1178-1181, vel in peculiaribus adiunctis, tantummodo formulam 
brevem, quae n. 1182 exhibetur. 


I. ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

1166. Populo congregato, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



BENEDICTIO RERUM AD PIETATEM EXERCENDAM 


447 


1167 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia, misericordia et pax, 

Patris, et Filii, et Spiritus Sancti 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 


1168 . Tum celebrans adstantes ad benedictionis celebrationem di¬ 
sponit his vel similibus verbis: 

Pietatis signa quae vobiscum benedicenda sumpsistis, alia 
alio modo fidem vestram ostendunt, nam ad Domini nostri 
amorem revocandum inserviunt, vel ad fiduciam in auxilio 
beatae Mariae Virginis et Sanctorum augendam. 

Cum ergo benedictionem Domini super haec signa et ima¬ 
gines invocamus, id potissimum attendendum est: ut nos- 
metipsi tale christianae vitae testimonium praebeamus quale, 
his rebus adhibitis, iure nobis exhibendum esse videtur. 


Lectio verbi Dei 

1169 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum, selectum praesertim ex iis qui infra 
proponuntur. Adhiberi etiam possunt alii textus ritui congruentes. 

2 Cor 3, 17b — 4, 2 « Gloriam Domini speculantes, 
in eandem imaginem transformamur ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Ubi Spiritus Domini, ibi libertas. Nos vero omnes revelata 
facie gloriam Domini speculantes, in eandem imaginem 




448 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


transformamur a claritate in claritatem tamquam a Domini 
Spiritu. 

Ideo habentes hanc ministrationem, iuxta quod misericor- 
diam consecuti sumus, non deficimus, sed abdicavimus 
occulta dedecoris non ambulantes in astutia, neque adulte¬ 
rantes verbum Dei, sed in manifestatione veritatis commen¬ 
dantes nosmetlpsos ad omnem conscientiam hominum 
coram Deo. 

1170. Vel: 

Rom 8, 26-31 « Quid oremus sicut oportet nescimus , sed Spiritus 
secundum Deum postulat pro sanctis». 

Spiritus adiuvat infirmitatem nostram... 

1 Cor 13, 8-13 « Videmus nunc per speculum, tunc facie ad faciem ». 
Caritas numquam excidit... 

1 Cor 15, 45-50 « Sicut portavimus imaginem terreni, portabimus 

et imaginem coelestis ». 

Factus est primus homo ... 

2 Cor 4, 1-7 « Christus est imago Dei ». 

Nos, apostoli Christi, habentes hanc ministrationem ... 

Gal 1, 1.3-5 — 2, 19b-20 « Christo confixus sum cruci ». 

Paulus apostolus... 3 gratia vobis et pax... 2, 19b Christo confixus 
sum cruci ... 

Eph 3, 14-21 « Potens est Deus supra omnia facere superabundanter 
quam petimus aut intellegimus ». 

Ego, Paulus, flecto genua mea ... 

Coi 3, 14-17 « Omnia in nomine Domini, gratias agentes Deo ». 

Super omnia haec caritatem ... 

Lc 11, 5-13 « Petite et dabitur vobis; qucerite et invenietis ». 

Ait Iesus ad illos: « Quis vestrum habebit amicum... 

Lc 18, 1-8 « Oportet semper orare, et non deficere ». 

Dicebat Iesus parabolam ad illos, quoniam... 




BENEDICTIO RERUM AD PIETATEM EXERCENDAM 


449 


1171. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 99 (100), 2. 3. 4. 5 

i*. (5b) In cetdrnum misericordia Domini. 

Ps 122 (123), 1. 2. 3-4 

(1) Ad te levavi oculos meos, qui habitas in ccelis. 

Ps 138 (139), 1-2. 3-4. 5-6. 7-8. 9-10 
R. (4b) Ecce, Domine, tu cognovisti omnia. 

Ps 150, 1-2. 3-4. 5 

ijL (2a) Laudate Dominum in magnalibus eius. 

1172. Post lectionem opportune fit homilia in qua celebrans illu¬ 
strat cum lectionem tum sensum ritus. 


1173. Ante orationem benedictionis, communis prex haberi potest. 
Ex invocationibus quae infra proponuntur, celebrans seligere potest 
eas quae aptiores videantur, vel alias adicere quae peculiaria adstan- 
tium vel rerum adiuncta respiciant. 

Non speciem pietatis, fratres, habentes, sed eius ex corde 
profitentes virtutem, Dominum invocemus: 

& Emitte in nos, Domine, spiritum pietatis. 

Clementissime Deus, 
qui mirabilium tuorum, 

nos iugiter memores esse summopere cupis, 

— fac ut, per ea quae oculis intuemur 

ad signa misericordiae tuae contemplanda incitemur. 

Qui adoratores in spiritu et veritate quaeris, 

— concede ut his rebus signisque iuvantibus 
pietatem semper sectemur et fidem. 5 . 





450 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Qui mandatum semper orandi 
per Filium tuum nobis dedisti, 

— da ut in oratione perseverantes 
vitam agamus in omni pietate et castitate. 

Qui in Ecclesia tua 
sanctitatis pietatisque subsidia 
mirabili dispensatione largiris, 

— fac ut, quod de Ecclesiae manibus recipimus, 
in eiusdem incrementum adhibeamus. $. 

Tum sequitur oratio benedictionis ut infra. 

1174 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans dicit: 

Oremus. 


Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans benedictionis orationem profert. 


Oratio benedictionis 

1175 . Tum celebrans, manibus extensis, dicit: 

Benedictus es, Domine, 

omnis benedictionis fons et origo, 

qui de fidelium tuorum corroborata pietate laetaris: 

his famulis tuis, quaesumus, benignus adesto 

et praesta ut ipsi, 

haec fidei atque pietatis signa gestantes, 
in Filii tui imaginem studeant transformari. 

Qui vivit et regnat in sabcula saeculorum. 

r. Arnen. 





BENEDICTIO RERUM AD PIETATEM EXERCENDAM 


451 


Conclusio ritus 

1176 . Celebrans ritum concludit, dicens: 

Deus, qui in Christo 

gloriam suam nobis revelavit, 

vobis concedat vitam vestram 

imagini eius conformare, 

ut facie ad faciem eum videre valeatis. 

$. Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 
Arnen. 

1177 . Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 


II. RITUS BREVIOR 

1178 . Initio celebrans dicit: 

y. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam. 

Omnes respondent: 

Et salutare tuum da nobis. 

1179 . Tum celebrans ad benedictionis celebrationem adstantes pro 
opportunitate disponit. 

1180 . Unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit aliquem textum 
Sacrae Scripturae. 

Rom 8, 26b. 27b: Quid oremus, sicut oportet, nescimus, sed 
ipse Spiritus interpellat gemitibus inenarrabilibus, quia se¬ 
cundum Deum postulat pro sanctis. 




452 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Col 3, 17: Omne, quodcumque facitis in verbo aut in opere, 
omnia in nomine Domini Iesu gratias agentes Deo Patri per 
ipsum. 

Lc 11, 9-10: Ego dico vobis: « Petite, et dabitur vobis; quaerite, 
et invenietis; pulsate et aperietur vobis. Omnis enim qui 
petit, accipit; et qui quaerit, invenit; et pulsanti aperietur ». 

1181 . Deinde celebrans dicit, manibus extensis: 

Devotionis tuae pietatis vota 

sua Dominus benedictione © 

misericorditer foveat atque confirmet, 

ut et praesentem vitam sine offensione percurras 

et aeternam feliciter consequaris. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 


Formula brevis 

1182 . In peculiaribus adiunctis, sacerdos vel diaconus adhibere 
potest sequentem formulam brevem: 

In nomine Patris, et Filii, © et Spiritus Sancti. 

Arnen. 




CAPUT XXXVIII 


ORDO BENEDICTIONIS CORONARUM ROSARII 

Praenotanda 

1183. Benedictionem plurium coronarum Rosarii fieri decet aliqua 
celebratione quas immediate praecedat piam Rosarii recitationem cum 
populi participatione. 

1184. Ordo pro celebratione communi convenienter adhibetur etiam 
in festis ac memoriis beatae Mariae Virginis, vel occasione piae pere¬ 
grinationis. Coronae Rosarii benedici possunt una simul cum aliis 
rebus quae ad pietatem ac devotionem pertinent, iuxta Ordinem infra 
descriptum. 

1185. Hic Ordo adhiberi potest a sacerdote et a diacono, qui, ritus 
structura et potioribus elementis servatis, celebrationem adiunctis 
rerum ac personarum aptabunt. 

1186. Si pro una tantum vel paucis coronis Rosarii benedictio est 
celebranda, minister adhibere potest Ritum breviorem qui in fine 
huius Ordinis, nn. 1202-1206, exhibetur, vel in peculiaribus adiunctis, 
tantummodo formulam brevem., quae n. 1207 exhibetur. 

I. ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

1187 . Populo congregato, celebrans accedit dum opportune canitur 
hymnus Te gestientem gaudiis} vel alius cantus aptus. 

1188 . Cantu expleto, celebrans dicit: 

In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 


1 Cf. Liturgia Horarum, in memoria B.M.V. a Rosario, die 7 octobris, ad Laudes 
matutinas (cf. App. n. 33). 



454 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

1189 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia vobis et pax 
a Deo Patre nostro, 
a quo, per Filium ex Virgine natum, 
bona cuncta procedunt. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

1190 . Tum celebrans adstantes ad benedictionis celebrationem di¬ 
sponit his vel similibus verbis: 

Beata Virgo, ab aeterno una cum divini Verbi incarnatione, 
tamquam Mater Dei praedestinata, his in terris exstitit alma 
redemptoris mater, eiusque operi, singulari prorsus modo, 
cooperata est. 

Hoc divinae providentiae consilium in ratione illa precandi, 
quae Rosarium vocatur, proprie mireque extollitur: quare 
Rosarium semper ab Ecclesiae pastoribus magni factum est 
et vehementer commendatum. Iure ergo Ecclesia et Rosarii 
coronas et eos qui. Rosarium recitantes, redemptionis nostrae 
mysteria recolunt et meditantur, peculiari ditat benedictione, 
ut cum Maria et per Mariam laudes Deo exsolvantur. 

Lectio verbi Dei 


1191 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui in 



BENEDICTIO CORONARUM ROSARII 


455 


Missali Romano pro Lectionario de Communi beatae Mariae Virginis 2 
indicantur, vel ex iis qui infra proponuntur. 

Lc 2, 46-52 « Mater Iesu conservabat omnia verba 
in corde suo ». 

Audite, fratres, verba sancti Evangelii secundum Lucam. 

Post triduum Maria et Ioseph invenerunt puerum Iesum in 
templo sedentem in medio doctorum, audientem illos et 
interrogantem eos; stupebant autem omnes, qui eum audie¬ 
bant, super prudentia et responsis eius. Et videntes eum 
admirati sunt, et dixit Mater eius ad illum: « Fili, quid fe¬ 
cisti nobis sic? Ecce pater tuus et ego dolentes quaerebamus 
te ». Et ait ad illos: « Quid est quod me quaerebatis? Nescie¬ 
batis quia in his, quae Patris mei sunt, oportet me esse? ». 
Et ipsi non intellexerunt verbum, quod locutus est ad illos. 
Et descendit cum eis et venit Nazareth et erat subditus illis. 
Et mater eius conservabat omnia verba in corde suo. Et 
Iesus proficiebat sapientia et aetate et gratia apud Deum et 
homines. 

1192 . Vel: 

Act 1, 12-14 « Omnes erant perseverantes unanimiter 
in oratione, cum Maria, matre Iesu ». 

Audite, fratres, verba Actuum Apostolorum. 

Postquam viderunt Iesum ascendentem in caelum, reversi 
sunt apostoli in Ierusalem a monte, qui vocatur Oliveti, qui 
est iuxta Ierusalem sabbati habens iter. Et cum introissent 
in cenaculum ascenderunt, ubi manebant et Petrus et Ioan- 
nes et Iacobus et Andreas, Philippus et Thomas, Bartholo- 
maeus et Matthaeus, Iacobus Alphaei et Simon Zelotes et 


2 Cf. Missale Romanum, Ordo Lectionum Missas, nn. 707-712. 




456 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


ludas Iacobi. Hi omnes erant perseverantes unanimiter in 
oratione cum mulieribus et Maria matre Iesu et fratribus 
eius. 

1193 . Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 112 (113), 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 
i(2) Sit nomen Domini benedictum in sceculum! 

Lc 1 , 46-47. 48-49. 50-51. 52-53. 54-55 
r. (49) Fecit mihi magna qui potens est, 
et sanctum nomen eius . 

1194 . Celebrans, pro opportunitate, adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut fideles sensum celebrationis fide 
percipiant et modum pie ac fructuose orandi, Rosarii adhibita corona, 
facilius addiscant. 


Preces 

1195 . Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, fit 
communis prex. Ex intentionibus quse infra proponuntur, celebrans 
seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere quae pecu¬ 
liaria adstantium vel rerum adiuncta respiciant. 

Quoniam praestans devotionis nostrae signum erga Virginem 
Mariam corona Rosarii merito consideratur, per interces¬ 
sionem ipsius beatae Virginis, Dominum invocemus dicentes: 

R. Fac, Domine, ut per Mariam Christo intimius adhceredmus . 

Clementissime Pater, 

qui Mariam, verbo tuo consentientem, 

sociam Redemptionis 

feliciter elegisti, 



BENEDICTIO CORONARUM ROSARII 


457 


— concede, ut Ecclesia tua, 
ipsa beata Virgine intercedente, 
redemptionis fructus 

abunde percipiat. R. 

Qui Virginem Mariam 

Christo Filio tuo arcto vinculo coniungens 

plenitudine gratiae tuae mirabiliter donasti, 

— concede ut ipsam gratiae advocatam 
iugiter sentiamus. R. 

Qui in Virgine Maria 
perfectum nobis exemplum 
Christi sequelae praebere voluisti, 

— fac ut mysteria salutis, 

quae in oratione Rosarii pie recolimus, 
in vitam quoque nostram 
efficaciter transferre conemur. R. 

Qui Virginem Mariam omnia verba tua 
in corde suo conservare docuisti, 

— fac ut, eius exemplum secuti, 
verba Filii tui suscipiamus in fide 
et in opere exsequamur. R. 

Qui Apostolis tuis, cum Maria Matre lesu orantibus. 
Sanctum dedisti Spiritum 

— praesta ut perseverantes in oratione, 
sicut Spiritu vivimus 

Spiritu et ambulemus. R. 

Tum celebrans orationem benedictionis profert, ut infra. 


1196 . Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans dicit: 


Oremus. 




458 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde cele¬ 
brans benedictionis orationem profert. 


Oratio benedictionis 

1197 . Tum celebrans, manibus extensis, dicit: 

Benedictus sit Deus ac Pater noster, 
qui Filii sui mysteria 
et recolenda praebet 
et fide celebranda concedit. 

Praestet nobis fidelibus suis, 

pia Rosarii precatione suffultis, 

ut, Iesu gaudia, passionem et gloriam 

cum Maria, eius Matre, 

et in corde nostro conferre 

et conservare iugiter studeamus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

1198 . Vel: 

Concede, quaesumus, omnipotens Deus, 

ut in huius Rosarii corona devote recitanda 

fideles tui beatam Mariam Virginem fidenter implorent 

et Christi Iesu mysteria assidue revolventes, 

quae in oratione recolunt 

in vitae transferant actionem. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

1199 . Vel: 

Omnipotens et misericors Deus, 
qui propter eximiam caritatem 





BENEDICTIO CORONARUM ROSARII 


459 


qua dilexlsti nos, 

Filium tuum 

ex beata Virgine Maria 

de Spiritu Sancto carnem suscipere, 

mortem in cruce subire, 

et a mortuis resurgere voluisti: 

benedicere dignare 

omnes qui his Rosarii coronis usi fuerint 

in honorem Genetricis Filii tui, 

et labiis ac mente oraverint, 

ut perseveranti devotione abundent, 

et, in vitae exitu, ab ipsa beata Virgine Maria 

tibi praesentari mereantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

1200 . Deinde sequitur pia recitatio Rosarii, secundum loci con¬ 
suetudines. 

Conclusio ritus 

1201 . Post cantum antiphonse, v. gr. Salve Regina (cf. App. n. 4 ), 
vel alium aptum cantum, celebrans ritum concludit, dicens: 

Deus, qui per beatam Mariam Virginem, 
mundum laetificare dignatus est, 
sua vos benignitate ditare dignetur. 

8 . Amen. 

Et vos omnes, qui hic simul adestis, 
benedicat omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

r. Amen. 




460 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


II. RITUS BREVIOR 

1202 . Initio celebrans dicit: 

y. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam. 

Omnes: 

Et salutare tuum da nobis. 

1203 . Tum celebrans ad benedictionis celebrationem adstantes pro 
opportunitate disponit. 

1204 . Unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit aliquem textum 
Sacrae Scripturae: 

Lc 2, 51b-52: Mater Iesu conservabat omnia verba in corde 
suo. Et Iesus proficiebat sapientia et aetate et gratia apud 
Deum et homines. 

Act 2, 14: Hi omnes erant perseverantes unanimiter in ora¬ 
tione, cum mulieribus et Maria matre Iesu et fratribus eius. 

1205 . Deinde celebrans dicit, manibus extensis: 

Benedictus sit Deus ac Pater noster, 
qui Filii sui mysteria 
et recolenda praebet 
et fide celebranda concedit. 

Praestet nobis fidelibus suis, 

pia Rosarii precatidne suffultis, 

ut, Iesu gaudia, passiones et gloriam 

cum Maria, eius Matre, 

et in corde nostro conferre 

et conservare iugiter studeamus. 

Per Christum Dominum nostrum. 

B. Amen. 




BENEDICTIO CORONARUM ROSARII 


461 


1206 . Vel: 

In memoriam mysteriorum 

vitae, mortis et resurrectionis Domini nostri, 

ad honorem Virginis Mariae, 

Matris Christi et Ecclesiae, 

benedicatur qui hac Rosarii corona devote oraverit: 
in nomine Patris, et Filii, © et Spiritus Sancti. 

r. Arnen. 


Formula brevis 

1207. In peculiaribus adiunctis, sacerdos vel diaconus adhibere 
potest sequentem formulam brevem: 

In nomine Patris, et Filii, ® et Spiritus Sancti. 

r. Arnen. 




CAPUT XXXIX 


ORDO BENEDICTIONIS ET IMPOSITIONIS SCAPULARIS 


Praenotanda 

1208. Benedictio et impositio scapularis communi celebratione, 
quantum fieri potest, peragatur. Cum autem agitur de scapularis impo¬ 
sitione, qua christifideles ad confraternitatem alicuius Instituti reli¬ 
giosi admittuntur, admissio haec per sodalem vel per ministrum rite 
a competenti auctoritate ipsius Instituti delegatum fieri debet. 

1209. Pro benedictione et impositione, scapulare adhibendum est 
forma et materia pro confraternitate vel consociatione de qua agitur 
definitis; postea vero numismate benedicto substitui potest. 

1210. Pro ingressu in confraternitatem qua quis cuiusdam Insti¬ 
tuti religiosi spiritualiter fit particeps, particulares normae a singulis 
Institutis praefinitae prae oculis habeantur, eaeque integre serventur. 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

1211 . Populo vel saltem membris confraternitatis congregatis, cele¬ 
brans accedit dum opportune canitur hymnus qui peculiari celebra¬ 
tioni congruat. Cantu absoluto, celebrans dicit: 

In n6mine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



BENEDICTIO ET IMPOSITIO SCAPULARIS 


463 


1212 . Deinde celebrans adstantes salutat, dicens: 

Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, 
a quo, per Filium ex Virgine natum, 
bona cuncta procedunt. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 

1213 . Tum celebrans adstantes ad ritum celebrandum disponit his 
vel similibus verbis: 

Deus humilibus utitur signis ut magnam suam in nos mise¬ 
ricordiam manifestet. Humilibus etiam signis homo grati 
animi sensus pandit, voluntatem ostendit Deo serviendi et 
propositum se Baptismatis consecrationi tota vita fidelem 
praestandi. 

[Hoc Scapulare quod quasi signum habetur ingressus in con- 
fratemitatem cum Ordine religioso N. in Ecclesia approbato, 
specialem exprimit voluntatem spiritum eiusdem Ordinis 
participandi. Id vero baptismale renovat propositum Chri¬ 
stum induendi, auxiliante Virgine Maria, quae maxime vult 
ut Christo in laudem Trinitatis conformamur, donec nup¬ 
tiali veste induti, in patriam caelestem adducamur]. 


Lectio verbi Dei 

1214 . Deinde lector vel unus ex adstantibus vel ipse celebrans legit 
textum Sacrarum Scripturarum, ex iis potissimum selectum qui in 
Lectionario de SS. Trinitate, de mysteriis Domini vel de beata Maria 
Virgine agunt. Seligi autem opportune potest unus alterve textus ex 
iis qui illius Instituti religiosi spiritui congruunt, cui confraternitas 
adhaeret. 




464 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


1215 . Vel: 

2 Cor 4, 13 — 5, 10 « Nolumus exspoliari sed supervestiri ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Corinthios. 

Habentes eundem spiritum fidei, sicut scriptum est: « Cre¬ 
didi, propter quod locutus sum », et nos credimus, propter 
quod et loquimur, scientes quoniam, qui suscitavit Domi¬ 
num Iesum, et nos cum Iesu suscitabit et constituet vobls- 
cum. Omnia enim propter vos, ut gratia abundans per multos 
gratiarum actionem abundare faciat in gldriam Dei. Propter 
quod non deficimus, sed licet is, qui foris est, noster homo 
corrumpitur, tamen is, qui intus est, noster renovatur de 
die in diem. Id enim, quod in praesenti est, leve tribulationis 
nostrae supra modum in sublimitatem aeternum gloriae pon¬ 
dus operatur nobis, non contemplantibus nobis, quae viden¬ 
tur, sed quae non videntur; quae enim videntur, temporalia 
sunt, quae autem non videntur, aeterna sunt. 

Scimus enim quoniam si terrestris domus nostra huius ta¬ 
bernaculi dissolvatur, aedificationem ex Deo habemus domum 
non manufactam, aeternam in caelis. Nam et in hoc ingemi¬ 
scimus habitationem nostram quae de caelo est, superlndui 
cupientes, si tamen et exspoliati, non nudi inveniamur. Nam 
et, qui sumus in tabernaculo, ingemiscimus gravati, eo quod 
nolumus exspoliari sed supervestiri, ut absorbeatur, quod 
mortale est, a vita. Qui autem effecit nos in hoc ipsum, Deus, 
qui dedit nobis arrabonem Spiritus. 

Audentes Igitur semper et scientes quoniam, dum praesentes 
sumus in corpore, peregrinamur a Domino; per fidem enim 
ambulamus et non per speciem. Audemus autem et bonam 
voluntatem habemus magis peregrinari a corpore et praesen¬ 
tes esse ad Dominum. Et Ideo contendimus sive praesentes 
sive absentes placere illi. Omnes enim nos manifestari opor¬ 
tet ante tribunal Christi, ut referat unusquisque pro eis, 
quae per corpus gessit, sive bonum sive malum. 



BENEDICTIO ET IMPOSITIO SCAPULARIS 


465 


1216 . Tum celebrans homiliam habet, qua sensum celebrationis 
adstantibus illustret. 

Preces 

1217 . Sequitur prex communis. Ex intercessionibus quae infra pro¬ 
ponuntur, celebrans seligere potest eas quae aptiores videantur vel 
alias adicere quae peculiaria fidelium vel rerum adiuncta respiciant. 

Deiparae suffragio suffulti, quae Verbo pro nobis in ea de 
Spiritu Sancto incarnato vestem nostrae mortalitatis conte¬ 
xuit, ut fratris nostri primogeniti gratiam participemus, et 
in Dei laudem vivamus, Patrem deprecemur, dicentes: 

r. Christum nos, Deus, indtXere concede. 

Qui Filium dilectionis tuae 
carnem nostram induere disposuisti, 
ut per eum homines vitae tuae participes 
in Christo flerent; 

— fac ut filii tui semper nomindmur et simus. R. 

Qui Christum in omnibus nobis similem voluisti, 

praeter peccatum 

ut, eum secuti, conformes simus 

imagini Filii tui: 

— Christum nos sequi concede 
ut tibi in omnibus placeamus. R. 

Qui homines, regni tui nuptiali veste indutos, 
ad gratiae advocas convivium 
ut te ipsum eis revelare digneris, 

— doce nos fideliter tibi servire, i*. 

Qui per Apostolum tuum nos hortaris 
ut bonus Christi odor in mundo simus, 

— fac ut Christi praesentiae signum 
inter fratres agnoscamus. 


466 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


Qui veste iustltiae et sanctitatis nos ornas 
ut tibi in Spiritu Sancto vitam agentes 
Ecclesiae sanctitatem exprimamus: 

— nos per Christum in dies sanctifica, 

ut fratrum quoque saluti generose cooperemur. R. 

Qui omni benedictione spiritali 
nos in Christo semper benedicis, 
donec nuptiali veste induti, 
ipsi venienti occurramus: 

— fac ut, Virgine Maria interveniente, 
de morte ad vitam feliciter gradiamur, 


Oratio benedictionis 

1218. Tum celebrans, extensis manibus, subiungit: 

Deus, sanctitatis auctor et consummator, 
qui renatos ex aqua et Spiritu Sancto 
ad vitae christianae plenitudinem 
et caritatis perfectionem vocas, 
famulos tuos propitius respice 
hoc scapulare in laudem Trinitatis 
(ad honorem v.gr. Passionis Christi) 

(ad honorem beatae Mariae Virginis) 
devote suscipientes, 

ut Christi Filii tui imagini conformes efficiantur 
et huius vitae cursu feliciter consummato, 

Deipara Virgine auxiliante, in gaudium domus tuae 
intrare mereantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 



BENEDICTIO ET IMPOSITIO SCAPULARIS 


467 


Impositio scapularis 

1219 . Deinde celebrans scapulare candidatis imponit verba sequen¬ 
tia proferens, vel similia ut in proprio Rituali: 

a) Pro scapulari in honorem Trinitatis vel mysteriorum lesu Christi 

Accipe hunc habitum 
quo in religiosae familiae N. 

Trinitati Sanctissimae 

(vel v.gr. Passioni lesu Christi) dicatae 

confraternitatem admitteris, 

et ita age ut, Deipara auxiliante, 

ad Trinitatis gloriam 

atque Ecclesiae et hominum bonum 

in dies Christum induere satagas, 

qui nos redemit in sanguine suo. 

i*. Arnen. 


b) Pro scapulari in honorem b. Marice Virginis 

Accipe hunc habitum 
quo in religiosae familiae N., 
beatae Mariae Virgini dicatae, 
confraternitatem admitteris, 
et ita age ut, Deipara auxiliante, 
ad Trinitatis gloriam 
atque Ecclesiae et hominum bonum 
in dies Christum induere satagas 
eumque in te viventem manifestes. 
ijL Arnen. 

1220 . Pro opportunitate, celebrans formulam impositionis semel 
pro omnibus pronuntiat, elata voce. 

Omnes respondent una simul: Amen, et ad celebrantem accedunt 
scapulare recepturi. 




468 


BENEDICTIONES RERUM AD DEVOTIONES PERTINENTIUM 


1221 . Tum celebrans, ad novos confratres versus, dicit: 

Hoc Scapuldri induti, 

in familiam religiosam N. suscepti estis, 

ut Christo eiusque Ecclesise 

in spiritu eitisdem Ordinis 

impensius servire valeatis. 

Quod ut perfectius assequamini, 
ego, ex potestate mihi concessa, 
ad participationem omnium bonorum spiritualium 
eiusdem familiae religiosae vos admitto. 

1222 . Confraternitatis officiis et obligationibus declaratis, celebrans 
omnes aqua benedicta aspergit, nihil dicens. 

Conclusio ritus 

1223 . Celebrans ritum concludit, dicens: 

Omnipotens Deus sua vos clementia benedicat, 
et sensum in vobis sapientiae salutaris infundat. 
r. Arnen. 

Fidei documentis vos semper enutriat, 

et in sanctis operibus, ut perseveretis, efficiat. 

hl Arnen. 

Gressus vestros ad se convertat, 
et viam vobis pacis et caritatis ostendat. 

DL Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, ^ et Spiritus Sanctus. 

Arnen. 

vel alia formula benedictionis, ratione habita cum titulo ipsius sca¬ 
pularis. 

1224 . Ritus laudabiliter cantu apto perficitur. 




PARS QUINTA 


DE BENEDICTIONIBUS AD DIVERSA 




PRAENOTANDUM PARTIS QUINTE 


1225. Christifidelium vita multimodis crescit, cum in Spiritu Domini 
et iuxta eius mandata, quae ad conversationem fovendam inter homines 
bona sunt, necnon fructus naturae et industriae nostrae propagat. Cre¬ 
scit ideo etiam cum Dominus nos benedicit et nos Dominum bene¬ 
dicimus, 1 quapropter ei gratias agimus eiusque auxilium apta celebra¬ 
tione ac prece imploramus, ut quae nobis concessit debito modo ad 
regnum Dei consummandum adhibeantur. 

Schemata, quae in hac parte proponuntur, cum varias occasiones 
orationis et gratiarum actionis praevideant, sedulo diversis rerum 
circumstantiis accommodari debent. 

1 Cf. S. Augustinus, Enar. in ps 66, 1: PL 36, 802; CCL 39, 856. 



CAPUT XL 


ORDO BENEDICTIONIS 
IN GRATIARUM ACTIONE AGENDA 
PRO ACCEPTIS BENEFICIIS 


PRA3N0TANDA 

1226. Christifideles, qui celebrationis eucharisticae gratiam ad vitam 
cotidianam dilatare student, curant ut in gratiarum semper ma¬ 
neant actione. Suis autem donis Deus incessanter ad grates advocat 
rependendas; id vero tum potissimum valet cum Deus peculiaria 
beneficia fidelibus suis tribuit, quos proinde ad Deum laudandum et 
benedicendum congregari decet. 

1227. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote, tum 
a diacono, tum etiam a laico, ritibus et formulis pro ipso praevisis, 
qui omnes, ritus structura et potioribus elementis servatis, persona¬ 
rum et locorum adiunctis singulas partes aptabunt. 

1228. Congruenter hic Ordo adhibetur, si non adest presbyter, ubi 
mos viget aliquam habendi gratiarum actionis celebrationem in fine 
anni. 


ORDO BENEDICTIONIS 

Ritus initiales 

1229. Communitate congregata, minister dicit: 

In n6mine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti 

Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 



BENEDICTIO IN GRATIARUM ACTIONE 


473 


1230. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes salu¬ 
tat, dicens: 

Deus, dives in misericordia, 
qui mirabilia facit populo suo, 
sit semper vobiscum. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. 

Omnes respondent: 

Et cum spiritu tuo. 
vel alio apto modo. 


1231. Si vero minister est laicus, adstantes salutat, dicens: 

Fratres, Deum benedicite, 
qui dives in misericordia, 
mirabilia facit populo suo. 

Omnes respondent: 

Arnen. 


1232. Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam dispo¬ 
nit his vel similibus verbis: 

Pro donis quibus nos Deus cumulare dignatus est, cor no¬ 
strum in gratiarum actione ei aperiamus. Apostolus Paulus 
nos admonet, in omnibus, Deo Patri gratias agendas esse 
per Christum, per quem omnia nobis donavit. Cum enim 
filii Dei facti simus, superabundaverunt divitias gratias eius 
in nobis, quos de potestate ereptos tenebrarum ipse in 
regnum transtulit Filii dilectionis suae. Dei ergo agnoscentes 
beneficia, nos ipsos ad Eucharistiam plenius participandam 
comparamus, in qua omnia bona comprehenduntur et in 
quam omnis gratiarum dctio effunditur atque redundat. 




474 


BENEDICTIONES AD DIVERSA 


Lectio verbi Dei 

1233. Deinde lector, vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Phil 4, 4-7 « Cum gratiarum actione petitiones vestrce 
innotescant apud Deum ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Philippenses. 

Gaudete in Domino semper. Iterum dico: Gaudete! Mo¬ 
destia vestra nota sit omnibus hominibus. Dominus prope. 
Nihil solliciti sitis, sed in omnibus oratione et obsecratione 
cum gratiarum actione petitiones vestrae innotescant apud 
Deum. Et pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodiet 
corda vestra et intellegentias vestras in Christo Iesu. 

1234. Vel: 

1 Cor 1, 4-9 « In omnibus divites facti estis in Christo Iesu ». 

Gratias ago Deo meo ... 

Coi 3, 15-17 « Gratias agentes Deo Patri per Ipsum ». 

Pax Christi dominetur... 

1 Th 5, 12-24 « In omnibus gratias agite: hcec enim voluntas Dei est ». 
Rogamus autem vos... 

1 Tim 2, 1-10 « Obsecro primo omnium fieri gratiarum actiones pro 
omnibus ». 

Obsecro primo omnium... 

Lc 17, 11-19 «Cum magna voce magnificabant Deum». 

Et factum est dum iret in Ierdsalem... 

1235. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus. 

Ps 46 (47), 2-3. 5-6. 7-8. 9-10 

(2b) lubilate Deo in voce exsultationis! 




BENEDICTIO IN GRATIARUM ACTIONE 


475 


Ps 65 (66), lb-2. 8-9. 10-11. 13-14. 16-17. 19-20 
B. (cf. 16) Venite, audite , et narrabo, 
quanta fecit Deus animce mece! 

Ps 117 (118), 1-2. 5-6. 8-9. 17-19. 26-27. 28-29 
B. (1) Confitemini Domino, quoniam bonus , 
quoniam in sceculum misericordia eius. 

1236. Minister, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 


Preces 

1237. Ubi opportunum videtur, sequitur prex communis. Ex invo¬ 
cationibus quae infra proponuntur, minister seligere potest eas quae 
aptiores videantur vel alias adicere quae peculiaria rerum adiuncta 
respiciant. 

Deum Patrem omnipotentem, cuius gloriam caeli enarrant et 
bonitatem omnis exaltat ab eo condita creatura, gratias 
agentes collaudemus, et memores gratlque dicamus: 

B. Pro universis beneficiis tuis, gloria tibi, Domine. 

Pater munificentissime, 

qui in Christo Filio tuo omnia nobis donasti, 

— fac ut a tua numquam laude cessemus. B- 

Qui abundantia pietatis tuae 
et merita supplicum excedis et vota, 

— concede ut mirabilia tua 
corde semper et ore canamus. B. 

Qui signa innumerabilia amoris tui 

pro nobis liberaliter praeparas atque disponis, 

— praesta ut dum tua dona recipimus 
te donantem potius discernamus. B. 




476 


BENEDICTIONES AD DIVERSA 


Qui partem bonorum cum aliis communicare 
discipulos tuos docuisti, 

— fratres quoque nostros 

donorum tuorum tribuas esse participes, 

ut g&udii nostri sint et ipsi consortes. 

1238. Loco communis precis cani potest hymnus Te Deum lauda¬ 
mus (cf. App. n. 34), vel canticum Benedicite, omnia opera Domini, 
Domino (cf. App. n. 35), vel canticum Magnificat (cf. App. n. 36), vel 
psalmus. 


Oratio benedictionis 

1239. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus manibus extensis, 
si vero est laicus, manibus iunctis, benedictionis orationem profert: 

Pater omnipotens, 

bonorum omnium munifice dispensator, 
pro beneficiis nobis collatis 
tibi gratias agimus, 
humiliter supplicantes, 

ut, quos sospites in tua benignitate servasti, 
sub umbra alarum tuarum 
semper protegas atque custodias. 

Per Christum Dominum nostrum. 

R. Arnen. 

1240. Vel: 

Deus, cuius misericordiae non est numerus, 

et bonitatis infinitus est thesaurus: 

piissimae Maiestati tuse 

pro collatis donis gratias agimus, 

tuam semper clementiam exorantes, 

ut, qui petentibus postulata concedis, 





BENEDICTIO IN GRATIARUM ACTIONE 


477 


e6sdem non deserens, 
ad pr&mia futura disponas. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 


Conclusio ritus 

1241. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludit, 
dicens: 

Deus Pater, cum Filio et Sancto Spiritu, 
qui fecit voblscum 

secundum magnam misericordiam suam, 
benedicat vos benedictione perpetua. 

$. Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, © et Spiritus Sanctus. 

R. Arnen. 


1242. Si vero minister est laicus, ritum concludit, seipsum signans 
ac dicens: 

Deus Pater, cum Filio et Sancto Spiritu, 
qui fecit noblscum 

secundum magnam misericordiam suam, 
sit semper benedictus in ssecula. 

Arnen. 


1243. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 






CAPUT XLI 


ORDO BENEDICTIONIS PRO VARIIS CIRCUMSTANTIIS 


Praenotanda 

1244. Ad sanctificanda, peculiari adhibita celebratione benedictio¬ 
nis, ea etiam vitae adiuncta quae in superioribus Ordinibus non aperte 
indicantur (v. gr. adunatio membrorum alicuius familiae vel coetus ad 
celebrandum peculiarem eventum, vel collectio rerum quae paupe¬ 
ribus destinantur, etc.) proponitur hic ordo celebrationis, qui cum 
plures praebeat textus eligendos, facilius diversis rerum circumstan¬ 
tiis accommodari potest. 

1245. Praesens autem Ordo nihil de principiis derogare intendit. 
Haud decet enim ex omnibus quibuscumque rebus (v. gr. ex erecto 
quovis monumento, ex instrumentis bellicis nuper instructis vel ex 
omnis generis adiunctis) occasionem sumere ad celebrandam aliquam 
benedictionem. Unaquaequae vero celebratio semper aequo iudicio 
pastorali subici debet, praesertim si periculum admirationis apud fide¬ 
les vel ceteros praevideri possit. 

1246. Ordo, qui hic praebetur, adhiberi potest tum a sacerdote, tum 
a diacono, tum a laico, ritibus et formulis pro ipso praevisis, qui 
omnes, ritus structura et potioribus elementis servatis, personarum 
et locorum adiunctis singulas partes aptabunt. 


ORDO BENEDICTIONIS 


Ritus initiales 

1247. Communitate congregata, minister dicit: 
In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti. 



BENEDICTIO PRO VARIIS CIRCUMSTANTIIS 


479 


Omnes signo crucis se signant, et respondent: 

Amen. 

1248. Deinde minister, si est sacerdos vel diaconus, adstantes sa¬ 
lutat, dicens: 

Deus, bonorum omnium fons, 
sit cum omnibus vobis. 

vel alia apta verba e Sacris Scripturis praesertim deprompta. Omnes 
respondent: 

Et cum spiritu tuo. 

vel alio apto modo. 


1249. Si vero minister est laicus, adstantes salutat dicens: 

Deum, bonorum omnium fontem, 
fratres, benedicamus. 

Omnes respondent: 

Amen. 


1250. Tum minister adstantes ad benedictionem accipiendam di¬ 
sponit his vel similibus verbis: 

Omnia quae Deus creavit et sustentat, eventus omnes quos 
ipse providenter gubernat, hominum etiam opera quae bona 
sint et ad bonum inducant, credentium corda movent et ora, 
ut Deum benedicant, bonorum omnium originem et fontem. 
Hac nostra celebratione omnia cooperari in bonum eorum 
qui Deum timent ac diligunt nos credere profitemur; qui di¬ 
vinum auxilium semper et in omnibus quaerendum esse non 
dubitamus ut Patris nostri voluntati adhaerentes omnia ad 
Dei gloriam in Christo facere possimus. 





480 


BENEDICTIONES AD DIVERSA 


Lectio verbi Dei 

1251. Deinde lector, vel unus ex adstantibus vel ipse minister legit 
textum Sacrarum Scripturarum. 

Coi 1, 9b-14 « In omni opere bono fructificantes ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Colossenses. 

Non cessamus pro vobis orantes et postulantes, ut implea¬ 
mini agnitione voluntatis eius in omni sapientia et intel¬ 
lectu spiritali, ut ambuletis digne Domino per omnia pla¬ 
centes, in omni opere bono fructificantes et crescentes in 
scientia Dei, in omni virtute confortati secundum potentiam 
claritatis eius in omnem patientiam et longanimitatem, cum 
gaudio gratias agentes Patri, qui idoneos vos fecit in partem 
sortis sanctorum in lumine; qui eripuit nos de potestate tene¬ 
brarum et transtulit in regnum Filii dilectionis suae, in quo 
habemus redemptionem, remissionem peccatorum. 

1252. Vel: 

Rom 8, 24-28 « Spiritus adiuvat infirmitatem nostram ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Romanos. 

Spe salvi facti sumus; spes autem, quae videtur, non est spes; 
nam, quod videt quis, sperat? Si autem, quod non videmus, 
speramus, per patientiam exspectamus. Similiter autem et 
Spiritus adiuvat infirmitatem nostram; nam quid oremus, 
sicut oportet, nescimus, sed ipse Spiritus interpellat gemi¬ 
tibus inenarrabilibus; qui autem scrutatur corda, scit quid 
desideret Spiritus, quia secundum Deum postulat pro sanctis. 




BENEDICTIO PRO VARIIS CIRCUMSTANTIIS 


481 


1253. Vel: 

1 Tim 4, 4 « Omnis creatura Dei bona ». 

Audite, fratres, verba Pauli apostoli ad Timotheum. 

Omnis creatura Dei bona, et nihil reiciendum, quod cum 
gratiarum actione percipitur, sanctificatur enim per verbum 
Dei et orationem. 

1254. Vel: 

Num 6, 22-27 « Sic benedicetis filiis Israel et ego benedicam eis ». 
Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens... 

Deut 33, 1. 13b-16a Benedictio Moysis . 

Haec est benedictio, qua benedixit Moyses ... 13 Benedicta a Domino... 
16 usque ad plenitudine eius. 

Sap 13, 1-7 « A magnitudine et pulchritudine creaturarum cognosci- 
biliter potest Creator horum videri ». 

Vani autem sunt natura omnes homines ... 

Sir 18, 1-9 « Quis sufficit enarrare opera Dei! ». 

Qui vivit in aeternum, creavit omnia simul ... 

1255. Pro opportunitate dici vel cani potest psalmus responsorius 
aut alius cantus aptus: 

Ps 104 (105), 1-2. 3-4. 5 et 7. 8-9 

B. (43) Eduxit Dominus populum suum in exsultatione! 

Ps 105 (106), 2-3. 4-5. 45-46. 47. 48 

(1) Confitemini Domino , quoniam bonus, 
quoniam in sceculum misericordia eius. 

Ps 106 (107), 2-3. 8-9. 31-32. 42-43 
B. (6) Clamaverunt ad Ddminum , cum tribularentur, 
et de necessitatibus eorum eripuit eos. 

1256. Minister, pro opportunitate adstantes breviter alloquitur, 
lectionem biblicam illustrans, ut sensum celebrationis fide percipiant. 



482 


BENEDICTIONES AD DIVERSA 


Preces 

1257. Ubi opportunum videtur, ante orationem benedictionis, com¬ 
munis prex haberi potest. Ex invocationibus quas infra proponuntur, 
minister seligere potest eas quae aptiores videantur vel alias adicere 
quae peculiaria rerum adiuncta respiciant. 

Deus universa diligit quae creavit, eaque servat omnibus be¬ 
nedicens. Ut suam nunc benedictionem impertiat nosque sua 
consolatione recreet atque sustineat, humiliter precemur, 
dicentes: 

HL Benedictio tua sit super nos, Domine. 

Sterne Deus, qui altiorem donas huius vitae sensum 
si tu ex corde serviamus voluntati, 

— nos spiritu sanctitatis tuae 
benignus implere digneris. 

Qui cupis ut dona tua 

multiplicata tibi reddantur et fratribus, 

— accipe munera nostrae servitutis et dilectionis. 

Qui semper nos tuae respicis oculis pietatis, 

— audi vocem sperantium in te, Domine. 

Qui Filium tuum in mundum misisti 
ut peccati maledictione sublata, 
benedictionem tuam nobis afferret, 

— omni benedictione caelesti 
in Ipso nos replere digneris. & 

Qui Spiritum Filii tui in corda nostra effudisti, 
in quo clamamus: Abba Pater, 

—- filios exaudi, qui Patris bonitatem 
agnoscentes exaltant. 

Qui per mortem et resurrectionem Filii tui 
populum tuum tuamque hereditatem nos elegisti. 


BENEDICTIO PRO VARIIS CIRCUMSTANTIIS 


483 


— nostri memento in necessitatibus nostris 
et benedic hereditati tuae. 

Tum celebrans orationem benedictionis profert, ut infra. 

1258. Quando preces non dicuntur, ante orationem benedictionis, 
celebrans dicit: 

Oremus. 

Et omnes per aliquod temporis spatium silentio orant. Deinde mi¬ 
nister benedictionis orationem profert. 


Oratio benedictionis 

1259. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, manibus extensis, 
vel si laicus, manibus iunctis, dicit: 

1260. a) Pro rebus creatis 

Benedictus Deus, Creator universi, 

qui omnia bona fecisti, 

et terram homini colendam tradidisti: 

concede ut rebus a te creatis, 

cum gratiarum actione semper utamur, 

et quae tua sunt dona cum egentibus compartiamur, 

in caritate Christi, Domini nostri. 

Qui tecum vivit et regnat in saecula saeculorum. 

R. Arnen. 

1261. Vel: 

Te benedicimus. Domine, sancte Pater, 
cuius verbo et potentia facta sunt omnia; 
cuius dono percipimus 
quae ad vitae subsidium adhibemus: 





484 


BENEDICTIONES AD DIVERSA 


praesta, qu&sumus, ut fideles tui, 
voluntati tuse feliciter obsequentes, 
creaturis istis cum gratiarum actione 
semper utantur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

H. Arnen. 

1262. Vel: 

Omnipotens sempiterne Deus, 
qui sic hominem condidisti 

ut huius vitae beneficiis convenienter instructum 
ad aeterna dona promovere decernas, 
adesto nobis supplicibus tuis et praesta; 
ut praesentium rerum consolationibus adiuti, 
sufficientiam temporalem consequamur 
et promissionis tuae perficiamur heredes. 

Per Christum Dominum nostrum. 

$. Arnen. 

1263. b) Pro rebus manufactis 

Omnipotens aeterne Deus, 

qui mundum creatum hominibus subiecisti, 

ut alter reddat alteri officia caritatis, 

preces nostras, quaesumus, exaudi benignus, 

quibus benedictionem tuam imploramus 

super eos qui his rebus pro sua necessitate utentur, 

ut te summum bonum iugiter agnoscant 

et fratres suos sincero prosequantur amore. 

Per Christum Dominum nostrum. 

». Arnen. 

1264. c) Pro peculiaribus vitee adiunctis 

Domine Deus, de abundantia misericordiarum tuarum 
famulos praesta locupletes, praesta securos, 




BENEDICTIO PRO VARIIS CIRCUMSTANTIIS 


485 


ut, benedictionibus tuis confirmati, 

in omni gratiarum actione semper abundent, 

teque perpetua exsultatione benedicant. 

Per Christum Dominum nostrum. 

r. Arnen. 

1265. Vel: 

Adsit, Domine, fidelibus tuis 
sacrae benedictionis effectus, 

qui mentes omnium spiritali vegetatione disponat, 
ut ad opera sua exercenda 
virtute caritatis tuae roborentur. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

1266. Vel: 

Fideles tuos, Domine, 

benedictio desiderata confirmet, 

quae eos et a tua voluntate 

numquam faciat discrepare, 

et tuis semper indulgeat beneficiis gratulari. 

Per Christum Dominum nostrum. 

j£. Arnen. 

1267. Vel: 

Benedic, Domine, plebem tuam, 
quae munus tuae miserationis exspectat, 
et concede, ut, quod, te inspirante, desiderat, 
te largiente percipiat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

8. Arnen. 




486 


BENEDICTIONES AD DIVERSA 


1268. Vel: 

Plebs tua, Domine, quaesumus, 
benedictionis sanctae munus accipiat, 
per quod et noxia quaeque declinet, 
et optata reperiat. 

Per Christum Dominum nostrum. 

Arnen. 

Conclusio ritus 

1269. Tum minister, si est sacerdos vel diaconus, ritum concludit, 
dicens: 

Deus per omnia benedictus, 
in omnibus vos per Christum benedicat, 
ut omnia in bonum vestrum cooperentur. 

Arnen. 

Benedicat vos omnipotens Deus, 

Pater, et Filius, et Spiritus Sanctus. 

B. Arnen. 


1270. Si minister est laicus, ritum concludit, seipsum signans ac 
dicens: 

Deus per 6mnia benedictus, 
in omnibus nos per Christum benedicat, 
ut omnia in bonum nostrum cooperentur. 

BL Arnen. 


1271. Laudabiliter ritus cantu apto perficitur. 






APPENDIX 


CANTUS ANTIPHONARUM 
ET ALIORUM TEXTUUM 




stras depre-ca-ti- ones ne despi-ci- as in neces-si-ta- tibus; sed a pe-ri-cu- 



lis cunctis li-be-ra nos semper, Virgo glo-ri- 6- sa et be- ne- dicta. 


2. Antiphona (n. 229) 



ac poste-ri-us, Gabri-e-lis ab o-re sumens illud Ave, pecca-torum mi- 























490 


APPENDIX 


3. Antiphona (n. 229) 




Ave, Ma-ri- a, * gra-ti- a plena: Dominus tecum: bene-dicta tu t 



in mu- li- e- ribus. T. P. f in mu-li- e- ribus, alie- lu- ia. 


4. Antiphona (n. 229) 



Salve, Re-gina, * mater mi-se-ri-cordi-ae; vi-ta, dulce-do et spes 



advoca- ta nostra, illos tu- os mi-se- ri-cordes ocu-los ad nos conver¬ 



te. Et Iesum, bene-dictum fructum ventris tu- i, nobis post hoc ex- 



si- li- um ostende. 


O cie-mens, o pi- a, 


o 


dulcis Vir- 































CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 491 



go Ma-ri- a. 


5. Antiphona super Psalmum 95 (n. 355) 



Annunti' a-te * de di- e in di- em sa- lu- ta- re e- ius. 




tus, donum De- i al-tissimi, fons vi-vus, ignis, ca-ri-tas et spi- ri- 



ta- lis uncti- o. 3. Tu septi- formis mune-re, dextrae De- i tu di- 



gi-tus, tu ri-te promissum Patris sermone di-tans guttu-ra. 4. Accen¬ 



de lumen sensibus, infunde amorem cordibus, infirma nostri cdrpo- 

























492 


APPENDIX 


T— 



wm m 

ZBiS 

i— . m . iji.ii ii. ji mi 


■^1 BIK 

■ 

■WHWKnOll 




ris, virtu- te firmans perpe-ti. 5. Hostem re-pellas longi-us pacemque 





[3 





\m 



■lBHEHI 




dones pro- tinus; ductore sic te prae-vi- o vi-temus omne noxi- um. 



1 - . H R * ■ 

_■ ._S 



HiBHI 

'■ - ■ . 

• -VJ 

■ " 



"■i 


6. Per te, sci- amus da Patrem noscamus atque Fi- li- um, te utri- usque 


7BI 



i— bb 

Z91IHMH 

a— . . ■! 



■JUH 


■ ■-* 

i»ww3wrriin»i«i 


Spi-ri-tum cre-damus omni tempo-re, (A-men.) 


7. Antiphona (n. 378) 


1- 

-m- 

i 

■ _ .> S 1 

■ ■ ■ " • r r _ 

. < 

H * ■ 




Ve-ni, Sancte Spi- ri-tus, reple tu- 6-rum corda fi-de- li- um, et- 


i—r-"- 


——- * v, . 

■ * 

" 




■ ■■ 

lSMI 



tu- i amo- ris in e- is ignem ac- cende, qui per diversi- ta- tem lingua¬ 





!■■■ 









■H 


rum cuncta-rum gentes in uni-ta-te fi-de-i congre-gasti. T.P. Alle- 


* *- 


n m 


Iu- ia, alie- lu- ia. 


8. Antiphona: Io 13, 35 (n. 402) 


vtt I r i i 1 i i 

R R 5 R . R 


i r 

2 

M Pl 1 

" R ■ R 



In hoc cognoscent omnes, * qui-a me-i estis disci-pu-li, si di- 





























CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 493 


_1_-_1 




■'.'HT.mriFn 

B — 1 

m 


a 

mmm 




- a - - 

a a 



lecti- onem 

habu- e- ri- tis 

ad invi- cem. V. Di- xit 

Ie-sus discipu- lis 

* . . J 

J_■ 

■ a " 

KKSi 


r— m 

tHMHKHHMMHI 






su- is. In hoc cognoscent omnes. 

9. Antiphona et cantus « Ubi caritas » (n. 403) 


vi 5 , 

. rti 


—i- 

i -- —. i 

. . S 



■ ■ ■ 

m T 1 ! 

rs " 






i 


Ubi ca-ri- tas est ve- 

i_i_i_ 

ra, De- us i- 

bi est. 

_1_ 

Y. Congrega- vit nos 

i 

UM 


(■mwm 


^■1 ■ 

■iiS 

LHunra! 

Hna 

"■ 1 

O i 

Ha a a J 

mvmmm 




| IriUl HI 

in u-num Christi amor. V. Exsultemus 

i_ 

et in 

i-pso iu-cundemur. 



. ■ 

. i " - i. 

□hD«l 




■^i 


■HMI 

■M 

■h 

■ HUHI 


fi- U -rv 


Y. Time- amus et amemus De- um vivum. Y. Et ex corde di- li- gamus 




HQHIiDHW 1 

MI 


rw n"'i'uB 


MI 



nos sin- ce- ro. 




■PHMLHM 


1— BiMIHil 





R. Ubi ca- ri- tas est ve- ra, De- us i- bi est. V. Simul ergo cum in u- 




IBS 


□mni 

IMM 



iswra 

IH 

S 



■ ■ 

■■ 

■UMHI 

IH 


num congre-gamur: Y. Ne nos mente di- vi-damur, ca-ve- amus. Y. Ces- 




i- a ". p. a -a i 

I - ■ _■ a " ■ PL _■ * 




fm - 11 -It 


sent itirgi- a ma-Kgna, cessent li-tes. Y. Et in medi- o nostri sit Chri- 

































R. Ubi ca-ri- tas est ve- ra, De- us i-bi est. V. Simul quoque cum be- 



a- tis vi-de-amus V, Glo-ri- anter vul-tum tu- um, Christe De-us: 



V. Gaudi-um, quod est immensum, atque probum, V. Saecu-la per infi- 



sponsa comi-te, 2. Nova ve-ni- ens e cae- lo, nupti- a- li tha- lamo prae- 


























CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 


495 



pa-ra-ta, ut int&c- ta copu-le-tur Domi-no. Pla-te- se et mu-ri e- ius 



bus, et virtu-te me-ri-to- rum illuc intro-du- ci-tur omnis qui ob 



expo- li- ti la-pi-des su- is co- aptantur lo- cis per manum arti- fi-cis; 



De- o usquequaque altis- simo, una Patri Fi- li- 6- que atque Sancto 



Fla-mini, quibus laudes et po-te-stas per aeterna sse-cu-la. (A-men.) 






























496 


APPENDIX 


11, Antiphona super Psalmum 35 (n. 862) 



Hauri- e- tis aquas * in gaudi- o de fonti-bus Salva-to-ris. 



te- re dex- tro, alie- lu- ia: et omnes, ad quos perve-nit 


a- qua i-sta, sal- vi fa- cti sunt, et di- cent, al-le- 

























CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 


497 



omnibus inquina-mentis vestris, di-cit Dominus. 


15. Antiphona super Psalmum 33 (n. 923) 



Gusta-te et vide- te, * quo- ni- am su- a- vis est Do¬ 



mi- nus be- a- tus vir, qui spe-rat in . e- o. T.P. Al¬ 



sum, immo-la-tum in cruce pro homi-ne: Cu-ius latus perfo-ra- tum 



flu-xit aqua et sanguine: Esto nobis praegusta- tum mor-tis 




























498 


APPENDIX 


jj—liywii 

iSBtitihbS 

WMHITicrMHI 

iWMI 

taiwmiii 

IIHTi 


ikt 

■■MIHI 

iM—i 

BHlHHUII 







in ex-ami-ne. O Ie-su dul- cis! O Ie-su pi- e! O 


Elaa. . - Ia a -_1 






Ie- su fi- li Ma- r£- ae. 


17. Antiphona super Psalmum 23 (n. 946) 


C j a a a 1 a a J 

v— 

“5 * ^ B 

a a - 

a 

■ ■ S ■ \ \ i 

7 i 

ji ■ 1 ■ 1 ® | 


Tol-lite portas, * principes, vestras, et e-le-vami-ni, portae ae-ter- 


■ a 


■ a 


na-les. E u o u a e. 


18. Antiphona super Psalmum 97 (n. 971) 


i ■ a Ia 1 a- - - 


a a a " _ a 

■■ m m ^ m H A J 

a *■ , 

■ 

i 

m 


Nos autem * glo-ri- a-ri opor- tet in cru-ce Domi-ni nostri 



11 ■ Illi - — 1 ■ 


kM-W— 1 

IWWWII 


HHnCBI 

IHHMHHH 



Ie-su Christi. E u o u a e. 


19. Antiphona super Psalmum 66 (n. 979) 


iv |-.-j- 


a a " " " a r m * 

a a aaaa ■ J 

a 

a 

Cru-cem tu- am * ado-ramus, Domi-ne, 

ft_i_ 

et sanctam re-surrecti- onem 

i 



ia aiaa a a. 

1 a 




m 

tu- am laudamus et glo-ri- fi-camus: 

M 

: ecce 

m - m m i ▼ | 

e-nim propter lignum ve- 
















CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 


499 



nit gaudi- um in u-ni- verso mundo. Ps. De- us mi-se-re- a-tur nostri 



et be-ne-di-cat no-bis: il-lurni-net vultum su-um super nos, et mi- 






se-re- a- tur nostri. 


Et repetitur antiphona 

: Crucem tuam. 


20. Antiphona (n. 979) 


«i 



- 

■ % ■ fi - 1 s . - 

% . 


■ 

i 

1 H ® III H 1 


5 ■ 

mi - 

^ > 


Per signum Cru- cis*de i-ni-mi-cis no-stris libe-ra nos, De- 



mi-no De- o ex- cel- so, prae omni- bus mu- li- e- ri- 


c. 

i * b s_- ., _i 





■ 



bus su-per ter-ram. 





















500 


APPENDIX 



De- us noster omni- po- tens. Gaude- a- mus et exsultemus, et demus 



pronunti- at omnis eccle- si- a* 


24. Antiphona super Psalmum 149 (n. 1048) 



Canta-te Domino, * et bene-di-ci-te no-mi-ni e- ius. T.P. e-ius, 

















CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 


501 


25. Hymnus (n. 1100) 


1 s- 


A 


ii ■ 


i 


1 

Ve-xil-la re- gis pro- de- unt, fulget crucis myste- ri- um, quo car- 





--MiJ 




HHHlWm! 


n ^ " i 

ne carnis condi- tor su- spen- sus est pa-ti-bu-lo. 


2. Salve, ara, salve, victima, 
de passionis gloria, 

qua Vita mortem pertulit 
et morte vitam reddidit! 

3. O crux, ave, spes unica! 
hoc passionis tempore 
piis adauge gratiam 
reisque dele crimina. 

4. Te, fons salutis, Trinitas, 
collaudet omnis spiritus; 
quos per crucis mysterium 
salvas, fove per saecula. 

5. Quo, vulneratus insuper 
mucrone diro lanceae, 
ut nos lavaret crimine, 
manavit undet et sanguine. 

6. Arbor decoret et fulgida, 
ornata regis purpura, 
electa digno stipite 

tam sancta membra tangere! 

7. Beata, cuius bracchiis 
saecli pependit pretium; 
statera facta corporis 

praedam tulitque tartari. (Arnen.) 












502 


APPENDIX 


26. Sequentia (n. 1111) 

Haec sequentia dicitur vel integra vel forma breviore, inde a verbis: * Sancta 
mater ( s tr. n. 11): 


E B B * ia * . 

i 

*“i 1 2 3 4 5 6 7 8 9 M 


■ „ ■ " i 


" * _ ■ _ 


■ "b 

Stabat mater do-lo-ros-a iuxta crucem lacrimo-sa, 

dum pendebat 


e 


Fi- li- us. 


2. Cuius animam gementem, 
contristatam et dolentem 

pertransivit gladius. 

3. O quam tristis et afflicta 
fuit illa benedicta 

mater Unigeniti! 

4. Quae maerebat et dolebat 
pia mater, cum videbat 

Nati poenas incliti. 

5. Quis est homo qui non fleret, 
matrem Christi si videret 

in tanto supplicio? 

6. Quis non posset contristari, 
piam matrem contemplari, 

dolentem cum Filio? 

7. Pro peccatis suae gentis 
vidit Iesum in tormentis 

et flagellis subditum. 

8. Vidit suum dulcem Natum 
morientem, desolatum, 

cum emisit spiritum. 

9. Eia, mater, fons amoris, 
me sentire vim doldris 
fac, ut tecum lugeam. 





CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 


503 


10. Fac ut ardeat cor meum 

in amando Christum Deum, 
ut sibi complaceam. 

11. * Sancta mater, istud agas, 
Crucifixi fige plagas 
cordi meo valide. 

12. Tui Nati vulnerati, 
tam dignati pro me pati 
poenas mecum divide. 

13. Fac me vere tecum flere, 
Crucifixo condolere, 
donec ego vixero. 

14. luxta crucem tecum stare 
ac me tibi sociare 

in planctu desidero. 

15. Virgo virginum praecl&ra, 
mihi iam non sis amara; 
fac me tecum plangere. 

16. Fac ut portem Christi mortem, 
passionis fac me sortem 

et plagas recolere. 

17. Fac me plagis vulnerari, 
cruce hac inebriari 

et cruore Filii. 

18. Flammis urar ne succensus, 
per te, Virgo, sim defensus 
in die iudicii. 

19. Fac me cruce custodiri, 
morte Christi praemuniri, 
confoveri gratia. 

20. Quando corpus morietur, 
fac ut animae donetur 
paradisi gloria. (Arnen.) 





tum ma-ris Rubri Christo ca-namus princi-pi. 2. Cuius corpus sanc- 



stando, De-o vi-vimus. 3. Pro-tecti paschae vespero a de* vastante 




quam franguntur tarta-ra, capti-va plebs redlmi-tur redduntur vi-tae 
































CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 505 



praemi- a! 6. Consurgit Chri-stus tumu-lo, victor red-it de ba-rathro, 



ty-rannum trudens vincu-lo et para- di-sum rese-rans. 7. Esto per- 





la. (A- men«) 


28. Antiphona super Psalmum 117 (n. 1124) 

VIII c 

Porti- o me- a, Domine, * sit in terra vi-venti- um. E u o u a e. 

29. Antiphona super Psalmum 117 (n. 1124) 

VIIIG 


A-pe- ri- te mi-hi * portas iusti- ti- se, et ingressus in e- as con- 





fi- tebor Domino. 


E u o u a e. 



























506 


APPENDIX 



Haec porta Domi-ni: *iusti intrabunt in e-am. E u o u a e. 


31. Antiphona super Psalmum 133 (n. 1125) 



Audi-vi vo-cem * de caelo di-centem: Be-a-ti mortu- i, qui in 



Domino mo-ri- untur. Eu o u a e. 
32. Antiphona super Psalmum 50 (n. 1130) 



amictam glo-ri- a, o Virgo Ma« ter, pangimus. 


2. Ave, redundans gaudio 
dum concipis, dum visitas, 
et edis, offers, invenis, 
mater beata, Filium. 

3. Ave, dolens et intimo 

in corde agonem, verbera, 
spinas crucemque Filii 
perpessa, princeps martyrum. 

















CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 


507 


4. Ave, in triumphis Filii, 
in ignibus Paracliti, 

in regni honore et himine 
regina fulgens gloria, 

5. Venite, gentes, carpite 
ex his rosas mysteriis, 
et pulchri amoris inclitae 
matri coronas nectite. 

6. Iesu, tibi sit gloria, 

qui natus es de Virgine, 
cum Patre et almo Spiritu, 
in sempiterna saecula. (Arnen.) 


34. Hymnus (n. 1238) 



Patrem, omnis terra vene-ra-tur. Ti-bi omnes angelli, ti-bi cae-li et 



uni-versae potesta-tes: Ti'bi cherubim et seraphim incessa-bi- li voce 



proclamant: Sanctus: Sanctus: Sanctus D6minus De-us Saba-oth. 



Pleni sunt cae-li et terra ma- i e sta- tis glo-ri- ae tu-ae. Te glo-ri- o-sus 



Aposto-lorum chorus. Te prophe-ta-rum lauda-bi-lis nume-rus. Te mdr- 






















508 


APPENDIX 




IMiMiM ■ MI 1 



nMHii 








ty-rum candida-tus laudat ex-erci-tus. Te per orbem terra-rum sancta 


i ——. ■ i _—r 

1 J W. 


■ ■ ■ ■—»-1 

■ " ■ " 




UHH1I 






confi-te-tur Eccle-si-a: 

1 - 

Pa-trem 

immensae ma- iesta-tis; 

Vene-randum 

S ■ 

Mnnm 

IMDH 

> . ■ 





iEHMH 

H A H 

m 



1— 1 r -'i"- '■ 1 

!■ 

tu- um verum 

et uni-cum Fi-li-um: 

; Sanctum quoque 

Pa-ra-cli-tum 


nmi 



\m 

HOI 




Iu 

BBSfi i 



il 


Spi-ri-tum. Tu rex glo-ri- ae, Christe. Tu Patris sempi-ternus es Fi- li- us. 


: ■ 

.—* - * - —a ■». 

—:— : .-7i—; 

5. 


■jj li 


Tu, ad li-be-randum susceptu-rus homi-nem, non horru- isti Virgi-nis 




i 

!B 

iBHhMDUDMI 


■ 

■■■ 



u-te-rum. Ti 

1 _. 

i, devicto mortis acu-le- o, ape-ru- isti credentibus regna 

QHI 

■ 

"" ~ "a . i pl 

MOBIs 


HHI 

■ 


IHUMOHI 

IHM 

■m 





cae-lorum. Tu ad dexte-ram De- i sedes in glo-ri- a Patris. Xudex 


i_ _ 





L_J 

■ ■ 1 ■ * i 








cre-de-ris esse venturus. Te ergo quassumus, tu- is f&mu-lis subveni, 


»M««nMPnMi 




IPVM 

j 


jSjHg" 

ER5 



quos pre-ti-6-so sanguine redemisti. /Etema fac cum sanctis tu-is 






























CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 509 



in glo-ri- a nume-ra- ri. 


Haec ultima pars hymni ad libitum omitti potest: 



> m 


tu- ae. Et re-ge e- os, et extol- le il-los usque in ae-ter- num. 



Per singu-los di- es, bene-di-cimus te; Et laudamus nomen tu-um in 



saecu-lum, et in saeculum saecu- li. Digna-re, Domine, di- e isto si¬ 



ne pecca-to nos custodi-re. Mi-se-re-re nostri, Domi-ne, mi-se-rere 



nostri. Fi- at mi-se-ri-cordi- a tu- a, Domine, super nos quemadmo¬ 



dum spe-ra-vimus in te. In te, Domi-ne, spe-ra- vi: non confun¬ 



dar in ae-ter- 


num. 





































510 


APPENDIX 


35. Antxphona et canticum Danielis (n. 1238) 


Ia* 




■ a 


- - -A--- -“ 

Bene-dictus es * in firmamento cae-li, et lauda-bi- lis in secu¬ 



IWMBV 

■II 




IHHCIVCi 



■PV 


— 

■ 



la, De- us noster. E u o u a e. 


Benedicite, omnia opera Domini, Domino, * 
laudate et superexaltate eum in saecula. 

Benedicite, caeli, Domino, * 
benedicite, angeli D6mini, Domino. 

Benedicite, aquae omnes, quae super caelos sunt, Domino, * 
benedicat omnis virtus Domino. 

Benedicite, sol et luna, Domino, * 
benedicite, stellae caeli, Domino. 

Benedicite, omnis imber et ros, Domino, * 
benedicite, omnes venti, Domino. 

Benedicite, ignis et aestus, Domino, * 
benedicite, frigus et aestus, Domino. 

Benedicite, rores et pruina, Domino, * 
benedicite, gelu et frigus, Domino. 

Benedicite, glacies et nives, Domino, * 
benedicite, noctes et dies, Domino. 

Benedicite, lux et tenebrae, Domino, * 
benedicite, fulgura et nubes, Domino. 

Benedicat terra Dominum, * 
laudet et superexaltet eum in saecula. 

Benedicite, montes et colles. Domino, * 
benedicite, universa germinantia in terra, Domino. 

Benedicite, maria et flumina, Domino, * 
benedicite, fontes, Domino. 









CANTUS ANTIPHONARUM ET ALIORUM TEXTUUM 


511 


Benedicite, cete et omnia 

quae moventur in aquis, Domino, * 
benedicite, omnes volucres caeli, Domino. 

Benedicite, omnes bestiae et pecora, Domino, * 
benedicite, filii hominum, Domino. 

Benedic, Israel, Domino, * 
laudate et superexaltate eum in saecula. 

Benedicite, sacerdotes Domini, Domino, * 
benedicite, servi Domini, Domino. 

Benedicite, spiritus et animae iustorum, Domino; * 
benedicite, sancti et humiles corde, Domino. 

Benedicite, Anania, Azaria, Misael, Domino, * 
laudate et superexaltate eum in saecula. 

Benedicamus Patrem et Filium cum Sancto Spiritu; * 
laudemus et superexaltemus eum in saecula. 

Benedictus es in firmamento caeli * 

et laudabilis et gloriosus et superexaltatus in saecula. 

In fine huius cantici non dicitur: Gloria Patri. 


36. Canticum evangelicum: Lc 1, 46-55 (n. 1238) 

“ -f- 3 - I L:— fl-fil-• 


■ UT"-■ " n. ■ ■- 1 - 

" i 

I f ■ 


Magni- fi- cat * a-nima me- a 

8_. 

l Domi-num, qui- a re-spe-xit De-us 


\mmm 

IMMi 


■ _ a " » * 

muc 

1 1 1 


• ■ 



humi- li- ta-tem me- am. Magni- fi-cat * a-nima... Et exsulta-vit... 

8 ___ 

UMMEfcWl 


1^—MI 



!■ ■■ 


E u o u a e. 













512 


APPENDIX 


Exsultatio Ecclesice in Deo Salvatore 

Magnificat * 
anima mea Dominum, 
et exsultavit spiritus meus * 
in Deo salvatore meo, 
quia respexit humilitatem ancillas suae. * 

Ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes, 
quia fecit mihi magna, qui potens est, * 
et sanctum nomen eius, 

et misericordia eius in progenies et progenies * 
timentibus eum. 

Fecit potentiam in brachio suo, * 
dispersit superbos mente cordis sui; 
deposuit potentes de sede * 
et exaltavit humiles; 
esurientes implevit bonis * 
et divites dimisit inanes. 

Suscepit Israel puerum suum, * 
recordatus misericordiae, 
sicut locutus est ad patres nostros, * 

Abraham et semini eius in saecula. 

Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto. * 

Sicut erat in principio, et nunc et semper, 
et in saecula saeculorum. Arnen. 




INDICES 




INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


Adiunctorum peculiarium vitae, cf. Pro variis circumstantiis. 
Orationes, nn. 1264-1268. 

yEdium ad communicationes sociales, nn. 617-620. 

Ordo, nn. 621-633. 

A2dium corporibus exercitandis, nn. 634-637. 

Ordo, nn. 638-650. 

Aigrotantis, cf. Adulti infirmi; Pueri infirmi. 

Aerio itineri destinatae machinae, cf. Navigii aerii. 

Aeroportus, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Orationes, n. 668, a). 

Adulti infirmi, nn. 290-293. 

Ordo, nn. 294-305; 309-312. 

Ritus brevior, nn. 317-319. 

Formula brevis, nn. 293 et 320. 

Adultorum infirmorum, nn. 290-292. 

Ordo, nn. 294-308; 310-312. 

Agni, praesertim in Pascha, cf. Esculentorum devotionis causa. 

Agrorum, nn. 745-748. 

Ordo, nn. 749-764. 

Alpium, cf. Pascuorum. 

Ambonis novi, nn. 877-879; 900-901. 

Ordo, nn. 902-907; 908-918. 

Animalium, nn. 721-724. 

Ordo, nn. 725-740. 

Ritus brevior, nn. 741-744. 

Annuae in gratiarum actione, cf. Pro acceptis beneficiis. 

Anulorum, 

In anniversariis Matrimonii, nn. 97-99; 124-126. 

Desponsatorum, n. 210. 

Apum, cf. Animalium. 

Aquae ad benedicendum, nn. 1085-1087. 

Ordo, nn. 1088-1096. 



516 


INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


Aquae devotionis causa, cf. Potus devotionis causa. 

Lectiones, n. 1148, a). 

Oratio, n. 1153, a). 

Aquaeductus, cf. Instrumentorum technicorum peculiarium. 

Oratio, n. 693, c). 

Archivi, cf. Bibliothecae novae. 

Areae novi aedificii, n. 471, cf. Operis quo novi aedificii structura paratur. 
Armentorum, cf. Animalium. 


Baptisterii novi, nn. 832-843. 

Ordo I, celebrationi Baptismi coniunctus, nn. 844-860. 
Ordo II, absque Baptismi collatione, nn. 861-876. 

Bibliothecae novae, nn. 564-567. 

Ordo, nn. 568-581. 


Campanae, nn. 1032-1036. 

Ordo, nn. 1037-1051. 

Campi corporibus exercitandis, cf. Locorum corporibus exercitandis. 

Camporum, nn. 745-748. 

Ordo, nn. 749-764. 

Candelarum, cf. Cereorum. 

Catechistarum, nn. 361-362. 

Ordo, nn. 363-372; 373-377. 

Cathedrae episcopalis, nn. 877-879; 880-882. 

Ordo, nn. 883-888; 889-899. 

Cereorum, cf. Rerum devotionis causa. 

Cinematographi, cf. ALdium ad communicationes sociales. 

Coemeterii, nn. 1115-1119. 

Ordo, nn. 1120-1136. 

Coetus ad catechesim, n. 378-381. 

Ordo, nn. 382-387. 

Coetus ad celebrandum peculiare eventum, n. 1244. 

Coetus desponsatorum ante Matrimonium, n. 198. 

Coetus parentum ante Baptismum filiorum, n. 156. 

Coetus ad orationem, nn. 378-381. 

Ordo, nn. 382-387. 

Comestibilis cuiuscumque, cf. Rerum creatarum. 



INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


517 


Coniugum, nn. 90-93. 

Ordo in anniversariis Matrimonii, nn. 94-106; 115-128, a); 129-131. 
Ordo aliis in circumstantiis, nn. 107-114; 115-128, b; 129-131. 
Ritus brevior, nn. 132-134. 

Consociationum ad auxilium publicum praestandum, nn. 388-390. 
Ordo, nn. 391-403. 

Conventus religiosi, cf. Domus religiosae novae. 

Conventuum, nn. 378-381. 

Corporalis, cf. Linteaminum. 

Coronarum, cf. Rerum ad pietatem et devotionem exercendam. 

Coronarum Rosarii, nn. 1183-1186. 

Ordo, nn. 1187-1201. 

Ritus brevior, nn. 1202-1206. 

Formula brevis, n. 1208. 

Crucis Missionariis tradendae, n. 338; n. 352. 

Crucis parvae, cf. Rerum ad pietatem et devotionem exercendam. 

Crucis publicae venerationi exhibendae, nn. 960-965. 

Ordo, nn. 966-983. 

Currus, cf. Vehiculi. 

Desponsatorum, nn. 195-198. 

Ordo, nn. 199-214. 

Diaconi Missionarii, cf. Missionariorum. 

Domus aegrotis curandis aptatae, cf. Nosocomii novi. 

Domus religiosae novae, nn. 515-520. 

Ordo, nn. 521-537. 

Domus novae, nn. 474-477. 

Ordo, nn. 478-491. 

Emigrantium, cf. Itinerantium. 

Emptorii, nn. 599-602. 

Ordo, nn. 603-612; 613, c); 614-616. 

Epistolarum publici Diribitorii, 

cf. TEdium ad communicationes sociales. 

Equorum, cf. Animalium. 

Esculentorum devotionis causa, nn. 1139-1143. 

Ordo, nn. 1144-1152; 1153, a); 1154-1156; nn. 1157-1161. 

Excubiarum adversus incendia, 

cf. Consociationum ad auxilium publicum praestandum. 




518 


INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


Familiae, nn. 40-41; 42-43. 

Ordo, nn. 44-61; 62-67. 

Familiarum annua, nn. 68-74. 

Ordo, nn. 75-89. 

Familiae membrorum, in adunatione, n. 1244. 

Filii, cf. Filiorum. 

Filii infirmi, nn. 178; 313-316. 

Filiorum, nn. 174-177. 

Ordo, nn. 179-193. 

Formula brevis, n. 194. 

Florum, cf. Rerum devotionis causa. 

Fontis baptismalis novi, cf. Baptisterii novi. 

Fornacis, cf. Officinae laboris. 

Fructuum novorum, in praesentatione, nn. 765-767. 

Ordo, nn. 768-781. 

Frugum, cf. Fructuum. 

Gratiarum actione, in, cf. Pro acceptis beneficiis. 

Herbarum, cf. Fructuum. 

Ianuae, cf. Portae ecclesiae. 

Imaginis venerationi publicae exhibendae, nn. 984-988. 

— Domini nostri Iesu Christi, nn. 989; 990-1003. 

— beatae Mariae Virginis, nn. 989; 1004-1017. 

— unius vel plurium Sanctorum, nn. 989; 1018-1031. 

Imaginum, in locis non sacris exponendarum, 

cf. Rerum ad pietatem et devotionem exercendam. 

Infantis, cf. Pueri. 

Infirmariorum consociationum, n. 389, cf. Consociationum ad auxilium 
publicum praestandum. 

Infirmi, cf. Adulti, Adultorum; Pueri, Puerorum; Filii. 

Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum, nn. 651-655. 
Ordo, nn. 656-672. 

Ritus brevior, nn. 673-677. 

Instrumentorum laboris, nn. 698-702. 

Ordo, nn. 703-717. 

Ritus brevior, nn. 702; 718-720. 


INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


519 


Instrumentorum technicorum peculiarium, nn. 678-681. 

Ordo, nn. 682-697. 

Itinerantium, nn. 431-433. 

Ordo, nn. 434-448. 

Ritus brevior, nn. 449-452. 

Itineris, cf. Itinerantium. 

Laici Missionarii, cf. Missionariorum. 

Lapidis primarii, nn. 456-458. 

Ordo, nn. 459-473. 

Librariae officinae, cf. Officinae laboris. 

Liliorum, cf. Florum. 

Linteaminum, nn. 1068; 1070-1073. 

Ordo, nn. 1074-1078. 

Ritus brevior, nn. 1080-1083. 

Locorum corporibus exercitandis, nn. 634-637. 

Ordo, nn. 638-650. 

Machinae ad excitandam lucem electricam, 

cf. Instrumentorum technicorum peculiarium. 

Machinae ad exstinguendum incendium, 

cf. Consociationum ad auxilium publicum praestandum. 

Machinae ad laborandum, cf. Instrumentorum laboris. 

Machinae itineri aerio destinatae, 

cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 

Machinae typographicae, cf. Instrumentorum laboris. 

Mapparum altaris, cf. Linteaminum. 

Mensae, nn. 782-784. 

Schema primum, nn. 785-789. 

Schema secundum, nn. 790-814. 

Schema tertium, nn. 815-816. 

Schema quartum, nn. 817-827. 

Missionariorum, nn. 321-323. 

Ordo, nn. 324-342; 343-360. 

Monasterii, cf. Domus religiosae novae. 

Mulieris vel mulierum ante partum, nn. 215; 217-218, 

Ordo, nn. 219-231. 

Ritus brevior, nn. 232-234. 

Formula brevis, n. 235. 



520 


INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


Mulieris post partum, nn. 216; 217-218; 236-237. 
Ordo, nn. 238-253. 

Ritus brevior, nn. 254-256. 

Formula brevis, n. 257. 


Naviculae, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Oratio, n. 668, c). 

Ritus brevior, nn. 673-674; 676-677. 

Naviculae ad piscandum, cf. Instrumentorum laboris. 

Navigii aerii, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destina¬ 
torum. 

Orationes, n. 668, c). 

Navis, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Oratio, n. 668, e). 

Nosocomii novi, nn. 582-585. 

Ordo, nn. 586-598. 

Numismatum, cf. Rerum ad pietatem et devotionem exercendam. 


Officii, nn. 599-602. 

Ordo, nn. 603-612; 613, a); 614-616. 

Officinae laboris, nn. 599-602. 

Ordo, nn. 603-612; 613, b); 614-616. 

Olei devotionis causa, cf. Rerum ad pietatem et devotionem exer¬ 
cendam. 

Lectiones, n. 1148, d. 

Operis quo novi aedificii structura paratur, nn. 456-458. 

Ordo, nn. 459-473. 

Organi, nn. 1052-1054. 

Ordo, nn. 1055-1067. 

Ostensorii, nn. 1068; 1070-1073. 

Ordo, nn. 1074-1078. 

Ritus brevior, nn. 1080-1083. 

Ovorum, praesertim in Pascha, cf. Esculentorum devotionis causa. 


Palaestrae gymnicae, cf. /Edium corporibus exercitandis. 

Pallae, cf. Linteaminum. 

Panis, cf. Esculentorum devotionis causa. 

Lectiones, n. 1148, b. 




INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


521 


Parvuli nondum baptizati, nn. 156-157. 

Ordo, nn. 158-169. 

Ritus brevior, nn. 170-171; 172, b. 

Formula brevis, n. 173. 

Paramentorum, cf. Vestium sacrarum. 

Pascuorum, nn. 745-748. 

Ordo, nn. 749-764. 

Pecorum, cf. Animalium. 

Peregrinantium vacationis causa, cf. Itinerantium. 

Peregrinorum, nn. 404-408. 

Iter ineuntium. 

Ordo, nn. 409-419. 

Ante vel post reditum, 

Ordo, nn. 420-430. 

Piscatoriae navis, cf. Instrumentorum laboris. 

Plateae, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Orationes, n. 668, a). 

Pontis, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Orationes, n. 668, a). 

Portae ecclesiae, nn. 943-945. 

Ordo, nn. 946-959. 

Portus, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Orationes, n. 668, a). 

Potus devotionis causa, nn. 1139-1143. 

Ordo, nn. 1144-1152; 1153, a)-1156; 1157-1161. 

Preli, cf. /Edium ad communicationes sociales. 

Presbyteri Missionarii, cf. Missionariorum. 

Pro acceptis beneficiis, nn. 1226-1228. 

Ordo, nn. 1229-1243. 

Pro variis circumstantiis, nn. 1244-1246. 

Ordo, nn. 1247-1271. 

Puellae, cf. Pueri. 

Puellarum, cf. Puerorum. 

Pueri baptizati, nn. 135-138. 

Ordo, nn. 139-155. 

Ritus brevior, nn. 170-172, a). 

Formula brevis, n. 173. 

Puerorum baptizatorum, nn. 135-137. 

Ordo, nn. 139-155. 




522 


INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


Pueri infirmi, nn. 290-293; 313. 

Ordo, nn. 294-302; 314-316; 310-312. 

Ritus brevior, nn. 317-319. 

Formula brevis, n. 320. 

Puerorum infirmorum, nn. 290-292. 

Ordo, nn. 294-302; 314-316; 310-312. 

Pyxidis, cf. Vasculi ad Eucharistiam asservandam. 


Radiophonicae stationis, cf. yEdium ad communicationes sociales. 

Religiosae Missionariae, cf. Missionariorum. 

Religiosi Missionarii, cf. Missionariorum. 

Rerum ad pietatem et devotionem exercendam, nn. 1162-1165. 

Ordo, nn. 1166-1177. 

Ritus brevior, nn. 1178-1181. 

Formula brevis, n. 1182. 

Rerum creatarum, cf. Pro variis circumstantiis. 

Orationes, nn. 1260-1262. 

Rerum devotionis causa, nn. 1139-1143. 

Ordo, nn. 1144-1152; 1153, b); c)-1156; 1157-1161. 

Rerum manufactarum, cf. Pro variis circumstantiis. 

Oratio, n. 1263. 

Rerum quae pauperibus destinantur, n. 1244. 

Rosarum, cf. Florum. 

Salis, cf. Esculentorum devotionis causa. 

Lectiones, n. 1148, d). 

Scapularium, cf. Rerum ad pietatem et devotionem exercendam. 

Scapularis imponendi, nn. 1208-1210. 

Ordo, nn. 1211-1224. 

Scholae novae, nn. 538-542. 

Ordo, nn. 543-549; 550, a; 551-556; 557-563. 

Scholaris anni inchoatio, cf. Puerorum, n. 135. 

Sedis confessionalis, nn. 877-879; 930-931. 

Ordo, nn. 932-942. 

Sedis praesidentise, nn. 877-879; 880-882. 

Ordo, nn. 883-888; 889-899. 

Sedis primariae energiae, cf. Instrumentorum technicorum peculiarium. 
Oratio, n. 693, b). 



INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


523 


Seismographaei, cf. Instrumentorum technicorum peculiarium. 

Seminarii novi, nn. 492-496. 

Ordo , nn. 497-514. 

Senis, nn. 258-261. 

Ordo, nn. 262-276; 283-285. 

Ritus brevior, nn. 286-288. 

Formula brevis, n. 289. 

Senum, nn. 258-260. 

Ordo, nn. 262-276; 277-282; 283-285. 

Formula brevis, n. 289. 

Stadii, cf. yEdium corporibus exercitandis. 

Stationum « Viae Crucis », nn. 1097-1099. 

Ordo, nn. 1100-1114. 


Tabernaculi eucharistici novi, nn. 877-879; 919. 

Ordo, nn. 920-929. 

Tabularii, cf. Bibliothecae novae. 

Telephonii sedis, cf. TEdium ad communicationes sociales. 
Televisualis stationis, cf. ^Bdium ad communicationes sociales. 
Telegraphi, cf. yEdium ad communicationes sociales. 

Tobaleae altaris, cf. Linteaminum. 

Turris speculatoriae, cf. Instrumentorum technicorum peculiarium. 
Typographicae machinae, cf. Instrumentorum laboris. 

Universitatis studiorum novae, nn. 538-542. 

Ordo, nn. 543-549; 550, b); 551-556; 557-563. 

Uvarum, cf. Fructuum novorum. 


Vasculi ad Eucharistiam asservandam, nn. 1068; 1070-1073. 
Ordo, nn. 1074-1078. 

Ritus brevior, nn. 1080-1083. 

Vasis mobilis ad baptizandum, n. 838. 

Vehiculi, nn. 651-656. 

Oratio, n. 668, b). 

Ritus brevior, nn. 673-677. 

Viae, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Orationes, n. 668, a). 

Viae Crucis, cf. Stationum. 



524 


INDEX ALPHABETICUS BENEDICTIONUM 


Viae ferreae, cf. Instrumentorum itinerantibus hominibus destinatorum. 
Orationes, n. 668, a). 

Vini, cf. Potus devotionis causa. 

Lectiones, n. 1148, d) 

Oratio, n. 1153, a). 

Vestium sacrarum, nn. 1068; 1070-1073. 

Ordo, nn. 1074-1077; 1079. 

Ritus brevior, nn. 1080-1082; 1084. 

Volucrum, cf. Animalium. 




INDEX LECTIONUM 


NB. Numeri qui notantur respondent textibus, non paginis. 

Numeri caractere italico impressi respondent textibus quorum unice 
titulus et initium indicatur. 


I. LECTIONES VETERIS TESTAMENTI 


GENESIS: 

1, 1. 11-12. 29-31: 753. 
1. 20-29: 729. 
l-5a. 14-18: 686. 
27-31 a: 606. 1148. 

2, 19-20a: 730. 

20a: 742. 

6, 17-23: 7 31. 

9, 1-3: 1148. 

12, 1-9: 440. 

18, l-10a: 483. 

28, 10-16: 440. 


EXODUS: 

12, 1-4. 6-8. 11: 1148. 
17, 1-7: 1148. 

35, 30-36, 1: 708. 


NUMERI: 

6, 22-27: 1254. 
10, 1-10: 1059. 

1-8. 10: 1041. 
20 , 2 - 11 : 688. 

21, 4-9: 974. 


DEUTERONOMIUM: 

6, 4-9: 439. 

27, la. -28, l-12b: 77 3. 

32, 10c-14: 754 

33, 1. 13b-16a: 1254. 


1 SAMUELIS: 

1, 20-28: 242. 
27: 255. 

2, 1-10: 243. 

3, 1-10: 504. 


2 SAMUELIS: 

12, 1-9. 13: 936. 


1 REGUM: 

19, 3b-8: 1148. 


2 REGUM: 

2, 19-22: 1148. 



526 


INDEX LECTIONUM 


1 CHRONICORUM: 


(SIRACIDES) 


15 , 3. 16. 19-21. 25: 1059. 

15 , 11-12. 25-28; 16 , 1-2: 1041. 
29 , 9-18: 423. 


2 CHRONICORUM: 

5 , 2-5a. 11 - 14 : 1059. 


NEHEMIAS: 


17 , 1-6: 688. 

18 , 1-9: 1254. 

24 , la. 17-31: 1148. 

25 , 6-8. 13-16: 267. 

38 , 1-14: 590. 

25-39: 608. 708. 
35. 39: 718. 

39 , 30-41: 1148. 

51 , 18-29: 547. 


8, l-4a. 5-6. 8-10: 893. 904. 911. 


THOBIS: 

4 , 5-7. 19: 184. 
19a: 450. 

5 , 17-22: 440. 
12 , 6-13: 396. 


IOB: 

28 , 1-28: 708. 


PROVERBIA: 


1, 1-7. 547. 

4 , 1-7: 185. 
31, 10-31: 708. 


PSALMI: 

8, 7-9: 742. 


IS AI AS: 

2 , 2-5: 413. 

11 , 6-10: 731. 

12 , 1-6: 1092. 

26, 1-9: 951. 

28 , 16-17b: 465. 

23-29: 7 08. 

40 , la. 3-5: 663. 

1-5. 9-11: 1041. 
9-11: 893. 

44 3- 233 
55, 1-11: <588. 1092. 
58 , lab. 5-11: 395. 
10. lia: 791. 


SAPIENTIA: 

4, 8: 287. 

8-9: 267. 

7, 7-20: 547. 

9, 1-6. 10-18: 504. 547. 
13 , 1-7: 1254. 

16 , 20-21. 24-26: 1148. 


SIRACIDES: 

1, 1-5. 22-25: 547. 
3, 2-18: 267. 

3, 33-4, 11: 396. 
7 , 36-39: 396. 

15 , 1-6: 1092. 


IEREMIAS: 

7 , 1-7: 951. 

BARUCH: 

3, 29-36: 625. 

EZECHIEL: 

18, 20-32: 936. 

OSEE: 

2 , 21-26: 205. 

IOEL: 

2 , 21-24. 26-27: 773. 




INDEX LECTIONUM 


527 


II. LECTIONES NOVI TESTAMENTI 


MATTHAEUS: 

3, MI: 1041. 

4 , 13-17: 1148. 

23- 25: 589. 

5, l-12a: 1021. 1105. 
lb. 2. 13-16: 546. 625. 
13-16: 1148. 

6, 25-34: 608. 755.1148. 
31ab. 32b-33: 797. 

7, 7-11: 1147. 

24- 28: 77. 

9 , 1-8: 936. 

35-38: 506. 

11 , 25-30: 547. 

28-29: 318. 

28-30: 299. 

13, 1-9: 708. 

44-46: 507. 

18 , 1-5. 10: 144. 186. 

3: 171. 

5: 171. 

19 , 13-15: 145. 183. 

21 , 14-16: 145. 

22, 37a. 39b-40: 674. 

25 , 14-29: 608. 

31-46: 394. 590. 


MARCUS: 

1, 1-8: 1041. 

29-30: 483. 

2, 1-12: 396. 

4 , 1-2. 26b-34: 507. 

26-29: 755. 

35-41: 663. 

6, 1-3: 607. 

7-13: 7748. 

53-56: 300. 

10 , 8-9: 133. 

14: 171. 

13-16: 143. 162. 
16 , 14-16. 20: 1040. 
14a. 15-20: 624. 


LUCAS: 

1, 1-4: 573. 

26- 38: 224. 7008. 
39-45: 223. 

39-47: 1059. 

41- 42a: 233. 

42- 50: 1007. 

67- 79: 243. 

68- 69: 255. 

2, 1-14: 224. 

25-32. 36-38: 266. 

27- 33: 7748. 

41-51: 413. 

46-52: 145. 1191. 
51b-52: 1204. 

3, 3-6: 438. 663. 

4 , 14-22a: 904. 977. 
16-22a: 537. 893. 

5, 3-11: 708. 

6, 47-49: 465. 

7, 36-50: 936. 

9, 23: 287. 

10, 5-9: 482. 

21-22: 1059. 

25-37: 396. 

30- 37: 590. 7748. 
3842 : 483. 

11 , 5-13: 7770. 

9-10: 1180. 

9-13: 7748. 

12 , 15-21: 773. 

16 , 9-12: 608. 

17, 11-19: 1234. 

18 , 1-8: 7770. 

31- 34: 7705. 

19 , 1-9: 483. 

1-10: 78. 

24 , 13-35: 473. 440. 

28- 32: 483. 

28-35: 424. 

44-48: 507. 





528 


INDEX LECTIONUM 


IOANNES: 

1, 6-10: 1148. 

35-39: 78. 

35-42: 507. 528. 
47-51: 663. 

2, 1-11: 1148. 

3, 13-17: 974. 

4, 5-14: 687. 

23: 1082. 

5, 1-15: 424. 

6, 28-35: 1148. 

1, 37-39: 1091. 

8, 1-11: 936. 

9, 1-38: 424. 

10, 1-10: 951. 

13, 3-15: 1092. 

12-17: 396. 

14, 1-7: 663. 

1-11: 440. 994. 

6: 450. 674. 

6-7: 661. 

15, 9. 10. 11: 133. 
9-12: 203. 

19, 25-27: 974. 1008. 

20, 19-23: 507. 

21, 24-25: 573. 


ACTUS APOSTOLORUM; 

1, 12-14: 1192. 

2, 14: 1204. 

42: 1082. 

36-39. 41-42: 1041. 
44-47a: 78. 792. 

8, 26-35: 424. 

26-39: 663. 

10, 34-48: 893. 

13, 15-32: 893. 

14, 15b-17: 772. 

17, 22-28: 662. 

18, 1-5: 708. 


AD ROMANOS: 

5, 6-11: 936. 

8, 24-28: 1252. 
26b-27b: 1180. 


(ad ROMANOS) 

8, 26-31: 1170. 

10, 9-15: 366. 

12, 1: 1082. 

4-16: 52. 


1 AD CORINTHIOS: 

1, 4-9: 121. 1234. 

1, 26-2, 5: 503. 

2, 1-5: 974. 

3, 9-11: 464. 

16- 17: 642. 

6, 19-20: 642. 

9, 7-27: 504. 

24-27: 641. 

12, 12-14: 50. 

12, 31b-13, 7: 52. 

13, 4-13: 204. 

8-13: 1170. 

14, 20: 171. 

15, 45-50: 1170. 

2 AD CORINTHIOS: 

1, 3-4: 318. 

3-7: 298. 590. 

2, 14-17: 1148. 

3, 17b - 4, 2: 1169. 

4, 1-7: 1170. 

4, 13-5, 10: 1215. 

5, 6b-10: 412. 

17- 21: 936. 

9, 8-10: 793. 

AD GALATAS: 

1, 1. 3-5-2, 19b-20: 1170. 
3, 26-27: 1082. 


AD EPHESIOS: 

3, 14-19: 1022. 

14- 21: 1170. 

4, 1-6: 51. 78. 
11-24: 547. 

5, 8-10: 1148. 

15- 20: 1059. 
19-20: 794. 




INDEX LECTIONUM 


529 


AD PHILIPPENSES: 

2, 1-5: 205. 

5-11: 973. 

3, 12-15: 642. 

3, 20-4, 1: 267. 

4, 4-7: 1233. 

8-9: 625. 

AD COLOSSENSES: 

1, 9b-14: 1251. 

12-20: 993. 

3, 12-17: 1058. 

12-25: 78. 

14- 17: 1170. 

15- 17: 1234. 

16- 17: 571. 

17: 1180. 


1 AD THESSALONICENSES: 

4, 9-12: 608. 

9. 10b-12: 707. 

5, 12-24: 1234. 

16-18: 795. 

18: 255. 

2 AD THESSALONICENSES: 

3, 6-13: 608. 

7-8: 718. 

1 AD TIMOTHEUM: 

2, 1-10: 1234. 

4, 4: 1253. 

6, 6-11. 17-19: 773. 


2 AD TIMOTHEUM: 

3, 14-4, 5a: 904. 911. 


AD HEBREOS: 

4, 12-16: 625. 974. 

10, 19-25: 413. 

13, 1-2: 796. 

1-3. 5-7. 14-17: 527. 
12-21: 424. 


IACOBUS: 

5, 7-8: 287. 


1 PETRI: 

2, 4-10: 465. 

4-12: 413. 

19-25: 1104. 

3, 18-4, 2: 1105. 

4, 7b-l 1: 7022. 


1 IOANNIS: 

5, 1-5: 7022. 1092. 


APOCALYPSIS: 

7, 13-17: 7092. 

11, 19a. 12, l-6a. lOab: 7008. 

21, 2-3. 23-26: 950. 

22, 1-5: 1092. 




INDEX PSALMORUM ET CANTICORUM 


NB. Numeri qui notantur respondent formulis, non paginis. 


I. PSALMI 


Ps 1: 1023. 

Ps 8: 626, 732, 995, 1149. 

Ps 14(15): 1023. 

Ps 15(16): 505. 

Ps 17(18): 689. 

Ps 18A (19A): 626. 

Ps 18B (19B): 548, 574, 894, 904, 
912. 

Ps 21 (22): 975, 1106. 

Ps 22(23): 441, 505, 664, 1149. 

Ps 23 (24): 414, 529, 946. 

Ps 24(25): 441, 664. 

Ps 26(27): 414. 

Ps 28 (29): 689, 1042. 

Ps 30(31): 975, 1106. 

Ps 31 (32): 937. 

Ps 32(33): 225. 

Ps 33 (34): 397, 923, 1023. 

Ps 35 (36): 862. 

Ps 44 (45): 529. 

Ps 46 (47): 1060, 1235. 

Ps 50(51): 937, 1130. 

Ps 54(55): 975. 

Ps 64(65): 709, 756. 

Ps 65 (66): 1235. 

Ps 66(67): 543, 774. 

Ps 70(71): 268. 

Ps 76(77): 574. 

Ps 77(78): 548. 

Ps 83 (84): 425, 505, 529. 

Ps 89(90): 466, 609, 709. 

Ps 90(91): 441. 

Ps 95 (96); 355, 367. 

Ps 97(98): 917, 1060. 

Ps 99(100): 79, 147, 505, 643, 952, 
1171. 

Ps 101(102): 301, 591. 

Ps 102(103): 397. 

Ps 103 (104); 609, 626, 732, 756,1149. 


Ps 

104 

(105): 

1255. 


Ps 

105 

(106): 

1255. 


Ps 

106 

(107): 

709, 756, 1255. 

Ps 

111 

(112): 

484. 


Ps 

112 

(113): 

139, 1009, 

1193. 

Ps 

117 

(118): 

952, 1124, 

1235. 

Ps 

118 

(119): 

548, 894, 

912. 

Ps 

120 

(121): 

466. 


Ps 

121 

(122): 

409, 425. 


Ps 

122 

(123): 

1171. 


Ps 

125 

(126): 

268, 774. 


Ps 

126 

(127): 

459, 484, 

709. 

Ps 

127 

(128): 

53, 79, 122, 187, 244, 




484. 


Ps 

129 

(130): 

937. 


Ps 

132 

(133): 

529. 


Ps 

133 

(134): 

1125. 


Ps 

138 

(139): 

548, 1171. 


Ps 

144 

(145): 

206. 


Ps 

146 

(147): 

732, 774, 

1149. 

Ps 

148 

: 79, 643, 689. 


Ps 

149 

: 1048 



Ps 

150 

: 147, 

164, 664, 1042, 1171. 


II. CANTICA 
VETERIS TESTAMENTI 

IS AI AS: 

38, 10. 11. 12a-d. 16: 301. 591. 


III. CANTICA 
NOVI TESTAMENTI 

LUCAS: 

1, 46-47. 48-49. 50-51. 52-53. 54-55: 
1009, 1193. 

APOCALYPSIS: 

15, 3. 4: 995. 



INDEX 


Decretum. 5 

Prcenot anda 

I. Benedictio in historia salutis. 9 

II. Benedictiones in vita Ecclesias.11 

III. De officiis et ministeriis.13 

IV. De celebratione benedictionis 

De structura typica . .. 15 

De signis adhibendis .. 16 

De modo uniendi celebrationem benedictionis cum aliis 

celebrationibus vel cum aliis benedictionibus .17 

De munere ministri in prceparanda ordinandaque celebra¬ 
tione . 18 

De vestibus liturgicis adhibendis .18 

V. De aptationibus quas Conferentiis Episcoporum competunt 19 

Pars prima 

De benedictionibus qu^ directe personas spectant 

Caput I. Ordines benedictionis familiarum earumque membrorum 

Praenotanda.23 

I. Ordo benedictionis familiae 

Praenotanda ..24 

A. Ordo benedictionis.24 

B. Ordo benedictionis celebrationi Missae coniunctae . . 30 

II. Ordo benedictionis annuae familiarum in propriis domibus 

Praenotanda.33 

Ordo benedictionis.34 

















532 


INDEX 


III. Ordo benedictionis coniugum 

Praenotanda.40 

A. Ordo benedictionis intra Missam occasione data anni¬ 
versarii Matrimonii adhibendus.41 

B. Ordo benedictionis intra Missam aliis in circumstantiis 45 

C. Ordo benedictionis extra Missam ........ 48 

C. Ritus brevior.56 

IV. Ordines benedictionis puerorum 

Praenotanda. 57 

A. Ordo benedictionis puerorum iam baptizatorum ... 58 

B. Ordo benedictionis parvuli nondum baptizati .... 65 

C. Ritus brevior.70 

V. Ordo benedictionis filiorum 

Praenotanda . ..72 

Ordo benedictionis.73 

VI. Ordo benedictionis desponsatorum 

Praenotanda.79 

Ordo benedictionis.79 

VII. Ordines ad benedicendam mulierem ante vel post partum 

Praenotanda.. . 85 

A. Ordo benedictionis mulieris ante partum ..... 85 

B. Ritus brevior.91 

C. Ordo benedictionis mulieris post partum.92 

D. Ritus brevior . ..98 

VIII. Ordo benedictionis senum domi manentium 

Praenotanda.99 

A. Ordo benedictionis. 100 

B. Ordo benedictionis celebrationi Missae coniunctae . . 107 

C. Ordo benedictionis Communioni extra Missam coniunctae 110 

D. Ritus brevior.111 

Caput II. Ordo benedictionis infirmorum 

Praenotanda. 113 

I. Ordo benedictionis 

A. Pro adultis. 113 

B. Pro pueris . ..121 

II. Ritus brevior.123 

























INDEX 


533 


Caput III. Ordo benedictionis eorum qui ad Evangelium nun¬ 
tiandum mittuntur 

Praenotanda . ..125 

I. Ordo benedictionis in celebratione verbi.125 

II. Ordo benedictionis celebrationi Missae commictae .... 133 

Caput IV. Ordines benedictionis ad catechesim et orationem 
communem spectantes 

I. Ordo benedictionis eorum qui ad catechesim faciendam de¬ 
putantur 

Praenotanda.139 

A. Ordo benedictionis in celebratione verbi.139 

B. Ordo benedictionis celebrationi Missae coniunctae . . . 143 

II. Ordo benedictionis pro coetu ad catechesim vel orationem 
faciendam congregato 

Praenotanda..145 

Ordo benedictionis.146 

Caput V. Ordo benedictionis consociationum ad auxilium in 
publicis necessitatibus prcestandum 

Praenotanda.150 

Ordo benedictionis.150 

Caput VI. Ordo ad benedicendos peregrinos 

Praenotanda. 157 

I. Ordo benedictionis peregrinorum iter ineuntium .... 158 

II. Ordo benedictionis peregrinorum ante vel post reditum . . 162 

Caput VII. Ordo benedictionis pro itinere ineundo 

Praenotanda. 168 

I. Ordo benedictionis.168 

II. Ritus brevior.174 

Pars secunda 
De benedictionibus 

CM /EDES ET CHRISTIFIDELIUM MULTIMODAM NAVITATEM SPECTANT 


Praenotanda 


179 
















534 


INDEX 


Caput VIII. Ordo benedictionis operis quo novi cedificii structura 
paratur 

Praenotanda.180 

Ordo benedictionis.180 

Caput IX. Ordo benedictionis novce domus 

Praenotanda. 186 

Ordo benedictionis . 186 

Caput X. Ordo benedictionis novi seminarii 

Praenotanda. 192 

Ordo benedictionis . 193 

Caput XI. Ordo benedictionis novce domus religiosce 

Praenotanda.202 

Ordo benedictionis.203 

Caput XII. Ordo benedictionis novce scholce vel studiorum Uni¬ 
versitatis 

Praenotanda. 211 

I. Ordo benedictionis.212 

II. Ordo benedictionis intra Missae celebrationem.218 

Caput XIII. Ordo benedictionis novce bibliothecce 

Praenotanda ..221 

Ordo benedictionis.221 

Caput XIV. Ordo benedictionis novi nosocomii vel cuiusvis domus 
cegrotis curandis aptatae 

Praenotanda. 228 

Ordo benedictionis.229 

Caput XV. Ordo benedictionis officii, officince laboris, emptorii 

Praenotanda. 234 

Ordo benedictionis.235 





















INDEX 


535 


Caput XVI. Ordo benedictionis aedium ad communicationes so¬ 
ciales promovendas 

Praenotanda. 242 

Ordo benedictionis . 243 

Caput XVII. Ordo benedictionis aedium et locorum corporibus 
exercitandis 

Praenotanda.248 

Ordo benedictionis.248 

Caput XVIII. Ordo benedictionis omnium quae itinerantihus 
hominibus destinantur 

Praenotanda. 253 

I. Ordo benedictionis.254 

II. Ritus brevior. 262 

Caput XIX. Ordo benedictionis peculiarium instrumentorum 
technicorum 

Praenotanda.264 

Ordo benedictionis . 265 

Caput XX. Ordo benedictionis instrumentorum laboris 

Praenotanda.272 

I. Ordo benedictionis.. . . . ..273 

II. Ritus brevior. 278 

Caput XXI. Ordo benedictionis animalium 

Praenotanda.. 279 

I. Ordo benedictionis. 279 

II. Ritus brevior.285 

Caput XXII. Ordo benedictionis agrorum, camporum et pascuo¬ 
rum 


Praenotanda . . . 
Ordo benedictionis 


287 

287 





















536 


INDEX 


Caput XXIII. Ordo benedictionis in prcesentatione novorum 
fructuum 

Praenotanda.294 

Ordo benedictionis. 294 

Caput XXIV. Ordo benedictionis mensce 

Praenotanda . .. 300 

Schema primum.300 

Schema secundum.305 

Schema tertium.314 

Schema quartum.316 

Pars tertia 

De benedictionibus rerum 

QU.E IN DOMIBUS ECCLESIAE AD USUM LITURGICUM VEL 
PLE DEVOTIONIS DESTINANTUR AUT ERIGUNTUR 

Praenotanda. 321 

Caput XXV. Ordo benedictionis baptisterii seu novi fontis bap¬ 
tismatis 

Praenotanda. 322 

Ordo benedictionis. 325 

I. Benedictio novi fontis baptismalis celebrationi Baptismi 

coniuncta.325 

II. Benedictio novi fontis baptismalis absque Baptismi col¬ 
latione .330 

Caput XXVI. Ordines benedictionis occasione data auspicandi 
cathedram vel sedem prcesidentice vel ambonem, vel taber¬ 
naculum, vel sedem ad sacramentum Pcenitentice celebrandum 

Praenotanda.339 

I. Ordo benedictionis occasione data auspicandi novam ca- 

tedram seu sedem praesidentiae.340 

A. In celebratione Missae.340 

B. In celebratione verbi.. . 341 




















INDEX 


537 


II. Ordo benedictionis occasione data auspicandi novum 

ambonem. 345 

A. In celebratione Missae.346 

B. In celebratione verbi. 347 

III. Ordo benedictionis occasione data auspicandi novum taber¬ 
naculum eucharisticum. 350 

IV. Ordo benedictionis occasione data auspicandi novam sedem 

ad sacramentum Paenitentiae celebrandum.353 

Caput XXVII. Ordo benedictionis novce portce ecclesice 

Praenotanda. 358 

Ordo benedictionis. 358 

Caput XXVIII. Ordo benedictionis novce Crucis publicce vene¬ 
rationi exhibendce 

Praenotanda.364 

Ordo benedictionis.. . 365 

Caput XXIX. Ordo ad benedicendas imagines quce fidelium vene¬ 
rationi publicce exhibentur 

Praenotanda.374 

I. Ordo benedictionis imaginis D, N. I. C.. . . 376 

II. Ordo benedictionis imaginis b. M. V.382 

III. Ordo benedictionis imaginis Sanctorum.388 

Caput XXX. Ordo benedictionis campance 

Praenotanda.395 

Ordo benedictionis. 396 

Caput XXXI. Ordo benedictionis organi 

Praenotanda. 403 

Ordo benedictionis.403 

Caput XXXII. Ordo benedictionis rerum quce in liturgicis cele¬ 
brationibus usurpantur 

Praenotanda.. • 409 

I. Ordo benedictionis intra Missam adhibendus.410 

II. Ritus brevior.411 























538 


INDEX 


Caput XXXIII. Ordo ad faciendam aquam benedictam extra 
Missce celebrationem 

Praenotanda..414 

Ordo benedictionis.. 414 

Caput XXXIV. Ordo benedicendi stationes «Vice Crucis» 

Praenotanda ..418 

Ordo benedictionis. 418 

Caput XXXV. Ordo ad coemeterium benedicendum 

Praenotanda.425 

Ordo benedictionis.426 

Pars quarta 

De benedictionibus rerum 

QUJE AD DEVOTIONES POPULI CHRISTIANI FOVENDAS TRADUNTUR 

Praenotanda. 435 

Caput XXXVI. Ordo benedicendi potus vel esculenta aliasve res 
devotionis causa 

Praenotanda.436 

I. Ordo benedictionis extra Missam.437 

II. Ordo benedictionis intra Missam in die festo adhibendus . . 443 

Caput XXXVII. Ordo benedictionis rerum, quce ad pietatem et 
devotionem exercendam destinantur 

Praenotanda.446 

I. Ordo benedictionis.446 

II. Ritus brevior. 451 

Caput XXXVIII. Ordo benedictionis coronarum Rosarii 

Praenotanda. 453 

I. Ordo benedictionis.453 

II. Ritus brevior.460 

















INDEX 


539 


Caput XXXIX. Ordo benedictionis et impositionis scapularis 

Praenotanda. 462 

Ordo benedictionis. 462 

Pars quinta 

De benedictionibus ad diversa 

Praenotandum.471 

Caput XL. Ordo benedictionis in gratiarum actione agenda pro 
acceptis beneficiis 

Praenotanda.472 

Ordo benedictionis. 472 

Caput XLI. Ordo benedictionis pro variis circumstantiis 

Praenotanda.478 

Ordo benedictionis.478 

Appendix. 48.7 

Index alphabeticus benedictionum.515 

Index Lectionum . . ..525 

Index Psalmorum et Canticorum.530 















HOC VOLUMEN 
TYPIS VATICANIS 
EXCUSUM EST 


IMAGINEM INITIO VOLUMINIS POSITAM 
IOANNES ALOISIUS UBOLDI 
DELINEAVIT